Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

Μία τρύπα στο νερό


Υπάρχουν άνθρωποι που τους εμπιστεύομαι ακόμη και αν δεν τους γνωρίζω προσωπικά. Μια τέτοια περίπτωση είναι και ο κ. Γιώργος Δελαστίκ που ξεχωρίζει για την απλότητα της σκέψης του και την θετική του στάση και του οποίου άρθρα έχω κατά καιρούς αναδημοσιεύσει. Ένα τέτοιο άρθρο βρίσκεται αναδημοσιευμένο στην αμέσως προηγούμενη ανάρτησή μου.


Αν κάποιος επεξεργαστεί λίγο τους αριθμούς που παρουσιάζονται στο άρθρο βλέπει ότι το 0,15% του συνολικού πληθυσμού (περίπου 10 εκατομμύρια άνθρωποι) κατέχει περίπου το 57% του παγκόσμιου πλούτου. Επίσης διαπιστώνει ότι μια ελάχιστη ομάδα ανθρώπων που είναι λιγότεροι από 100.000 κατέχει περίπου το 20% του παγκόσμιου πλούτου. (για την πληροφόρησή σας αναφέρω ότι ο πληθυσμός μας σήμερα είναι περίπου 6,8 δις και το Παγκόσμιο ΑΕΠ ήταν κάπου 58 τρις ευρώ το 2009).

Με αφετηρία αυτές τις απίστευτες και  ελάχιστα συζητημένες  διαπιστώσεις (που εμπεριέχονται στα υπάρχοντα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΟΟΣΑ, της Eurostat, των Ηνωμένων Εθνών κλπ κλπ) μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι στην ουσία ο ανθρώπινος πολιτισμός ελάχιστα έχει διαφοροποιηθεί – στο οικονομικό τουλάχιστον επίπεδο – από την εποχή της Βαβυλώνας και των Φαραώ. Όμως το οικονομικό επίπεδο καθορίζει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων δηλαδή την εκπαίδευσή τους, την υγεία τους, την ευκολία της πρόσβασής τους σε κάθε είδους αγαθά και υπηρεσίες.

Είναι απίστευτα αποκαρδιωτικό να σκέφτεται κανείς ότι τόσοι αιώνες προσπαθειών, αντιπαραθέσεων, θυσιών, πολιτικών αγώνων και σχημάτων κοινωνικής διακυβέρνησης με προεξάρχον αυτό της περιβόητης όσο και άπιαστης «Δημοκρατίας» μας οδήγησαν να κάνουμε τελικά ακριβώς αυτό: μία τρύπα στο νερό …
.

Η κρίση γεννά … εκατομμυριούχους


του Γιώργου Δελαστίκ (από το ΕΘΝΟΣ της 5 Ιουλίου 2010)


Λαίλαπα λιτότητας μαίνεται σε όλη την Ευρώπη. Οι κυβερνήσεις της Γηραιάς Ηπείρου λεηλατούν η μία μετά την άλλη τους μισθούς των εργαζομένων, τις συντάξεις των ηλικιωμένων, τα εισοδήματα των μικρομεσαίων, τα επιδόματα κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους αδύναμους. «Εχουμε ελλείμματα, έχουμε χρέη, απειλούμαστε με χρεοκοπία» κραυγάζουν ως δικαιολογία για την επιβολή μέτρων λιτότητας εναντίον του πληθυσμού των χωρών τους. «Η παγκόσμια οικονομία σε κρίση» διατυμπανίζουν, προβάλλοντας τους αριθμούς του ύψους των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού και του δημόσιου χρέους.
Μόνο που αυτή η «παγκόσμια κρίση» όπως αποδεικνύουν πάλι οι αριθμοί προκαλώντας αυτή τη φορά σοβαρότατες υποψίες για τους στόχους της ακολουθούμενης πολιτικής,....
 έχει παράξενα αποτελέσματα: από τη μια σκληρή λιτότητα για τις μάζες του πληθυσμού και φυσικά μείωση των εισοδημάτων τους και πτώση του βιοτικού τους επιπέδου, από την άλλη... θεαματική αύξηση του πλούτου των πλουσίων!

Μπορεί η χρηματοπιστωτική κρίση να ξεκίνησε το 2008 από τις τράπεζες και να είχε ως πρώτα θύματα τους ζάπλουτους και τους πλούσιους, δεν χρειάστηκαν όμως παρά έναν χρόνο για να ξαναφέρουν τις περιουσίες τους στα προ της κρίσης επίπεδα!

Περίπου 10,1 εκατομμύρια ήταν σε όλο τον κόσμο αυτοί που είχαν περιουσία άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων το 2007. Μειώθηκαν δραματικά σε 8,6 εκατομμύρια το 2008. Το 2009 όμως εκτινάχθηκαν πάλι στα 10 εκατομμύρια άτομα. Σε 40,7 τρισεκατομμύρια ανερχόταν συνολικά η περιουσία τους το 2007. Επεσε στα 32,8 τρισ. το 2008, αλλά το 2009 εκτοξεύτηκε πάλι στα 39 τρισεκατομμύρια δολάρια.

«Οι εκατομμυριούχοι έδιωξαν την κρίση» πανηγύριζε στους τίτλους σχετικής ανάλυσής της η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Ο τίτλος άλλης ανάλυσής της μάλιστα μας πληροφορούσε ότι «Η χρηματική περιουσία των Γερμανών ανήλθε σε νέα επίπεδα - ρεκόρ με 4,67 τρισεκατομμύρια ευρώ» κατά το 2009. «Οι εκατομμυριούχοι ευημερούν ακόμη και στην ύφεση» έγραφαν πανηγυρικά και οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

Ακόμη και στους κύκλους των εκατομμυριούχων όμως αυτή η κρίση και κυρίως τα μέσα που χρησιμοποίησαν οι κυβερνήσεις για την υπέρβασή της οδήγησαν σε θεαματική ενίσχυση των ζάπλουτων. Από τα 10 εκατομμύρια εκατομμυριούχους, μια πολύ μικρή ομάδα 93.000 ατόμων που το καθένα τους έχει περιουσία τουλάχιστον 30 εκατομμυρίων δολαρίων και δεν αντιπροσωπεύει ούτε το 1% του αριθμού των εκατομμυριούχων, κατέχει το... 35,5% του συνολικού πλούτου των εκατομμυριούχων - δηλαδή 13,8 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αδρές γραμμές τόσο ο αριθμός των εκατομμυριούχων όσο και η συνολική περιουσία τους συγκλίνουν στα ίδια νούμερα ανάμεσα στους τρεις οικονομικούς πόλους του πλανήτη - τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ασία.

Στις ΗΠΑ οι εκατομμυριούχοι ανέρχονται σε 3,1 εκατομμύρια, στην Ευρώπη σε 3 και στην Ασία επίσης σε 3. Η περιουσία των Αμερικανών αυτών είναι 10,7 τρισ. δολάρια, των Ευρωπαίων 9,5 τρισ. και των Ασιατών 9,7 τρισ.

Χωριστή περίπτωση υπερπλουσίων αποτελεί η Λατινική Αμερική, όπου εκεί πολύ λιγότεροι εκατομμυριούχοι, ούτε καν 500.000, έχουν συνολική περιουσία 6,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Τέτοια ανισότητα στη συγκέντρωση πλούτου δεν υπάρχει ούτε καν στους σεΐχηδες της Μέσης Ανατολής, όπου 400.000 Μεσανατολίτες εκατομμυριούχοι έχουν συνολική περιουσία «μόλις» 1,5 τρισεκατομμυρίου δολαρίων!

Απροσδόκητη διαπίστωση είναι ότι κατά μέσο όρο οι Αφρικανοί εκατομμυριούχοι είναι πλουσιότεροι από τους... Αραβες σεΐχηδες! Οντως, οι 100.000 Αφρικανοί εκατομμυριούχοι έχουν συνολική περιουσία 1 τρισεκατομμύριο δολάρια, άρα κατά μέσο όρο δυόμισι φορές περισσότερα κατά άτομο από τους Αραβες εκατομμυριούχους!

Κατά εθνικότητα, τους πιο πολλούς εκατομμυριούχους (2,86 εκ.) τους έχουν οι ΗΠΑ. Ακολουθούν οι Γιαπωνέζοι (1,65 εκ.) και οι Γερμανοί (861.000) με τους Κινέζους (477.000) τους Βρετανούς (448.000) και τους Γάλλους (383.000) αισθητά πίσω.
.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails