Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Χωρίς αναισθητικό



Πολλοί μιλούν για συνταγματική εκτροπή και πραξικοπηματική τοποθέτηση ενός τραπεζίτη στην θέση του πρωθυπουργού της χώρας. Φυσικά και είναι έτσι αλλά αυτό αποτελεί αναμενόμενη κατάληξη των πρακτικών των τελευταίων δύο ετών όπου οι συνταγματικές εκτροπές αποτέλεσαν ρουτίνα. Σκεφτείτε τα εργασιακά, την Παιδεία και τώρα τον αυθαίρετο ορισμό της ίδιας της κυβέρνησης της Ελλάδας. Ο παπαδήμος, εκτός όλων των άλλων και στο θεωρητικό τουλάχιστον επίπεδο, θα διασώσει και το Ελληνικό πολιτικό σύστημα αφού έχει εντολές να λάβει τα πολύ δυσάρεστα μέτρα που θα αποτελειώσουν ότι απέμεινε από την χώρα αυτή και θα την παραδώσουν δεμένη χειροπόδαρα στα γεράκια των Βρυξελλών και στους δανειστές.

Θα το σώσει, νομίζουν, διότι η Γαλάζια παράγκα δεν θα χρεωθεί άμεσα την εθνική μειοδοσία αλλά και ο Πράσινος εσμός «ένιψε τας χείρας του» με την παραίτηση του παπανδρέου. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι το Ελληνικό πολιτικό σύστημα, όπως τουλάχιστον το γνωρίζαμε, δεν υπάρχει πια. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών αντιλαμβάνεται ότι ο αντωνάκης παρακολουθεί ως θεατής τα τεκταινόμενα κάνοντας πότε - πότε και καμιά κωλοτούμπα για να ξεμουδιάσει και έχοντας αποκλειστικά στον νου του την προστασία της αρχηγίας του από την αμερικάνικης κοπής και πολύ «πεινασμένη» κόρη του δρακουμέλ. Έχουν επίσης αντιληφθεί ότι ο γεωργάκης εκτός από φαιδρός εντολοδόχος ξένων προς την χώρα και τους πολίτες της συμφερόντων, είναι και κάτι λιγότερο από λίγος όχι μόνο πολιτικά αλλά και νοητικά (πιθανόν και ψυχολογικά). Σ’ ένα δεύτερο επίπεδο, οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι οι συνένοχοι των δύο, η ορχήστρα δηλαδή των παρατρεχάμενων, βουλευτών, πολιτευτών και δεν συμμαζεύεται, έχουν ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό της τεράστιας ευθύνης για τις προκλητικά ιδιοτελείς και ανήθικες ενέργειες που έφεραν την χώρα εδώ που είναι σήμερα. Με αυτήν την έννοια το πολιτικό σύστημα όπως το γνωρίζαμε δεν υπάρχει πια. 

Μια τελευταία γκρίζα πινελιά σ’ αυτό τον ζοφερό ζωγραφικό πίνακα έδωσε η ίδια η αριστερά αφού ένα υπολογίσιμο τμήμα της υποστήριξε, φανερά ή όχι, τις εξελίξεις των τελευταίων εικοσιτετραώρων. Μέσα στο άγριο αυτό τοπίο, την πολιτική και ηθική κατάντια, η Κοινωνία απομένει παγωμένη και παρακολουθεί να εκτελείται πάνω της μια χειρουργική επέμβαση χωρίς αναισθητικό από τον αλεξιπτωτιστή τραπεζίτη και τα τσιράκια του.

Η Κοινωνία βρίσκεται αποκομμένη από το ίδιο της το παρόν και παρακολουθεί να απεργάζονται το ζοφερό της μέλλον μη έχοντας -για την ώρα- καμιάς μορφής γνήσια και αποτελεσματική πολιτική εκπροσώπηση. Τα περιθώρια στένεψαν. Οι επιλογές είναι πλέον συγκεκριμένες. Έρχεται η στιγμή που θα πρέπει να οπλίσουμε την επιθυμίες μας. Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη. Έρχεται η στιγμή που θα πρέπει να γίνουμε οι κατασκευαστές του μέλλοντός μας.
.

2 σχόλια:

  1. Θα ήθελα να υπενθυμίσω την παράγραφο 4 του άρθρου 120 του Συντάγματος:
    "Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία."

    Και κάποιος πρέπει να τους υπενθυμίσει την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου:
    "Ο σφετερισμός με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Aldebaran

    Το ότι κανείς από δαύτους δεν τρέφει τον παραμικρό σεβασμό για το Σύνταγμα είναι νομίζω περισσότερο από προφανές.
    Ο 'πατριωτισμός των Ελλήνων', δηλαδή οι Κοινωνία πρέπει να βρεί τρόπο πολιτικής έκφρασης. Είναι απαραίτητο εργαλείο επίδρασης στα τεκταινόμενα. Χωρίς αυτό η κοινωνία των πολιτών είναι ανίσχυρη και θα παραμένει εσαεί στον ρόλο του θεατή.
    .

    ΑπάντησηΔιαγραφή

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails