Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Φάτε το μέλλον


( ένα σύντομο άρθρο του Paul Krugman στους New York Times που μάλλον φωτογραφίζει τα πολιτικά ήθη και έθιμα των όψιμων «ρεπουμπλικάνων» της δικής μας πράσινης κυβέρνησης του πράσσειν αλόγως )

Την περασμένη Παρασκευή, οι Ρεπουμπλικάνοι κατέθεσαν στη Βουλή των Αντιπροσώπων την πρότασή τους για άμεσες περικοπές στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό. Αντίθετα από ό,τι συνηθίζουν δεν συνόδευσαν την πρόταση με ένα «πιασάρικο» σύνθημα. Έτσι θα ήθελα να προτείνω ένα που ταιριάζει στην περίσταση: Φάτε το μέλλον.

Θα εξηγήσω τί εννοώ σε ένα λεπτό. Πρώτα, ας μιλήσουμε λίγο για τον δίλημμα το οποίο αντιμετωπίζουν οι Ρεπουμπλικάνοι.
Τα στελέχη αυτού του κόμματος αρέσκονται να ισχυρίζονται ότι οι ενδιάμεσες εκλογές τους έδωσαν την εντολή για μεγάλες περικοπές στις κυβερνητικές δαπάνες. Κάποιοι από εμάς πιστεύουμε ότι οι εκλογές δεν είχαν τόσο να κάνουν με τις δαπάνες, όσο με την σταθερά υψηλή ανεργία, αλλά όπως και αν έχει το πράγμα, αυτό που έχει σημασία να καταλάβουμε είναι ότι αν και πολλοί ψηφοφόροι λένε ότι θέλουν λιγότερες δαπάνες, φαίνεται ότι αυτό που θέλουν στην πραγματικότητα είναι να μειωθούν οι δαπάνες για τους άλλους.

Αυτό είναι το δίδαγμα από μια νέα δημοσκόπηση του Pew Research Center, στην οποία αμερικανοί ερωτήθηκαν αν τάσσονται υπέρ ή κατά της μείωσης των δαπανών σε διάφορους τομείς. Φαίνεται λοιπόν ότι θέλουν μεγαλύτερες, όχι μικρότερες, δαπάνες για τα περισσότερα πράγματα, όπως για την Παιδεία και την Υγεία. Και είναι διχασμένοι 50-50 όσον αφορά στις δαπάνες για τα επιδόματα προς τους ανέργους και - έκπληξη - για την άμυνα.
Το μόνο πράγμα που είναι σαφές ότι επιθυμούν να μειωθεί είναι η εξωτερική βοήθεια, η οποία οι περισσότεροι αμερικανοί πιστεύουν, λανθασμένα, ότι αποτελεί μεγάλο μέρος του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού.

Ποιά είναι η απάντηση που προτείνουν οι Ρεπουμπλικάνοι; Θυσιάστε το μέλλον για άμεση ικανοποίηση στο παρόν. Επικεντρώστε τις περικοπές σε προγράμματα τα οφέλη των οποίων δεν είναι άμεσα. Το τίμημα που θα πληρώσουμε στο τέλος θα είναι τεράστιο - αλλά προς το παρόν, η εκλογική τους βάση θα είναι ευχαριστημένη.

Σε έναν καλύτερο κόσμο, οι πολιτικοί θα μιλούσαν στους ψηφοφόρους σαν να ήταν ενήλικες. Θα τους εξηγούσαν ότι για να επιλυθεί το μακροπρόθεσμο πρόβλημα του ελλείμματος στον προϋπολογισμό θα χρειαστούν δύο πράγματα: να μειωθεί το κόστος για τις υπηρεσίας υγείας και να αυξηθούν, ρεαλιστικά, οι φόροι για να χρηματοδοτηθούν τα προγράμματα τα οποία επιθυμούν πραγματικά οι αμερικανοί.

Αλλά οι Ρεπουμπλικάνοι δεν μπορούν φυσικά να το πουν αυτό: αρνούνται να παραδεχθούν ότι μπορεί να υπάρξει έστω και μία φορά ανάγκη για αύξηση των φόρων. Και έτσι έπρεπε να βρουν κάτι σαν την πρόταση της Παρασκευής, ένα σχέδιο που θα εξοικονομήσει εξαιρετικά λίγα χρήματα στο παρόν και θα κάνει πολύ μεγάλο κακό στο μέλλον.

πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails