Θράσος

Οι εισαγγελείς και δικαστές … απεργούν την ερχόμενη Πέμπτη.

Οι θλιβεροί υπαλληλίσκοι

·        που χρηματίζονται σε υπολογίσιμο ποσοστό (θυμάστε το παραδικαστικό;)

·        που τώρα θυμήθηκαν να αθωώσουν τους «έξι» (!) ενώ κλέφτες και απατεώνες μεγάλου διαμετρήματος κυκλοφορούν ελεύθεροι

·        που εξαντλούν με χαιρεκακία την αυστηρότητά τους στους αδύναμους και κάνουν τα στραβά μάτια στους μεγαλοαπατεώνες (Siemens, OTE, Cosmote, Germanos κλπ κλπ)

·        που αυθαιρετούν ασύστολα προφυλακίζοντας χωρίς λόγο τους πολίτες (Φαι Μέγιερ, Μάριος Ζ κλπ)

·        που κρίνουν με απροκάλυπτα άδικο ή ‘χλιαρό’ τρόπο τους ημετέρους (βλ. ζαρντινιέρα κλπ)

·        που αμείβονται με αστρονομικά ποσά και χαίρουν προνομίων χωρίς επ’ ουδενί να τα αξίζουν

·        οι ολιγορούντες που δικάζουν σήμερα τις υποθέσεις της περασμένης σχεδόν δεκαετίας (πχ Κεντέρης-Θάνου κλπ κλπ)

Αυτοί, λοιπόν, απεργούν ! Και τι ζητάνε; Ζητάνε:

·        καλύτερη ασφάλιση αφού το ΙΚΑ είναι για την πλέμπα και όχι για αυτούς τους μοσχοαναθρεμένους

·        περισσότερα λεφτά διότι δεν τους φτάνουν οι μεγαλομισθοί και οι απίθανες παροχές

·        και … προσλήψεις

Εκτός από απύθμενο θράσος έχουν και το προνόμιο να ζουν στον δικό τους κόσμο … Αίσχος !

.

Εχθροπάθεια

Παρατηρώ με μεγάλη απορία ότι μόνο τα δεξιά έως ακροδεξιά blogs και διάφορα, ποικίλου προσανατολισμού, έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, αντιδρούν και σχολιάζουν αρνητικά των ρατσιστικό, σκοταδιστικό και εκτρωματικό νόμο περί ρατσισμού και ξενοφοβίας που ετοιμάζει φωστήρας αρμόδιος υπουργός της καταστροφικής κυβέρνησης. Η αριστερά, αν εξαιρέσει κανείς ένα μάλλον σοβαρό άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου στον Ριζοσπάστη, και ένα χλιαρό και ουδέτερο άρθρο στην Αυγή, τηρεί σιγήν ιχθύος. Γιατί; Τι να σημαίνει άραγε αυτό;

Το απίστευτο νομικό τερατούργημα το οποίο όχι μόνο σηματοδοτεί ανεπαισθήτως το ξήλωμα της κάλτσας όλων των δικαιωμάτων όπως εύστοχα λέει ο Μπογιόπουλος, αλλά ευλογεί την ιδεολογική ισοπέδωση και την ελεγχόμενα εργαλειακή χρήση της Ιστορίας, μπορείτε να το βρείτε εδώ: Σχέδιο Νόμου για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου, όπου και θα μάθετε την μισοξεχασμένη Ελληνική λέξη εχθροπάθεια (sic).

Από τα πλέον ενδιαφέροντα γραπτά που μπόρεσα να σταχυολογήσω είναι:

Νίκου Σαραντάκου, Η εχθροπάθεια, το μίσος κι ένα επικίνδυνο νομοσχέδιο

e-lawyer, Το νομοσχέδιο για τη ποινική καταπολέμηση του ρατσισμού

ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ, Ανοικτή επιστολή στον υπουργό

ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ, Ανοικτές επιστολές και σχόλια

Μάλιστα στο τελευταίο υπάρχει και η εξής παράγραφος που μου έκανε εντύπωση:

[… ] Πρόκειται για ένα "νομοθέτημα" ευρωπαϊκής έμπνευσης.

Δηλαδή, το σιωνιστικό λόμπι (καμία σχέση ή υπονοούμενο για εβραϊσμό ή θρησκείες) που ελέγχει απόλυτα το χρηματιστηριακό σύστημα (ΔΝΤ, ΕΚΤ, συγκρότημα Ρότσιλντ κλπ...) υποχρεώνει ΟΛΕΣ τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να προσχωρήσουν σε ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ πολιτικές μέσα από νομοθετήματα αυτού του είδους. Η τελευταία ευρωπαϊκή χώρα, πριν τις "πρωτοβουλίες" Καστανίδη, ήταν η Ιταλία της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι. Νομοθέτησαν, σχεδόν ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ, όσα περιγράφει ο κ. Καστανίδης [ … ]

Μήπως οι άνθρωποι έχουν δίκιο;

Ο Νίκος Σαραντάκος στην ήρεμη αλλά περιεκτικότατη ανάρτησή του γράφει:

[ … ] Ο Γκαροντί είχε καταδικαστεί με τον νόμο Γκεσό (Gayssot) (*) στη Γαλλία για το βιβλίο του «Οι ιδρυτικοί μύθοι του ισραηλινού κράτους», το οποίο απαγορεύτηκε. Εδώ στην Ελλάδα ο μακαρίτης ο Ραφαηλίδης είχε ταχθεί κατά της καταδίκης, η ομάδα του Ιού υπέρ, ο καβγάς τους είχε αρκετό ενδιαφέρον (η θέση του Ιού, εδώ -όποιος έχει τη θέση του Ραφαηλίδη, ας την προσθέσει)· ο Βιντάλ Νακέ, παρόλο που έκανε αμείλικτη κριτική στο βιβλίο του Γκαροντί (κριτική, όχι διάλογο!) καταδίκασε απερίφραστα τον νόμο Γκεσό, όπως και οι περισσότεροι ιστορικοί, επειδή δημιουργεί τον κίνδυνο να θεσμοθετήσει «κρατικές αλήθειες» και να μετατρέψει μηδενικά σε μάρτυρες. Εγώ είμαι με τον Βιντάλ-Νακέ και τον Ραφαηλίδη. [ … ]

.

(*) Νόμος που ψηφίστηκε τον Ιούλιο του 1990 στην Γαλλία και καταδικάζει τον ρατσισμό και τον αντισημιτισμό. Ένας καλός σχολιασμός βρίσκεται στο άρθρο του Τάκη Καμπύλη στην Καθημερινή της 11ης Απριλίου 2010.

.

Θα χάσει η Γερμανική Δεξιά;

Διαβάζω στο άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ «Θα χάσει η Γερμανική Δεξιά;» που γράφτηκε με αφορμή την πρόσφατη παραίτηση / καθαίρεση του Υπουργού Άμυνας της Γερμανίας :

[ … ] o Karl-Theodor zu Guttenberg ήταν γόνος βαθύτατα συντηρητικής αριστοκρατικής οικογένειας με ιστορία 900 ετών, συμπληρούμενη από εκείνη της όμορφης συζύγου του, της κόμισσας Stephanie Gräfin von Bismarck-Schönhausen, τρισεγγονής του ιδρυτή του Γερμανικού Ράιχ Otto von Bismarck, που καθιστούσε τον Karl-Theodor zu Guttenberg μια προσωπικότητα που συνήρπαζε τις γερμανικές μάζες.  Η μητέρα του Christiane of Eltz (σσ. μέλος της παλιάς Ευρωπαϊκής οικογένειας Eltz), είχε παρατήσει τον πατέρα του με δύο μικρά παιδιά και είχε φύγει με τον Adolf von Ribbentrop, τον γιο του υπουργού Εξωτερικών του Χίτλερ, Joachim von Ribbentrop ! (*)

Πραγματικά, όπως επισημαίνει και ο Γ. Δελαστίκ: Όλη η ιστορία της Γερμανίας συγκεντρωμένη σε ένα ζευγάρι !

Παρακάτω στο ίδιο άρθρο εξάγεται το παρακάτω συμπέρασμα :

[ … ] Η καθαίρεσή του σημαίνει επί της ουσίας ότι ένα τμήμα του γερμανικού κατεστημένου θεωρεί μακροπρόθεσμα επιζήμια για τα γερμανικά συμφέροντα την πολιτική πιεστικής επιβολής της ηγεμονίας του Βερολίνου στην ΕΕ σε σύγκρουση με σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Αυτό το τμήμα της γερμανικής ελίτ ενεργοποιείται για να αποτρέψει τη συνέχιση αυτής της πολιτικής και στο πλαίσιο αυτό στοχεύει και εξουδετερώνει τον δημοφιλέστατο επίδοξο διάδοχο και συνεχιστή αυτής της πολιτικής και μάλιστα σε επιθετικότερη μορφή, τον Guttenberg, πριν να είναι πολύ αργά. [ … ]

Επειδή όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται σήμερα ότι ο Δεύτερος Πόλεμος ήταν μεταξύ Ευρώπης και Αμερικανο-Βρετανικού συνασπισμού και ότι ο ηττημένος ήταν η Ευρώπη και επειδή μπορεί πολλές φορές στην Ιστορία τα πράγματα να μην είναι όπως αρχικά φαίνονται, μου γεννήθηκε η ανάγκη να διατυπώσω τις παρακάτω αμφιβολίες :

Η παραίτηση / καθαίρεση του κυρίου Guttenberg με την γελοία (για την περίπτωση) αφορμή περί πλαγιαρισμού στο διδακτορικό του, σημαίνει άραγε χάσιμο της Γερμανικής δεξιάς; Μήπως σημαίνει αντίθετα χάσιμο των γνήσιων Ευρωπαϊκών (και όχι απλά Γερμανικών) δυνάμεων που στους δύσκολους καιρούς που έρχονται είναι οι μόνες που θα μπορούσαν να επιτύχουν την πολιτική, οικονομική και πολιτιστική επιβίωση της Ευρώπης (και όχι απλά της Γερμανίας); Μήπως παραβλέπουμε από ιδεολογική δυσκινησία και συναισθηματική θεώρηση των πραγμάτων (είναι αυτό που ονομάζω «πολιτικός λυρισμός»), ότι η ανάληψη από την Γερμανία ηγετικού ρόλου στην προσπάθεια μακροπρόθεσμης διάσωσης και γεωπολιτικής επιβίωσης της Ευρώπης σηματοδοτεί και την ολοκλήρωση της αποδέσμευσής της (της Ευρώπης) από το Αμερικανικό άρμα;

Μήπως το υπόδουλο στο χρηματιστικό παιχνίδι και την καταστροφική αίγλη των αγορών Γερμανικό τμήμα του «κατεστημένου» δεν μπορούσε να ανεχθεί ως πρωταγωνιστή στο πολιτικό σκηνικό έναν άνθρωπο σαν τον Karl-Theodor zu Guttenberg ;

Μήπως τελικά δεν έχασε η Γερμανική δεξιά αλλά αντίθετα, χάσαμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι;

.

(*) έβαλα τα λατινικά ονόματα και πρόσθεσα σχετικά links

.

Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου για το Δημόσιο Χρέος

υπογράφουμε εδώ:  www.elegr.gr

Αθήνα, 2 Μαρτίου 2011

ΘΕΜΑ: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΤΙΣ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ

Την Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, 1^ος όροφος) στις 12.00 το μεσημέρι θα παρουσιαστεί στους εκπροσώπους του Τύπου η Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους. 

Κατά τη συνέντευξη Τύπου θα δοθούν στη δημοσιότητα οι δεκάδες υπογραφές προσωπικοτήτωνπου έχουν μέχρι στιγμής συγκεντρωθεί από την Ελλάδα και το εξωτερικό και ζητούν να ανοίξουν επιτέλους τα βιβλία του δημόσιου χρέους και να μάθει ο ελληνικός λαός τι οφείλει και σε ποιόν και υπό ποιούς όρους δανείστηκε. 

Επίσης, θα γίνουν γνωστές οι επόμενες κινήσεις της Πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου κι ειδικότερα ανοιχτή δημόσια εκδήλωση και διεθνές συνέδριο με θέμα το δημόσιο χρέος που ήδη προετοιμάζονται.

Στο πάνελ θα συμμετέχουν: Νάντια Βαλαβάνη (συγγραφέας), Κατρούγκαλος Γιώργος (καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου), Κώστας Λαπαβίτσας (καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας), Παναγιώτης Λαφαζάνης (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ), Παπασπύρος Σπύρος (πρόεδρος ΑΔΕΔΥ), Σοφία Σακοράφα (ανεξάρτητη βουλευτής) και Διονύσης Τσακνής (μουσικοσυνθέτης). Θα συντονίζει ο Λεωνίδας Βατικιώτης.
.
υπογράφουμε εδώ:  www.elegr.gr

.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι - Νίκος Κουλουμπαρίτσης

.

Θύματα και τυμβωρύχων οι νεκροί νέοι της ΔΙΑΣ

Παρακολουθώ τις ειδήσεις στο megalo κανάλι κάνοντας ταυτόχρονα και άλλες δουλειές απλώς και μόνον για να έχω εικόνα του επιπέδου της εμετικής προπαγάνδας που χρησιμοποιούν τα μέσα παραπλάνησης του κοινού ως όπλο που εκτοξεύει μέσα στα σπίτια των Ελλήνων πολιτών ψέμα και υποκριτικό καθωσπρεπισμό. Πρόκειται μάλλον για μαζοχιστικό χόμπι.

Σήμερα νομίζω ότι ξεπεράστηκαν όλα τα όρια.

Σήμερα οι άνθρωποι αυτοί, αδιάντροπα και αδίστακτα στήσανε χορό πάνω στα πτώματα δύο νέων ανθρώπων ως χυδαίοι τυμβωρύχοι.

Πέρα από την υποκρισία, πέρα από την βρώμικη παρουσία των δύο γελοίων καραγκιόζηδων που «εκπροσωπούν» ειδικούς και μη ειδικούς φρουρούς και έστησαν χυδαίο καυγά πάνω στους τάφους των συναδέλφων τους, πέρα από το γεγονός ότι η «πληροφόρηση» για το θέμα αυτό από το συγκεκριμένο δελτίο είχε διάρκεια άνω των τριάντα πέντε λεπτών (!) λες και δεν συμβαίνει άλλο τίποτα σημαντικό στον κόσμο, διερωτώμαι πόσο φθαρμένα είναι πλέον τα άτομα που καθορίζουν το περιεχόμενο και το επίπεδο πληροφόρησης των πολιτών.

Δεν τους νοιάζει βέβαια ούτε το αίμα ούτε η απώλεια της ζωής. Τους ενδιαφέρει μόνον να περάσουν σιγά σιγά στην κοινή συνείδηση την δήθεν αδήριτη ανάγκη για περισσότερους πόρους και περισσότερη «δικαιοδοσία» (ασυδοσία ;) στα σώματα ασφαλείας που τους προστατεύουν.

Αναρωτιέμαι γιατί όλοι οι «πολιτικοί αρχηγοί» σκοτώθηκαν να τοποθετηθούν επί του θέματος με κεντρικό μοτίβο την «ανάγκη ενίσχυσης» της αστυνομίας;

Καμία εκπαίδευση για καταδίωξη τέτοιου τύπου δεν είχε δοθεί στους νεαρούς. Οι φυσικοί και πολιτικοί προϊστάμενοι που έστειλαν στο θάνατο τους ανθρώπους αυτούς δεν θα έπρεπε να κατηγορηθούν άμεσα ως ηθικοί αυτουργοί;

Αντ’ αυτού ζητάνε περισσότερα λεφτά, περισσότερη βενζίνη, περισσότερα αυτοκίνητα και περισσότερα άτομα (*). Ζητάνε να τους «λύσουν τα χέρια», τι να σημαίνει αυτό άραγε;

Τέλος αναρωτιέμαι γιατί όταν εκτελούνται εν ψυχρώ δύο ανυποψίαστα και εντελώς ανεκπαίδευτα νεαρά παιδιά σηκώνουμε Ελληνικές σημαίες; Γιορτάζουμε κάτι; Ούτε μέσα στο πένθος δεν ευδοκιμεί η αξιοπρέπεια;

.
(*) Σαν να μην φτάνει το τράστιο κόστος διατήρησης εξήντα χιλιάδων (60.000 !) αστυνομικών σ' ολόκληρη την χώρα. Η μεγαλύτερη αναλογία στην Ευρώπη και από τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
.

Και σ’ τά ‘λεγα: μην πας Μέγαρο, μείνε με τον παίδαρο !

Επειδή το γνωστό μέγαρο μουσικής της αποστειρωμένης τέχνης και της illustration κουλτούρας «παράγει έργο για όλο τον λαό», και επειδή χρωστάει άγνωστο για ποιους λόγους στην Εθνική Τράπεζα τα μαλλιοκέφαλά του, εσείς και εγώ θα κληθούμε να πληρώσουμε ενενήντα πέντε εκατομμύρια ευρώ (ναι, 95.000.000) κερατιάτικα. Έτσι αποφάσισε ο γιωργάκης ο παπακωνσταντίνου διότι lefta iparxoun λέμε. Με τις υγείες μας.

.

Η μεγάλη απάτη με τα στρατιωτικά νοσοκομεία

Οι απατεώνες που διαχειρίζονται το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Υπουργείο Υγείας έκαναν με τυμπανοκρουσίες βαρύγδουπη ανακοίνωση σχετικά με την παρεχόμενη πλέον πρόσβαση σε ‘απλούς’ πολίτες στα λεγόμενα στρατιωτικά νοσοκομεία

Παραθέτω λοιπόν τον πίνακα με τις διαθέσιμες κλίνες προς το δεύτερης κατηγορίας (δηλ. μη στρατιωτικό) κοινό:

Νοσοκομείο	Κλίνες διαθέσιμες προς το κοινό
401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο	10
Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών	10
251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας	15
417 Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΙΤΣ)	10 έως 15
424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Εκπαίδευσης	15

Ο αριθμός των πολιτών που θα μπορούν να εισάγονται σε κάθε Στρατιωτικό Νοσοκομείο θα εξαρτάται από:

1-     την πληρότητα των κλινών

2-     την ανάγκη ύπαρξης ικανού αριθμού κενών κλινών για την εξυπηρέτηση εκτάκτων αναγκών του στρατιωτικού προσωπικού και των λοιπών δικαιούχων περίθαλψης (!)

Δεν είμαι απολύτως βέβαιος για τον ακριβή αριθμό, αλλά το σύνολο των διαθεσίμων κλινών σύμφωνα με το ΦΕΚ 257/τΒ/16.2.2011 θα αποτελεί περίπου το τέσσερα τοις εκατό (4%) της συνολικής δυναμικότητας των παραπάνω νοσοκομείων. Στο περιβόητο ΦΕΚ δεν υπάρχει η παραμικρή μνεία για την συνολική δυναμικότητα των εν λόγω νοσοκομείων ούτε και σε κανένα απολύτως κριτήριο με το οποίο να έγινε ο υπολογισμός της διαθεσιμότητας κλινών προς τους πολίτες. Για την αυτονόητη ανάγκη πλήρους ένταξης των στρατιωτικών νοσοκομείων στο ΕΣΥ, φυσικά, ούτε λόγος.

Πρόκειται για την απόλυτη μορφή ερασιτεχνισμού σε συνδυασμό με την κουτοπονηριά των διεφθαρμένων τεχνικών της εξουσίας. Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος το ’67 δεν μας κορόιδευε με ΦΕΚ «μαϊμού»., αυτός … έκοβε κορδέλες. Δυστυχώς όμως οι διαφορές είναι μόνο ποσοτικές, η ποιότητα της διακυβέρνησης παραμένει ίδια κι απαράλλακτη.

Γέμισαν οι γελοίοι πολιτευτές τις εφημερίδες με τίτλους «Τα στρατιωτικά νοσοκομεία στην διάθεση του λαού» και άλλες τέτοιες αηδίες ενώ πρόκειται απλώς για καμιά εξηνταριά (ναι 60) κλίνες που διατίθενται και αυτές με όρους. Οι αναλογίες γίνονται κατανοητές αν σκεφτεί κανείς ότι μια μόνο από τις κλινικές ενός μεγάλου στρατιωτικού νοσοκομείου έχει περίπου τριάντα πέντε (35) κλίνες ή ότι το νοσοκομείο της Τρίπολης έχει περισσότερες από τριακόσιες (300) κλίνες.

Τα γράφω αυτά αφ ενός γιατί βαρέθηκα να με κοροϊδεύουν κατάφατσα και αφ ετέρου διότι σκέφτομαι ότι πέραν του ξεπουλήματος της χώρας, των μειώσεων συντάξεων και μισθών και της δραματικής θεσμικής οπισθοδρόμησης, τα άχρηστα κορμιά που κυβερνούν τον τόπο δεν έχουν πάρει στην πραγματικότητα κανένα απολύτως μέτρο που να βελτιώνει τις αποδόσεις του Δημοσίου ή να αναβαθμίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών. Κανένα απολύτως !

.

Η Φέι Μαρί Μέγιερ και η δυστυχία του να ζεις σήμερα στην Ελλάδα

Το πόσο αλλοπρόσαλλα, ευθυνόφοβα αλλά και εχθρικά προς την κοινωνία και τους πολίτες είναι τα άτομα που λειτουργούν στις ημέρες μας την Ελληνική Δικαιοσύνη φαίνεται από την παρακάτω είδηση που την βρήκα εδώ.

[ Την αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης με περιοριστικούς όρους εισηγείται ο εισαγγελέας Πρωτοδικών που εξέτασε την αίτηση αποφυλάκισης της Φέι Μαρί Μέγιερ, με τον περιοριστικό όρο της υποχρέωσης εμφάνισης ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε αστυνομικό τμήμα.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του εισαγγελέα, όχι μόνο δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την κράτησή της, αλλά δεν έχουν προκύψει και στοιχεία που να τη συνδέουν με βασιμότητα με πράξεις τρομοκρατίας.

Μετά την θετική εισαγγελική πρόταση, θεωρείται πλέον πολύ πιθανό η 27χρονη να αποφυλακιστεί, καθώς από την αρχή η ανακρίτρια είχε την άποψη ότι η Μέγιερ δεν πρέπει να οδηγηθεί στην φυλακή. Υπέρ της προφυλάκισης της κατηγορουμένης είχε ταχθεί η αρμόδια εισαγγελέας. Μετά τη διαφωνία εισαγγελέως και ανακρίτριας το ζήτημα παραπέμφθηκε στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, που υιοθέτησε την πρόταση της πρώτης και διέταξε την προφυλάκιση της 27χρονης.

Η απόφαση της δικαστικής λειτουργού αναμένεται μέσα τις επόμενες ημέρες. ]

Το αρχικό σκεπτικό για την προφυλάκιση της κυρίας Μέγιερ ήταν του ιδίου φυράματος με αυτό που οδήγησε στην πυρά τον Jordano Bruno. Οι «λειτουργοί» της δικαιοσύνης, ως τμήμα της κρατικής ελίτ, μάλλον επιβεβαιώνουν με την συμπεριφορά και την νοοτροπία τους την ρήση του Νίτσε: «το πλέον παγερό από όλα τα παγερά τέρατα είναι το Κράτος» (στο ‘Αυτά είπε ο Ζαρατούστρα’).

Κατά τα άλλα τα αμέτρητα σκάνδαλα των τελευταίων ετών μένουν χωρίς ‘κηδεμόνα’ και οι πρωτεργάτες κυκλοφορούν ελεύθεροι και δικαιωμένοι στην πράξη. Αυτό δεν φαίνεται να ενοχλεί καθόλου τους «δικαστές». Αρκεί να μην βρουν κανένα κείμενο ή καμιά φωτογραφία του Χρήστου Τσουτσουβή στο σπίτι σου … τότε την έβαψες !

.

'Αξιοποίηση' και Ελληνικό (ή όπως λέμε "Canary Wharf")

Δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το άρθρο του Γιώργου Κύρτσου στην FreeSunday (19 Φεβρ.) σχετικά με την θρυλούμενη δήθεν ‘αξιοποίηση’ της περιουσίας του Δημοσίου αποτέλεσαν το έναυσμα για την επαναφορά -μετά την ανάρτηση στις 26 Σεπτ.- του θέματος περί αξιοποίησης του Ελληνικού:

[ … ] Το μοντέλο της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου δοκιμάζεται από το 1999 με ιδιαίτερα αρνητικά αποτελέσματα για το δημόσιο ταμείο, και συνοψίζεται ως εξής. Το ελληνικό Δημόσιο παραχωρεί σε ιδιώτες τη χρήση εκτάσεων και ακινήτων που του ανήκουν και έχουν χαρακτηριστικά «φιλέτου». Οι επιχειρηματίες που εξασφαλίζουν την αξιοποίηση αυτών των «φιλέτων» αναλαμβάνουν την υποχρέωση να καταβάλλουν ένα ετήσιο μίσθωμα και να πραγματοποιήσουν σημαντικές αναπτυξιακές επενδύσεις δεσμεύοντας συγκεκριμένα κεφάλαια. Στη συνέχεια διαπιστώνονται διάφορα προβλήματα στις συμβάσεις, που συνήθως έχουν σχέση με τις χρήσεις γης και με διάφορες εκκρεμότητες στα ακίνητα, με αποτέλεσμα οι παραχωρησιούχοι να διεκδικούν σε πρώτη φάση μείωση του μισθώματος και στη συνέχεια μείωση του ύψους των επενδύσεων που έχουν αναλάβει να πραγματοποιήσουν, ή και σημαντικές αποζημιώσεις. [ … ]

[ … ] Η αξιοποίηση του συγκροτήματος του Λαγονησίου –η πορεία του οποίου συνδέεται με την ανάπτυξη αλλά και τις κρίσεις του ελληνικού τουρισμού– γίνεται από το επενδυτικό σχήμα «Αττικός Ήλιος» χωρίς να πραγματοποιείται οποιοδήποτε έσοδο για το δημόσιο ταμείο. Το 1999-2000 παραχωρήθηκε η εκμετάλλευση του συγκροτήματος για 30 χρόνια. Στην αρχή ορίστηκε ετήσιο μίσθωμα 1,2 εκατ. ευρώ, το οποίο μόλις διαπιστώθηκαν παρανομίες στη χρήση του αιγιαλού και άλλες εκκρεμότητες περιορίστηκε στο 1/3. Στη συνέχεια, όμως, η εταιρεία Αττικός Ήλιος στράφηκε κατά του Δημοσίου, επικαλούμενη σοβαρά τεχνικά πολεοδομικά προβλήματα στην περιουσία που της παραχωρήθηκε προς αξιοποίηση, και εξασφάλισε αποζημίωση 50 εκατ. ευρώ. Με αυτό τον τρόπο μηδενίζεται το έσοδο του Δημοσίου για όλη τη διάρκεια της 30ετούς παραχώρησης του συγκροτήματος, ενώ είναι εξαιρετικά πιθανό να καταβληθούν και αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Όσο για την υπολειμματική αξία της επένδυσης των 88 εκατομμυρίων ευρώ που έχει αναλάβει να πραγματοποιήσει η συγκεκριμένη εταιρεία στο συγκρότημα του Λαγονησίου, εκτιμάται ότι θα είναι μηδενική στο τέλος της 30ετίας. [ … ]

Το παραπάνω χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτυχίας μάλλον προδιαγράφει την τύχη ανάλογων προσπαθειών που ευαγγελίζεται η τρέχουσα εφιαλτική κυβέρνηση καταστροφέων αφού στην πραγματικότητα τίποτα δεν έχει αλλάξει στους μηχανισμούς, στις νοοτροπίες και στα πρόσωπα. Τα ίδια και απαράλλακτα ‘σόγια’ της οικονομικής και της πολιτικής ελίτ κυβερνούν την χώρα.

Ειδικά για το ζήτημα του Ελληνικού πρέπει κάποιος να λάβει υπ’ όψιν του τα παρακάτω:

1- Μελέτες, με προεξάρχουσα εκείνη του Πολυτεχνείου Αθηνών, έχουν κατατεθεί και έχουν -δυστυχώς- όλες αγνοηθεί.

2- Ο ξένος αρχιτέκτονας που προσκλήθηκε (Josep Acebillo) ήρθε κυριολεκτικά από το παράθυρο χωρίς πραγματική διαδικασία επιλογής. Οποιαδήποτε πρότασή του θα στερείται νομιμοποίησης και ανοχής από την Ελληνική κοινωνία.

3- Οι βαρύγδουπες πρωτοβουλίες των διάφορων «μπαμπούκηδων» με το Κατάρ γίνονται στην ουσία εν κρυπτώ, χωρίς δηλαδή την παραμικρή διαφάνεια, οπότε είναι εντελώς απίθανο να τύχουν οποιασδήποτε υποστήριξης: «η κυβερνητική ηγεσία ακολουθεί μια σκανδαλωδώς κλειστή διαδικασία, ενώ έχουν κατατεθεί προτάσεις για την αξιοποίηση του Ελληνικού από αξιόπιστα επενδυτικά σχήματα ήδη από το 2005»

4- Ήδη δεκάδες αν όχι εκατοντάδες Δήμοι, σύλλογοι, ενώσεις κλπ συνενώνονται σε μια προσπάθεια αντίστασης προς τα εξυφαινόμενα σχέδια τσιμεντοποίησης και ξεπουλήματος του Ελληνικού. Φανταστήτε τον ατέρμονα πολιτικό και νομικό πόλεμο που θα επακολουθήσει.

Έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μια συνταγή σίγουρης αποτυχίας. Στο πραγματικά κατατοπιστικό άρθρο του ο Γιώργος Κύρτσος επισημαίνει και τα παρακάτω ενδιαφέροντα:

[ … ] Με το αραβικό τόξο αποσταθεροποίησης των καταπιεστικών, κλεπτοκρατικών καθεστώτων να έχει φτάσει ήδη στο Μπαχρέιν, που γειτνιάζει με το Κατάρ, υπάρχει ένα στοιχείο πολιτικού ρίσκου στην αδιαφανή επένδυση, που είναι υποχρεωμένες να λάβουν σοβαρά υπόψη οι ελληνικές αρχές. [ … ]

[ … ] ο πολυσυζητημένος Καταλανός αρχιτέκτονας Αθεμπίγιο εμφάνισε ένα σχέδιο απόλυτης τσιμεντοποίησης της ευρύτερης περιοχής του Ελληνικού με βάση το πρότυπο του Canary Wharf του Λονδίνου. Πρόκειται για μια προσπάθεια υπερεντατικής εκμετάλλευσης, κομμένης και ραμμένης στα μέτρα των επενδυτών του Κατάρ, που δεν πρόκειται να γίνει δεκτή από τους τοπικούς δήμους αλλά και την πλειονότητα των κατοίκων της Αττικής. Στην πραγματικότητα, ο πολυσυζητημένος Καταλανός αρχιτέκτονας δουλεύει για τους επενδυτές από το Κατάρ, εμφανιζόμενος σαν σύμβουλος της κυβέρνησης Παπανδρέου. [ … ]

.

Τα κακόψυχα ανθρώπινα κτήνη

Αυτά τα απαλλαγμένα από κάθε τι ανθρώπινο ‘ένστολα’ όντα είναι που κλαίνε όπως οι κροκό-δειλοι και οι θρασύ-δειλοι για τις κακουχίες που περνούν, και απαιτούν με διάφορες δηλώσεις των κίβδηλων ενώσεών τους όπως και με ρεπορτάζ των απροκάλυπτα προπαγανδιστικών σταθμών τύπου ‘ΣΚΑΪ’, κλπ για επί πλέον πόρους (!) και υποστήριξη από την Ελληνική κοινωνία. Οι εξήντα και πλέον χιλιάδες κηφήνες με τα εκατοντάδες θηριώδη τζίπ τύπου Cherokee και τις χιλιάδες αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες έχασαν κάθε μέτρο.

Ντροπή στις μάνες και τους πατεράδες που τους ανάθρεψαν αλλά ντροπή και στα δημοσιογραφάρια που ως μέσο βιοπορισμού έχουν την υπόσκαψη της Κοινωνίας των Πολιτών.

.

Ποιός θυμάται την Al Qaeda ;

Αναφέρονται σε άρθρο του Der Dpiegel  τα παρακάτω :

[ Οι αλλαγές που σαρώνουν τη Μέση Ανατολή, έχουν κάνει πολλούς να χαρούν, αλλά και κάποιους άλλους να δυσανασχετούν. Για παράδειγμα η Al Qaeda, που όσο να και να το ήθελε, στη πραγματικότητα δεν έπαιξε κανένα ρόλο στις διαδηλώσεις και στις εξεγέρσεις των αραβικών λαών.

Τα γεγονότα απέδειξαν, πως σε αντίθεση με τη προπαγάνδα που υπήρχε εδώ και δεκαετίες, η διείσδυση των φονταμενταλιστών ισλαμιστών στους λαούς της περιοχής, είναι σχεδόν ανύπαρκτη ]

Πόσο, αλήθεια, επιβεβαιώνεται από τα πράγματα ότι η περιβόητη «οργάνωση» δεν είναι παρά ένα κατασκευασμένο πολιτικό σκιάχτρο εμπνευσμένο και χρηματοδοτούμενο από την Δύση. Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν ψευτο-μηχανισμό παραγωγής ακραίων δηλώσεων και φόβου που απλώς εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πλέον συντηρητικών κύκλων της Δύσης αφού βοηθά στην δαιμονοποίηση του Ισλάμ αλλά και των Αράβων συνολικά.

Η οργάνωση Al Qaeda είναι τόσο «άπιαστη» όσο και ο φερόμενος ως αρχηγός της Osama Bin Laden τον οποίο όλες οι, μυστικές και μη, υπηρεσίες της Δύσης ψάχνουν για μια δεκαετία τώρα … χωρίς όμως επιτυχία (!)

Τα περιθώρια πολιτικών ελιγμών έχουν στενέψει πάρα πολύ στα σκοτεινά σαλόνια των νέο-φιλελεύθερων γερακιών ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού. Διαφορετικά, είναι βέβαιο, ότι δεν θα δίσταζαν να ενορχηστρώσουν άλλη μια φρικτή προβοκάτσια όπως αυτή των διδύμων πύργων για να τρομοκρατήσουν τον κόσμο και να ψαρέψουν ανενόχλητοι στα θολά νερά.

Φαίνεται ότι η εξέγερση των Αράβων πολιτών στο σύνολο του βόρειου Αραβικού τόξου θα βοηθήσει να ξεκαθαριστούν πολλές αλήθειες και να πέσουν πολλές μάσκες.

.

Την Ιστορία στα χέρια τους έχουν πλέον οι πολίτες

Η αίσθηση που αποκόμισα από την προχθεσινή πορεία είναι ότι η ‘θεσμική’ παραδοσιακή και ανανεωτική αριστερά, η εντός αλλά ίσως και η εκτός κοινοβουλίου, στην ουσία εγκατέλειψε τους πολίτες έρμαιο στις βάρβαρες συμπεριφορές των ταγματαλητών του «υπουργού» Δημόσιας Τάξης. Δεν μιλώ για το ιδιαιτέρως ύποπτο ΚΚ όπου αυτό το πράττει εκ συστήματος εισπράττοντας συγχαρητήρια από τους ανθρωποφύλακες για «άψογη συμπεριφορά». Μιλώ για ολόκληρη την υποτιθέμενη αριστερά. Μια ιστορική ευκαιρία για κατάληψη της Πλατείας Συντάγματος χάθηκε, ελπίζω όχι ανεπιστρεπτί. Μόνο μια τέτοια μορφή αντίδρασης και αντίστασης των πολιτών μπορεί πραγματικά να κάνει αντιληπτό το μέγεθος του «μνημονιακού» προβλήματος και το βαρύ κόστος της αδιέξοδης, στυγνής επιβολής του.

ΥΓ. Αυτές οι περίεργες ομάδες πιτσιρικάδων, με έντονη την εικόνα ποδοσφαιρικού ήθους, με σακούλες γεμάτες μολότωφ που μύριζαν βενζίνη από τα 100 μέτρα και που προχωρούσαν σχεδόν παράλληλα με τα ΜΑΤ τι να ήταν άραγε;

.

Την αλήθεια για το θάνατο του Λ. Φούντα ζητούν από τις αρχές συγγενείς του

Στον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. Λευτέρη Οικονόμου απευθύνονται πλέον ο πατέρας και ο θείος του Λάμπρου Φούντα, που έπεσε νεκρός στο αιματηρό περιστατικό της Δάφνης πριν από περίπου 1 χρόνο, επιθυμώντας να μάθουν όλη την αλήθεια «του άγνωστου εξαώρου που προηγήθηκε της δολοφονίας του και των δυο τετράωρων που ακολούθησαν το θάνατό του».

Όπως σημειώνει η εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", 8 μήνες μετά την υποβολή μήνυσης κατά παντός υπευθύνου για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε βάρος του Λάμπρου Φούντα κι ενώ μόλις πριν από δύο μήνες κινήθηκε η διαδικασία της προκαταρκτικής εξέτασης, χωρίς όμως ακόμη να έχουν καταφέρει να λάβουν γνώση των όποιων σχετικών έγγραφων στοιχείων, ο πατέρας και ο θείος του θανόντος απευθύνονται τώρα στον αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, Λευτέρη Οικονόμου. Με έγγραφο, το οποίο υπογράφει ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Σωτήρης Καλαμίτσης, ζητούν να τους χορηγηθούν επικυρωμένα αντίγραφα εγγράφων και στοιχείων καθώς, όπως επισημαίνεται, «επί μήνες ο κάθε αρμόδιος διαβιβάζει το θέμα στον λιγότερο αρμόδιο».

Σχολιάζοντας στην κωλυσιεργία των αρχών να κινήσουν τις σχετικές διαδικασίες, ο δικηγόρος επισημαίνει: «Πώς θα ενεργούσε η πολιτεία εάν δεν είχε υποβληθεί η μήνυση; Θα ενημέρωνε ποτέ η ΕΛ.ΑΣ. τον πατέρα του Λάμπρου για τις συνθήκες θανάτου του; Δίνω μόνος μου αρνητική, φευ, απάντηση».

Ενδεικτικό είναι το γεγονός, όπως επισημαίνει, ότι ακόμη κι όταν «εκλήθησαν να καταθέσουν στα πλαίσια της προκαταρκτικής αντίκρισαν ένα λυμφατικό φάκελο δικογραφίας με μοναδικό περιεχόμενο την έγκλησή τους και τη γραπτή διαμαρτυρία τους προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου».

Ο πατέρας του Λ. Φούντα, αναφερόμενος στον τρόπο που αντιμετωπίστηκε ο γιος του από τις διωκτικές αρχές, αναφέρει σε σημείο του υπομνήματός του ενώπιον της Δικαιοσύνης. Κάνει λόγο για «ευπρέπεια που επιδεικνύεται στους συλλαμβανόμενους εμπόρους ναρκωτικών ή στους επίορκους λειτουργούς, των οποίων τηρούνται απόρρητα ακόμη και τα ονοματεπώνυμα», για να αντιπαραβάλει το ερώτημα: «Με ποια κριτήρια διοχετεύονταν στον Τύπο φωτογραφίες από τις κατασχεθείσες στο σπίτι του; Ερώτημα που γίνεται πιο βασανιστικό αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο αδερφός του υπέβαλε αίτημα για να μας παραδοθούν οι φωτογραφίες ή έστω αντίγραφά τους, αλλά... ο ένας μας έστελνε στον άλλον ως... αναρμόδιοι»

.

πηγή

.

σκέψεις τζιαί καπνός

Τα δάκρυα,

πατημένα φκιόρα.

Αμυγδαλιά σε αποσύνθεση.

Μαρμαρωμένον πηχτά ως γαίμαν, όπου άλλοτε,

έτρεσχιεν ως ρετσίνι Ζωής. /

Πατημένα φκιόρα αμυγδαλιάς η Ελπίδα των μωρών.

Που μπότες στρατόκαβλων,

που μπότες πολιτικών,

που μπότες ανθρώπων

που βρωμίζουν την λέξη Άνθρωπος,

τζιαί τη ψυχή μου.

Πατημένα.

Mε ασέβεια. /

Εμείς, που εζήσαμεν μές τα τσαντίρκα.

Εμείς, που ακούσαμεν τες πόμπες να ππέφτουν πουπάνω μας.

Εμείς που υπήρξαμεν ως εαυτόν Πρόσφυγες, ως εαυτόν Μετανάστες.

Εμείς, που μας έκοψεν που την μέση η Ασέβεια.

Που μπότες στρατόκαβλων,

που μπότες πολιτικών,

που μπότες ανθρώπων

που βρωμίζουν την Λέξη.

Εμείς,

πότε εσταματήσαμεν να είμαστεν Άνθρωποι; /

Από μια ανάρτηση στο ιστολόγιο του Γιώργου Πήττα που αξίζει να διαβαστεί.

.

Made in Egypt

Γιατί η αισιοδοξία (όπως πχ να αναζητούμε την επανάσταση στο Γουισκόνσιν) και το χιούμορ, μαζί όμως με την αυταπάρνηση και το θάρρος, καμιά φορά καθορίζουν την Ιστορία.

Αιγυπτιακά κράνη για διαδηλώσεις κυρίες και κύριοι !

(τα βρήκα εδώ)

και χωρίς άλλα λόγια ... δεν χρειάζονται !

.

Υποβάθμιση του Ανθρώπου και καπιταλισμός

[ … ] Ακολουθούμε εδώ πιστά το νήμα της ανάλυσης του Καστοριάδη. Αν ο καπιταλισμός μπόρεσε να λειτουργήσει και να αναπτυχθεί στο παρελθόν, αυτό έγινε επειδή κληρονόμησε μια σειρά ανθρωπολογικών τύπων τους οποίους δεν δημιούργησε και δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει ο ίδιος: αδιάφθορους δικαστές, ακέραιους δημόσιους υπαλλήλους ικανούς να υπηρετούν το κοινό καλό, εκπαιδευτικούς αφοσιωμένους στο καθήκον τους, εργάτες για τους οποίους η δουλειά ήταν -παρά τις σκληρές συνθήκες- πηγή αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας κ.λπ.

Αυτοί οι ανθρωπολογικοί τύποι δεν αναδύθηκαν από μόνοι τους, αλλά δημιουργήθηκαν σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους με αναφορές σε αξίες που ήσαν τότε καθιερωμένες: την εντιμότητα, την ανιδιοτελή προσφορά προς το κοινωνικό σύνολο, τη μετάδοση της γνώσης, την εργασία που παράγει ωφέλιμο έργο κ.λπ.

Στις σύγχρονες κοινωνίες αυτές οι αξίες δεν έχουν πέραση, αφού το μόνο που μετράει πλέον είναι το χρήμα. Οι ανθρωπολογικοί τύποι που ενσαρκώνουν την εντιμότητα, την ηθική ακεραιότητα, την ανιδιοτέλεια γίνονται σχεδόν αδιανόητοι στη σύγχρονη εποχή. Δεν υπάρχουν επομένως καθιερωμένες αξίες ικανές να λειτουργήσουν ως φραγμός στη διάδοση της διαφθοράς.

Ακόμη και ο ανθρωπολογικός τύπος που αποτέλεσε ιστορικό δημιούργημα του ίδιου του καπιταλισμού, ο τύπος του επιχειρηματία -που συνδύαζε την τεχνική επινοητικότητα, την ικανότητα να συγκεντρώνει κεφάλαια, να οργανώνει μια επιχείρηση, να δημιουργεί αγορές- είναι και αυτός υπό εξαφάνιση. Αντικαθίσταται από διευθυντικές γραφειοκρατίες και από κερδοσκόπους, που εγκαταλείπουν τις παραγωγικές δραστηριότητες για να στραφούν προς το χρηματιστηριακό κέρδος. Το ίδιο το σύστημα καταστρέφει βαθμιαία όλους τους ανθρωπολογικούς τύπους που είναι αναγκαίοι για την ύπαρξη και τη λειτουργία του [ … ]

.

Από ένα σχόλιο του Θ. Γιαλκέτση στην Ελευθεροτυπία

(Κορνήλιος Καστοριάδης: Η φωνή ενός ελεύθερου στοχαστή)

.