Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

‘Εν Αρχή ην ο Λόγος’




‘Εν Αρχή ην ο Λόγος’


Αυτή η φράση βρίσκεται μέσα σε μια μεγαλύτερη πρόταση στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη.
Αλλά ποιος είναι σήμερα ο Λόγος;
Ο προφορικός και γραπτός λόγος (γλώσσα);
Η λογική και η ορθολογική σκέψη του Διαφωτισμού;
Ο Θεός και ο Λόγος του;
Μήπως ο εγελιανός ή ο φουκωiκός Λόγος;
Η ανθρώπινη Διάνοια καθαυτή με όλες τις ποικίλες εκφάνσεις και τις εκφράσεις της;

Η σιβυλλική αυτή φράση, μέσα στην ιστορική της μετεξέλιξη και διαρκή επαναπροσέγγιση, φτάνει να είναι από τις πλέον γοητευτικές, μυστηριώδεις και αμφιλεγόμενες φράσεις που ειπώθηκαν ή γράφτηκαν ποτέ…

Ο Michel Foucalt για τον Jean Hyppolite




Η συγκινητική αναφορά του Michel Foucalt στο φίλο και δάσκαλό του Jean Hyppolite, μπροστά στους φοιτητές του, στο εναρκτήριο μάθημα του College de France, 1970:
(Η Τάξη του Λόγου, Μ. Foucalt, Ηριδανός, 57)

‘Αν θέλησα να βάλω την δουλειά μου κάτω από το όνομά του, καθώς και να επικαλεστώ τη μνήμη του τελειώνοντας την παρουσίαση τω σχεδίων μου, αυτό το έκανα διότι ίσως του έχω δανειστεί την έννοια και την δυνατότητα αυτού που κάνω κι ακόμα γιατί πολύ συχνά μου έδειξε τον δρόμο όταν εγώ έψαχνα στα τυφλά. Και ο σημερινός μου προβληματισμός συγκλίνει προς αυτόν, προς αυτή την έλλειψη – όπου αισθάνομαι συνάμα την απουσία του και την προσωπική μου ανεπάρκεια.

Αφού λοιπόν του χρωστάω τόσα, καταλαβαίνω πως το να με διαλέξετε για να διδάξω εδώ, είναι, σε ένα μεγάλο μέρος, απονομή τιμής σε αυτόν. Σας ευγνωμονώ βαθιά τόσο για την τιμή που μου κάνατε, όσο και για την τιμή που του απονέμετε με αυτήν την εκλογή. Αν και δεν αισθάνομαι ίσος για να τον διαδεχτώ, ξέρω ωστόσο πως θα με ενθάρρυνε με την επιείκειά του απόψε, αν θα ήταν βέβαια δυνατό να μας δοθεί μια τέτοια χαρά.

Και καταλαβαίνω καλύτερα τώρα γιατί αισθανόμουν τόση δυσκολία να αρχίσω πριν από λίγο. Ξέρω καλά τώρα ποια είναι η φωνή που θα ήθελα να με έχει προλάβει, να με έχει οδηγήσει, να με έχει προσκαλέσει να μιλήσω και να βρίσκεται μέσα στην ίδια μου την αγόρευση. Ξέρω πια τι ήταν αυτό το τόσο φοβερό στο ξεκίνημα της ομιλίας μου, αφού έπαιρνα το λόγο εκεί όπου τον άκουσα και όπου αυτός δεν βρίσκεται πιά για να με ακούσει.’

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Σχόλιο για τον ηρωικό ΕΛΑΣ (3)




The War Cripples - Otto Dix (1920)

Σχόλιο για τον ηρωικό ΕΛΑΣ (3)

Η καταστροφή της Βιάννου.

Στις 8-9 Σεπτέμβρη 1943 αντάρτες επιτέθηκαν σε γερμανικό φυλάκιο στην Κάτω Σύμη της επαρχίας Βιάννου. Στις 12 Σεπτέμβρη, σε μάχη γερμανικής στρατιωτικής μονάδας με αντάρτες, σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν Γερμανοί και πιάστηκαν 12 αιχμάλωτοι.

Όπως ήταν αναμενόμενο και όπως είχαν ρητά και επανειλημμένα προειδοποιηθεί οι ‘αντάρτες’, από το στρατό κατοχής, ακολούθησαν αντίποινα προς τον άμαχο πληθυσμό. Στις ομαδικές εκτελέσεις, που έγιναν από τις 14 έως τις 16 Σεπτέμβρη, πάνω από 400 κάτοικοι της περιοχής έχασαν τη ζωή τους και 980 κατοικίες σε 10 χωριά καταστράφηκαν.

Οι ‘ηρωικοί αντάρτες’ λοιπόν -έχοντας γνώση και πλήρη συναίσθηση για της επιπτώσεις της πράξης τους στους άμαχους και στον τόπο- προέκριναν πως μια χωρίς κανένα στρατιωτικό ή άλλο νόημα αψιμαχία με ένα Γερμανικό φυλάκιο ήταν περισσότερο σπουδαία από εκατοντάδες ζωές άμαχων, πολλές ζωές Γερμανών και καταστροφή πολλών χωριών και οικισμών.

Με τα δεδομένα αυτά, που δυστυχώς δεν είναι μοναδικά, βρίσκεται κανείς στην ανάγκη να επανακαθορίσει μέσα του έννοιες όπως ‘αντάρτες’, ‘ηρωικό’ και ‘εθνική αντίσταση’.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails