Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

... ιεροτελεστίες της άνοιξης ...


... η ρίζα του Πάσχα βρίσκεται σε γιορτές και ιεροτελεστίες της άνοιξης ...

« ... εκεί όπου οι άνθρωποι δεν καθορίζονται απ' τα συμφέροντα, δηλαδή απ' την ανάγκη. Και καταφτάνουν γενναιόδωροι και ξεχειλίζουν τα κρασιά, κι αρχίζει το έργο. Βαράτε τα όργανα! Βάλτε φωτιά στα τόπια! »

(Αχαρνης, ΔΣ)

(spring, Pol Ledent)

11 σχόλια:

  1. ..τα ανθηστήρια δηλαδή..;
    ...
    με διαολίζουν από το πρωί διάφοροι θεολόγοι..:(
    ο ένας λέει..
    -όποιος δεν έχει
    πνευματική ελευθερία/θρησκευτική ανάταση...
    τί να την κάνει την σωματική ελευθερία..!!!!
    ο άλλος λέει...
    να λάβουμε τον χριστό για παράδειγμα που πριν
    σταυρώθει έφαγε (με το ζόρι) ξύδι και χολή..!!!

    ....
    και μου μπήκε η ιδέα η έμμονη να καθιερώσω
    τα σφαγιαστήρια...:-))
    ...
    ακούω συμβουλές για ημερομηνίες και
    οργανωτικές πρακτικές,ευχαρίστως...:-D

    - καλή ανάσταση σ' όλους μας -

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ... σφαγιαστήρια ! βέβαια ! διότι άκου τι είπε ο καθηγητής πανεπιστημίου, θεολόγος και μπουρδολόγος Μεταλληνός :

    ' ... εάν ο Πλάτων συναντούσε τον Χριστό(ν) τότε θα (ε)γονάτιζε αμέσως και θα (ε)φώναζε 'εσύ είσαι ο κύριος και ο θεός μου !!!!''

    δηλαδή καθαρή περίπτωση ΤΠΚ (τον π... κλαίγανε ...)

    Γι αυτό επιμένω και εγώ : σφαγιαστήρια :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άνοιξη παντού και Ανάσταση στην ελπίδα!

    Να περάσεις καλά grsail! Καλή ξεκούραση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μπορούμε να έχουμε κάθε μέρα ανάσταση; Εκεί σε θέλω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ikor
    Κι εσύ να μεράσεις καλά ikor, ότι καλύτερο !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @tsaousa
    ... δύσκολο αλλά ... γίνεται :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εννοείς γίνεται, αν παρατήσουμε τα εγκόσμια και πάμε να ζήσουμε στις πλαγιές που φυτρώνουν τα Εντελβάις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @tsaousa
    Γίνεται, αφού και εκεί που δεν το περιμένεις είναι γραμμένα αυτά :-))

    [ Εγώ κοιμάμαι, μα η φωνή μου ξαγρυπνά. Του αγαπημένου μου η φωνή. Χτυπά η πόρτα.
    «Άνοιξε, αγάπη μου. Πανέμορφή μου εσύ. Άνοιξε να μπω, περιστέρι μου αδελφή μου. Έχει νοτίσει το κεφάλι μου η δροσιά και το νυχτιάτικο τ’ αγιάζι τα μαλλιά μου.»
    «Πώς να ντυθώ αφού επλάγιασα γυμνή; Πώς να λερώσω τα πλυμένα μου τα πόδια;» Νοιώθω ένα θρόισμα στα σπλάχνα μου γλυκό, καθώς τα δάχτυλα του ψάχνουν για το σύρτη.
    Πετιέμαι απάνω, να του ανοίξω – δε βαστώ – κι από τα χέρια μου σταλάζουν στάλες σμύρνα. Πιάνω το μάνταλο ν’ ανοίξω. Τι να δω; Όλο το μάνταλο πλημμύρισε από σμύρνα.
    Και του ανοίγω. Μα έχει φύγει. Έχει χαθεί. ]

    Άσμα Θ΄ κεφ. Ε΄2. Μεταγραφή: Λευτέρης Παπαδόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. από tsaousa ασύνδετη
    Πω,πω, είμαι πολύ κρυόκωλη για να αφεθώ στο παραπάνω, ή πολύ καμμένη από το θέμα...(φαντάσου, δεν ξέρω αν είμαι παγωμένη, ή καυτή)
    Υπέροχο πάντως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Χρόνια πολλά! Εύχομαι το Αναστάσιμο μήνυμα Ελπίδας και Δύναμης του Κυρίου να χαρίζει σε όλους ευτυχία και υγεία. Ο Χριστός ας μας δώσει την δύναμη για την δική μας ανάσταση, από το σκοτάδι στο φώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @agapi
    Δεν θα μας το χαρίσει κανείς το φως ... πρέπει να το βρούμε μόνοι μας, όπως και την δύναμη για να το αντέξουμε ... διότι ο Κύριος του ανθρώπου είναι ο άνθρωπος καθ' αυτός :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails