Τι είναι η Επιμήκυνση (ανατριχιαστικό χριστουγεννιάτικο παραμύθι)

Συγχωράτε με αλλά δεν έχω όρεξη να λέω «χρόνια πολλά», «καλά χριστούγεννα» και τα τοιαύτα. Αντ’ αυτού σας παραθέτω την δήλωση του επικεφαλή των γερακιών του ΔΝΤ, Poul Thomsen στο IMF Survey Magazine στις 17 Δεκεμβρίου:

«Ο διευθύνων σύμβουλος του ΔΝΤ έχει πει ότι είναι πρόθυμος να προτείνει τη μετατροπή του υπάρχοντος Stanb-By Arrangement (SBA) σε Extended Fund Facillity (EFF) προς την εκτελεστική επιτροπή του ΔΝΤ. Αυτό θα επιμηκύνει την περίοδο αποπληρωμής του δανείου από 5 σε 10 χρόνια. Για να είναι κάτι τέτοιο αποτελεσματικό, οι εταίροι από τις χώρες της ευρωζώνης θα πρέπει να συμφωνήσουν σε μια παρόμοια επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής και για το δικό τους μερίδιο των δανείων προς την Ελλάδα».

Παραθέτω επίσης δύο μικρά αποσπάσματα από το άρθρο «Ανήγγειλαν Πτώχευση» του Δημήτρη Καζάκη:

[ … ] Το ενδιαφέρον με την δήλωση Thomsen δεν είναι η επιμήκυνση αυτή καθαυτή, για την οποία έχουμε μιλήσει, αλλά ο μηχανισμός που προτείνεται. Μέχρι σήμερα ο μηχανισμός με βάση τον οποίο κατέβαλλε τις δόσεις του δικού του δανείου το ΔΝΤ ήταν ο SΒΑ, που στην πράξη χρησιμοποιείται όταν πρόκειται να αντιμετωπιστεί κατάσταση αφερεγγυότητας μιας χώρας. Με άλλα λόγια, όταν μια χώρα αντιμετωπίζει προσωρινές δυσκολίες στην εξυπηρέτηση των δανείων της, το ΔΝΤ προσέρχεται ως «σύμβουλος» για να διευκολύνει προσωρινά τη φερεγγυότητα της χώρας με ένα τμηματικό δάνειο διαμέσου του SΒΑ. [ … ]

[ … ] Η προσφυγή στον μηχανισμό EFF του ΔΝΤ όμως γίνεται όταν η προσωρινή δυσκολία εξυπηρέτησης των δανείων έχει μετατραπεί σε πλήρη αδυναμία πληρωμής. Κι αυτό σημαίνει πτώχευση, είτε το δηλώνει ανοιχτά η χώρα είτε όχι. Προκειμένου η αδυναμία πληρωμής να μη μετεξελιχθεί σε επίσημη αθέτηση πληρωμών και οι δανειστές χάσουν τα λεφτά τους, το ΔΝΤ επεμβαίνει με τον μηχανισμό EFF, με βάση τον οποίο παρέχει μακροπρόθεσμο δάνειο τμηματικά ή άπαξ και αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας. Το ΔΝΤ με τον μηχανισμό αυτόν δεν είναι πλέον τυπικά «σύμβουλος» της χώρας, αλλά επίσημα κηδεμόνας της. Σαν τον εκκαθαριστή μιας πτωχευμένης επιχείρησης. [ … ]

Για περισσότερα:

http://europeanbusiness.gr/page.asp?pid=870

http://www.imf.org/external/np/exr/countryfacts/grc/InterviewPoul_thomsen.pdf

http://usa.greekreporter.com/2010/12/18/imf-says-greek-program-doing-well-approves-new-loan-payment-interview-with-poul-thomsen/

http://www.imf.org/external/pubs/ft/survey/so/2010/INT121710A.htm

http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=1987722&nid=1105074

.

Για τους ιστορικούς του μέλλοντος

Τοπίο με βάρκα - Βασίλης Γερμενής

«Η χώρα μας, είτε από άγνοια, είτε από σκοπιμότητα, αφέθηκε κι έγινε το επίκεντρο των κερδοσκοπικών επιθέσεων. Η πολιτική κρίση του καθενός, αφορά στο εάν αυτό έγινε από άγνοια ή σκοπιμότητα, αν η κυβέρνηση υπήρξε αφελής ή ακούσια χειραγωγούμενη, ή εάν υπήρξε ο άλλος πόλος μιας συμφωνίας με καταστρεπτικές συνέπειες για το λαό και τη χώρα μας». 

Σοφία Σακοράφα

Χριστόδουλος – Ιερώνυμος σημειώσατε Χ (… ξυρίστε τα γένια μάγκες και φτιάξτε κόμμα)

παπάδες απευθυνόμενοι "προς τον λαό"

Μετά τον Χριστόδουλο, ο Ιερώνυμος και η ‘ιεραρχία’ του απευθύνονται, χωρίς ντροπή, «προς τον λαό». Αμετανόητοι χομεϊνίδες ονειρεύονται θεοκρατίες, οι μωροί, την ώρα που η χώρα παλεύει να ξεφύγει από τα προβλήματά της. Ας τα ξυρίσουν λοιπόν και ας φτιάξουν κόμμα. Το κόμμα της «αγάπης» και του «Χριστού» (με γιώτα). Να το φτιάξουν όμως με δικά τους κα όχι με δικά μας λεφτά.

Μέσα στον κακό χαμό που ταλανίζει και απειλεί την χώρα μας και τους πολίτες της, τσούπ ! να και η ‘εκκλησία’ - η ορθόδοξη βέβαια - η οποία σπεύδει να διεκδικήσει μερίδιο πελατών, συγγνώμη, ‘πιστών’ ήθελα να πω. Η δυστυχία την θρέφει, η μιζέρια την δικαιώνει, τα προβλήματα των άλλων την στηρίζουν και της δίνουν λόγο ύπαρξης.

Μια ματιά και μόνη έριξα στο περιβόητο κείμενο της ιεραρχίας (sic) με τον πιασάρικο τίτλο ‘προς τον λαό’.

Πρόκειται για τετριμμένο πολιτικό μανιφέστο. Η ιεραρχία και η συμβουλάτορές της φαίνεται ότι παρέβλεψαν το γεγονός ότι συνήθως οι εκπρόσωποι των θρησκειών απευθύνονται προς τους πιστούς τους για θέματα που αφορούν το πνεύμα και την πίστη. Μας απειλούν με την ίδρυση «κοινωνικού παρατηρητηρίου» υποτιμώντας τους πάντες και μιλώντας – ξεδιάντροπα και ανεύθυνα – για τα πάντα.

Η ιεραρχία και ο ανεύθυνος αρχηγός της βρήκανε την χειρότερη δυνατή συγκυρία για να ανοίξουν «πολιτικό διάλογο με τον λαό» διεκδικώντας άραγε τι; Την πολιτική ηγεσία; Μήπως απλώς θέλουν με αυτό το γελοίο μανιφέστο να εκφράσουν την συμπάθεια και να προσφέρουν την ευλογία τους σε συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις; Τι τέλος πάντων;

Η απλούστερη εξήγηση είναι ότι μέσα από τις βρωμερές αναθυμιάσεις της οπισθοδρόμησης και της ακραίας ιδιοτέλειας που χαρακτηρίζει όλους αυτούς τους – χωρίς μάνα – μαυροφορεμένους γενειοφόρους, ξεπηδά η λαχτάρα της «συλλογής των κερδών».

Οι άνθρωποι βλέπουν την ανασφάλεια και την δυστυχία των πολιτών αυτής της χώρας ως μια ευκαιρία δικής τους ισχυροποίησης. Κυκλοφορούν άσχετα, αψυχολόγητα και επικίνδυνα κείμενα προς άγραν δύναμης και επιβολής ξεχνώντας βέβαια ότι ο ζάπλουτος μηχανισμός που εκπροσωπούν με τα μετρητά, τις μετοχές, τις λίμνες, τα αγροτεμάχια, τα οικόπεδα, τα ακίνητα, τις εταιρείες, τις φορολογικές ‘διευκολύνσεις’, τους παχυλούς δημόσιους μισθούς για το τίποτα, δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα για την χώρα που τους θρέφει σαν φίδια στον κόρφο της επί αιώνες. Τίποτα.

Είμαι βέβαιος ότι η ‘ιεραρχία’ των  ‘ορθοδόξων’ και η αρχηγοί της έχουν από αιώνων χάσει την ικανότητα να αισθάνονται ντροπή.

Δεν πειράζει, ντρεπόμαστε εμείς γι αυτούς.

.

Slavoj Zizek: Ζώντας στην εποχή των τεράτων

Αντιγράφω από το blog «με αφορμή» δύο εδάφια που μου έκαναν εντύπωση από την χθεσινή ομιλία του Slavoj Zizek στην αίθουσα ΜΑΧ του Μετσόβειου. Το ένα που αναφέρεται στην Πανεπιστημιακή παιδεία για την απλότητα και την πληρότητα της τοποθέτησης και το άλλο που αναφέρεται στην Ευρώπη για την έξοχη διορατικότητα την βαρύτητα και την πολύ επίκαιρη πολιτική σημασία:

-         Για την Πανεπιστημιακή παιδεία:

[ … ] Ο αγώνας μας οφείλει λοιπόν να στρέφεται προς εκείνες τις πλευρές της τρέχουσας «αναδιάρθρωσης» που δημιουργούν απειλές στον ελεύθερο, δημόσιο χώρο, σε διεθνική κλίμακα. Παράδειγμα θα μπορούσε να αποτελέσει η λεγόμενη «Διαδικασία της Μπολώνια», που έχει ξεκινήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, με στόχο «την εναρμόνιση της αρχιτεκτονικής της ανώτατης εκπαίδευσης σε ευρωπαϊκή κλίμακα»- στην πραγματικότητα μια επίθεση στη δημόσια χρήση του ορθού λόγου. Κοινός παρονομαστής αυτών των αλλαγών είναι η πίεση για υποταγή της ανώτατης εκπαίδευσης στην επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων της κοινωνίας μέσω της παραγωγής εξειδικευμένων γνώσεων. Αυτό που εξαφανίζεται εδώ είναι η πραγματική αποστολή της επιστημονικής σκέψης: όχι μόνο να προσφέρει λύσεις σε προβλήματα που τίθενται από την «κοινωνία»- στην πραγματικότητα, από το κράτος και το κεφάλαιο- αλλά να στοχαστεί πάνω στην ίδια τη μορφή αυτών των προβλημάτων και να διακρίνει το πρόβλημα που υπάρχει στον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε το πρόβλημα. Η αναγωγής της ανώτατης εκπαίδευσης στο έργο της παραγωγής κοινωνικά χρήσιμης, εξειδικευμένης γνώσης αποτελεί παραδειγματική έκφραση της Καντιανής «ιδιωτικής χρήσης του ορθού λόγου»- δηλαδή, της υποταγμένης σε αυθαίρετες, δογματικές απαιτήσεις- στο πλαίσιο του σημερινού, παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. [ … ]

-         Για την Ευρώπη:

[ … ] Η Ευρώπη είναι νεκρή- εντάξει, αλλά ποια Ευρώπη; Η απάντηση είναι: ή μετά- πολιτική Ευρώπη της προσαρμογής στην παγκόσμια αγορά, η Ευρώπη που επανειλημμένα «μαυρίστηκε» στα δημοψηφίσματα, η Ευρώπη της τεχνοκρατίας των Βρυξελλών. Η Ευρώπη που παριστάνει τον εκπρόσωπο του ψυχρού, ευρωπαϊκού Λόγου απέναντι στο ελληνικό πάθος και την ελληνική διαφθορά, το μαθηματικό πνεύμα απέναντι στη συγκινισιακή μέθη. Ωστόσο, όσο ουτοπικό κι αν ακούγεται, το έδαφος είναι ακόμη ελεύθερο για μια άλλη Ευρώπη: μια εκ νέου πολιτικοποιημένη Ευρώπη, θεμελιωμένη πάνω σε ένα συλλογικό σχέδιο χειραφέτησης. Την Ευρώπη που γέννησε την αρχαία ελληνική Δημοκρατία, τη Γαλλική και τη Ρωσική Επανάσταση. Να γιατί πρέπει να αποφύγουμε τον πειρασμό να αντιδράσουμε στη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση με μια αναδίπλωση στα απολύτως κυρίαρχα έθνη- κράτη, εύκολη λεία στο διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο που δεν γνωρίζει σύνορα και ηπείρους και μπορεί εύκολα να φέρει το ένα έθνος- κράτος σε αντιπαράθεση με το άλλο. Περισσότερο από ποτέ, η απάντηση στην κρίση πρέπει να είναι περισσότερο διεθνιστική και οικουμενική από την οικουμενικότητα του παγκοσμίου κεφαλαίου. [ … ]

( Ολόκληρη την ομιλία στα Ελληνικά και σε video μπορείτε να την βρείτε στο blog «με αφορμή» )

.

Ο πολύκροτος Κομήτης (Μπόστ, 1963)

(Μια ιδιαίτερα ευαίσθητη και επίκαιρη με τον τρόπο της ανάρτηση από το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου)

Κυριακή σήμερα, η τελευταία πριν από τα Χριστούγεννα, και σκέφτηκα να σας παρουσιάσω ένα σκίτσο του Μποστ, εκ πρώτης όψεως εντελώς άσχετο με την επικαιρότητα, που δημοσιεύτηκε πριν από 47 χρόνια, ανήμερα τα Χριστούγεννα, στην Αυγή του 1963.

Στο σκίτσο, η μαμά-Ελλάς παρουσιάζει το βασιλικό αεροσκάφος, που επρόκειτο να αγοραστεί και που ονομαζόταν «Κομήτης». Στον τύπο είχαν διατυπωθεί επιφυλάξεις για το υπέρογκο ύψος της αγοράς· η παραγγελία είχε γίνει από την προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν την ματαίωσε ενώ είχε τη δυνατότητα. Θυμίζουμε ότι μετά τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963, ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε σχηματίσει κυβέρνηση Ένωσης Κέντρου, τερματίζοντας την οχταετία της ΕΡΕ.

Ο Μποστ σχεδιάζει με σαρκαστική λεπτομέρεια (και με ευρηματικότατες ανορθογραφίες στις λεζάντες) τον Κομήτη, ενώ η μαμα-Ελλάς παινεύει το αεροπλάνο και ειρωνικά θεωρεί μικρό το κόστος του. Αφού είναι τόσο φτηνό, λέει ο Πειναλέων, γιατί δεν παραγγέλνουν και άλλο ένα για να επισκέπτεται τους παππούδες του το μωρό της Σοφίας της Ισπανίας; Θυμίζω ότι η Σοφία, αδελφή του Κοκού Γλίξμπουργκ και σημερινή βασίλισσα της Ισπανίας, είχε παντρευτεί το 1962 τον Χουάν Κάρλος. Στις 20 Δεκεμβρίου 1963 γεννήθηκε το πρώτο παιδί τους, η ινφάντα Έλενα.

Στο κείμενο της μπορντούρας ο Μποστ απευθύνεται στο βασιλικό βρέφος και του ζητάει να ενώσει τη φωνή του ώστε να αποφυλακιστούν, χρονιάρες μέρες, οι πολιτικοί κρατούμενοι και να κάνουν Χριστούγεννα στο σπίτι τους. Αν και σατιρικός, εδώ ο Μποστ πιάνει τόνους αυθεντικής συγκίνησης.

Μικρό πεδάκη που γεννήθης στη Μανδρίτη
από μυτέρα Ελληνίδα κι Ισπανό
Πες στον παππού σου για τον δέσμιο πολίτη
που ζη σε φάτνη κε κοιμάται στο σανό


Πάτα φονές κε πες να δόσουνε μια χάρη
για να χαρούν κε οικογένιες φτοχές
Να βγη ο άντρας κε το νέο παλικάρι
που είδε χρόνια, είδε μπόρες κε βροχές


Κε της γιαγιάς σου την καρδγιά να μαλακόσης
μ’ ένα χαμόγελο γληκό εσή μπορείς
αλλά στους άλους της αβλής θάρρος μη δόσης
κε τους κακούς τους αβλικούς να τους ουρής

Πράγματι, το 1963 απέμεναν ακόμα όχι λίγοι πολιτικοί κρατούμενοι του εμφύλιου στις εξορίες και στις φυλακές. Η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε αρνηθεί να τους αποφυλακίσει πριν από τα Χριστούγεννα, επιμένοντας στην ανάγκη νομοθετικής ρύθμισης, με εξαίρεση τους «σοβαρώς νοσούντες», όπως θυμίζει η μαμα-Ελλάς. Ο αντιστράτηγος Βέλιος για τον οποίο γίνεται λόγος ήταν αρχηγός του 1ου σώματος στρατού, που είχε τεθεί σε αποστρατεία και είχε εκδώσει μια εμπρηστική ημερήσια διαταγή στην οποία κατηγορούσε την κυβέρνηση ότι συνεργάζεται με την Αριστερά και θα φέρει συμφορές στη χώρα.

Κατά σύμπτωση, την προηγούμενη μέρα από τη δημοσίευση του σκίτσου, η κυβέρνηση Παπανδρέου έδωσε την παραίτησή της, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει αυτοδυναμία σε νέες εκλογές, κάτι το οποίο η ΕΔΑ θεώρησε «αντίθετο προς το πνεύμα της 3ης Νοεμβρίου», όπως ειρωνεύεται και ο υπότιτλος του Μποστ. Αυτοδυναμία πέτυχε, και μάλιστα τρανή, και τα είδαμε τα καζάντια της το 1965.

Είπα πιο πάνω ότι το σκίτσο του Μποστ είναι εντελώς άσχετο με τη σημερινή επικαιρότητα, εκ πρώτης όψεως. Ομοιότητες όμως θα μπορούσε να βρει κανείς ανάμεσα στο τότε και στο τώρα. Για παράδειγμα, και τότε και τώρα έχουμε κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου. Έπειτα, και τώρα υπάρχουν άνθρωποι που άδικα θα κάνουν Χριστούγεννα στις φυλακές.

Για παράδειγμα, τις προάλλες, ύστερα από ένα χρόνο προφυλάκιση, καταδικάστηκε σε εννιά χρόνια και 3 μήνες φυλακή ο νεαρός Χρυσοβαλάντης Πουζιαρίτης. Ο Πουζιαρίτης δεν έφαγε τέτοια ποινή για κάποια κολοσσιαία κατάχρηση, δεν λήστεψε τράπεζα, δεν σκότωσε άνθρωπο: απλούστατα πήρε μέρος, στις 6 Δεκεμβρίου 2009, σε συγκέντρωση για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου – και πιάστηκε στα επεισόδια που ακολούθησαν. Κι επειδή είχε μοϊκάνα το μαλλί του, κι επειδή ήταν πρώην τοξικοεξαρτημένος, κι επειδή έπρεπε, μέρες που έρχονται, να δοθεί ένα μήνυμα, του φόρτωσαν τον μισόν ποινικό κώδικα, με αποτέλεσμα την εξοντωτική αυτή ποινή. (Ή ποτέ σου δεν τις έφαγες, ή ποτέ σου δεν τις μέτρησες, είπε, σύμφωνα με την παροιμία, ένας κατηγορούμενος στον δικαστή που τον καταδίκασε σε πενήντα βουρδουλιές). Και βέβαια, ο Πουζιαρίτης δεν κάπνιζε πούρα ούτε ήταν ιδιοκτήτης ποδοσφαιρικής ομάδας, ώστε να καταδικαστεί μεν αλλά να μην τολμάει κανείς να τον κλείσει μέσα. Ήδη βρίσκεται στις φυλακές χρονιάρες μέρες.

Οπότε, στα φετινά Χριστούγεννα, τα πιο δύσκολα των τελευταίων δυο-τριών δεκαετιών για τους περισσότερους, ας σκεφτούμε και κάποιον που τα φέρνει ακόμα πιο δύσκολα. Κατά τα άλλα, ζητώ συγνώμη που το άρθρο πήρε όχι ευχάριστη τροπή, και σας παραπέμπω στο ιστολόγιο των φίλων του Πουζιαρίτη για περισσότερες πληροφορίες. Θα παρατηρήσετε ότι δεν έχει δημοσιευτεί άρθρο για την έκβαση της δίκης – προφανώς θα έχουν μείνει άναυδοι οι άνθρωποι από το μέγεθος της αναλγησίας.

.

Πρωθυπουργός και Υπουργοί: Ηθικοί αυτουργοί της κοινωνικής διάλυσης

Ο υπουργός προστασίας του πολίτη Χρήστος Παπουτσής, ο υφυπουργός προστασίας του πολίτη Εμμανουήλ Όθωνας, ο γενικός γραμματέας δημόσιας τάξης Γρηγόρης Τασούλας έχουν την απόλυτη ευθύνη και την ηθική αυτουργία για παρανομίες, για τυχόν βαρύτατους τραυματισμούς ή και θανάτους πολιτών που είναι πολύ πιθανόν να δούμε στο εγγύς μέλλον. Άμεσοι συνυπεύθυνοι είναι οι άνθρωποι που αποτελούν την Φυσική Ηγεσία των λεγομένων σωμάτων ασφαλείας. Συνεργός λόγω της αδικαιολόγητης άγνοιας ή της αδιαφορίας του είναι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.

Όλοι αυτοί είναι ηθικοί αυτουργοί μεθοδευμένης κοινωνικής διάλυσης αφού η πολιτεία εμφανίζεται όλο και πιο απόμακρη όλο και περισσότερο εχθρική και άδικη προς τους πολίτες αντί να τους υπηρετεί και να τους προστατεύει. Κάθε αναίτιος τραυματισμός, κάθε παράνομη και επιθετική ενέργεια προς τους πολίτες και κάθε πιθανή απώλεια ζωής θα τους βαραίνει στο ακέραιο.

Η συμπεριφορά των σωμάτων διατήρησης της τάξης είναι πλέον ανεξέλεγκτη και επικίνδυνη για το κοινωνικό σύνολο. Τα σώματα αυτά δεν αποτελούν δύναμη περιφρούρησης της τάξης αλλά έχουν εκπέσει στο επίπεδο της ανεξέλεγκτης αγέλης που βρίζει χυδαία, που δημιουργεί εκ του μηδενός εστίες έντασης, που επιτίθεται αναίτια στους πολίτες, που τραυματίζει και συλλαμβάνει αδιάκριτα και πολλές φορές παράνομα.

Ο φανατικός υπερτονισμός εθνικών θεμάτων όπως τα ολοκαίνουργια αστέρια της Βεργίνας στις στολές των αστυνομικών που εμείς οι Έλληνες πολίτες πληρώνουμε αλλά και τα περίεργα αυτοκόλλητα με τις κίτρινες ‘σπαρτιάτικες’ περικεφαλαίες που πρόσφατα εμφανίστηκαν στα κράνη μερικών αστυνομικών υπαλλήλων και που πάλι εμείς οι Έλληνες πολίτες πληρώνουμε, δεν προμηνύουν τίποτε καλό αφού παραπέμπουν ευθέως - όπως φαίνεται και από την συμπεριφορά τους - σε ακροδεξιά, χουλιγκάνικα και βαθύτατα αντικοινωνικά στοιχεία που έχουν παρεισφρήσει στις τάξεις της αστυνομίας και δρουν προστατευμένα από την νομιμοποίηση που τους παρέχει η ιδιότητά τους.

Η όλο και περισσότερο δημοφιλής στους κύκλους των στελεχών της αστυνομίας αμερικανόφερτη πρακτική να ανακατεύουν στις διαδηλώσεις δήθεν διαδηλωτές με ρόπαλα και κουκούλες αποτελεί καταστροφική μεθόδευση που συδαυλίζει την βία και εγκυμονεί κινδύνους για τους πολίτες και την κοινωνία συνολικά.

Παρακάτω επισυνάπτω ένα ελάχιστο δείγμα φωτογραφιών από την τελευταία μεγάλη διαδήλωση ως επεξηγηματική των παραπάνω επισημάνσεων. Η συλλογή σχετικών φωτογραφιών και video στα MME και στην μπλογκόσφαιρα δεν έχει τέλος.

Το πράγμα έφτασε στο απροχώρητο, φτάνει πια !

.

.

Και λίγες έφαγε, αλλά ...

Οι περισσότεροι έχουμε ήδη δει ή διαβάσει για την επίθεση που δέχτηκε ο πρώην υπουργός της ΝΔ Κώστας Χατζηδάκης κατά την προχθεσινή διαδήλωση. Είναι προφανές ότι δεν λυπήθηκα ιδιαίτερα αφού αμέσως μου πέρασαν από το μυαλό οι επιζήμιες για την χώρα και τους πολίτες της πρωτοβουλίες του κυρίου Χατζηδάκη όπως πχ η πώληση για ψίχουλα της Ολυμπιακής που εμφανίστηκε ως μέγιστη επιτυχία του κόμματός του ενώ ο ίδιος απέκρυψε το τεράστιο κόστος που επωμίστηκε ο μέσος Έλληνας τόσο από την διαδικασία εξαγοράς όσο και από τα αλλοπρόσαλλα «μέτρα προστασίας» των εργαζομένων της εταιρείας. Για μια στιγμή λες: … και λίγες έφαγε !

Όμως, συζητώντας και με φίλο σήμερα το πρωί, συνειδητοποίησα ότι αν περνούσε στην διαδήλωση δίπλα μου ο Χατζηδάκης και ο κάθε πρώην η νυν υπουργός εγώ αλλά και οι άνθρωποι που εκτιμώ και σέβομαι όπως - νομίζω - και οι άνθρωποι που εμφορούνται από την πραγματική αριστερή ποιότητα, ούτε θα χειροδικούσαν ούτε θα προπηλάκιζαν. Με δύο λόγια, όχι μόνο δεν επικροτώ την ενέργεια αυτή αλλά και θλίβομαι όταν εκδηλώνονται τέτοια φαινόμενα τυφλής και εκδικητικής βίας.

Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η βία είναι μέρος της πολιτικής πάλης. Όμως ο χρόνος και ο τόπος καθώς και οι μορφές αυτής της βίας, μαζί με τον παρεπόμενο συμβολικό και τον πολιτικό της αντίχτυπο, είναι ένα ιδιαίτερα περίπλοκο ζήτημα. Η βία ως πολιτική πράξη είναι ένα λεπτεπίλεπτο και δίκοπο εργαλείο του οποίου η χρήση δεν πρέπει να θίγει η να έρχεται σε αντίθεση με τον χαρακτήρα και την ποιότητα της δράσης και των πολιτικών μας ιδεών.

.

Ποιά κανάλια θα μιλήσουν για αυτούς τους ξυλοδαρμούς;

Η φωτογραφία είναι απο την Πολυκλινική όπου νοσηλεύτηκε αρχικά μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που δέχτηκε αναίτια επίθεση από τα εγληματικά ανθρωποειδή των ΜΑΤ (οι μισθοί των οποίων πληρώνονται από εμάς όλους), ενώ κατόπιν μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ, όπου και νοσηλεύεται.

πηγή: evriteros

.

Εϊμαστε ακόμη ζωντανοί ...

Πως γίνεται να περπατάς χιλιόμετρα ολόκληρα, να παραμένεις όρθιος για ώρες, να ανασαίνεις δακρυγόνα και να μην κουράζεσαι, ούτε να καταλαβαίνεις τίποτα; Κι όμως γίνεται γιατί το πλήθος ήταν τέτοιο σήμερα, η ποικιλία στις συμμετοχές των οργανώσεων, στους ανθρώπους, στις ηλικίες, που εκτός από μια αίσθηση γιορτής σε τροφοδοτούσε με ενθουσιασμό και σε πλημύριζε με σκέψεις αισιόδοξες. Σήμερα φάνηκε πως οι Έλληνες πολίτες παραμένουν ζωντανοί. Ας ελπίσουμε σε καλή συνέχεια γιατί ο δρόμος θα είναι μακρύς και το ταξίδι δύσκολο.

.

Την οικονομία την τσακίσαμε, την κοινωνία την καταργήσαμε. Σειρά έχουν τα Πανεπιστήμια ...

Κυκλοφόρησε το κείμενο «Ερωτήσεις και Απαντήσεις στο κείμενο διαβούλευσης για τις Αλλαγές στην Ανώτατη Εκπαίδευση» το οποίο σε τριάντα δύο (32) σημεία προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να κρύψει αυτά που δεν κρύβονται.

Ήθελα απλώς να σημειώσω δύο πράγματα, ως μικρή δειγματοληψία που ξεσκεπάζει όχι μόνο τον αρνητισμό της πρότασης, αλλά και τον βαθιά κακόβουλο και υποκριτικό χαρακτήρα των ίδιων των προσώπων, με προεξάρχοντες την ‘υπουργό’ και τα νεοφιλελεύθερα τσιράκια της, που επεξεργάστηκαν αυτό το καταστροφικό για την Ελληνική παιδεία, εκτρωματικό «Κείμενο Διαβούλευσης για τις αλλαγές στην Ανωτάτη Εκπαίδευση» :

Στο σημείο δέκα τρία (13) το απροκάλυπτο ψέμα:

«Η δημόσια χρηματοδότηση των ΑΕΙ στην Ελλάδα υπερβαίνει σημαντικά τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ως ποσοστό του ΑΕΠ»

Στο σημείο δέκα επτά (17) και ενώ το ίδιο το Κείμενο Διαβούλευσης καθώς και οι «Ερωτήσεις και Απαντήσεις» κόπτονται για την αυτοτέλεια και την πλήρη Ακαδημαϊκή ελευθερία του Πρύτανη και της Συγκλήτου διαβάζουμε σχετικά με τα Προγράμματα Σπουδών:

«Το Συμβούλιο, με βάση τον διαθέσιμο προϋπολογισμό, θα έχει την ευθύνη να εξετάσει και να αποφασίσει (με τη γνώμη ειδικών επιτροπών και αφού λάβει υπόψη τις πιστοποιήσεις των προτεινόμενων προγραμμάτων) ποια είναι τα προγράμματα που θα τεθούν σε λειτουργία, σε ποια έκταση, για ποιο διάστημα, με πόσους φοιτητές και ποια είναι εκείνα τα οποία δεν είναι πλέον αποδοτικά»

Υπενθυμίζω ότι το Συμβούλιο είναι νεοεισαχθέν «φρούτο» στο κείμενο διαβούλευσης, αποτελεί την κεντρική καινοτομία (sic) αφού στην ουσία υποσκελίζει την Σύγκλητο και οδηγεί στην σίγουρη απογύμνωση των Πανεπιστημίων μας από τον ουσιαστικό, κοινωνικό τους ρόλο.

.

Ματατζίδικη 'τέχνη' στον Άγιο Παντελεήμονα

η φωτό από εδώ

Διότι μόνον με προστασία ΜΑΤ άδει ο αηδής αοιδός ...

.

Περιμένοντας την Νέα Αριστερά ;

(η photo από το tvxs)

Όλοι όσοι έχουν ακόμη τα μάτια τους ανοικτά βλέπουν ότι  οι Ευρωπαίοι πολίτες υπέρ-συντηρητικοποιούνται  όλο και περισσότερο. Όλα τα ακραία νέο-φιλελεύθερα νομοσχέδια που αφορούν εργασιακά, συνταξιοδοτικό και εκπαίδευση έχουν ψηφιστεί σε όποια βουλή προτάθηκαν (βλ. Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Γερμανία, Αγγλία, …). Χθες στο Ηνωμένο Βασίλειο πέρασε ο σκοταδιστικός νόμος για την ανώτατη παιδεία. Παρά τις - πρωτοφανείς για την χώρα αυτή - κινητοποιήσεις, το νομοσχέδιο πέρασε έστω και με σχετικά μικρή πλειοψηφία 21 ψήφων.

Η πανευρωπαϊκή επιδημία αναποτελεσματικότητας σε κάθε λαϊκή κινητοποίηση αποτελεί ιδιαίτερα σοβαρό και περίπλοκο φαινόμενο που οι εναπομείναντες ‘θεωρητικοί’ της Αριστεράς αδυνατούν να εξηγήσουν ή να αναλύσουν. Η συνέχιση των λαϊκών κινητοποιήσεων στο ίδιο μοτίβο, δηλαδή την πλήρη αναποτελεσματικότητα, θα έχει την επόμενη περίοδο τέσσερεις ραγδαία εκδηλούμενες και ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις: (α) μεγαλύτερη συντηρητικοποίηση των κυβερνήσεων (β) ατονία και εξασθένιση των κινητοποιήσεων (γ) κλίμα ηττοπάθειας σε κάθε προοδευτική κοινωνική ομάδα (δ) συρρίκνωση της «κοινωνικής αριστεράς».

Με εκνευρίζει ιδιαίτερα που διάφοροι ανυποψίαστοι αριστερούληδες των σαλονιών και των cult bars πανηγυρίζουν για τις συγκρούσεις με τους μπάτσους και για τα συνθήματα του Alain Badiou στις διαδηλώσεις παραβλέποντας την ουσία. Σήμερα μάλιστα βρίσκονται σε κατάσταση επαναστατικής έκστασης γιατί κάποιοι πέταξαν αυγά στην Rolls Royce της Camilla και κατατρόμαξε το κορίτσι.

Λίγοι αντιλαμβάνονται ότι όλες οι, εν πολλοίς ακηδεμόνευτες, λαϊκές κινητοποιήσεις στην Ευρώπη παραμένουν αναποτελεσματικές (δηλαδή χωρίς έστω μία ‘νίκη’). Ακόμη πιο λίγοι αντιλαμβάνονται την τεράστια αρνητική σημασία που έχει η αναποτελεσματικότητα αυτή στο πολιτικό και στο συμβολικό επίπεδο.

Κι αν σας έκανα την καρδιά περιβόλι συγχωράτε με.

.

Η Naomi Wolf ευχαριστεί την Interpol

(μετάφραση της ανοικτής επιστολής της Naomi Wolf προς την Interpol με αφορμή την σύλληψη του Julian Assange – δημοσιεύτηκε στο Huffington Post)

Αγαπητή Interpol,

Σαν μια παλαίμαχη φεμινίστρια και ακτιβίστρια, βρίσκομαι στην ιδιαίτερα ευχάριστη θέση να παρακολουθώ την υλοποίηση της νέας σου αποστολής που αποσκοπεί στο καθολικό και ανελέητο κυνηγητό, σύλληψη και νομική δίωξη των ανδρών που συμπεριφέρονται ως ναρκισσιστές κόπανοι προς τις γυναίκες που συνοδεύουν.

Μαθαίνω ότι ο Julian Assange κατηγορείται ότι είχε συναινετικό σεξ με δύο γυναίκες και στην μία περίπτωση το προφυλακτικό τρύπησε. Καταλαβαίνω, από τα δημοσιευμένα στα μέσα παράπονα των φερομένων ως θυμάτων, ότι ο Assange κατηγορείται επίσης ότι έγραφε μηνύματα, έστελνε tweets μέσα στο ταξί κατά την διαδρομή προς ένα από τα σπίτια των γυναικών και κατά την διάρκεια του ραντεβού τους και – το πλέον αηδιαστικό – διάβαζε online ιστορίες για τον εαυτό του μέσα στο αυτοκίνητο.

Και οι δύο γυναίκες φαίνονται πολύ δυσαρεστημένες διότι αυτός άρχισε να φλερτάρει μια δεύτερη γυναίκα ενώ βρισκόταν ακόμη σε ραντεβού με την πρώτη. (Φυσικά, σαν φεμινίστρια, είμαι επίσης ευχαριστημένη διότι τα φερόμενα ως θύματα χρησιμοποιούν φεμινιστικού τύπου ρητορική και νομολογία για να ανακουφίσουν κάπως τα πληγωμένα προσωπικά τους αισθήματα. Αυτή ακριβώς την πρακτική υποστήριζαν οι πρόδρομες φεμινίστριες γιαγιάδες μας!)

Σ’ ευχαριστώ και πάλι Interpol. Καταλαβαίνω ότι τώρα θα θέσεις υπό προτεραιότητα το καθολικό ανθρωποκυνηγητό για 1,3 δισεκατομμύριο αρσενικούς για τους οποίους έχω ακούσει παρόμοια παράπονα, μόνο στις ΗΠΑ – υπάρχει μια ολόκληρη αδελφότητα με παρόμοια συμπεριφορά στο Πανεπιστήμιο του Τέξας που πρέπει να συλληφθεί πάραυτα. Έχω επίσης πληροφορίες από πρώτο χέρι ότι ο John Smith στη Providence, Rhode Island πήγε σε ένα ανδρικό πάρτι (stag party) με κοπέλες χωρίς σουτιέν ! – επίσης ότι η κοπέλα του τον ‘ήθελε’ και ότι ο Mark Levinson στο Corvalis, Oregon δεν πρόσεξε ότι η δική του κοπέλα είχε ένα χαριτωμένο νέο χτένισμα, αν και ήταν τρείς ίντσες κοντύτερο.

Τρομοκράτες! Φάτους Interpol !

Ειλικρινά δική σας,

Naomi Wolf

.

Ο βρώμικος πόλεμος κατά του WikiLeaks

Julian Assange

(η photo από το macedoine)

Ολομέτωπο κυβερνοπόλεμο εναντίον όσων εκλαμβάνουν ως εχθρούς του Wikileaks και του φυλακισμένου πια ιδρυτή του, του Julian Assange, έχουν εξαπολύσει οι «Ανώνυμοι», μια ομάδα «χακτιβιστών», στο πλαίσιο της «Επιχείρησης Αντίποινα».  Η σύλληψη και ο εγκλεισμός του Assange στις φυλακές Wandsworth της Αγγλίας, με βάση τις καταγγελίες που έχουν διατυπώσει εις βάρος του δύο Σουηδέζες για «βιασμό, σεξουαλική κακοποίηση και παράνομο εξαναγκασμό», προκάλεσε μια πρωτοφανή αντίδραση από τους απανταχού υποστηρικτές του Wikileaks – που συνεχίζει τη δημοσιοποίηση των διπλωματικών τηλεγραφημάτων. Οι «Ανώνυμοι» χάκερ - ακτιβιστές κατάφεραν χθες να βγάλουν «εκτός» την ιστοσελίδα της MasterCard (η οποία σταμάτησε μαζί με τη Visa την Τρίτη τις πληρωμές στο Wikileaks), συνεχίζοντας παράλληλα τις κυβερνοεπιθέσεις εναντίον της σουηδικής Εισαγγελίας, του συνηγόρου των δύο Σουηδέζων που κατηγορούν τον Ασάνζ, της υπηρεσίας online μεταφοράς χρημάτων PayPal (που διέκοψε πρώτη τις συναλλαγές με το Wikileaks) αλλά και της ελβετικής PostFinance που έκλεισε τον λογαριασμό του 39χρονου Αυστραλού. Παραδόξως, οι «χακτιβιστές» απειλούσαν χθες με επιθέσεις και το twitter, κατηγορώντας το πως «λογοκρίνει τη συζήτηση για το Wikileaks» – κάτι που η υπηρεσία μικρομπλόγκινγκ διέψευσε κατηγορηματικά.

Στο πλευρό του Wikileaks τάχθηκαν με κοινή ανακοίνωσή τους μια ομάδα whistleblowers (όπως αποκαλούν οι Αγγλοσάξονες όσους ξεσκεπάζουν ατασθαλίες και συνωμοσίες), με επικεφαλής τον Daniel Ellsberg, τον άνθρωπο που άφησε να διαρρεύσουν, το 1971, τα επονομαζόμενα Pentagon Papers, τη μυστική έκθεση της CIA για το Βιετνάμ. «Το Wikileaks έβγαλε το τζίνι της διαφάνειας μέσα από ένα πολύ αδιαφανές μπουκάλι και ισχυρές δυνάμεις στην Αμερική, που τρέφονται από τη μυστικότητα, προσπαθούν απεγνωσμένα να ξαναβάλουν το τζίνι μέσα», επισήμαναν.

Η Naomi Wolf

Από την πλευρά της, η γνωστή συγγραφέας και φεμινίστρια Naomi Wolf απέφυγε να πάρει ανοιχτά θέση όσον αφορά τις διαρροές. Στην «ανοιχτή επιστολή προς την Ιντερπόλ» που δημοσίευσε στο Huffington Post, εντούτοις, υπό τον τίτλο «Ο Julian Assange συνελήφθη από την Παγκόσμια Αστυνομία των Ραντεβού», δηλώνει «πανευτυχής που ανακάλυψε τη νέα στράτευση της Ιντερπόλ υπέρ της σύλληψης και της δίωξης ανθρώπων που συμπεριφέρονται σαν ναρκισσιστές κόπανοι στις γυναίκες με τις οποίες βγαίνουν». Το σαρκαστικό της κείμενο προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. «Ο βιασμός χρησιμοποιείται στη δίωξη του Assange όπως χρησιμοποιήθηκε η ελευθερία των γυναικών για την εισβολή στο Αφγανιστάν. Ξυπνήστε!», επέμεινε η Wolf.

∆ικαστική μάχη

Ο βρετανός δικηγόρος Mark Stephens επιμένει πως οι καταγγελίες εις βάρος του Assange δεν στέκουν, πως η όλη στάση της Σουηδίας, που αξιώνει την έκδοση του πελάτη του, είναι «πολιτικά υποκινούμενη». Απεναντίας, ο συνήγορος των δύο γυναικών που κατηγορούν τον Assange, ο Claes Borgström, επιμένει ότι οι πελάτισσές του δεν είναι ανακατεμένες σε καμία πολιτική συνωμοσία, ότι τα στοιχεία που παρουσιάζουν είναι αξιόπιστα. «Δίκαιη και απολιτική μεταχείριση» ζήτησε για τον πατέρα του ο 20χρονος γιος του Assange, Daniel, από τη Μελβούρνη όπου ζει, παρότι, όπως διευκρίνισε, εδώ και χρόνια δεν έχει επαφή μαζί του. Κοντά στον Assange, ο οποίος κρίθηκε προφυλακιστέος ως «ύποπτος φυγής» και θα παρουσιαστεί ξανά στο δικαστήριο στις 14 Δεκεμβρίου, φέρεται να σπεύδει και ένας γνωστός αυστραλός νομικός, ειδικός σε θέματα έκδοσης, ο Geoffrey Robertson. Και η στάση της αυστραλιανής κυβέρνησης, όμως, δείχνει κάπως να αλλάζει, από άκρατα εχθρική που ήταν αρχικά, έπειτα από τη σύλληψη του Assange. Σε χθεσινή συνέντευξή του, ο υπουργός εξωτερικών Kevin Rudd δήλωσε πως η ευθύνη για τη διαρροή των διπλωματικών τηλεγραφημάτων βαρύνει τους Αμερικανούς, όχι τον ιδρυτή του Wikileaks.

«Πέρασα τα ίδια με τον Ασάνζ»

Στο πλαίσιο μιας προσπάθειας να δυσφημηθεί ο ιστότοπος WikiLeaks και ο ιδρυτής το Julian Asange, σχολιαστές επιχείρησαν να υποστηρίξουν πως η δημοσιοποίηση διαβαθμισμένου υλικού από τον τελευταίο είναι πολύ διαφορετική – και συνεπώς πολύ λιγότερο αξιέπαινη – απ’ αυτό που είχε κάνει ο Daniel Ellsberg, που δημοσιοποίησε το 1971 τα λεγόμενα «Pentagon Papers».

Όμως ο ίδιος ο Ellsberg, 79 χρονών σήμερα, απορρίπτει τη θέση αυτή. «Αποτελεί απλώς ένα πρόσχημα για ανθρώπους που δεν θέλουν να παραδεχθούν ότι αντιτίθενται σε όλες τις αποκαλύψεις, ακόμη κι όταν αποκαλύπτεται η πιο εσφαλμένη, μυστική εξωτερική πολιτική», αναφέρει ο Ellsberg σε δήλωση που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα και την οποία συνυπογράφει με πρόσωπα όπως ο βρετανός πολιτικός ακτιβιστής και πρώην πρεσβευτής Craig Murray και η Catherine Gunn που το 2003 αποκάλυψε στον «Observer» τα σχέδια των ΗΠΑ να τοποθετήσουν κοριούς στα γραφεία έξι χωρών στον ΟΗΕ.

Ο Ellsberg τονίζει πως «η αλήθεια είναι ότι κάθε επίθεση που γίνεται τώρα εναντίον του WikiLeaks και του Julian Assange είχε γίνει τότε εναντίον μου και εναντίον της δημοσιοποίησης των Εγγράφων του Πενταγώνου».

πηγή

.

Το παράπονο ενός Βαλκάνιου (πολίτη της ΕΕ ...)

Η Βραζιλία την Παρασκευή προχώρησε στην αναγνώριση της Παλαιστίνης στα σύνορα του 1967. Το ίδιο έπραξε σήμερα η πρόεδρος της Αργεντινής, Κριστίνα Φερνάντες Κίρχνερ, με επιστολή της στον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς.

Σκεφτόμουνα λοιπόν, με απογοήτευση και ζήλια, ότι αυτά τα ταλαιπωρημένα από την θηριωδία των ΗΠΑ κράτη, παρά τα προβλήματα και τις περιπέτειές τους, ορθοπόδησαν. Όχι μόνο η οικονομία τους ανακάμπτει φέρνοντάς τες ως σοβαρούς πλέον παίκτες στο διεθνές προσκήνιο αλλά – το κυριότερο ίσως – οι χώρες αυτές σεβόμενες τους λαούς τους ακολουθούν πλέον μια κατεύθυνση σοσιαλιστική και μια ανεξάρτητη εθνική πολιτική.

Θα μου πείτε, προς τι η απογοήτευση και η ζήλια; Μα γιατί αυτό που για τα ήθη και τις παραδόσεις της χώρας μου θα εθεωρείτο αυτονόητο, μας φαντάζει ως μακρινό και άπιαστο όνειρο που υλοποιείται κάπου μακριά και από κάποιους άλλους.

Τόσες θυσίες και κόποι δεν ήταν αρκετά για να βγάλουν την Ελλάδα από το διαρκές τέλμα της εξάρτησης. Βαδίζουμε ως χώρα με σκυμμένο κεφάλι. Η χώρα μας καταλαμβάνεται και ακινητοποιείται  (*) από το ίδιο το «πολιτικό προσωπικό της» που αντιμετωπίζει πλέον ξεκάθαρα τον Έλληνα πολίτη ως τον υπ’ αριθμό ένα εχθρό του. Δεν μιλώ για τους εξωτερικούς πάτρωνες που μας απομυζούν καταστρέφοντας την χώρα. Αυτοί πάντοτε τα ίδια έκαναν.

Να μην ξεχάσω να σας πω ότι οι εγκληματίες αξιωματούχοι του θλιβερού πλέον και αιμοσταγούς Εβραίϊκου συρφετού έσπευσαν να διαμαρτυρηθούν …

(*) αναφέρομαι στο χθεσινό ασύμμετρο κλείσιμο της Αθήνας από τις δυνάμεις τις τάξης  (sic) καθώς και στα χημικά, τον αναίτιο αναβρασμό και την ωμή βία που απέβαλαν οι ματατζήδες τους στην πρωτεύουσα. Η χώρα βρίσκεται υπό κατοχή. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί. Ούτε ο Παπαδόπουλος (ο Γιώργος όχι ο Αλέκος …) δεν τόλμησε να τα κάνει αυτά.

.

Προς τον Left Liberal Synthesis

Αγαπητέ LLS,

Στην αναδημοσίευση από το πολύ καλό blog ΚΑΤΕΡΙΝΑ, την οποία κατάργησα, έλαβα το παρακάτω εντελώς ακατανόητο σχόλιό σου το οποίο θίγει μεταξύ των άλλων και ζητήματα αρχής. Επειδή δεν μπόρεσα να βρω κάποιο e-mail σου, σου απαντώ από εδώ συμπεριφερόμενος λίγο σαν τον «δημοσιογράφο πρώτης γραμμής» της Ελευθεροτυπίας :

------------------

Ο/Η LEFT LIBERAL SYNTHESIS άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο φασισμός της Ελευθεροτυπίας και ο Πλεύρης σε ρόλ...":

Δεν κατανοώ την αλόγιστη ΄και πληθωρική χρήση του όρου 'Φασισμός" και την απερίσκεπτη αναπαραγωγή ενός τετοιου θέματος από πλευράς σου που είσαι τόσο ψύχραιμος.

Ενας δημοσιογράφος πρώτης γραμμής και ήθους , με αδαμάντινο μητρώο αποκαλύψεων, ΕΠΩΝΥΜΑ και με τεράστιο ρίσκο ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ καταγγέλει ότι "Δικαστικός εν ενεργεία" χρησιμοποιεί την ανωνυμία των logs ια ίδιον όφελος.

Η Δικαστικός εν ενεργεία ΣΙΩΠΑ (μέχρις στιγμής)ενω μπορεί να ΣΥΝΤΡΙΨΕΙ τον δημοσιαγραφο!!!!!!!

Καραμπινάτη και ΥΠΕΘΥΝΗ ΕΠΩΝΥΜΗ Αποκάλυψη

Που υπάρχει ο Φασισμός;
Γιατί τόση βιασύνη και ευκολία ;
Γιατί παίζουμε με τον "φασισμό" τόσο εύκολα και επιπόλαια;
Αυτή η ευκολία και η αποσιώπηση του γεγονότος οτι ο καταγγελων το κάνει ΕΠΩΝΥΜΑ, είναι ο καλύτερος δρόμος για τον φασισμό.

Απογοητευση φίλε μου.Απογοήτευση.
Σκεψου το σε παρακαλώ
----------------------------------

Μου είναι εντελώς αδιανόητο το πως είναι δυνατόν να υποστηρίζεται η πράξη ενός δημοσιογράφου όταν εκτός από αντιδεοντολογική, αφού ανακοινώνει το όνομα κάποιου χωρίς άδεια, είναι και εντελώς επιθετική για το blogging καθ’ αυτό. Ελπίζω όχι και ιδιοτελής.

Είμαι βέβαιος για τις προθέσεις της Κατερίνας, σ’ αυτό συνηγορεί άλλωστε η σταθερά υψηλή ποιότητα των αναρτήσεών της.

Ο λόγος που κατάργησα την αναδημοσίευση είναι ότι μέσα από αυτήν και παρεπόμενα μέσα από το post της Κατερίνας, θα μπορούσε κανείς να οδηγηθεί στο απαράδεκτο δημοσίευμα του δημοσιογράφου και της Ελευθεροτυπίας και άρα στο αναφερθέν blog καθώς και στο όνομα του υποτιθέμενου ιδιοκτήτη του. Τόσο λοιπόν το δικό μου blog όσο και της Κατερίνας θα λειτουργούσαμε, χωρίς να το θέλουμε, ως ανυποψίαστοι συνένοχοι σε ένα από σπόντα παιχνίδι εμετικής διαδικτυακής επίθεσης.

Όχι λοιπόν αγαπητέ LLS, δεν πρόκειται ούτε για «πρώτη γραμμή ήθους» ούτε για «υπεύθυνη και επώνυμη αποκάλυψη». Πρόκειται για μια απαράδεκτη δημοσιογραφική πρακτική και μια συνειδητή προσπάθεια διασυρμού. Ο άνθρωπος θα έπρεπε να ντρέπεται.

Επίσης ήθελα να συμπληρώσω ότι η ιδιότητα του αριστερού ή του αντιρατσιστή δεν επιτρέπει εκπεσμούς στο επίπεδο του αριστερού-αντιρατσιστικού δοσιλογισμού … νομίζω;

.