Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Η ηλίθια κόλαση



Η τελευταία παράγραφος από το σχόλιο του Άρη Χατζηστεφάνου «Η γαλανόλευκη κυματίζει στην κατεχόμενη Ελλάδα» (The Press Project), που γράφτηκε με αφορμή την δουλική συμμόρφωση της Ελληνικής κρατικής μηχανής προς τις διαταγές των Ισραηλινών με σκοπό την παρακώλυση και ματαίωση του ταξιδιού των σκαφών του Στόλου της Ελευθερίας για την Γάζα:

[ … ] Το γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου λειτουργεί αποτελεσματικά μόνο σαν εντολοδόχος οικονομικών και πολιτικών κέντρων στην Ουάσινγκτον τις Βρυξέλλες, το Τελ Αβίβ αλλά και την Αθήνα, δεν τον καθιστά λιγότερο επικίνδυνο. Από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου αρκετά πολιτικά συστήματα σε όλο τον κόσμο επέλεγαν τους λιγότερο ικανούς πολιτικούς για να διαχειριστούν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Ο μέθυσος Γιέλτσιν έγινε συνώνυμο του ολοκληρωτικού ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας στην πρώην ΕΣΣΔ. Ο διανοητικά ανεπαρκής Τζορτζ Μπους κλήθηκε να κυβερνήσει όταν οι νεο-συντηρητικοί οργάνωναν την παγκόσμια σταυροφορία για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών του πλανήτη. Έτσι και ο Γιώργος Παπανδρέου βρέθηκε στην εξουσία όταν το σύστημα απαιτούσε έναν άβουλο πολιτικό ο οποίος θα λάμβανε το χρίσμα του κόμματός του «κληρονομικώ δικαίω», για να προωθήσει τη μεγαλύτερη επίθεση εναντίον των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Το να παρουσιάζεις βέβαια περιορισμένες ικανότητες σε στιγμές κρίσης δεν αποτελεί δικαιολογία. Ο Βίκτωρ Ουγκώ έλεγε ότι είναι καλύτερα να έχεις μια έξυπνη κόλαση παρά έναν ηλίθιο παράδεισο. Αυτό όμως που κανένας λαός και κανένας πολιτισμός δεν ανέχτηκε είναι μια ηλίθια κόλαση.
.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails