Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

Όταν εξαφανίστηκαν οι μετανάστες


Η «Πρώτη Μαρτίου 2010-24 ώρες χωρίς εμάς» είναι ένα ειρηνικό κίνημα, που συσπειρώνει ανθρώπους κάθε εθνικότητας, καταγωγής, πίστης, εκπαίδευσης και πολιτικού προσανατολισμού.



---

«Χθες το πρωί, θα ήταν η ώρα επτά, αποφάσισα να αγοράσω ένα τουφέκι για να πυροβολήσω νέγρους.

Όμως πρώτα ήθελα ένα φρέσκο χυμό πορτοκαλιού. Μόνο που στην κουζίνα τα πορτοκάλια είχαν τελειώσει. “Περού!”, φώναξα. Τίποτα. Έψαξα παντού την Περουβιανή υπηρέτρια, ακόμη και κάτω από τη σκάλα όπου την έχουμε εγκαταστήσει. Τίποτα. Αναρωτήθηκα: λες η Πάολα να της έδωσε και άλλο ρεπό, παρ΄ όλο που της δώσαμε ένα πέρυσι; Όμως η γυναίκα μου κοιμόταν. Έτσι αποφάσισα να πάρω πρωινό στην καφετέρια. Μετά, είπα, θα πάω ν΄ αγοράσω το τουφέκι. Και η αγορά είναι στη γωνία, θα πάρω και πορτοκάλια.

Στην καφετέρια μου είπαν ότι τα πορτοκάλια είχαν τελειώσει. Απ΄ έξω δεν υπήρχε ούτε μία Τσιγγάνα. Με τόσες ελεημοσύνες που τους δώσαμε στις γιορτές, δεν θα έχουν γυρίσει ακόμη από τις διακοπές τους, σκέφτηκα. Είναι όλοι τους βαθύπλουτοι, αυτοί οι Τσιγγάνοι. Αλλά τώρα που θα αγοράσω το τουφέκι, είπα στον εαυτό μου, θα μπορώ να πυροβολώ και αυτούς. Ή μπορείς να πυροβολείς μόνο τους νέγρους; Πρέπει να ενημερωθώ. Όταν βγήκα στην πλατεία της αγοράς, κατευθύνθηκα προς τον πάγκο όπου ψωνίζει η γυναίκα μου. Όμως ο πάγκος δεν ήταν εκεί. Ούτε η αγορά. Πήγα στον εφημεριδοπώλη. Συγγνώμη, η αγορά; Τι τα θέλετε, μου απάντησε, σ΄ αυτή τη χώρα δεν λειτουργεί τίποτε πλέον. Σκεφτείτε ότι ακόμη περιμένω τις εφημερίδες. Θα τις διαβάζει ο διανομέας, αστειεύτηκα. Όχι, ο διανομέας που μου τις φέρνει είναι Ρουμάνος, προτιμάει τις ρουμάνικες, απάντησε εκείνος.

Πήγα στο οπλοπωλείο. Όμως ο ιδιοκτήτης, αντί να το ανοίγει, το έκλεινε. Τι θέλετε, με ρώτησε. Ένα τουφέκι για να πυροβολώ νέγρους του απάντησα. Μου έδειξε τις άδειες βιτρίνες. Κατάλαβα, χαμογέλασα. Πότε θα έρθουν τα καινούργια; Ακούστε, μου εξήγησε, τη νύχτα έφυγαν όλοι οι νέγροι και κατά συνέπεια τα εργοστάσια τουφεκιών έκλεισαν· χωρίς νέγρους, το να πυροβολείς νέγρους έγινε μια ουτοπία. Όπως και ο χυμός πορτοκαλιών, μουρμούρισα. Όμως, πρόσθεσα, πρέπει να ενημερωθώ: ίσως να μπορεί κανείς να πυροβολεί Τσιγγάνους, Ρουμάνους, Μαροκινούς. Δεν τα μάθατε, μου απάντησε εκείνος, εξαφανίστηκαν κι αυτοί. Κρίμα, είπα εγώ. Κρίμα, είπε εκείνος.

Στενοχωρημένος, κατευθύνθηκα προς το σπίτι. Και τότε με κυρίευσε ένα πολύ κακό προαίσθημα. Από το κινητό μου τηλεφώνησα στην Παντέρα, την τρανσέξουαλ που προτιμώ. Όμως ο αριθμός βγήκε άγνωστος. Ωχ όχι, μουρμούρισα. Τότε δοκίμασα να καλέσω τον Αλί, τον έμπιστο ντίλερ μου. Δεν ήταν διαθέσιμος. Μόνον εκείνη τη στιγμή κατάλαβα το νόημα μιας φράσης που είχα διαβάσει σ΄ έναν τοίχο αρκετά χρόνια πριν: "ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΗ Μ΄ ΑΦΗΝΕΤΕ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ".

(Απόσπασμα από άρθρο του συγγραφέα Τζουζέππε Κουλίκια στην εφημερίδα «Λα Στάμπα». Αυτό τον μήνα, κάτοικοι του Ροζάρνο της Καλαβρίας επιτέθηκαν με τις ευλογίες της Μαφίας σε μετανάστες,πυροβολώντας τους με καραμπίνες)

Πηγή: "Τα Νέα", 16 Ιανουαρίου 2010
.

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

πολλά τα ραντεβού! πολλά


δηλαδή βρε παιδιά για βοηθάτε λίγο να το κατάλάβω …
αυτά τα πρωθυπουργικά ραντεβού πως κλείνονται ;
- ο ομπάμιας είπε (ας πούμε) … ‘ψιτ παιδί ! έχω ένα κενό στις 9 για πάρε τον κώλο σου και έλα από δω να … τα πούμε λίγο !’
- η ωραία Βερολινέζα είπε (ας πούμε) … ‘παλικάρι, βλέπω εδώ ότι στις 5 δεν έχω τίποτα σοβαρό, για πάρε ένα αερόπλανο και έλα να δούμε τι θα κάνουμε με σένα !’

το ζήτημα είναι τελικά ότι ο ποδηλάτης θα πάει (φυσικά!!) για να κάνει τι ; να πουλήσει ; να αγοράσει ; ή μήπως και τα δύο ; ή μήπως τίποτα από τα … τρία ;

μόλις γυρίσει θα του δώσω σήμα να έρθει στις πέντε (5) και στις εννιά (9) του άλλου μήνα από εδώ … έχω κάτι σκάλες για καθάρισμα …
.

ΕΥΡΗΚΑ !


Για να ξεμπερδεύουμε μια κα καλή με τα ενοχλητικά γερμανάκια θα κάνουμε το εξής :


Μποϊκοτάζ στις γερμανικές μπανάνες!


... αμ πώς ;

Ο Χίτλερ και η κρίση στην Ελλάδα (... ας γελάσουμε και λίγο ...)

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Πώς μας πούλησαν και μας αγόρασαν, του Γιώργου Δελαστίκ




Ανατριχιαστικός είναι ο μηχανισμός με τον οποίον συγκεκριμένοι τραπεζικοί κολοσσοί κερδοσκόπησαν εναντίον της χώρας μας, με αποτέλεσμα αυτοί μεν να κερδίσουν ποσά ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, η Ελλάδα δε να τεθεί υπό ξένη οικονομική κηδεμονία. Αξίζει να τον περιγράψουμε σε αδρές γραμμές. Το αποφασιστικό εργαλείο στο παιχνίδι που παίχτηκε εναντίον της Ελλάδας είναι ένα εντελώς πρόσφατο χρηματοπιστωτικό προϊόν που ονομάζεται CDS (από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων credit default swaps).
Πρόκειται για ασφάλιση κατά της περίπτωσης μη αποπληρωμής ενός χρέους. Μια τράπεζα π.χ. που αγοράζει ομόλογα ενός κράτους ασφαλίζει το ποσό που έδωσε σε μια άλλη τράπεζα, η οποία είναι υποχρεωμένη να της δώσει αυτή τα λεφτά της, αν το κράτος χρεοκοπήσει και βρεθεί σε αδυναμία να εξοφλήσει τα ομόλογά του όταν λήξουν ή να πληρώσει ενδιαμέσως τους τόκους.
Εννοείται ότι όσο πιο επισφαλής είναι η οικονομική κατάσταση μιας χώρας τόσο υψηλότερα ασφάλιστρα θα απαιτήσει η τράπεζα που ασφαλίζει το χρέος.
Το στοιχείο που σοκάρει είναι ότι τρεις και μόνο τραπεζικοί κολοσσοί, η γερμανική Ντόιτσε Μπανκ και οι αμερικανικές Γκόλντμαν Ζαξ και Τζ. Π. Μόργκαν ελέγχουν τον 75% (!) της παγκόσμιας αγοράς των CDS.
Πάμε τώρα στην περίπτωση της Ελλάδας. Περί τα μέσα Γενάρη, περίπου δέκα ημέρες πριν η χώρα μας αναζητήσει αγοραστές για το πενταετές ομόλογό της, η Ντόιτσε Μπανκ δημοσιοποιεί μια έκθεση - φωτιά για την ελληνική οικονομία, όπου αναφέρει πως πάμε χάλια και δεν αποκλείεται κατάρρευση.
Αμέσως μετά κινητοποιείται το τμήμα της CDS της Ντόιτσε Μπανκ. Ζητάει πολύ υψηλότερα ασφάλιστρα για το ελληνικό χρέος, αφού υποτίθεται ότι η χώρα μας βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση, όπως λέει το τμήμα μελετών της... ίδιας τράπεζας!
Αφού το επιτόκιο των CDS για την Ελλάδα ανεβαίνει, περνάει αμέσως το μήνυμα παγκοσμίως στο χρηματοπιστωτικό σύστημα: τα διεθνή ΜΜΕ που δρουν ως «παπαγαλάκια» των κερδοσκόπων ουρλιάζουν ότι η ελληνική οικονομία παραπαίει, η ανενημέρωτη κοινή γνώμη τρομοκρατείται και οι επαΐοντες καταλαβαίνουν ότι στοχοποιήθηκε η Ελλάδα και οδεύει προς οικονομικό «γδάρσιμο».
Εν συνεχεία η ίδια η Ντόιτσε Μπανκ μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ αναλαμβάνουν να... πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα! Να τα προωθήσουν στους υποψήφιους αγοραστές! Ναι, αυτοί ακριβώς που συμμετείχαν ενεργά στην οργάνωση του κλίματος καταρράκωσης της ελληνικής οικονομίας για να διευκολυνθούν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις!
Δεν πρόκειται περί κακόγουστου αστείου. Μιλάμε εντελώς σοβαρά. Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και πάμπολλες άλλες κυβερνήσεις, υποχρεώνεται αντικειμενικά να προστρέξει στις τράπεζες που ελέγχουν την αγορά CDS, παρ’ όλο που υπονομεύουν την Ελλάδα. Τους πληρώνει ουσιαστικά «προστασία», με τη χυδαία έννοια του όρου, ελπίζοντας να τις εξευμενίσει ώστε να την βοηθήσουν να δανειστεί με ανεκτά επιτόκια.
Η Ντόιτσε Μπανκ λοιπόν ως ανάδοχος τράπεζα μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ και άλλες, που παίζουν πολύ δευτερεύοντα ρόλο, καθορίζουν ουσιαστικά το επιτόκιο με το οποίο θα διαθέσει τα ομόλογά της η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει περιθώρια να μη συμμορφωθεί στις υποδείξεις τους.
Εννοείται ότι η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ έχουν ενημερώσει τους πελάτες τους, οι οποίοι τρέχουν σαν τρελοί να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα με επιτόκιο 6,2%, γιατί φυσικά οι τράπεζες αυτές γνωρίζουν εκ των ένδον πως έχει στηθεί το παραμύθι της δήθεν επαπειλούμενης χρεοκοπίας.
Η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ εισπράττουν παχυλές προμήθειες εκατομμυρίων ευρώ από τους πελάτες τους, ενώ αγοράζουν και οι ίδιες μεγάλες ποσότητες χρυσοφόρων ελληνικών ομολόγων.
Τώρα ετοιμάζουν τον επόμενο γύρο ελληνικού δανεισμού, στήνοντας σκηνικό για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη φυσικά...


ΤΩΡΑ ΤΡΕΜΟΥΝ
Τα κράτη, όμηροι των τραπεζών
ΚΑΘΥΒΡΙΖΟΥΝ την Ελλάδα οι Γερμανοί. Εχουν όμως ταραχθεί ακόμη και αυτοί από την επίδειξη δύναμης των τραπεζών. «Η Κοινότητα θα έπρεπε να σκεφθεί πώς θα μπορέσει να αποξηράνει αυτόν τον βάλτο (των τραπεζών) που πιάνει ομήρους ολόκληρες χώρες» έγραψε σε πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Η «Μοντ» είναι εξοργισμένη: «Μόλις έναν χρόνο αφότου τα κράτη έσωσαν τις τράπεζες αφιερώνοντας κολοσσιαία ποσά και στις δύο όχθες του Ατλαντικού -25% του ΑΕΠ σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα- τα χρεωμένα κράτη πέφτουν θύματα επιθέσεων από τα ίδια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που διέσωσαν. Αυτό είναι ένα από τα πικρά μαθήματα της ελληνικής κρίσης» ομολογεί η γαλλική εφημερίδα.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Το Έθνος, της 16ης Φεβρουαρίου 2010

Ακου Γερμανία




αναδημοσίευση από: nosferatos

Βαλε το δαχτυλο εκεί που ξέρεις Γερμανία  και πρώτα να ντραπείς:

Εμεις ειμαστ'αυτοι που συγχωρησαμε
την Κατοχή σου
τους Ες Ες
Τον Ναζισμό σου,
Το ολοκαυτωμα  και τον Χορτιατη
τα Καλαβρυτα
την πείνα και τον Χρυσό που εκλεψες

οι πατεραδες μας σαπίσανε στα κατεργα σου
δικο σου ηταν το Ματχάουζεν  και το Νταχάου
υστερα και πάλι εμεις σε χτισαμε
οι μετανάστες του εξήντα
εμεις ξεχασαμε  αυτά που εκλεψες
εμεις σου επιρέψαμε να ενωθεις στα ενενήντα

Ντράπου πρωτα

για την χοντρή κοιλιά  και που δεν σκεφτεσαι
το αδειο σου γαλάζιο βλέμμα και τους Αριους

Ντράπου πρωτα , Γερμανία ...................
.

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

George Carlin American Dream (greek subs)



το βρήκα εδώ

"το ποιό παγερό από τα παγερά τέρατα είναι το κράτος", Φ. Νίτσε
.

Κάτω τα χέρια από τον Καβάφη, κορόιδα! - (του Νίκου Σαραντάκου)



(το άρθρο είναι από το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, sarantakos.wordpress.com)

Σε ένα ελληνοκεντρικό ιστολόγιο έσκασε η είδηση σαν βόμβα: ο Καβάφης, λέει, είχε υπογράψει το 1928 επιστολή υπέρ της “Ένωσης Ελλήνων Φασιστών”, μαζί με άλλους επιφανείς Αλεξανδρινούς. Και, το χειρότερο, το άρθρο συνοδευόταν από ακαταμάχητα τεκμήρια: σκαναρισμένη τη σελίδα από την αθηναϊκή εφημερίδα Σκριπ, όπου φαρδιά-πλατιά εμφανίζεται, ανάμεσα στα άλλα το όνομα του Καβάφη κάτω από το εξής κωμικοτραγικό κείμενο:

Εκδηλώσεις υπέρ του φασισμού
Τηλεγραφήματα και επιστολαι προς τον κ. Υψηλάντη
Εξ Αλεξανδρείας
Προς τον Αρχηγόν της Ενώσεως των Ελλήνων Φασιστών απεστάλη εξ Αλεξανδρείας η κατωτέρω επιστολή:
Έντιμε και ένδοξε Αρχηγέ,
Πλήρεις ευφροσύνης και αγαλλιάσεως διά την υφ᾿ ημών ανάληψιν της αρχηγίας του Φασιστικού αγώνος διαδηλούμεν την απεριόριστον αφοσίωσίν μας εις τα Ιδεώδη του Φασισμού και απεκδεχόμεθα παρ᾿ υμών την πραγμάτωσιν ιερών σκοπών, αναστήλωσιν γοήτρου Ελληνικού ονόματος, αποκατάστασιν ιερών και αιωνίων θεσμών, εκρίζωσιν ψυχοφθόρων και εθνοφθόρων τάσεων μαλλιαρισμού, κομμουνισμού, δημοκρατισμού.
Παρακαλούμεν όπως μας δεχθήτε υπό την αμίαντον σημαίαν σας.
Η φασιστική ομάς
Σωκ. Λαγουδάκης, Βασ. Αθανασόπουλος, Κ. Καβάφης, Γ. Πετρίδης, Σ. Γιαννακάκης, Ν. Καρδάρης, Μ. Ανταίος, Γιάγκος Περίδης.
(Έπονται και άλλαι υπογραφαί)
Την “εκρίζωσιν ψυχοφθόρων και εθνοφθόρων τάσεων μαλλιαρισμού, κομμουνισμού, δημοκρατισμού” ούτε ο Μποστ δεν θα μπορούσε να τη φανταστεί -αλλά το κείμενο όντως γράφτηκε και στάλθηκε στον αρχηγό της “Ενώσεως των Ελλήνων Φασιστών”, τον Θεόδ. Υψηλάντη, ξερόκλαδο της δοξασμένης οικογένειας και αρχηγό του βραχύβιου (νομίζω) φασιστικού κόμματος. Την εποχή εκείνη το Σκριπ πρόβαλλε σκανδαλωδώς τη φασιστική αυτή ομαδούλα -η μοναδική εφημερίδα που το έκανε- όπως άλλωστε πρόβαλλε και το ιταλικό φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι.
Το τρομερό αυτό εύρημα όμως δεν το ξέθαψε ο ελληνοκεντρικός ιστολόγος που λέγαμε, ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι σοβαρός και δεν χάφτει εύκολα μύθους έστω και ευχάριστους. Το βρήκε στο καινούργιο βιβλίο του Σαράντου Καργάκου. Διότι, φαίνεται πως είναι ακαταμάχητος πειρασμός για κάθε Έλληνα λόγιο, άμα φτάσει σε ώριμη ηλικία, να γράψει βιβλίο για τον Καβάφη -μπορεί κι εγώ να γράψω σε καμιά εικοσπενταριά χρόνια, πάντως ο Σ. Καργάκος το έγραψε τώρα. Και στο βιβλίο αυτό, ο Σ. Καργάκος αποκαλύπτει την “ερωτοτροπία του Καβάφη με τον φασισμό”.
Να διευκρινίσω ότι το βιβλίο του Καργάκου δεν το έχω δει, μεταφέρω από το ιστολόγιο που λέγαμε. Λοιπόν, ήδη στο οπισθόφυλλο, σημειώνεται (παρόλο που το θέμα είναι αλεξανδριανό, αφαίρεσα τα αλεξαντριανά σκουληκάκια): Ένα παράδειγμα: στην ιδιορρυθμία της προσωπικής του συμπεριφοράς και στην ιδιόρρυθμη ερωτογραφία του, τί νόημα μπορεί να είχε η πολιτική ερωτοτροπία του -στο μέτρο που είναι αληθινή- με τον φασισμό: Ήταν πίστη ή «βίτσιο» παροδικό;
Πιο κάτω ο Καργάκος παραιτείται κι απ’ το φύλλο συκής της επιφύλαξης (στο μέτρο που είναι αληθινή). Αφού μεγαλόψυχα προτρέψει τους αναγνώστες να μη σταθούν στην ερωτοτροπία με τον φασισμό διότι ήταν κάτι το παροδικό που άλλωστε συνέβη σε πολλούς λογίους τον μεσοπόλεμο, ρίχνει κι ένα χεσιματάκι σε προηγούμενους μελετητές του Καβάφη, στον Τσίρκα λογουχάρη ή στον Μαλάνο και συλλήβδην στους αριστερούς και δημοτικιστές μελετητές του.
Αν αγαπάτε κι εσείς τον Καβάφη, θα έχετε σοκαριστεί, και πολύ θα θέλατε να είναι ψέματα αυτή η ιστορία, έλα όμως που το διαβεβαιώνει όχι κάποιος υστερικός μπλογκαδόρος σε κανένα συνωμοσιολογικό ιστολόγιο, αλλά ένας γνωστός συγγραφέας σε βιβλίο -και παραθέτει και ακαταμάχητα ντοκουμέντα!
Ακαταμάχητα; Έτσι κι έτσι. Κοιτάμε προσεχτικά τα ονόματα όσων υπογράφουν. Καταρχάς, προσέχουμε ότι ο Καβάφης συνήθως δεν υπέγραφε απλώς “Κ. Καβάφης” αλλά “Κ.Π.Καβάφης” -βιβλία και βιβλία έχουν γραφτεί γι’ αυτό το μεσαίο Π! Μας μπαίνουν λίγοι ψύλλοι στ’ αυτιά. Μετά, κοιτάμε τα άλλα ονόματα. Δεν το έκανα εγώ, το έκαναν ο Ακίνδυνος και ο zuqzuq που σχολίασαν το θέμα στο buzz πριν ακόμα εγώ το πάρω είδηση. Και είδαν ότι όλοι οι υπογράφοντες είναι Αλεξανδρινοί λόγιοι -κανείς δεν είναι επιχειρηματίας ή εργοστασιάρχης, ας πούμε. Λίγο περίεργο δεν είναι αυτό; Μήπως σας μπήκαν περισσότεροι ψύλλοι στ’ αυτιά;
Έπειτα, το πρώτο όνομα είναι ο Σωκράτης Λαγουδάκης, ο οποίος ήταν αρχαιοπρεπής ιατροφιλόσοφος (είχε μάλιστα γράψει μελέτη, βρήκα αλλού, με τίτλο “Παραγωγή ζωής του αυτού είδους εκ σώματος νεκρού”). Και αυτό βέβαια μάλλον συνηγορεί υπέρ του να υπέγραψε το φασιστικό μανιφέστο αλλά… αλλά, όπως γράφει και το άρθρο στο λινκ πιο πάνω, ήταν επιφανής αντικαβαφικός. Όπως σωστά συμπεραίνει ο Ακίνδυνος στην παραπάνω συζήτηση, είναι απίθανο Λαγουδάκης και Καβάφης να συνυπέγραψαν οτιδήποτε. Οι ψύλλοι δεν χωράνε πια στ’ αυτί, έχουν βγει και κάνουν πρωτάθλημα άλματος στο δωμάτιο. Πολύ περισσότερο, που όποιος ξέρει τον Καβάφη έστω και ελάχιστα, θα δυσκολευτεί πάρα πολύ να τον φανταστεί να συνυπογράφει οτιδήποτε με οποιονδήποτε!
Και κάτι ακόμα: ζούμε σε μικρό κόσμο. Για τον Καβάφη, από το 1928 μέχρι σήμερα, έχουν γραφτεί εκατοντάδες μελέτες, δεκάδες βιβλία (βάρδα μην είναι χιλιάδες οι μελέτες κι εκατοντάδες τα βιβλία!) -αν είχε υπογράψει τέτοια επιστολή, ένας δεν θα το είχε επισημάνει από το 1928 ως τα σήμερα, ογδονταβάλε χρόνια; Ένας αντικαβαφικός, μάλιστα ένας αντικαβαφικός και μαζί αντιφασίστας, σαν τον Κορδάτο ας πούμε. Απίθανο να μην το είχε δει κανείς.
Όμως, καλά όλα αυτά τα λογικά επιχειρήματα, αλλά ο άλλος έχει τη φωτογραφία της υπογραφής Καβάφη -πώς το προσπερνάς αυτό; Μπορεί εσύ να είσαι βέβαιος “διά της λογικής” ότι η επιστολή είναι φάρσα ή προβοκάτσια, πώς να το αποδείξεις; Κι έπειτα, σκεφτόμαστε, ο Σ. Καργάκος είναι δυνατόν να μην έχει σκαλίσει βαθύτερα το θέμα; Πώς γράφει κρατώντας τόσο λίγες επιφυλάξεις κάτι τόσο βαρύ;
Άρα; Άρα, για να βγάλουμε τη ρετσινιά οριστικά από τον Καβάφη, κάνουμε κάτι πολύ απλό. Πηγαίνουμε και βρίσκουμε την εφημερίδα της Αλεξάνδρειας, του Απριλίου-Μαΐου 1928. Αν βρούμε διάψευση, τελείωσε. Αν δεν βρούμε, τα πράγματα σφίγγουν λίγο και θα πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε αν είχε καναν ξάδερφο που να τον λέγαν Κωνσταντίνο ή Κρίτωνα ή Καλλίμαχο ή Κρατύλο ή κάτι άλλο τέλος πάντων από κάπα.
Σήμερα, χάρη στην τεχνολογία, η πρώτη έρευνα είναι πολύ εύκολη, αφού η Βιβλιοθήκη της Βουλής πέρασε στο Διαδίκτυο πολλά από τα σώματα των εφημερίδων της. Κι επειδή ο Θεός αγαπάει και τον Νικοκύρη, παρόλο που λείπουν πολλές χρονιές από το σώμα της αλεξαντριανής εφημερίδας το 1928 υπάρχει. Η εφημερίδα λέγεται Ταχυδρόμος αλλά κάποια φύλλα τιτλοφορούνταν Ομόνοια, ίσως τα δευτεριάτικα, δεν το πολυδιερεύνησα. Ψάχνουμε λοιπόν, και πριν κλείσουμε βδομάδα στα φύλλα που αναζητούμε… το βρίσκουμε!
Στο φύλλο του Ταχυδρόμου της Τρίτης 1.5.1928, στη σελ. 2 διαβάζουμε:
ΚΑΚΟΣ ΑΣΤΕΪΣΜΟΣ
Κατάπληκτοι εμείναμεν αναγνώσαντες εις το “Σκριπ” και εις την στήλην των εκδηλώσεων υπέρ του Φασισμού και την ακόλουθον εκδήλωσιν, διαβιβασθείσαν εξ Αλεξανδρείας προς τον Αρχηγόν της Ενώσεως των Ελλήνων Φασιστών κ. Θεόδωρον Υψηλάντην:
Ιδού η επιστολή δι’ ης διηρμηνεύθη η συμμετοχή εις την “Ένωσιν” των Ελλήνων Φασιστών της Αλεξανδρείας:
[Παραθέτει το κείμενο της επιστολής -δεν το επαναλαμβάνω, υπάρχουν και αναγνώστες με ευαίσθητο στομάχι]
Ο τελευταίος εκ των υπογραφομένων είναι ο συνεργάτης μας “Σκαραβαίος”, ο οποίος μάς διεβεβαίωσεν ότι ούτε υπέγραψεν, ούτε έλαβε γνώσιν τοιαύτης επιστολής. Και επειδή δεν είναι δυνατόν να υποπτεύσωμεν ότι πρόκειται περί πλαστουργηθείσης εις το γραφείο του “Σκριπ” επιστολής, αφού τα ονόματα των υπογραφόντων εκτός δύο ή τριών δεν είναι γνωστά εις τας Αθήνας, κλίνομεν να παραδεχθώμεν ότι η επιστολή εστάλη παρά τινός λογίου ή φίλου των γραμμάτων, επιθυμούντος να αστεϊσθεί με τους ενταύθα φίλους του και να σκώψει εν ταυτώ και την προσπάθειαν του κ. Υψηλάντου, φιλοδοξήσαντος να καταρτίσει τον Ιερόν Λόχον των Ελλήνων Φασιστών.
Θαρρώ πως δεν έχουμε χρεία από άλλες αποδείξεις. Πριν από 80 χρόνια κάποιος διάολος, φαρσέρ αλεξαντριανός, μάλλον νεαρός θα ήταν, έπιασε κι έστειλε το χαλκευμένο γράμμα στον αρχιφασίστα, αυτός όλο καμάρι το δημοσίεψε και 80 χρόνια μετά ένας επιφανής συγγραφέας πιάνεται κορόιδο και το βάζει στο βιβλίο του και μάλιστα ερμηνεύει και την… ερωτοτροπία του Καβάφη με τον φασισμό. Δεν είναι να χτυπιέσαι κάτω από τα γέλια;
Είναι.
Αλλά όχι πολύ. Γιατί μετά σκέφτεσαι, και σου προκαλεί θλίψη πώς μπορεί να πέσει τόσο έξω κάποιος που γράφει βιβλίο όχι για γραμματική, όχι για αλεξία, αφασία και αλαλία της νεολαίας, όχι για γενική ιστορία της λογοτεχνίας, αλλά ειδικά για τον Καβάφη -και που βρίζει τους προηγούμενους μελετητές ότι δεν τον κατάλαβαν! Διότι, ξαναλέω, πέντε ποιήματα του Καβάφη να έχεις διαβάσει, κι ας μην ξέρεις τίποτε από τη ζωή του, καταλαβαίνεις πως δεν ήταν άνθρωπος να υπογράφει μανιφέστα και δηλώσεις προσχώρησης -ούτε φασιστικές ούτε κομμουνιστικές ούτε βενιζελικές ούτε τίποτα. Αν τώρα έχεις διαβάσει και μια βιογραφία του Καβάφη, ξέρεις ότι στα πολιτικά δεν εκδηλωνόταν αλλά και είχε μεγάλη συμπάθεια για τον δημοτικισμό -οπότε λίγο δύσκολο να υπόγραφε μανιφέστα κατά του μαλλιαρισμού! Ύστερα, κάνεις την έρευνα που έκανε ο Ακίνδυνος (μέσα σε μισή ώρα) και βρίσκεις ότι ο Λαγουδάκης ήταν αντικαβαφικός (αφήνω που αν γράφεις βιβλίο για τον Καβάφη αυτό πρέπει ήδη να το ξέρεις!) άρα, λέει η λογική, αποκλείεται να υπέγραφε μαζί του ο Καβάφης. Και τέλος, το στοιχειώδες, πας στη Βιβλιοθήκη της Βουλής, στο παλιό Καπνεργοστάσιο, στη Λένορμαν, παίρνεις το μικροφίλμ, ζητάς από τον ευγενέστατο υπάλληλο να στο περάσει στη συσκευή (δεν είναι πολύ εύκολο αν δεν ξέρεις) και σε μισή ώρα μέσα έχεις φυλλομετρήσει τα φύλλα μίας εβδομάδας και έχεις βρει τη διάψευση. Οπότε σβήνεις ό,τι έχεις γράψει και γλιτώνεις το ρεζίλεμα. Δεν είναι πολύ δύσκολο.
Εκτός, βέβαια, αν σε βολεύει να βγάλεις φασίστα τον Καβάφη (και να τον αθωώνεις μεγαλόψυχα μετά λέγοντας ότι το πάθαν κι άλλοι). Τότε, ναι, τότε καταπίνεις αμάσητη την ογδοντάχρονη φάρσα κι αγνοείς όλα τα σήματα κινδύνου. Αυτό παθαίνουν άλλωστε πολλοί από εκείνους που πιστεύουν τις λερναίες μπαρούφες: θέλουν να τις πιστέψουν, οπότε μόλις τους έρθει στο ηλεγραμματοκιβώτιό τους η ηλεπαπάρα την προωθούν δεξιά κι αριστερά.
Λυπάμαι που ένας γερός φιλόλογος, πρώην αριστερός, συντοπίτης μου κατά κάποιο τρόπο, έπαθε τέτοιο ρεζιλίκι και πιάστηκε κορόιδο. Αλλά όχι και να βγάλει τον Καβάφη φασίστα!
Και επειδή υπάρχει πάντα ο φόβος η δημοσίευση στο ιστολόγιο του Κρατύλου να αναδημοσιευτεί, παρά τη διάψευση, από διάφορα άλλα ελληνοκεντρικά ιστολόγια που παβλοφικά ανακυκλώνουν ο ένας τα ψέματα του αλλουνού, επαναλαμβάνω: Κάτω τα χέρια από τον Καβάφη, κορόιδα!
.

οι τρείς ... χάριτες


Ένας φίλος συν-βλόγκερ που ζει στην Γερμανία μου είπε τα παρακάτω που θεώρησα καλό να τα 'σώσω' σε ανάρτηση έτσι … για την ιστορία :

- Tο συγκρότημα Bertelsmann (Stern - Der Spiegel) με την κατάπτυστη “Ανοιχτή επιστολή προς τους Έλληνες” ανήκει κατά πλειοψηφία στην EKD – Ευαγγελική Εκκλησία της Γερμανίας. (ΣΣ. - αυτοί θεωρούν τον Χίτλερ κομμουνιστή …)

- Το συγκρότημα Springer (Die Welt - Bild) με την δημοσκόπηση του 63% “να φύγει η Ελλάδα από την ΕΕ” ανήκει κατά πλειοψηφία στo Zentralrat der Juden in Deutschland – Εβραϊκή Κοινότητα της Γερμανίας. (ΣΣ. - εδώ δεν χρειάζεται να προσθέσω κάτι …)

- Tο FOCUS με το φωτομοντάζ της Αφροδίτης, ανήκει στον καρατζφύρερ της Βαβαρίας, CSU – Καθολική Χριστιανοδημοκρατική Ένωση. (ΣΣ. - η πρόοδος είναι ο εχθρός τους …)

Διότι όλα έχουν την σημασία τους …
.

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

η κόπρος του Αυγεία

.περισσότεροι απο τα μπλόγκ του διαδυκτίου
είναι οι βόθροι του λεκανοπεδίου...
-πάνω από σαράντα χιλιάδες αριθμούν οι βόθροι του λεκανοπεδίου-
...και οι περισσότεροι εξ αυτών βρίσκονται συγκεντρωμένοι... 
στα βόρεια προάστεια

- Τέτοια βρώμα ούτε ποταμός ξεπλένει -


 (ο ιλισσός κατα τους ολυμπιακούς αγώνες του 1896)
  
Τρεις ήταν οι βασικοί ποταμοί που διέρρεαν την πεδιάδα της Αττικής κατά την αρχαιότητα, 
οι δύο εκ των οποίων απλώνονταν πέραν των ορίων της πόλεως. 

  
Το δυτικό και μεγαλύτερο τμήμα της πεδιάδας έβρεχε ο Κηφισός, 
που είχε τις πηγές του στους πρόποδες της Πάρνηθος στα βόρεια
και συνέχιζε την πορεία του για 27 χλμ., έως ότου εκχυνόταν στον Φαληρικό Kόλπο. 

Το ανατολικό τμήμα διέσχιζε ο Ιλισσός, ο οποίος εκκινούσε 
από τις υπώρειες του Υμηττού κατευθυνόμενος προς δυσμάς, 
παρέρρεε τον Αρδηττό και, μέσω της κοιλάδος
που σχηματιζόταν ανάμεσα στους λόφους των Μουσών (Φιλοπάππου)
και της Σικελίας (δεξιά της σύγχρονης λεωφόρου Συγγρού), 
δεχόταν στην κοίτη του τα νερά του Ηριδανού 
και εν συνεχεία συναντούσε τον Κηφισό στα νοτιοανατολικά. 


Μικρότερος των δύο προηγούμενων ήταν ο Ηριδανός, 
που ανέτελλε στις νότιες πλαγιές του Λυκαβηττού, 
έναντι των Διοχάρους πυλών, 
όπου βρισκόταν και η Πάνοπος κρήνη·
κυλώντας βορείως της Ακροπόλεως, 
περνούσε μέσα από την Αγορά και, 
συνεχίζοντας τη ροή του βορειοδυτικά, 
κατά μήκος του βορείου κρασπέδου της Πνυκός, 
εξερχόταν του τείχους σε σημείο κοντά στην Ιερά Πύλη και, 
αφού χανόταν υπογείως για μερικές εκατοντάδες μέτρα,
 στρεφόταν προς νότον, 
όπου εξέβαλλε στον Ιλισσό.


Ήδη από τα χρόνια της επέκτασης της πόλης από τον Θεμιστοκλή 
περιελήφθη εντός των τειχών της, 
ενώ στους ρωμαϊκούς χρόνους φαίνεται ότι καταχώσθηκε (καλύφθηκε) 
και κατασκευάσθηκε μεγάλος υπόνομος εντός της κοίτης του. 

Εκτός των προαναφερθέντων, υπήρχαν δύο ακόμη, μικρότεροι ποταμοί, 
ο Σκίρος και ο Κυκλοβόρος, 
προς δυσμάς της πόλεως μεταξύ του Διπύλου και του Κηφισού
και (μάλλον) προς βορράν της πόλεως αντιστοίχως.



Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2010

Νέα Δημοκρατία : μας είχε καταστρέψει από πολύ νωρίς …


Επειδή είμαι πολύ μνησίκακος άνθρωπος και έχω εντελώς βαρεθεί τους απολύτως ανίκανους, τους εντελώς κλέφτες αλλά (ίσως το χειρότερο) και εντελώς ψεύτες της Νέας Δημοκρατίας αναδημοσιεύω απόσπασμα από άρθρο-επισήμανση του δημοσιογράφου Γιώργου Καρέλια στην Ελευθεροτυπία :


[ * Στις 8 Ιουλίου του 1981, ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπεύθυνος για την οικονομική πολιτική Ευάγγελος Αβέρωφ (ο κ. Σαμαράς υπερηφανεύεται ότι είναι πολιτικό παιδί του) έστειλε στον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Ράλλη μια «απόρρητη έκθεση» για την κατάσταση της οικονομίας. Αν αποκαλυπτόταν, θα ήταν σαν να έβαζε μπουρλότο στα θεμέλια της κυβέρνησης λίγους μήνες πριν από τις εκλογές. Αυτό το παραδέχεται και ο ίδιος ο Ράλλης, ο οποίος, μόλις πήρε την έκθεση στα χέρια του, τηλεφώνησε στον Αβέρωφ και του είπε: «Αν έρθει στη δημοσιότητα, θα μας τινάξεις στον αέρα» (από βιβλίο του Γεωργίου Ράλλη «Ωρες Ευθύνης»).
Η έκθεση ήρθε στη δημοσιότητα στις 14 Σεπτεμβρίου 1981 (από την εφημερίδα «Εγνατία», η οποία εκδιδόταν τότε στη Θεσσαλονίκη) και ιδού ορισμένα αποσπάσματά της, τα οποία δεν απέχουν πολύ, τηρουμένων των αναλογιών, από τη σημερινή πραγματικότητα:

* «Αν από τώρα -παρά την προεκλογική περίοδο- δεν ληφθούν ορισμένα μέτρα, στο τέλος του έτους η κατάσταση θα είναι πολύ χειρότερη και μετά θα είναι σχεδόν ασυμμάζευτη».

* «Τα 240 δισ. δραχμών του ελλείμματος του προϋπολογισμού αντιπροσωπεύουν το 52,5% των προβλεφθέντων συνολικών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού του 1981. Η αναλογία δεν χρειάζεται σχολιασμό».

* «Αυξάνουμε κάθε χρόνο το έλλειμμα κατά το μέγεθος των τόκων που καταβάλλουμε για τα δάνεια, τα οποία συνάπτουμε για να καλύπτουμε το έλλειμμα. Το ποσόν δε τούτο αυξάνει πάλι κάθε χρόνο λόγω καταβολής τόκων επί των κεφαλαιοποιηθέντων τόκων».

Ο Αβέρωφ κατέληγε με τη φράση: «Θεωρώ απείρως προτιμώτερο να έχουμε μια κάπως ΟΛΙΓΩΤΕΡΟ ΨΕΥΤΙΚΗ οικονομία» (η ορθογραφία και τα κεφαλαία δικά του)!

Αυτήν -κατά Αβέρωφ- την οικονομία παρέδωσε η Ν.Δ. το 1981. Αυτήν θέλει να υπερασπιστεί σήμερα η Ν.Δ., όπως δήλωσε ο αρχηγός της. Εκτός αν δεν γνώριζε τίποτα και σήμερα διαβάζει για πρώτη φορά την έκθεση του πολιτικού μέντορά του... ]


Αφιερωμένο στον κύριο Α. Σαμαρά με την ευχή να προσέχει περισσότερο την επιλογή των συνεργατών του αλλά και να ξεκολλήσει καμιά φορά από τις «εξυπναδούλες» και τον πολιτικαντισμό των ανεγκέφαλων της παράταξής του … ακόμα ελπίζουμε !
.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails