Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

Les Miserables


… ελεύθεροι …

[ Ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους θα αφεθούν, την Κυριακή 6 Ιουνίου, οι δύο ειδικοί φρουροί, Επαμεινώνδας Κορκονέας και Βασίλης Σαραλιώτης, οι οποίοι κατηγορούνται για τη δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ύστερα από απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστήριου της Άμφισσας, καθώς παρήλθε το χρονικό όριο των 18μηνών κράτησης. ]

… και το χειρότερο είναι ότι δεν μου κάνει εντύπωση.

Με κάποιο τρόπο, κρυφά, ενδόμυχα το περίμενα. Μέσα στην λαίλαπα που σαρώνει την χώρα σαν αχυρένιο καλύβι είδα τους μηχανισμούς του κράτους να καταρρέουν. Την συμπεριφορά της εξουσίας να γίνεται όλο και περισσότερο εχθρική προς τον πολίτη. Η Δικαιοσύνη ; Ποια ; Ως κοινωνικός μηχανισμός ή ως έννοια γενική ; Ως έννοια ζει και βασιλεύει γινόμενη όνειρο και όραμα και πόθος ανικανοποίητος. Ως κοινωνικός μηχανισμός όμως έχει πάψει από καιρό να λειτουργεί. Οι θεσμοί που την απαρτίζουν μαράθηκαν, οι άνθρωποί της οι περισσότεροι κουράστηκαν και οι υπόλοιποι έπαψαν να είναι άνθρωποι από καιρό τώρα.

… ελεύθεροι ;

Ούτε το αυτονόητο δεν μπορεί πια να αντικρύσει και να διαχειριστεί ο Έλληνας δικαστής. Δέκα οκτώ μήνες, 540 ημέρες, δεν του έφτασαν για να 'σκεφτεί' να 'συσκεφτεί' και να 'αποφασίσει'. Η πολιτεία αξιοποιεί ανεπαισθήτως την ανικανότητα, την τεμπελιά και την αναλγησία των δικαστών της απλά για να μας δείξει για μια φορά ακόμα ότι δεν είμαστε πολίτες, δεν είμαστε άνθρωποι. Είμαστε τσακισμένοι Υπήκοοι. Μπορούν να μας σκοτώνουν όποτε θέλουν και να παραμένουν ανενόχλητοι και αλώβητοι.

Από πολύ πριν τον Λαμπράκη και τον Τεμπονέρα και μέχρι τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο ο δρόμος είναι μακρύς και ατέλειωτος.

Ατέλειωτος …

---------

Παρακάτω απόσπασμα από το κείμενο ‘Φαντάσματα’ του Δημήτρη Κουκουλά:


[ … ο νεαρός ξεκίνησε να έρχεται προς το μέρος μου. Δρασκελούσε το δρόμο χωρίς να προσέχει καθόλου τα αμάξια. Και χωρίς απόλυτη χρονική ακολουθία και αλληλουχία κινήσεων, βρέθηκε να κάθεται στην απέναντι μου, καρέκλα. Το γνωστό πρόσωπο που ξέρω από τα αφιερώματα των εφημερίδων. Είχε στα μάτια μια θλίψη.
Στον κρόταφο του πιο πάνω από το αφτί ένα θολό σημάδι … κάτι σαν μουντζαλιά σε φωτογραφία …
… Η ταραχή μου μεγάλωνε, έκανα προσπάθεια να την κρύψω. Και αυτός με την ίδια φωνή, αυτή τη χαμηλή και σταθερή φωνή του, συνέχισε:
… είναι το σημάδι του θανάτου μου … εγώ δεν μπορώ να το δω … ]
.

Ποιο μέλλον ;


Στο Business Insider βρήκα τα παρακάτω διαγράμματα και θεώρησα καλή ιδέα να γράψω με βάση αυτά μια συνοπτική ανάρτηση. Η κατάσταση είναι πολύ κακή για την χώρα μας οπότε όσο περισσότερα γνωρίζουμε τόσο το καλύτερο για όλους.


Για την Ιταλία περίπου 251,5 δις ευρώ χρέους λήγουν φέτος και ακολουθούν 192,2 το 2011 και άλλα 168,2 το 2012. Οι αριθμοί αυτοί καλύπτουν το 32% περίπου του ΑΕΠ της γειτόνισσας.


Για την Ισπανία περίπου 76,5 δις ευρώ χρέους λήγουν φέτος και ακολουθούν 84 το 2011 και άλλα 61,2 το 2012. Οι αριθμοί αυτοί καλύπτουν το 17% περίπου του Ισπανικού ΑΕΠ.


Για την Ελλάδα περίπου 15,8 δις ευρώ χρέους λήγουν φέτος και ακολουθούν 31,3 το 2011 και άλλα 31,7 το 2012. Οι αριθμοί αυτοί καλύπτουν το 27% περίπου του Ελληνικού ΑΕΠ.

Είναι σαφές ότι το βάρος επικεντρώνεται στα τρία επόμενα χρόνια για την Ιταλία και την Ισπανία. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και για την Ελλάδα όπου βλέπουμε τις πιέσεις στην ουσία να συνεχίζονται έως το 2019 (!)

Η πραγματικά ζοφερή πρόβλεψη που αναδύεται από το διάγραμμα και τα κολοσσιαία νούμερα που παριστά είναι ίσως το πλέον ισχυρό επιχείρημα προς την κατεύθυνση της άμεσης αναδιάρθρωσης του Ελληνικού Δημόσιου Χρέους.

Είναι αξιοπερίεργο το πότε η λεγόμενη από όλο και περισσότερους «κατοχική κυβέρνηση» της χώρας μας θα αναγκαστεί – εκ των πραγμάτων – να το παραδεχτεί και να δράσει ανάλογα, παρακούοντας τα αφεντικά της στην ΕΕ και στο ΔΝΤ.
.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails