Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Το παράπονο ενός Βαλκάνιου (πολίτη της ΕΕ ...)


Η Βραζιλία την Παρασκευή προχώρησε στην αναγνώριση της Παλαιστίνης στα σύνορα του 1967. Το ίδιο έπραξε σήμερα η πρόεδρος της Αργεντινής, Κριστίνα Φερνάντες Κίρχνερ, με επιστολή της στον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς.

Σκεφτόμουνα λοιπόν, με απογοήτευση και ζήλια, ότι αυτά τα ταλαιπωρημένα από την θηριωδία των ΗΠΑ κράτη, παρά τα προβλήματα και τις περιπέτειές τους, ορθοπόδησαν. Όχι μόνο η οικονομία τους ανακάμπτει φέρνοντάς τες ως σοβαρούς πλέον παίκτες στο διεθνές προσκήνιο αλλά – το κυριότερο ίσως – οι χώρες αυτές σεβόμενες τους λαούς τους ακολουθούν πλέον μια κατεύθυνση σοσιαλιστική και μια ανεξάρτητη εθνική πολιτική.

Θα μου πείτε, προς τι η απογοήτευση και η ζήλια; Μα γιατί αυτό που για τα ήθη και τις παραδόσεις της χώρας μου θα εθεωρείτο αυτονόητο, μας φαντάζει ως μακρινό και άπιαστο όνειρο που υλοποιείται κάπου μακριά και από κάποιους άλλους.

Τόσες θυσίες και κόποι δεν ήταν αρκετά για να βγάλουν την Ελλάδα από το διαρκές τέλμα της εξάρτησης. Βαδίζουμε ως χώρα με σκυμμένο κεφάλι. Η χώρα μας καταλαμβάνεται και ακινητοποιείται  (*) από το ίδιο το «πολιτικό προσωπικό της» που αντιμετωπίζει πλέον ξεκάθαρα τον Έλληνα πολίτη ως τον υπ’ αριθμό ένα εχθρό του. Δεν μιλώ για τους εξωτερικούς πάτρωνες που μας απομυζούν καταστρέφοντας την χώρα. Αυτοί πάντοτε τα ίδια έκαναν.

Να μην ξεχάσω να σας πω ότι οι εγκληματίες αξιωματούχοι του θλιβερού πλέον και αιμοσταγούς Εβραίϊκου συρφετού έσπευσαν να διαμαρτυρηθούν …


(*) αναφέρομαι στο χθεσινό ασύμμετρο κλείσιμο της Αθήνας από τις δυνάμεις τις τάξης  (sic) καθώς και στα χημικά, τον αναίτιο αναβρασμό και την ωμή βία που απέβαλαν οι ματατζήδες τους στην πρωτεύουσα. Η χώρα βρίσκεται υπό κατοχή. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί. Ούτε ο Παπαδόπουλος (ο Γιώργος όχι ο Αλέκος …) δεν τόλμησε να τα κάνει αυτά.
.

Προς τον Left Liberal Synthesis


Αγαπητέ LLS,

Στην αναδημοσίευση από το πολύ καλό blog ΚΑΤΕΡΙΝΑ, την οποία κατάργησα, έλαβα το παρακάτω εντελώς ακατανόητο σχόλιό σου το οποίο θίγει μεταξύ των άλλων και ζητήματα αρχής. Επειδή δεν μπόρεσα να βρω κάποιο e-mail σου, σου απαντώ από εδώ συμπεριφερόμενος λίγο σαν τον «δημοσιογράφο πρώτης γραμμής» της Ελευθεροτυπίας :

------------------
Ο/Η LEFT LIBERAL SYNTHESIS άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο φασισμός της Ελευθεροτυπίας και ο Πλεύρης σε ρόλ...":

Δεν κατανοώ την αλόγιστη ΄και πληθωρική χρήση του όρου 'Φασισμός" και την απερίσκεπτη αναπαραγωγή ενός τετοιου θέματος από πλευράς σου που είσαι τόσο ψύχραιμος.

Ενας δημοσιογράφος πρώτης γραμμής και ήθους , με αδαμάντινο μητρώο αποκαλύψεων, ΕΠΩΝΥΜΑ και με τεράστιο ρίσκο ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ καταγγέλει ότι "Δικαστικός εν ενεργεία" χρησιμοποιεί την ανωνυμία των logs ια ίδιον όφελος.

Η Δικαστικός εν ενεργεία ΣΙΩΠΑ (μέχρις στιγμής)ενω μπορεί να ΣΥΝΤΡΙΨΕΙ τον δημοσιαγραφο!!!!!!!

Καραμπινάτη και ΥΠΕΘΥΝΗ ΕΠΩΝΥΜΗ Αποκάλυψη

Που υπάρχει ο Φασισμός;
Γιατί τόση βιασύνη και ευκολία ;
Γιατί παίζουμε με τον "φασισμό" τόσο εύκολα και επιπόλαια;
Αυτή η ευκολία και η αποσιώπηση του γεγονότος οτι ο καταγγελων το κάνει ΕΠΩΝΥΜΑ, είναι ο καλύτερος δρόμος για τον φασισμό.

Απογοητευση φίλε μου.Απογοήτευση.
Σκεψου το σε παρακαλώ
----------------------------------

Μου είναι εντελώς αδιανόητο το πως είναι δυνατόν να υποστηρίζεται η πράξη ενός δημοσιογράφου όταν εκτός από αντιδεοντολογική, αφού ανακοινώνει το όνομα κάποιου χωρίς άδεια, είναι και εντελώς επιθετική για το blogging καθ’ αυτό. Ελπίζω όχι και ιδιοτελής.

Είμαι βέβαιος για τις προθέσεις της Κατερίνας, σ’ αυτό συνηγορεί άλλωστε η σταθερά υψηλή ποιότητα των αναρτήσεών της.

Ο λόγος που κατάργησα την αναδημοσίευση είναι ότι μέσα από αυτήν και παρεπόμενα μέσα από το post της Κατερίνας, θα μπορούσε κανείς να οδηγηθεί στο απαράδεκτο δημοσίευμα του δημοσιογράφου και της Ελευθεροτυπίας και άρα στο αναφερθέν blog καθώς και στο όνομα του υποτιθέμενου ιδιοκτήτη του. Τόσο λοιπόν το δικό μου blog όσο και της Κατερίνας θα λειτουργούσαμε, χωρίς να το θέλουμε, ως ανυποψίαστοι συνένοχοι σε ένα από σπόντα παιχνίδι εμετικής διαδικτυακής επίθεσης.

Όχι λοιπόν αγαπητέ LLS, δεν πρόκειται ούτε για «πρώτη γραμμή ήθους» ούτε για «υπεύθυνη και επώνυμη αποκάλυψη». Πρόκειται για μια απαράδεκτη δημοσιογραφική πρακτική και μια συνειδητή προσπάθεια διασυρμού. Ο άνθρωπος θα έπρεπε να ντρέπεται.

Επίσης ήθελα να συμπληρώσω ότι η ιδιότητα του αριστερού ή του αντιρατσιστή δεν επιτρέπει εκπεσμούς στο επίπεδο του αριστερού-αντιρατσιστικού δοσιλογισμού … νομίζω;
.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails