Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

S@feinternet my ass…


Παρακολουθώ με όλο και μεγαλύτερη αγανάκτηση την πανάκριβη εκστρατεία του s@feinternet.gr για την 'ασφάλεια στο διαδίκτυο'. Η εκστρατεία δεν είναι μόνο πανάκριβη, με τηλεοπτικά σποτ κλπ αλλά και εξόχως εμετική αφού προσομοιάζει -χρησιμοποιώντας τις πλέον χαμερπείς τεχνικές της μαζικής αρνητικής προπαγάνδας- το Δίκτυο ως είδος τσατσάς σε οίκο αμαρτίας και τους πελάτες του ως κίναιδους με λεφτά ή απλώς ως υποψήφια θύματα.
Οι γονείς των 'εκπαιδευτικών' που συμμετέχουν σε αυτό το εγγενώς αντιπαιδαγωγικό κυνήγι μαγισσών μάλλον δεν θα πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι. Κρίμα!

Αν οι τύποι αυτοί ήταν ειλικρινείς θα μπορούσαν να μεταφέρουν κάποιο μήνυμα προστασίας με θετικό τρόπο κι όχι υποσκάπτοντας αδιάντροπα ένα μέγιστο κοινωνικό αγαθό. Τα άτομα αυτά όμως φαίνεται πως έχουν από καιρό απωλέσει την ικανότητα να αισθάνονται ντροπή... Ζούμε δυστυχώς στην εποχή όπου η ασφάλεια προέχει της ελευθερίας όπως και η ισχύς του δικαίου.

Έχω παρατηρήσει -όπως και πάρα πολλοί άλλοι- ότι αυτοί που δήθεν κόπτονται για ζητήματα ασφάλειας, ηθικής κλπ στο Δίκτυο έχουν συνήθως τα παρακάτω βασικά χαρακτηριστικά: 
- Ανήκουν σε υπερσυντηρητικούς κύκλους
- Είναι μέτριας ή μειωμένης παιδείας
- Δεν έχουν πραγματική σχέση με το Internet
- Δεν έχουν επαφή με την τεχνολογία

Πρωταγωνιστές συνήθως είναι:
- Τα πλέον αραχνιασμένα μυαλά των εκπαιδευτικών
- Τα σώματα ασφαλείας κλπ
- Οι ύαινες της δημοσιογραφίας
- Διάφοροι ‘διανοητές’ της συμφοράς
- Τα υπέρ-συντηρητικά κόμματα
- Η εκκλησία (λείπει ο Μάρτης...)

Το κίνητρο για την διασπορά αυτού του τυφλού ‘τρόμου’ για το Δίκτυο που υπερτονίζει τα αρνητικά του είναι ο φόβος:
- για την ελεύθερη διακίνηση της γνώσης
- για την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών
- για την ελεύθερη διακίνηση των ειδήσεων
- επειδή το Internet από την φύση του δεν μπορεί να ελεγχθεί
- επειδή άνθρωποι απ’ όλο τον πλανήτη επικοινωνούν ελεύθερα

Νομίζω είναι χρήσιμο να κρατούμε πρόχειρες αυτές τις διαπιστώσεις κάθε φορά που βλέπουμε ή ακούμε κάποιον να μας προειδοποιεί για τους ‘τρομακτικούς’ κινδύνους του Internet.

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Δεν πρόκειται να συνηθίσουμε, δεν πρόκειται να φοβηθούμε

 
Δεν πρόκειται να συνηθίσουμε, δεν πρόκειται να φοβηθούμε
της Δανάης Λιοδάκη - Αρχιτεκτονική, Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ
Έχω την αίσθηση ότι την πιο χαρακτηριστική και αποκαλυπτική, μέσα από το συμβολισμό της, δήλωση για τον πνιγμό των 12 μεταναστών-ριων στο Φαρμακονήσι την ακούσαμε δια στόματος Πρετεντέρη («πέθαναν προφανώς αφού καβάλησαν μια βάρκα στο Αιγαίο»), καθώς και από τον υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη («άλλοι σώθηκαν, άλλοι πέθαναν»). Οι πρόσφυγες που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις χώρες προέλευσής τους περνάνε με αυτές τις δηλώσεις στη σφαίρα του εν δυνάμει νεκρού. Η επιλογή τους είναι λογικό να τους οδηγήσει στο θάνατο, επομένως η ζωή τους ίσως να μην είναι και τόσο άξια να βιωθεί. Ταυτόχρονα, η απάντηση για το πώς θα εξασφαλίσουμε την ασφάλεια της ζωής μας δίνεται και δίνεται καθημερινά, και είναι απλή: μην καβαλάτε βάρκες στο Αιγαίο, μην έρχεστε σε επαφή με τοξικοεξαρτημένους και εξαθλιωμένους καθώς αποτελούν υγειονομική βόμβα, βοηθείστε μας να πιάσουμε τους τρομοκράτες, μην υπερασπίζεστε τα δικαιώματά σας, μη διαμαρτύρεστε για την καταστροφή, με ωριμότητα και εγκαρτέρηση δεχτείτε την επίθεση και κλειστείτε σπίτια σας.
Oι φοιτητές και οι φοιτήτριες που συμμετέχουμε στην Aριστερή Eνότητα σήμερα βρεθήκαμε για άλλη μία φορά στο δρόμο, σε μια συμβολική διαμαρτυρία στο γραφείου του υπουργού Βαρβιτσιώτη για τους πνιγμούς της προηγούμενης εβδομάδας και σε μία προσπάθεια να πούμε και πάλι το αυτονόητο: δε θα εξοικειωθούμε με το θάνατο και τους αυτουργούς του. Δε θα μάθουμε να μην μας αφορούν οι νεκροί στο Αιγαίο και τον Έβρο. Δεν θα καταλάβουμε ούτε θα συμμεριστούμε τη φυσικότητα και την απλότητα με την οποία η κυβέρνηση κατατάσσει τους ανθρώπους στους εν δυνάμει νεκρούς.
Για την αδυναμία μας να ασπαστούμε τον κοινωνικό κανιβαλισμό βρεθήκαμε απέναντι στη σκληρή και αναίτια καταστολή του κράτους. Το σύνολο σχεδόν όσων συμμετείχαμε στον ακτιβισμό βρεθήκαμε στη ΓΑΔΑ, ενώ ένας σύντροφός μας, ο Νώντας Φλώρος, οδηγείται στον εισαγγελέα. Γιατί δεν έπρεπε να ακούσει κανείς για το Φαρμακονήσι, παρά μόνο ό, τι λέγεται από τον Πρετεντέρη, τον Βαρβιτσιώτη και τα κυρίαρχα μέσα. Γιατί η αλληλεγγύη που εκφράσαμε στους πρόσφυγες που διασώθηκαν και σε όλους τους μετανάστες φαίνεται να μη μπορεί να χωρέσει στο κοινωνικό μοντέλο που θέλουν να επιβάλουν. Λογικό, καθώς η παραμικρή αμφισβήτηση του κυρίαρχου ανοίγει μεγάλες ρωγμές στην αφήγησή τους. Όπως φαίνεται, γίνεται προσπάθεια να εμπεδωθεί με κάθε τρόπο ότι η διαμαρτυρία και η αντίσταση δε μπορούν να εκφράζονται στο δημόσιο χώρο και λόγο. Το έχουμε καταλάβει τα τελευταία χρόνια: βρισκόμαστε απέναντι σε μία άτεγκτη κυβέρνηση μηδενικής ανοχής, που ζει στην ψευδαίσθηση της εξάντλησης της δικής της επταετίας.
Δυστυχώς γι΄ αυτούς, το μόνο που δεν κατάφεραν σήμερα είναι να μας τρομοκρατήσουν. Γιατί όσο βαθαίνει η επίθεση και ο αυταρχισμός, τόσο μας πείθουν ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς, παρά ανοίγοντας δρόμους πλατιούς ενάντια στο σκότος. Εξάλλου το πιο περίεργο με την ιδέα της αντίστασης, είναι ότι δε μπορεί να καμφθεί από μία σύλληψη ή από 48 προσαγωγές. Αντίθετα δυναμώνει. Θα ξανασυναντηθούμε λοιπόν από αύριο στους δρόμους, μαζί με το Νώντα και όσους προσήχθησαν. Ας ετοιμαστεί η κυβέρνηση για την επόμενη απόπειρα τρομοκράτησής μας. Ας ετοιμαστεί για την επόμενη αποτυχημένη απόπειρά να μας συνηθίσει να ζούμε χωρίς ελευθερία. Μπορεί να μας βρει αύριο στο Κερατσίνι.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails