Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Η αποχή είναι η ψήφος υπέρ της Ελλάδας


Αναδημοσιεύω το πλέον καθαρό και τίμιο κείμενο που διάβασα τις τελευταίες εβδομάδες για τις εκλογές. Από τον αγαπητό simple man:
-------

Δεν θα πάρω με την σειρά τα ψηφοδέλτια, ούτε θα περιμένω στην ουρά, ούτε θα παραδώσω την ταυτότητά μου να εγγραφούν σωστά τα στοιχεία μου για το εκλογικό μου «δικαίωμα». Αρνούμαι. Και ναι, αυτή την φορά δεν το κάνω με κανένα ίχνος ενοχής. Αυτή την φορά δεν θα μπω στο παραβάν, ούτε θα κλειστώ στο σπίτι εκείνη την Κυριακή. Αντιθέτως θα βάλω την πανοπλία της συνείδησης και θα βγω στα καφενεία που συναθροίζονται υποψήφιοι της κακιάς ώρας, που θεωρούν ότι  η άθλια ύπαρξή τους πήρε βαρύτητα λόγω της ανάγκης του κάθε καημένου επικεφαλής να κλείσει ψηφοδέλτιο, και θα φτύσω. Όπλα δεν έχω για να τους πολεμήσω αλλά ούτε το δικαίωμα να τους απαγορεύσω την κάθοδο τους στην πολιτική, έχοντας όλοι τους κατά αυτόν τον τρόπο, υπογράψει συμβόλαιο με την κατοχική κυβέρνηση της χώρας. Μπορώ όμως να τους φτύσω στα μούτρα γιατί αυτή την φορά η συμμετοχή τους και μόνο σε εκλογές που έχουν αποφασιστεί από τους κουμαντοδόρους της Κρίσης συγκρίνεται μόνο με την συμμετοχή στην  Κατοχική Κυβέρνηση των Ναζιστών.

Το παραμυθάκι των μικρών κομμάτων, του λευκού και του άκυρου, ας το πουλήσουν στον όχλο που θεωρεί ότι θα κάνει την επανάστασή του ρίχνοντας στην κάλπη την αρνητική του ψήφο. Η ιδέα και μόνο ότι τα καταστατικά ψηφοφορίας θα τα βρει η γενιά του 2045 και θα δει τις υπογραφές εκατομμυρίων Ελλήνων ψηφοφόρων να συνωμοτούν ψηφίζοντας ο,τιδήποτε εναντίον της ίδιας τους της  χώρας, κάνει το αίμα να παγώνει.

Το δικαίωμα του εκλέγειν ανήκει σε μία χώρα ελεύθερη. Σε μία χώρα σκλαβωμένη είναι αποδοχή της κατάστασης και διαιώνιση της σκλαβιάς με τις ευχές του όχλου.

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία από οποιονδήποτε θέλει να λέγεται ελεύθερος και ευσυνείδητος  άνθρωπος. Οι διαχωριστικές γραμμές δεξιών-αριστερών, κεντρώων-οικολόγων, ακροδεξιών και απολιτίκ, έχουν σβηστεί παντελώς και τυπικά εδώ ένα  χρόνο πριν. Όσοι συμμετέχουν σε αυτό το προδοτικό για την χώρα πισώπλατο χτύπημα που λέγεται «εκλογές του Νοεμβρίου» και για τις όποιες θα ακολουθήσουν σε υπό κατοχή συνθήκες, δηλώνουν τις ευχαριστίες  τους για τα όσα δεινά έχει τραβήξει αυτός ο τόπος και για τα χειρότερα που θα έρθουν μετεκλογικά. Η ψήφος αυτή την φορά μοιάζει με την σφαίρα που θα ρίξει ο κάθε νομοταγής ψηφοφόρος στο ήδη νομίμως πληγωμένο κορμί της Ελλάδας.

Όσο για το ερώτημα: «Θα αλλάξει κάτι με την αποχή;», που λέγεται ελαφρά τη καρδία από ραγιάδες απαίδευτους, η απάντηση είναι: «Η αποχή είναι η ψήφος υπέρ της Ελλάδας». Και αυτή η χώρα δεν χώρεσε ποτέ σε παραβάν, ούτε σε κάλπη, ούτε στο όνομα του κάθε υποτακτικού που κορδώνεται για την υποψηφιότητά του. Δεν διεκδικείται με εξουσία σε όσα παζάρια της Δημοκρατίας κι αν την έχουν σύρει. Δεν μπαίνει, που να πάρει, σε ποσοστά κομμάτων. Ή την έχεις 100% στο αίμα σου ή δεν την έχεις καθόλου.    
.

6 σχόλια:

  1. Καλησπερα.
    Ως θεσεις ειναι πραγματικα τιμιες και αναδεικνυουν την αξιοπρεπεια του ατομου.
    Ας μου επιτραπει να καταθεσω την αποψη πως ειναι προτιμωτερο το ΑΚΥΡΟ καθως μετραει.
    Τελικα ,οπως γραφω και στην τελευται μου αναρτηση πιστευω πως η ΑΡΙΣΤΕΡΑ δεν επρεπε να παρει μερος στην συγκεκριμενη ΠΑΡΟΔΙΑ.........Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΙΣΧΥΡΟΣ........Δεν επρεπε να κατεβασει συνδιασμους ,αντιθετα επρεπε να αναλωθει σ' εναν τιτανιο αγωνα προκειμενου να πεισει γιατι δεν πρεπει να δωσει ο λαος ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ στους συνηθεις ΕΠΙΒΗΤΟΡΕΣ του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα,

    Συνειδητή αποχή της αριστεράς ως πολιτική πράξη.
    Αυτό θα ήυταν πράγματι πολύ ενδιαφέρον και θετικό αλλά με τέτοια Αριστερά ...

    ΥΓ
    Είναι πράγματι Αριστερά αυτή που έχουμε ή πρέπει να βάζουμε εισαγωγικά: "Αριστερά" ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα διαφωνήσω μαζί σου... Η αποχή είναι ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Εγώ θα πάω και θα ρίξω ΑΚΥΡΟ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @taspa

    Είναι ακριβώς η περίπτωση όπου ανάμεσα στα εισαγωγικά δεν υπάρχει ... απολύτως τίποτα ...
    .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Ανώνυμος

    Αυτού του τύπου το επιχείρημα ότι η αποχή (ή και το άκυρο) πάει υπέρ του τάδε ή του δείνα δεν το αντιλήφθηκα ποτέ. Μου προκαλεί δυσπιστία και το αντιμετωπίζω αρνητικά.
    .

    ΑπάντησηΔιαγραφή

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails