Την οικονομική στήριξη ύψους 20.000 ευρώ αποφάσισε να παράσχει η Βουλή στη κάθε μία από τις οικογένειας των δύο ειδικών φρουρών της Ομάδας «ΔΙΑΣ», που σκοτώθηκαν την 1η Μαρτίου σε ένοπλη συμπλοκή στην περιοχή του Ρέντη. Τη σχετική εισήγηση έκανε ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος και έγινε δεκτή από τη Διάσκεψη των Προέδρων του Κοινοβουλίου.
Ο επιχειρηματίας Δημήτρης Μελισανίδης προσέφερε στις οικογένειες των δύο νεκρών αστυνομικών, αλλά και των τραυματισμένων, το ποσό των 200.000 ευρώ, Το ποσό σε τέσσερις επιταγές δόθηκε στον αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, αντιστράτηγο, Ελευθέριο Οικονόμου.
Μόνο στους δύο πρώτους μήνες του 2010 είχαμε επτά (7) θανάτους εργαζομένων στην προσπάθειά τους για να βγει το μεροκάματο. Τα πλήρη στοιχεία του 2010 είμαι βέβαιος ότι θα βρίσκονται στην διάθεση του Φίλιππα του Δημητράκη και του Ελευθέριου:
·29 Γενάρη 2010: Τη ζωή του έχασε ο 67χρονος Πολύνικος Νικολιδάκης, κατά τη διάρκεια της εργασίας του σε λατομείο
·31 Γενάρη 2010: Τραγικό θάνατο βρήκε ένας Ινδός εργάτης χθες στο Βαρύπετρο Χανίων, κατά τη διάρκεια εργασιών για την κατασκευή οροφής σε προκατασκευασμένο κτήριο.
·08 Φλεβάρη 2010: Μετά από πολυήμερη νοσηλεία στην εντατική του νοσοκομείου Λαμίας κατέληξε χτες ένας 33χρονος Ινδός εργάτης που είχε τραυματισθεί από βράχο
·10 Φλεβάρη2010: 23χρονος εργάτης υπέκυψε στα τραύματα του αφού χτύπησε σοβαρά κατά τη διάρκεια εργασιών στο στρατόπεδο της Καλάθου.
·16 Φλεβάρη 2010: Τραγικό θάνατο βρήκε ένας Βούλγαρος εργάτης στη Γαστούνη
·19 Φλεβάρη 2010: Θανάσιμα τραυματίστηκε στα Φιλιατρά, ο 30χρονος Παναγιώτης Στασινόπουλος που εργαζόταν σε οικοδομή
·23 Φλεβάρη 2010: Σκοτώθηκε ο Γιώργος Μπριάζας, 42 ετών, που εργαζόταν στην υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου Χασίων
Είμαι επίσης απολύτως βέβαιος ότι ο Φίλλιππας θα τρέξει να αποζημιώσει όλες τις οικογένειες των νεκρών βιοπαλαιστών για το 2010, με 20.000 ευρώ για την κάθε οικογένεια από τα χρήματα των Ελλήνων πολιτών και όχι από λεφτά δικά του ή από αυτά που θα εξοικονομούσε πουλώντας τα ασημικά της γιαγιάς του. Για το 2011 έχει ο θεός ...
Ο Δημήτρης που το φυσάει το παραδάκι ελπίζουμε να δώσει κάτι περισσότερο. Ο δε Ελευθέριος σίγουρα θα επικροτήσει την χειρονομία.
Διότι ο Δημητράκης, ο Λευτέρης και ο Φίλιππας έχουν ευαισθησίες κύριε ! To κατάλαβες;
Με αφορμή την επιμονή του Γαλλικού καθεστώτος για την κατάργηση της μπούργκας αλλά και μια συζήτηση που είχα σε προηγούμενο θέμα έγραψα τις παρακάτω σκέψεις. Ήθελα στην αρχή να σημειώσω πόσο θλιβερό είναι να βλέπει κανείς την φιλελεύθερη, με την ουσιαστική έννοια, Γαλλική κοινωνία να οδηγείται στην πολιτιστική συρρίκνωση από τον παρόντα πρόεδρό της αλλά και να απειλείται άμεσα από πολιτικά μορφώματα που ισχυροποιούνται ασύμμετρα και παραπέμπουν σε άλλες πολύ σκοτεινές εποχές. Τώρα στο θέμα μας.
Ουδείς υποστηρίζει την μπούργκα.
Υποστηρίζω την άποψη ότι πρέπει να αφήσουμε τις κοινωνίες και τους ανθρώπους να ισορροπήσουν και να εξελιχθούν μόνοι τους. Η εξωτερική «βοήθεια» όπως την εννοεί η Δύση δεν καταλήγει ποτέ σε τίποτα καλό.
Ο άνθρωπος που έρχεται να ζήσει στις χώρες μας πρέπει να αφήνεται κατά το δυνατόν να ζει με τις δικές του αρχές ήθη και έθιμα. Η εξέλιξη των κοινωνιών δεν επιβάλλεται με απαγορεύσεις και νόμους, θέλει απλά τον χρόνο της. Έτσι επιτυγχάνουμε οι κατευθύνσεις της εξέλιξης να είναι γνήσιες και όχι επιβαλλόμενες. Έχω από καιρό αποβάλλει την αυταπάτη ότι το Δυτικό πρότυπο είναι η καλύτερη επιλογή. Οι ιδέες τα ήθη και οι κουλτούρες που αναπτύχθηκαν τα τελευταία 10.000 χρόνια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη με αρχή τις ζούγκλες της Ερυθραίας έχουν όλες την αξία τους. Ένας ειλικρινής συγκερασμός θα ήταν ίσως η βέλτιστη λύση. Ψάξτε λίγο να δείτε ποια ακριβώς είναι η καταγωγή της μπούργκας και πόσον καιρό έχει επιβιώσει στην διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας.
ref.: [ … There is evidence that this type of dress was worn by some Arab and Persian women long before Islam. For example, the Roman African Christian Tertullian, writing in Chapter 17 of The Veiling of Virgins around 200 AD, praises the modesty of those "pagan women of Arabia" who "not only cover their head, but their whole face...preferring to enjoy half the light with one eye rather than prostituting their whole face."[1] Strabo, writing in the first century AD, also refers to covering the face as a practice of some Persian women (Geography 11.13. 9–10) … ]
Θυμηθείτε πως ντύνονταν οι δικές μας γιαγιές πριν από 50 χρόνια. Η απαγόρευσή της είναι ένας ηλίθιος αυταρχισμός. Ας την αφήσουμε να σβήσει σιγά σιγά μόνη της (πράγμα που έτσι και αλλιώς γίνεται).
Κάθε απαγόρευση στην πραγματικότητα υποβαθμίζει την κοινωνία και δίνει την δυνατότητα στις κυρίαρχες ελίτ να ισοπεδώνουν τα άτομα επιβεβαιώνοντας την εξουσία τους. Τέτοιες μεθοδεύσεις εμφανίζονται τόσο στους Άραβες όσο και στις δικές μας κοινοβουλευτικές απολυταρχίες. Η εικόνα που καλλιεργείται στην Δύση για τους Άραβες χρειάζεται, κατά την άποψή μου, μεγαλύτερη επεξεργασία και δεν μπορεί να γίνει ως έχει αποδεκτή. Πολλούς από εμάς μας παρασύρουν τα στερεότυπα και η προπαγάνδα των δικών μας καθεστώτων. Κάντε μια βόλτα με το googleearthσε μια Αραβική χώρα ή ταξιδέψτε. Ψάξτε στο δίκτυο, ως παράδειγμα, για τα Περσικά πανεπιστήμια. Θα δείτε – έκπληκτοι φαντάζομαι – ότι είναι πάνω από 350. Ακόμα ποιο έκπληκτοι θα ανακαλύψετε ότι το 60% των φοιτητών είναι γυναίκες.
Σε κάθε περίπτωση η αποδοχή και ο σεβασμός είναι καλύτερα εργαλεία εξέλιξης από τις απαγορεύσεις. Έτσι επιτρέπουμε στον άλλον να περιεργαστεί, να επιλέξει και να αφομοιώσει στοιχεία της δικής μας κουλτούρας και όχι να κλειστεί στο καβούκι του διαισθανόμενος τον εχθρικό αρνητισμό μας. Αυτό το τελευταίο ισχύει όχι μόνο στο επίπεδο την ανθρώπων και της καθημερινής ζωής αλλά και στο επίπεδο των διακρατικών σχέσεων.
Οι απαγορεύσεις της μπούργκας, της μαντήλας στα σχολεία και άλλες τέτοιες χονδροειδείς πρωτοβουλίες, είναι πολιτιστικά επικίνδυνες και στην ουσία μας γυρίζουν πίσω. Πολύ πίσω.
Απαντώντας στις επικρίσεις για αδιάλλακτη στάση απέναντι στους μετανάστες απεργούς πείνας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε:
[ Στο θέμα αυτό, δεν είναι η κυβέρνηση αδιάλλακτη. Οι «αλληλέγγυοι», κατ’ εντολή των οποίων γίνεται η απεργία πείνας, δεν έπαψαν από την αρχή να δηλώνουν ότι θα σταματήσουν την απεργία μόνο αν η κυβέρνηση υποχωρήσει σε όλα τους τα αιτήματα. (…) Αυτό η κυβέρνηση δεν μπορεί να το δεχτεί, διότι θα ενθάρρυνε περαιτέρω εκβιασμούς και στήριξη προς τη λαθρομετανάστευση. (…) Αλλά η λύση δεν βρίσκεται στα χέρια μας. Βρίσκεται στους ίδιους τους απεργούς πείνας, στις οικογένειες και τους συμβούλους τους. Πιο άμεσα, βρίσκεται στα χέρια εκείνων που πήραν εν ψυχρώ την απόφαση ότι οι άτυχοι που τώρα λιμοκτονούν στην Υπατία τούς είναι πιο χρήσιμοι νεκροί παρά ζωντανοί. Αυτή μου φαίνεται πως είναι η πιο ανήθικη και αδιάλλακτη απόφαση που θα μπορούσε να πάρει ποτέ κανείς.]
Προσοχή, επανόρθωση: Η δήλωση που μόλις διαβάσατε, δεν έγινε ποτέ. Μια παρόμοια δήλωση, με ελάχιστες λέξεις αλλαγμένες, έγινε, όχι όμως από τον κ. Πεταλωτή αλλά από την Μάργκαρετ Θάτσερ, πρωθυπουργό της Βρετανίας, σε επιστολή της προς τον Πριμάτο (περίπου Αρχιεπίσκοπο) της Ιρλανδίας, τον καρδινάλιο Thomas O’ Fiaich, στις 15 Μαΐου 1981, ο οποίος της είχε απευθύνει έκκληση, χαρακτηρίζοντας αδιάλλακτη τη στάση της. Ας δούμε το ίδιο απόσπασμα όπως πραγματικά δημοσιεύτηκε (με πλάγια είναι οι λέξεις που έχω αλλάξει):
[ Στο θέμα αυτό, δεν είναι η κυβέρνηση αδιάλλακτη. Ο προσωρινός IRA, κατ’ εντολή του οποίου γίνεται η απεργία πείνας, δεν έπαψε από την αρχή να δηλώνει από την αρχή ότι θα ανακαλέσει την απεργία μόνο αν η κυβέρνηση υποχωρήσει και στα πέντε αιτήματά τους. (…) Αυτό η κυβέρνηση δεν μπορεί να το δεχτεί, διότι θα ενθάρρυνε περαιτέρω εκβιασμούς και στήριξη προς την τρομοκρατία. (…) Αλλά η λύση δεν βρίσκεται στα χέρια μας. Βρίσκεται στους ίδιους τους απεργούς πείνας, στις οικογένειες και τους συμβούλους τους. Πιο άμεσα, βρίσκεται στους ηγέτες του προσωρινού IRA, που πήραν εν ψυχρώ την απόφαση ότι οι άτυχοι που τώρα λιμοκτονούν στη φυλακή τούς είναι πιο χρήσιμοι νεκροί παρά ζωντανοί. Αυτή μου φαίνεται πως είναι η πιο ανήθικη και αδιάλλακτη απόφαση που θα μπορούσε να πάρει ποτέ κανείς. ]
Παραδέχομαι ότι εκτός από αυτές τις αλλαγές συγκόλλησα αποσπάσματα από δυο διαφορετικές παραγράφους της επιστολής της κ. Θάτσερ. Ολόκληρο το αγγλικό κείμενο θα το βρείτε εδώ, από τον (νομίζω επίσημο) ιστότοπό της. Να σημειωθεί ότι η κ. Θάτσερ γράφει αυτές τις γραμμές ενώ έχουν ήδη πεθάνει οι δυο πρώτοι απεργοί, ο Μπόμπι Σαντς και ο Φράνσις Χιουζ, ενώ λίγες μέρες αργότερα θα πέθαιναν κι άλλοι.
Ο Μπόμπι Σαντς ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε την απεργία, την 1η Μαρτίου 1981. Οι άλλοι ξεκίνησαν αργότερα, ένας-ένας, με λίγες ή περισσότερες μέρες διαφορά ο καθένας από τον προηγούμενο, σε μια ιδιότυπη σκυταλοδρομία της απόγνωσης, ώστε να κρατήσει περισσότερο ο αγώνας τους. Η υπόθεση των απεργών ευνοήθηκε από κάτι απρόβλεπτο, τον θάνατο ενός βουλευτή της Βόρειας Ιρλανδίας, που προκάλεσε επαναληπτικές εκλογές (οι περιφέρειες είναι μονοεδρικές) στις οποίες κατέβηκε υποψήφιος ο Μπόμπι Σαντς και εκλέχτηκε βουλευτής, με αποτέλεσμα ο αγώνας του να πάρει ακόμα μεγαλύτερη δημοσιότητα. (Για να μην επαναληφθεί το ατυχές περιστατικό, αμέσως μετά ο νόμος άλλαξε και δεν επέτρεπε πια στους φυλακισμένους να βάζουν υποψηφιότητα στις εκλογές).
Ύστερα από 66 μέρες απεργία πείνας, ο Μπόμπι Σαντς πέθανε στις 5 Μαΐου 1981 -το θυμάμαι, ήμουν φοιτητής, σταματήσαμε τα μαθήματα και κατεβήκαμε σε διαδήλωση στους δρόμους της Αθήνας. (Τότε το Πολυτεχνείο έκανε μάθημα στο κτίριο της Στουρνάρη). Συνολικά βρήκαν το θάνατο δέκα απεργοί πείνας, που είχαν μείνει χωρίς τροφή από 46 έως 73 μέρες -μετά η απεργία σταμάτησε και στη συνέχεια ικανοποιήθηκαν μερικά από τα αιτήματά τους. Κυρίως ζητούσαν να τους αναγνωριστεί ειδικό καθεστώς, δηλαδή να μη θεωρούνται ποινικοί κρατούμενοι.
Έκανα αυτό το τέχνασμα, παραποίησα την επιστολή της Θάτσερ μεταφέροντάς την στα δικά μας, επειδή εντυπωσιάστηκα από την ομοιότητα των κυβερνητικών επιχειρημάτων τότε και τώρα. Ελπίζω και εύχομαι άλλες ομοιότητες να μην υπάρξουν!
Μερικές ακόμα σκέψεις. Απεργίες πείνας από μετανάστες με στόχο την τακτοποίησή τους έχουν ξαναγίνει. Για παράδειγμα, φέτος, στα τέλη Ιανουαρίου με αρχές Φεβρουαρίου 700 μετανάστες έκαναν απεργία πείνας σε ιστορική εκκλησία της Βαρκελώνης. Σταμάτησαν όταν η κυβέρνηση υποσχέθηκε να επανεξετάσει την περίπτωσή τους, αλλά συνεχίζουν τις καταλήψεις σε άλλες εκκλησίες.
Προβάλλεται το επιχείρημα ότι αν υποχωρήσει η κυβέρνηση και τακτοποιήσει τους απεργούς της Υπατίας, από την άλλη μέρα θα αρχίσουν να καταφθάνουν καινούργιες καραβιές απελπισμένων. Δεν το βρίσκω και τόσο πειστικό: Το ένα γεγονός δεν επηρεάζει το άλλο’ οι απελπισμένοι που προτίμησαν να πνιγούν έξω από τη Σούδα παρά να επιστρέψουν στις πατρίδες τους δεν το έκαναν επειδή είχαν ακούσει ότι η Ελλάδα είναι, τάχα, ανεκτική στους μετανάστες.
Όμως, φοβάμαι ότι ο λόγος που η κυβέρνηση δεν υποχωρεί είναι επικοινωνιακός. Όταν από την αρχή της ανάληψης των καθηκόντων της εμφανίζεται να υποχωρεί σε όλες τις πιέσεις των ισχυρών, όταν η όλη πολιτεία της είναι μια συνεχής παλινωδία, τώρα που βρέθηκε μια ευκαιρία να δείξει “πυγμή” θέλει να την αξιοποιήσει για να στείλει ένα μήνυμα. Μόνο που η εκλογική πελατεία που θα επικροτήσει αυτή την ανάλγητη επίδειξη πυγμής δεν είναι η δική της και έτσι κι αλλιώς δεν θα μεταστραφεί.
Έστω και την υστάτη ώρα, η απόφαση για τακτοποίηση των απεργών ή έστω μια πολύ πιο γενναιόδωρη συμβιβαστική πρόταση μόνο καλό θα κάνει, θα βγάλει από πάνω μας αυτόν τον βραχνά, θα αποσοβήσει το ενδεχόμενο άγος. Υπάρχει ακόμα καιρός.
Καμιά φορά τα καλύτερα Postsείναι τα σχόλια σε άλλα posts. Έγραφα λοιπόν σε κάποιο φίλο σε σχόλιο προηγούμενης ανάρτησης περίπου αυτά:
Έχει γίνει μόδα να κατηγορείται σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς για το μεταναστευτικό και τους σχετικούς χειρισμούς με όρους όπως «εκβιασμός», «ανευθυνότητα» κλπ. Δεν ξέρω πως ορίζουν ορισμένοι την σύγχρονη αριστερά, εγώ πάντως δεν τα έχω καταφέρει ακόμη (τουλάχιστον όχι με την πληρότητα και την σαφήνεια που θα ήθελα). Από το Γιβραλτάρ μέχρι τα Δαρδανέλια και από το Σουέζ μέχρι την Νορβηγία υπάρχουν σήμερα πολλές ‘αριστερές’ μερικές αληθινές και μερικές ψεύτικες. Ας το αφήσουμε όμως αυτό και ας επιστρέψουμε στο μεταναστευτικό και πάλι.
Ο τρόπος που αντιμετωπίζω το μεταναστευτικό είναι ο εξής εξοργιστικά απλός.
-Θέλω με την ίδια ευκολία που πάω από την Τρίπολη στην Μακρακόμη να μπορώ να πηγαίνω από το Βλαδιβοστόκ στην Γκάνα και από την Σεούλ στο Κιρκούκ ανεξάρτητα από το χρώμα, την θρησκεία και την καταγωγή μου. Τα σύνορα είναι σχετικά πρόσφατη εφεύρεση την οποία μερικοί θερμοκέφαλοι ή εκ του πονηρού σκεπτόμενοι, έχουν σήμερα θεοποιήσει.
-Θέλω η χώρα μου να συμπεριφέρεται με ανθρωπιά και υπευθυνότητα σε κάθε ξένο και αδύναμο άνθρωπο που η μοίρα του τον έφερε εδώ.
-Θέλω το τεράστιο μεταναστευτικό κύμα που θα ΑΥΞΗΘΕΙ ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ τα επόμενα χρόνια να ανακατανέμεται στις Ευρωπαϊκές χώρες ανάλογα με την δυναμική της οικονομίας τους και τον πληθυσμό τους
-Θέλω να σταματήσουν οι επικίνδυνοι για την ανθρωπότητα ολόκληρη φασισμοί του τύπου «απαγορεύεται η μαντίλα», «απαγορεύονται τα τζαμιά» κλπ κλπ
Κατ’ αρχήν πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί διότι καραμέλες όπως «κράτος δικαίου» και «κοινωνία των πολιτών» γίνονται πολύ γλυκερές ιδίως στα στόματα αυτών που ουδόλως αντιλαμβάνονται το πραγματικό περιεχόμενο των εννοιών αυτών.
Οι άνθρωποι αυτοί θυσιάζουν την ζωή τους διότι θέλησαν να είναι εδώ και όχι εκεί. Έτσι επέλεξαν για λόγους δικούς τους. Απλά.
Ο Πλανήτης δεν είναι οικόπεδα με δόσεις ούτε δίδεται αντιπαροχή. Ανήκει σε όλους ! Όσοι κόπτονται περί «κράτους δικαίου» ας γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν παράνομοι μετανάστες. Υπάρχουν μόνο μετανάστες. Σκέτο. Τα υπόλοιπα είναι εισαγόμενα από τις χώρες των Quantanamo …
Όσο θα καταστρέφουμε τις χώρες των ανθρώπων αυτών και όσο θα ληστεύουμε τον πλούτο τους, τόσο το κύμα των μεταναστών θα είναι ασταμάτητο. Οι άνθρωποι όταν παλεύουν για καλύτερη ζωή δεν περικλείονται σε όρια ούτε με φράχτες ούτε και με όλους τους στρατούς του κόσμου ...
Οι μετακινήσεις πληθυσμών όταν γίνονται υπό την πίεση της ανάγκης για επιβίωση δεν λαμβάνουν υπ όψιν τους αν «σηκώνει» ή όχι η χώρα προορισμού τους. Η δική μας χώρα υπογράφοντας το Δουβλίνο 1 και μετά – ακόμα χειρότερα – το Δουβλίνο 2 καταδίκασε το εαυτό της, λόγω των πουλημένων και άχρηστων ηγετών που έχει, να υποδέχεται τεράστιο αριθμό μεταναστών και να «καθαρίζει» για ολόκληρη την Ευρώπη. Οι μεταναστευτικοί πληθυσμοί θα έπρεπε, ανεξάρτητα από την χώρα εισόδου, να ανακατανέμονται στις 27 χώρες της ΕΕ ανάλογα με τον πληθυσμό και την οικονομία τους. Όμως αυτό δεν το δεχόμαστε εμείς οι μοσχοαναθρεμένοι Ευρωπαίοι και προτιμούμε να στοιβάζουμε τον κόσμο σε απάνθρωπα γκέτο.
Προτιμούμε να δούμε την ήπειρό μας να ερημώνεται στα επόμενα 30-40 χρόνια (μία ευρωπαία γεννάει 1,4 παιδιά, οι πληθυσμοί και οι κουλτούρες συρρικνώνονται ταχύτατα κάτω από το 1,8 και κάτω από το 1,6 το πρόβλημα είναι ΜΗ αναστρέψιμο !), παρά να αντιμετωπίσουμε τους νέους εισερχόμενους πληθυσμούς σαν μοναδική ευκαιρία για αναγέννηση και ανανέωση …
[ … Τη διενέργεια έρευνας προς πάσα κατεύθυνση για τυχόν ποινικές ευθύνες από πράξεις και παραλείψει ιδιωτών και υπηρεσιακών παραγόντων για τον χθεσινό εγκλωβισμό πολιτών στην Εθνική Αθηνών - Λαμίας, λόγω της χιονόπτωσης, ζήτησε με επιστολή του προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Τέντε, ο υπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Δημήτρης Ρέππας … ]
... και «υπουργό» υποδομών/μεταφορών/δικτύων (sic) έχουμε λέμε !
(μήπως να κυβερνούν οι εισαγγελείς και φαρισαίοι αντί των «υπουργών» της κυβέρνησης Τσολάκογλου;)
Όταν οι σαλτιμπάγκοι που σφετερίζονται την εξουσία αφού πρώτα παραπλάνησαν τους πολίτες με ασύστολα ψεύδη και κατάλληλο χειρισμό των πουλημένων ΜΜΕ, χάνουν την επαφή τους με την ηθική, την αξιοπρέπεια αλλά και αυτήν την ίδια την νοημοσύνη, κάνουν δηλώσεις όπως η παρακάτω:
"Όλοι οι επισκεφθέντες το συγκεκριμένο κτήριο ιατροί εισηγούνται τη μεταφορά όλων των μεταναστών σε νοσοκομεία για προληπτικούς λόγους, προκειμένου να μην κινδυνεύσει η υγεία τους από ανήκεστες βλάβες, ή και η ίδια ακόμη η ζωή τους. Ο Διοικητής της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας κ. Άρης Μουσιώνης ζήτησε επανειλημμένα από τους μετανάστες του κτηρίου «Υπατία» να δεχθούν τη μεταφορά τους με το ΕΚΑΒ σε δημόσια νοσοκομεία των Αθηνών. Η ανωτέρω επανειλημμένη παράκλησή μας δεν έγινε έως και σήμερα δεκτή . Πρέπει να επικρατήσει η λογική, έστω και την τελευταία στιγμή."
Μα έκοψαν την επαφή τους ακόμη και με την απλή νοημοσύνη … καταλάβατε;
Συντηρούν χωρίς κανένα απολύτως λόγο την περιπέτεια των 300 μεταναστών αλλά συντηρούν επίσης χωρίςκανένα απολύτως λόγο το ιστορικό και ασυγχώρητο φιάσκο της Κερατέας, έχοντας -χωρίς κανένα πραγματικό αντίκρισμα- τεράστιο πολιτικό κόστος … τόσο απύθμενα ΗΛΙΘΙΟΙ είναι !
Οι χονδροειδείς αυτοί επαγγελματίες της ιδιοτέλειας μαζί με τον ανεκδιήγητο πρωθ-ιεράρχη τους καταστρέφουν την χώρα δημιουργώντας έμμεσα και τεράστιο πρόβλημα στην Ευρώπη.
Η «ιδιοφυής» πολιτική τους μας οδήγησε πριν από λίγες μόλις ώρες σε νέα υποτίμηση παρά την προσήλωσή μας στις απάνθρωπες νέο-φιλελεύθερες επιταγές του γελοίου εβραιο-μασώνου που νομίζει ότι είναι πρωθυπουργός.
Θα γλυτώσουν άραγε το σκαμνί οι εθνικοί εγκληματίες; Και αν ναι, τότε με τι μάρκα ελικόπτερο θα φύγουν (νύχτα) αυτοί οι μασκαρεμένοι και ανίκανοι love-έδροι άραγε;
Ας προσεύχονται αυτοί και τα τσιράκια τους να μην υπάρξει πρόβλημα με την υγεία κανενός από τους ήρωες που κατατρώγονται από το Αττικό αγιάζι Πατησίων και Ηπείρου.
Όταν ο George Price πέθανε τον Ιανουάριο του 1975, στην κηδεία του πήγαν πέντε άστεγοι άνδρες: αχτένιστοι, αξύριστοι, βρώμικοι. Παρευρέθησαν επίσης ο Bill Hamilton και ο John Maynard Smith, επιφανείς Βρετανοί ειδικοί της εξελικτικής βιολογίας. Και οι επτά άνδρες είχαν πάει να θρηνήσουν έναν Αμερικανό επιστήμονα ο οποίος βοήθησε να δοθεί απάντηση στο ερώτημα γιατί οι άνθρωποι μπορούν και πρέπει να δείχνουν καλοσύνη ο ένας στον άλλον. Έναν άνθρωπο που επέλεξε να χαρίσει τα πράγματα, τα ρούχα, το σπίτι του και που, όταν η γενναιοδωρία του εξαντλήθηκε, αυτοκτόνησε στα 52 του χρόνια.
Από τότε που ο Κάρολος Δαρβίνος δημοσίευσε τη θεωρία του για την Εξέλιξη το 1859, οι επιστήμονες αναρωτιούνται αν η δαρβινική θεωρία μπορεί να εξηγήσει την ύπαρξη του αλτρουισμού: της συμπεριφοράς που μειώνει τις δυνάμεις προσαρμογής ενός υποκειμένου αλλά αυξάνει τη μέση δυνατότητα επιβίωσης της ομάδας στην οποία ανήκει το άτομο.
Ο Price θέλησε να περιγράψει μαθηματικά πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί μια γενετική προδιάθεση στον αλτρουισμό. Επινόησε μια μαθηματική εξίσωση, που τώρα αποκαλείται «εξίσωση του Price», η οποία περιγράφει πώς χαρακτηριστικά που μπορεί, σε ορισμένες περιστάσεις, να αποδειχθούν δυσμενή, επιμένουν παρ’ όλ’ αυτά να διατηρούνται στον πληθυσμό.
Η εξίσωση του Priceστην πλέον γενική της μορφή είναι:
Όπου οι συναρτήσεις Eκαι covείναι η αναμενόμενη τιμή και η συνδιακύμανση αντίστοιχα, zπαριστάνει το επίπεδο κάποιου γενετικού χαρακτηριστικού μιας ομάδας iενός πληθυσμού nκαι zείναι η προσαρμογή (fitness) που προκύπτει για την ομάδα.
Οπότε και επανέρχεται το ερώτημα: μπορούν άραγε όλα να αντιμετωπισθούν ποσοτικά μέσω της μέτρησης η μήπως ζητήματα όπως ο αλτρουισμός θα παραμείνουν στην σφαίρα των μη μετρήσιμων αιώνιων αξιών της ανθρωπότητας;
Υπάρχουν μερικά πολύ ενδιαφέροντα σχόλια σ’ αυτό το videoτου JohnMaynardSmith, ο οποίος παραδέχεται ότι ποτέ δεν μπόρεσε εν τέλει να κατανοήσει την προσέγγιση διακύμανσης και συνδιακύμανσης όσον αφορά στα γενετικά χαρακτηριστικά των πληθυσμών. Το πρόβλημά του δεν ήταν ότι δεν μπορούσε να παρακολουθήσει τα μαθηματικά αλλά ότι απλούστατα του ήταν «αδύνατον να σκεφτεί με αυτούς τους όρους».
Μας τους διαφημίζουν, χρόνια τώρα, σαν μορφωμένους, έξυπνους, με ιδιαίτερες ικανότητες. Πλην όμως, η πρώτη φορά που ασφαλίτες της Αντιτρομοκρατικής εμφανίστηκαν για να καταθέσουν σε δικαστήριο, απέδειξε ότι και οι ίδιοι και η υπηρεσία τους δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα απλά μπατσάκια, που τους γράφουν τις καταθέσεις οι ανώτεροί τους και όταν εμφανίζονται στο δι-καστήριο παθαίνουν... κλα-κάζ.
Οι τρεις ασφαλίτες της Αντιτρομοκρατικής που κατέθεσαν πρώτοι στη δίκη για την υπόθεση της «Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς» έπεσαν σε σωρεία αντιφάσεων, που προκάλεσαν επικριτικά σχόλια ακόμα και από την απολύτως φιλική (προς αυτούς) έδρα.
Το πιο χαρακτηριστικό ήταν πως ενώ στις αρχικές τους καταθέσεις ανέφεραν ότι δεν μπορούσαν να διακρίνουν χαρακτηριστικά των ατόμων που μπαινόβγαιναν στο σπίτι του Χαλανδρίου, στη συνέχεια πήγαν στον ανακριτή και προέβησαν σε αναγνωρίσεις.
Οταν ρωτήθηκε σχετικά ο πρώτος ασφαλίτης (Γ. Μουρδουκούτας) πώς αναφέρεται σε δυο άτομα, ενώ είχε καταθέσει αρχικά ότι δεν μπορούσε να αναγνωρίσει πρόσωπα, δεν δίστασε ν' απαντήσει με γεμάτο το στόμα: «Μας είπαν ποιοι είναι από την υπηρεσία»!
Ο άλλος ασφαλίτης (Αχ. Σιώκας) έδωσε πιο... σουρεαλιστική απάντηση στο ίδιο ερώτημα: «Πληροφορήθηκα τα ονόματα των ατόμων από τις εφημερίδες και την τηλεόραση»! Οταν ρωτήθηκε πώς γίνεται, ενώ λέει ότι παρακολουθούσε το σπίτι επί 42 ώρες και ότι διαπίστωσε «μεγάλη κινητικότητα», να «αναγνωρίζει» μόνο τρία άτομα, απάντησε λακωνικά και με εμφανή την ταραχή: «Μόνο αυ-τούς είδα»! Ολως τυχαίως, είδε μόνο αυτούς, τα ονόματα των οποίων πληροφορήθηκε από την τηλεόραση και τις εφημερίδες. Και πάλι όλως τυχαίως, «θυμόταν» τα πρόσωπα εκείνων που τα ονόματα τους διοχετεύθηκαν από την υπηρεσία του στα ΜΜΕ!
Ο τρίτος ασφαλίτης (Χ. Ξένος) ήταν πραγματικό περιβόλι, αφού ήταν αυτός που συνέλεξε τα υποτιθέμενα πειστήρια. Οπως κατέθεσε, πήρε κάποιες σακούλες από τα σκουπίδια, τις έψαξε με γυμνά χέρια και μετά τις φόρτωσε στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου, τις πήγε στην υπηρεσία του και τις «χρέωσε» σ' ένα γραφείο!
Οσο για τη... γιάφκα, οι ασφαλίτες κατέθεσαν πως το σπίτι είχε ανοιχτά τα παράθυρα και αναμμένα τα φώτα και μπαινόβγαινε κόσμος, χωρίς να παίρνει μέτρα προφύλαξης. Τέτοια γιάφκα ήταν! Υπάρχει, όμως, το βούλευμα που αναφέρει ότι μπαινόβγαιναν χωρίς προφυλάξεις για να παραπλανήσουν την αστυνομία!
Η εικόνα της Όλγας Τρέμη να είναι έτοιμη να βάλει τα κλάματα –ενώ μιλούσε για το χαμό των δυο αστυνομικών- δημιούργησε αρνητικές εντυπώσεις σε πολλούς και προκάλεσε ειρωνικά σχόλια. Κι όμως, η στάση της ήταν απόλυτα δικαιολογημένη.
Η Όλγα Τρέμη και οι υπόλοιποι τηλεδημοσιογράφοι φυλάσσονται από αστυνομικούς (που πληρώνουμε εμείς). Έχουν προσωπική φρουρά -που τους προστατεύει- και είναι λογικό να αναπτύσσουν μια ειδική σχέση με τους σωματοφύλακες-αστυνομικούς.
Στο πρόσωπο των δυο αστυνομικών που έπεσαν νεκροί από τα πυρά των κακοποιών, οι τηλεδημοσιογράφοι βλέπουν τους δικούς τους αστυνομικούς. Σκέφτονται πως αυτοί οι δυο αστυνομικοί θα μπορούσαν να είναι οι αστυνομικοί που τους προστατεύουν. Και πενθούν. Δεν πενθούν για τους νεκρούς αστυνομικούς. Πενθούν επειδή ξέρουν πως, αν ο αστυνομικός τους πέσει νεκρός, μετά είναι η σειρά τους.
Ο τηλεδημοσιογράφος ξέρει πως οι αστυνομικοί που τον φρουρούν παρακολουθούν το δελτίο – παρακολουθούν τι λέει. Οπότε, ουσιαστικά απευθύνονται στους αστυνομικούς τους. Και λένε αυτά που θέλει να ακούσει ο αστυνομικός, σε μια προσπάθεια να του κρατήσουν το ηθικό ψηλά.
Επίσης, όταν ο Γιάννης Πρετεντέρης γράφει ένα άρθρο για την Αστυνομία, απευθύνεται αποκλειστικά στους αστυνομικούς που τον φυλάνε. Γράφει ό,τι θέλουν να διαβάσουν οι αστυνομικοί. Γίνεται δηλαδή αστυνομικιστής.
Ο λαϊκισμός των τηλεδημοσιογράφων έχει αντικατασταθεί από τον αστυνομικισμό – δηλαδή δεν λένε πια αυτά που θέλει να ακούσει ο λαός αλλά λένε αυτά που θέλουν να ακούσουν οι αστυνομικοί. Αυτό είναι απόλυτα λογικό, αφού –όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις- ο λαός δεν έχει απολύτως καμία εμπιστοσύνη στους δημοσιογράφους και είναι έτοιμος να τους πάρει με τις πέτρες.
Οι τηλεδημοσιογράφοι έχουν αντιληφθεί πως ο λαϊκισμός δεν περνάει πια –αφού ο λαός τους έχει πάρει χαμπάρι-, οπότε το έχουν ρίξει στον αστυνομικισμό, με την ελπίδα πως οι αστυνομικοί θα τους σώσουν.
Τα πρώτα δείγματα άκρατου αστυνομικισμού είναι οι ύμνοι στους αστυνομικούς –λες και οι αστυνομικοί είναι ο Γκάντι-, οι αναφορές στις ελλείψεις εξοπλισμού των αστυνομικών, αλλά και η συνεχής αναφορά στους χαμηλούς μισθούς των αστυνομικών. Αφού τα έβαλαν με τους μισθούς και τα δικαιώματα όλων των υπόλοιπων εργαζομένων, τώρα οι τηλεδημοσιογράφοι θα ζητήσουν αυξήσεις μόνο για τους αστυνομικούς –μπορεί να κατέβουν και σε πορεία.
Είναι σίγουρο πως το επόμενο διάστημα οι τηλεδημοσιογράφοι θα αστυνομικίζουν όλο και περισσότερο, θα γίνουν φανατικοί αστυνομικιστές και ο αστυνομικισμός τους θα φτάσει στα ύψη.
Βέβαια, ο αστυνομικισμός δεν αφορά μόνο τους τηλεδημοσιογράφους. Είναι βέβαιο πως οι πολιτικοί οι και πάσης φύσεως νταβατζήδες -που ρήμαξαν τη χώρα και τις ζωές των πολιτών- ελπίζουν πως οι αστυνομικοί θα τους σώσουν και έχουν γίνει μανιώδεις αστυνομικιστές.
(Σήμερα έφερα στην ελληνική γλώσσα τις λέξεις και τους όρους «αστυνομικισμός», «αστυνομικίζω» και «αστυνομικιστής». Ελπίζω οι γλωσσολόγοι να μου το αναγνωρίσουν.)
Grsail: Μιλάει ο επίτιμος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Διαβάστε το, θα πάρετε πτυχίο πολιτικής οικονομίας σε λίγα λεπτά, το βρήκα στο epicurus2day στην ανάρτησή του με τίτλο «Ένας κούκος». Αν δείτε και το Videoτότε μάλλον θα αλλάξετε αμέσως χώρα …
-------
Ποιος θα μιλήσει; Ποιος να μιλήσει στην Ελλάδα για οικονομικά; Όλοι είναι τσιράκια των Τραπεζών. Ποιος θα ζητήσει αναδιάρθρωση;
Όσοι μιλάνε για οικονομικά στην Ελλάδα, διατηρούν οργανική σχέση με τις Τράπεζες. Θα το πει η Ξιαφά, ο Προβόπουλος; Ακόμα και ο Στουρνάρας (καθηγητής Οικονομικών) δεν τολμάει να το πει.
Οι Τράπεζες δεν χάνουν. Τα λεφτά τους τα έχουν βγάλει. Θα χάσουν μόνο τους μισούς τόκους. Αλλά λένε, άστους, αυτοί κορόιδα είναι, το τρώνε το παραμύθι (σημ. οπότε ούτε τους μισούς τόκους).
Οι πελάτες - κράτη πόσοι είναι (sovereign market); Πολύ λίγοι και τα κέρδη μεγάλα. (σημ. φυσικά αφού οι δόσεις πληρώνονται από τους φορολογούμενους – το 'πιασες τώρα γιατί και από το 1 ευρώ θα διώκεσαι για φοροδιαφυγή; )
Στην Τραπεζική, υπάρχει μια τριμερής σχέση, όλοι είναι συνυπεύθυνοι Και τα 3 μέρη της εξίσωσης (Τράπεζες - Δανειζόμενος - Εγγυητής) πρέπει να χάσουν συμμέτρως. Η Ελλάδα είναι ιστορικά η μόνο χώρα που θα πληρώσει όλο το χρέος της.
Ο Τραπεζίτης πρέπει να ξέρει που δανείζει αλλιώς είναι άξιος της μοίρας του. Η Ελλάδα δανειζόταν, γιατί να μην τα πάρει τα χρήματα (σημ. τσάμπα πολιτική μαγκιά, Τσοχατζό αλά κρεμ); Την ελέγχανε αλλά δεν λέγανε να μην τα πάρει. Την δανείζανε λες και ήταν η Γερμανία (σημ. και όμως κάποτε ήταν...). Γιατί της τα δίνανε; Να πάνε να τα πάρουν από την Γερμανία. Κάνανε λάθος; Και οι 3 να το πληρώσουν. Γιατί μόνο ο ένας; (σημ. τα κορόιδα οι πολίτες/φορολογούμενοι). Κανείς δεν μιλάει γιατί και τα 3 μέρη είναι συνυπαίτια μέχρι το λαιμό.
Θέλουμε πολιτικούς κομάντος.
Στην Ελλάδα δεν γίνεται κανένας έλεγχος γιατί "είμαστε" όλοι μια οικογένεια. Οι έλεγχοι είναι απλά κάποια "reports", τα κατατάσσεις τυπικά στο αρχείο σου - ποτέ δεν έχει πέσει ποινή για διάπραξη αδικημάτων. Τόσα χρόνια δεν είχαμε ούτε Αρχή Ελέγχου του Ασφαλιστικού Συστήματος, Κοντομηνάς (INTERAMERICAΝ) και Ψωμιάδης (ASPIS) 30 χρόνια αλλάζανε επιταγές, είχανε στήσει παρατράπεζα
Ό,τι ακούτε είναι ψέματα, οι Ισολογισμοί των Τραπεζών, οι Ελεγκτές της ΤτΕ, τα πολιτικά - αν τους πεις μια μικρή αλήθεια τσινάνε.
Εδώ είναι Ανατολική Εκκλησία, παραμύθι, η Αγία Τριάδα, το Θαύμα, τα πετεινά του ουρανού, ο Θεός τα τρέφει, μαζί σου θα τα πάρεις; τα σάβανα έχουνε τσέπες; έλα καημένε, πάλι ωραίοι είμαστε. Ένα σύστημα που παράγει την αμαρτία για να συγχωρεί την αμαρτία.
(χοντρές αλήθειες και άλλα πολλά ωραία φιλοσοφικά και ιστορικά)
Ένα απέραντο μπάχαλο. Με λίγα λόγια, όχι σαν το site του Επίκουρου (και άλλα πολλά) με τα ατέλειωτα κατεβατά που 3 χρόνια προσπαθεί να τα πει τεκμηριωμένα πλατειάζοντας.
Στην πραγματικότητα; Τα αυτονόητα, ό,τι συζητείται σε όλες τις ιδιωτικές συζητήσεις των "μυημένων" (όχι πια), "κοινό μυστικό" για δεκαετίες. ΟΧΙ όμως για τα ΜΜΕ - στις κοινωνίες του Όργουελ με τα κοιμισμένα πρόβατα, όπου ζούμε.
Και είναι πραγματικά τόσο απίστευτο ότι στο ΤΟΣΟ εξόφθαλμο κανείς δεν αντιδρά ή αντιδρά σε ασήμαντες κουταμάρες. Διότι εστιάζουμε στο μνημόνιο και στα μέτρα και χάνουμε όλο το δάσος. Ότι πχ το 1/4 των φόρων μας πάει στους τραπεζίτες για να αποπληρώνει τους τόκους μας. Και προς αυτήν την ίδια κατεύθυνση είναι το μνημόνιο, τα μέτρα, κλπ. της εικονικής "εξυγίανσης". Και πάμε λέει να εκποιήσουμε 50 δις κρατικής περιουσίας "για την εξυγίανση" (πάντα) αντί να πούμε "δεν πληρώνω" ή "θα πληρώσω όσο έφταιξα". Διότι ακόμα-ακόμα, και ΕΑΝ επιτύχει (και φανταστείτε, πως και πόσοι θα φάνε...) αυτή η εκποίηση, ούτε το χρέος μας θα μειωθεί ασφαλώς και το πολύ να καλύψει τους τόκους μας 3-4 ετών από σήμερα. Όπως και με το δήθεν Μνημόνιο, σε λίγα χρόνια απλά θα είμαστε ξεπουλημένοι, φτωχότεροι, εξαθλιωμένοι και πλήρως παραδομένοι. Εντελώς ανίκανοι.
Το σύστημα όλο είναι τραπεζικοί εκπρόσωποι, όπως βεβαιώνει και ο κ. Γεννηματάς. Τι ΔΝΤ, ΕΚΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, εγχώριες και ξένες τράπεζες, μηχανισμοί στήριξης, πολυεθνικές (και... εθνικές), τρόϊκες και δεν συμμαζεύεται; Βάλτε σε όλα την ταμπέλα "ιδιώτης τραπεζίτης". Είναι "φανερό" πως όλα τούτα είναι καμουφλαρισμένα ακόμα. Αόρατα, λες. "Το Μνημόνιο", "Επιτροπές Σοφών", "Πορίσματα", "Εξεταστικές", "Κυρώσεις" και οι ληστές με τις γλαδιόλες. Οργουελικοί ευφημισμοί και διγλωσσία. Αυτά τα χαπάκια τα καταπίνουν μόνο οι υπνωτισμένοι, πολύ απλά όλοι μας.
Η λύση; Το χρήμα το εκδίδει και το διακινεί ΜΟΝΟ το κράτος. Τα έχουμε πει και παλιότερα. Είναι δυνατόν τα κράτη να δανείζονται; Είναι δυνατόν να το πράττουν επειδή αδικαιολόγητα και ανομιμοποίητα εκχώρησαν την σχετική τους εξουσία σε ιδιώτες, αόρατους, μη αιρετούς; Είναι δυνατόν οι φόροι μας να γεμίζουν τις τσέπες των πιράνχας της ΑΙΩΝΙΑΣ ανακυκλούμενης (και διογκούμενης) πίστωσης; Στο κάτω - κάτω, τι αν υπήρχε ΕΣΤΩ ΜΙΑ διάταξη που να έλεγε "θα δανειστείς ως το 30% του ΑΕΠ σου, από 'κει και πέρα κόψε το λαιμό σου"; Είδατε ποτέ περικοπές ή έστω πλαφόν στον δανεισμό σε οποιαδήποτε εθνική νομοθεσία;
Για να αλλάξει αυτό όμως, θα πρέπει να ανατραπεί μια παγκόσμια (προ)ιστορία αιώνων. Και είναι τόσο γλυκό το μαξιλάρι...
Σαν πολλοί να αρχίσανε να μιλάνε πάντως. Και τούτο είναι η ειδοποιός διαφορά στις μεταβατικές περιόδους. Κάποιοι θα μείνουνε για πάντα τσάτσοι, κάποιοι θα επωφεληθούν από την αλλαγή όταν έλθει και κάποιοι απλά θα κάνουν όλη την φασίνα για τους υπόλοιπους. Και η ζωή συνεχίζεται.
Ησυχία, θα ξυπνήσει το μωρό.
ΥΓ. Στην Ελλάδα φταίξαμε. Στον ίδιο βαθμό που και σήμερα φταίμε. Ότι βολευτήκαμε με την άγνοια και την απραξία μας. Όσοι δεν φάγαμε, φυσικά.
_______________________________________
(*) Ο Παναγιώτης Γεννηματάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949 και είναι Επίτιμος Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
·Πανεπιστήμιο Αθηνών: Νομικά (1967-1972) - Πολιτική Επιστήμη (1972-76)
·Μεταπτυχιακές σπουδές στο Συνταγματικό Δίκαιο - Πολιτική Επιστήμη - Πολιτική Κοινωνιολογία Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου (1976-79)
·Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά από το 1974
·Σύμβουλος στον ΥΕΝ (1974-76)
·Ειδικός Σύμβουλος Πρωθυπουργού (1980-81)
·Μέλος Δ.Σ. Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1980-81)
·Αντιπρόεδρος Δ.Σ. ΒΙΠΕΤΒΑ και Σύμβουλος της Διοίκησης ΕΤΒΑ( 1986-88)
Οι εισαγγελείς και δικαστές … απεργούν την ερχόμενη Πέμπτη.
Οι θλιβεροί υπαλληλίσκοι
·που χρηματίζονται σε υπολογίσιμο ποσοστό (θυμάστε το παραδικαστικό;)
·που τώρα θυμήθηκαν να αθωώσουν τους «έξι» (!) ενώ κλέφτες και απατεώνες μεγάλου διαμετρήματος κυκλοφορούν ελεύθεροι
·που εξαντλούν με χαιρεκακία την αυστηρότητά τους στους αδύναμους και κάνουν τα στραβά μάτια στους μεγαλοαπατεώνες (Siemens, OTE, Cosmote, Germanosκλπ κλπ)
·που αυθαιρετούν ασύστολα προφυλακίζοντας χωρίς λόγο τους πολίτες (Φαι Μέγιερ, Μάριος Ζ κλπ)
·που κρίνουν με απροκάλυπτα άδικο ή ‘χλιαρό’ τρόπο τους ημετέρους (βλ. ζαρντινιέρα κλπ)
·που αμείβονται με αστρονομικά ποσά και χαίρουν προνομίων χωρίς επ’ ουδενί να τα αξίζουν
·οι ολιγορούντες που δικάζουν σήμερα τις υποθέσεις της περασμένης σχεδόν δεκαετίας (πχ Κεντέρης-Θάνου κλπ κλπ)
Αυτοί, λοιπόν, απεργούν ! Και τι ζητάνε; Ζητάνε:
·καλύτερη ασφάλιση αφού το ΙΚΑ είναι για την πλέμπα και όχι για αυτούς τους μοσχοαναθρεμένους
·περισσότερα λεφτά διότι δεν τους φτάνουν οι μεγαλομισθοί και οι απίθανες παροχές
·και … προσλήψεις
Εκτός από απύθμενο θράσος έχουν και το προνόμιο να ζουν στον δικό τους κόσμο … Αίσχος !
