Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Αντίσταση στην Τρέλα ...


Οι στυλοβάτορες του Καθεστώτος
(αναδημοσίευση απο το ιστολόγιο macedoine)



Θα εκδίδουν όποιον τους ζητήσουν οι ΗΠΑ

Στο τρομολαγνικό κλίμα των ημερών, η κυβέρνηση εφαρμόζοντας το ευρωατλαντικό πλέγμα συμφωνιών, παραδίδει στην Ουάσιγκτον πρόσωπα ακόμα κι αν εμποδίζει το Σύνταγμα ή υπάρχουν αθωωτικές αποφάσεις από την ελληνική Δικαιοσύνη

Με την προσφιλή μέθοδο των τροπολογιών μέσα στο καλοκαίρι επέλεξε η κυβέρνηση να περάσει δύο κατάπτυστες τροπολογίες, με τις οποίες «προσαρμόζεται» η ελληνική έννομη τάξη στο νεοταξίτικο αμερικανικό και ευρωενωσιακό «δίκαιο». Σύμφωνα με τις τροπολογίες αυτές οποιονδήποτε χαρακτηρίζουν «εγκληματία» οι ΗΠΑ θα παραδίδεται στην Ουάσιγκτον, όποτε το απαιτούν οι ΗΠΑ, ακόμα και αν υπάρχουν εδώ συνταγματικοί περιορισμοί ή και αμετάκλητες αθωωτικές αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση κατέθεσε χτες στη Βουλή δύο τροπολογίες. Η πρώτη αφορά σε προσθήκη στη Σύμβαση αμοιβαίας «δικαστικής συνδρομής» σε ποινικές αποφάσεις μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ της 26/5/1999, η οποία τροποποιήθηκε στις 25/6/2003. Η δεύτερη τροπολογία αφορά στη Συνθήκη περί αμοιβαίας έκδοσης «εγκληματιών» μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ, του 1931, όπως αυτή ενισχύθηκε τρομολαγνικά με την αντίστοιχου περιεχομένου Συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ του 2003. Δύο τρομο-συμφωνίες που υπογράφτηκαν την ίδια μέρα, επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, που τώρα έρχεται να συμπληρώσει η κυβέρνηση της ΝΔ, μια μέρα μετά τη δολοφονία του αστυνομικού και με αντιδραστικές φωνές και γραφίδες να ουρλιάζουν περί παραπέρα ενίσχυσης των κατασταλτικών μηχανισμών.

Στις χτεσινοβραδινές τροπολογίες και τις αιτιολογικές τους εκθέσεις, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι αυτή η διαδικασία γίνεται «ώστε να αρθεί κάθε αμφισβήτηση και αμφιβολία περί εφαρμογής του άρθρου 13 της αντίστοιχης Συμφωνίας μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ και στις σχέσεις μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και ΗΠΑ, σχετικά με την επίκληση από τα συμβαλλόμενα μέρη των όρων της "μη παρέκκλισης"». Η διατύπωση αυτή δείχνει ότι ασκήθηκαν πιέσεις, ώστε να γίνει ταχεία διευθέτηση του θέματος και να παρακαμφθούν τα όποια εμπόδια εμφανίστηκαν στην εφαρμογή της.

Ειδικότερα προβλέπεται ότι: «(...) Στις περιπτώσεις που συνταγματικές αρχές ή αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις που δεσμεύουν το αιτούν κράτος είναι ενδεχόμενο να συνιστούν εμπόδιο για την εκπλήρωση της υποχρέωσής του για έκδοση και η διευθέτηση του θέματος δεν προβλέπεται στη Συμφωνία περί Εκδόσεων μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ, στη Συνθήκη περί Εκδόσεων, ή στο Πρωτόκολλο, θα πραγματοποιούνται διαβουλεύσεις, μεταξύ του αιτούντος και του ερωτώμενου κράτους». «Κατ' αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται η πλήρης και χωρίς περιθώρια αμφισβητήσεων εφαρμογή όλων των όρων της σχετικής Συμφωνίας μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ περί εκδόσεων, στην αντίστοιχη Συνθήκη και το Πρωτόκολλο της χώρας μας και των ΗΠΑ».

Τι σημαίνουν τα παραπάνω στην πράξη; Καταργούνται όσες πρόνοιες είχαν απομείνει στην ελληνική έννομη τάξη περί προστασίας των λεγόμενων ατομικών δικαιωμάτων. Και υλοποιώντας στο έπακρο το ευρωατλαντικό κατασταλτικό πλέγμα, δήθεν μέσω «διαβουλεύσεων» (υπουργών ΗΠΑ - Ελλάδας, πρέσβεων, υπηρεσιακών παραγόντων), όποτε ο «μεγάλος αδελφός» κρίνει κάποιον εκδοτέο (ακόμα και αν εδώ έχει κριθεί αθώος), η ελληνική κυβέρνηση τον «δίνει», με ανοιχτό το ενδεχόμενο να καταλήξει στα Γκουντάναμο της «νέας τάξης».

Οι ρυθμίσεις αυτές είναι καθαρό πως ευθέως αναφέρονται σε αγωνιστές που αμφισβητούν την κυριαρχία του ιμπεριαλισμού και των πολιτικών συστημάτων που τον υπηρετούν, μια που για τους Αμερικανούς αλλά και τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές ακόμα και ο βίαιος ριζοσπαστισμός διώκεται αφού θεωρείται έγκλημα.

Γι' αυτήν την κατάληξη ευθύνη έχει συνολικά ο δικομματισμός. Αλλωστε, επί κυβέρνησης και προεδρίας στην ΕΕ του ΠΑΣΟΚ υπογράφτηκαν οι προαναφερόμενες τρομο-συμφωνίες έκδοσης και δικαστικής συνεργασίας ΗΠΑ-ΕΕ, στις 25/6/2003, σε Συνάντηση Κορυφής στην Ουάσιγκτον, με την παρουσία από πλευράς ΕΕ του αρμόδιου υπουργού και προεδρεύοντος του σχετικού συμβουλίου υπουργών της ΕΕ, Φ. Πετσάλνικου.
.

Από που πάνε για την Περσία ;


Με αφορμή την συνεχιζόμενη πολιτική αναταραχή στην Περσία ήθελα να σημειώσω μερικές σκέψεις.

Δεν ντρέπομαι να πω ότι δεν είμαι ειδικός επί των θεμάτων της Περσίας. Με αυτά που γνωρίζω, που έχω δηλαδή συζητήσει και διαβάσει μέχρι τώρα, λογικές θέσεις (όπως αυτές που συνόψισε ο Γ. Δελαστίκ ) και - αν μου επιτρέπετε - η διαίσθησή μου, μου λένε ότι :

--- Προτιμώ ένα κλειστό δύσκολα εξελισσόμενο Περσικό καθεστώς από ένα περισσότερο 'εκλεπτυσμένο' και δυτικότροπο που θα ανοίξει τις πόρτες της Περσίας ανεξέλεγκτα και ταυτόχρονα θα αποδεχτεί την Δυτική κυριαρχία ---

Η αποδοχή της Δυτικής κυριαρχίας από την Περσία θα εξανεμίσει το μέλλον και θα σκοτώσει οριστικά τις ελπίδες πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν στις χώρες της περιοχής για ανεξαρτησία και πρόοδο.

Σκεφτείτε πως συμπεριφέρθηκε η Δύση στο Ιράκ (που φυσικά δεν είχε την εσωτερική ενότητα ούτε τα μέσα άμυνας που διαθέτει η Περσία).

Η συμπεριφορά της Δύσης έχει μεταλλαχθεί από την εποχή της Ιαπωνίας και της Κορέας, πέρασε μέσα από την κόλαση του Βιετ Ναμ και εξελίχθηκε στην τυφλά αρπακτική συμπεριφορά ενός πανίσχυρου θηρίου που βρίσκεται στην παρακμή του. Ενός κακόβουλου αχόρταγου τέρατος που αργοπεθαίνει.

Ας μην είμαστε πια τόσο εύπιστοι με τις ίδιες μας τις ζωές. Με χιλιάδες καθημερινά τεχνάσματα αυτό το κακόβουλο τέρας ροκανίζει και τις δικές μας ζωές. Οι γυναίκες μας μπορεί να ψηφίσουν αλλά σε λίγο θα βρεθούμε με μια εμφυτευμένη κάμερα στο κεφάλι, τα παιδιά μας δεν "παιδεύονται" αλλά απλώς ετοιμάζονται για την παραγωγή, η Ευρώπη πιτσιλίστηκε από τα αίματα των παιδιών της Γάζας και στην Ιταλία ετοιμάζονται "τάγματα ασφαλείας" που ορκίζονται στην φωτο του Μουσολίνι.

Μπορεί να αισθανόμαστε ασφαλείς μέσα στο σπίτι μας με τα δύο μπάνια και τις τρεις τηλεοράσεις αλλά το σύστημα δεν θα διστάσει να μας το πάρει όπως έκανε σε εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια ... "Ρωμαίων πολιτών" στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Ας μην είμαστε λοιπόν τόσο σίγουροι για την κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική μας ανωτερότητα βλέποντας απέναντί μας των Αχμάντι Νε Ζάντ.

Η μοιρασιά με την Κίνα δεν τελείωσε ακόμη. Όταν θα τελειώσει, η ανακατανομή των πόρων και η 'ρύθμιση' του επιπέδου ζωής μεταξύ των «οπαδών του Χριστού και του Βούδα» - πιστέψτε με - θα είναι πολύ, μα πάρα πολύ επώδυνη !
.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails