Catastrophizing...

Πρόκειται για την ‘προσφορά’ των Γαλαζοπράσινων alien προς τις επόμενες γενιές…

Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) - σε δις ευρώ:
(2010) 226,21
(2011) 207,752
(2012) 194,204
(2013) 182,438

Δημόσιο Χρέος - σε ποσοστό επί του ΑΕΠ:
(2010) 146%
(2011) 171,3%
(2012) 156,9%
(2013) 174,9%

[ στοιχεία από την Ελληνική Στατιστική Αρχή ]

Το Nobel της Malala Yousafzai

Η φετινή απονομή του βραβείου Nobel Ειρήνης αποτέλεσε -ως συνήθως- πολιτικό γεγονός αφού δείχνει τον τρόπο με τον οποίο η Δύση αντιμετωπίζει τον υπόλοιπο κόσμο. Στην πολύ ταραγμένη τρέχουσα περίοδο που απαιτεί προσοχή, μετριοπάθεια και συναίνεση, που χρειάζεται όσο ποτέ ίσως σύγκλιση και αλληλοσεβασμός των πολιτισμών, η Δύση επιμένει να σηματοδοτεί με την συγκεκριμένη απονομή την προκλητική εμμονή της στην αλαζονεία, στην ένταση και στην καλλιέργεια της εχθρότητας.

Είναι προφανές πως δεν μας πήρε ο πόνος για τα κοριτσάκια του Πακιστάν όταν εκατοντάδες Πακιστανοί άμαχοι δολοφονούνται κάθε χρόνο από τα Αμερικανικά drones. Είναι επίσης προφανές πως η ίδια η Malala καθόλου δεν φταίει για τον τρόπο με τον οποίο την μεταχειρίζονται αφού είναι πολύ πιθανόν να μην αντιλαμβάνεται καν την ουσία του παιχνιδιού μέσα στο οποίο έχει θέλοντας και μη εμπλακεί. Η Malala δέχτηκε επίθεση μέσα στο σχολικό λεωφορείο με αποτέλεσμα να τραυματιστεί πολύ σοβαρά ώστε μετα βίας  να διαφύγει το θάνατο.

Παρακάτω έγραψα μια πολύ σύντομη παρουσίαση της πορείας του κοριτσιού λίγο πριν και μετά τον τραυματισμό του. Εγώ δεν θα αναλύσω ούτε τον προκλητικό συμβολισμό της επιλογής από την επιτροπή των βραβείων Nobel, ούτε την υπόρρητη αλαζονεία, ούτε για την βαθιά υποκρισία που χαρακτηρίζει την Δυτική συμπεριφορά. Αφήνω όλα τα συμπεράσματα για τον αναγνώστη.

Από το 2008 η Malala, σε ηλικία 12 ετών συμμετείχε στην προσπάθεια του Aamer Ahmed Khan από το BBC για μια καλοστημένη προπαγανδιστική δουλειά με στόχο τους «τρομοκράτες ταλιμπάν».

Μετά την επίθεση που δέχτηκε η Malala, μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο στην Peshawar, μετά από λίγο μεταφέρθηκε στο Στρατιωτικό Νοσοκομείo στην Rawalpindi, μετά η Malala ταξίδεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο για συνέχιση της θεραπείας. Ύστερα πήγε στο Birmingham όπου και εισήλθε στο Queen Elizabeth Hospital, ενώ σε ολόκληρη η οικογένειά της προσφέρθηκε μια ζεστή φωλιά στα  West Midlands. Στο σημείο αυτό ήθελα να παραθέσω έναν πίνακα με τους δολοφονημένους από την Δύση άμαχους Πακιστανούς πολλοί εν των οποίων συνομήλικοι της Malala, αλλά λέω άσε, ας μην το βαρύνουμε.

Λοιπόν, η Malala Yousafzai μίλησε στα ηνωμένα έθνη το 2013 και συναντήθηκε με την βασίλισσα Ελισάβετ το Buckingham Palace. Η Malala είχε εκ βαθέων συζητήσεις με την πρώην πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών Laura Bush η οποία έγραψε ένα φωτισμένο άρθρο στην Washington Post συγκρίνοντας την Malala Yousafzai με την ηρωίδα του ολοκαυτώματος Anne Frank. Είναι νομίζω γνωστή η προσήλωση της οικογένειας Bush στις αξίες της ειρήνης και του σεβασμού των πολιτισμών. Μίλησε επίσης και στο Harvard University και τον Οκτώβριο του 2013 συναντήθηκε με τον Barak Obama και τον μάλωσε άσχημα επειδή χρησιμοποιεί drones για να σκοτώνει ανεξέλεγκτα άμαχους στην πατρίδα της. Το 2014 η Malala μίλησε σε συγκέντρωση κοριτσιών στο Λονδίνο και τους εξήγησε τι παίζει γενικά με τα δικαιώματα των κοριτσιών.

Η εταιρεία McKinsey & Company, Inc. είναι μια αμερικάνικη εταιρεία γερακιών χωμένη βαθιά στο χρηματοπιστωτικό παιχνίδι του ακραίου δυτικού νεοφιλελευθερισμου. Όμως την McKinsey την πήρε ο βαρύς πόνος για την Malala και μεσολάβησε για την ίδρυση του φιλανθρωπικού Malala Fund. Στο fund αυτό συνεισέφεραν προσωπικότητες της διεθνούς φιλανθρωπίας όπως η Madonna και η Angelina Jolie (τύφλα να ‘χει η δική μας η Μαριάννα)… Μάλιστα, το 2012 και ενώ η Malala ήταν ακόμη στο νοσοκομείο την επισκέφτηκε ο πρέσβης του ΟΗΕ για την παγκόσμια εκπαίδευση Gordon Brawn (ο γνωστός ειλικρινής θιασώτης της παγκόσμιας συναδέλφωσης) ο οποίος μεσολάβησε για την ανάληψη της προεδρίας του φιλανθρωπικού Malala Fund από το μεγαλοστέλεχος της  McKinsey, Shiza Shahid θερμή φίλη της οικογένειας Yousafzai.

Για όποιον ενδιαφέρεται η Malala Yousafzai έχει γράψει με την βοήθεια (sic) της Αγγλίδας δημοσιογράφου Christina Lamb τα απομνημονεύματά της με τίτλο «I Am Malala: The Story of the Girl Who Stood Up for Education and was Shot by the Taliban» που εκδόθηκε με μεγάλη ξέση και προθυμία τον Οκτώβρη του 2013 ταυτόχρονα, από τους εκδοτικούς οίκους Little, Brown and Company στις Ηνωμένες Πολιτείες και Weidenfeld & Nicolson στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Islamic State

Είναι πολύ απογοητευτική, ρηχή και απαίδευτη η στάση της Αριστεράς σχετικά με το Ισλαμικό Κράτος. Είναι η περίπτωση που λέει κανείς «χαμπάρι δεν έχετε πάρει παιδιά»… Ένα μεγάλο τμήμα ανυποψίαστων πραγματικών ή κατά φαντασία αριστερών βλέπει λαϊκούς στρατούς στην Ουκρανία και επαναστατική δυναμική στους Κούρδους παραστρατιωτικούς. αλεν ντελον.

Globalization...

Η Google παρουσίασε πέρυσι έσοδα €4,3 δισ. στο Ηνωμένο Βασίλειο, ωστόσο πλήρωσε φόρους ύψους μόλις €26 εκατ. αφού εισπράττει τα έσοδά της στο Ηνωμένο Βασίλειο μέσω της Ιρλανδικής εταιρείας Google Ireland Holdings που όμως έχει έδρα στις Βερμούδες. Παρόμοιες πρακτικές ακολουθούν σε πολλά μέρη του κόσμου μεγάλες εταιρείες όπως η Apple, το Facebook και η Microsoft. Με αυτό τον τρόπο -και αξιοποιώντας τις χειρότερες πλευρές του τρέχοντος μοντέλου Παγκοσμιοποίησης- οι συνιστώσες της διεθνούς οικονομικής ελίτ έγιναν ανεξάρτητες και μη ελέγξιμες από τα κράτη.

Ενα λιοκούκουτσο του 7000 π.Χ. είναι εξίσου σημαντικό μ’ ένα χρυσό στεφάνι

«Ενα λιοκούκουτσο του 7000 π.Χ. είναι εξίσου σημαντικό μ’ ένα χρυσό στεφάνι»

Αναστασία Λαζαρίδου – Αρχιτέκτων

Κανείς δεν γνώριζε την Αμφίπολη, μέχρι, μεσούντος του Αυγούστου, ο πρωθυπουργός μας εμφανίστηκε, αυτή τη φορά σε ρόλο Ιντιάνα Τζόουνς. Πρόκειται για ένα χωριό, το οποίο δύσκολα βρίσκεις, καθώς η ταμπέλα στην Εγνατία γράφει προς Πρώτη Σερρών, πατρίδα του εθνάρχη, άρα σημαντικότερη.

Ο πατέρας μου Δημήτρης Λαζαρίδης, κλασικός αρχαιολόγος, εγκαταστάθηκε, μετά τον πόλεμο και τις σπουδές του στη Σαλονίκη, στην Καβάλα. Το πεδίο έρευνάς του ήταν εξαιρετικά ευρύ και περιελάμβανε όλη την Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη. Σαν παιδί τον ακολουθούσα στις ανασκαφές της Θάσου και της Σαμοθράκης, κάνοντας επικίνδυνα ταξίδια στη θάλασσα, τα πρώτα χρόνια με γρι-γρι.

Εστησε το νέο Μουσείο Καβάλας, Θάσου, Αμφίπολης. Εκανε ανασκαφές στα Αβδηρα και τη Μαρώνεια, όπου στο μουσείο υπάρχει αίθουσα «Δημήτρη Λαζαρίδη». Αναστήλωσε τα αρχαία Θέατρα Θάσου και Φιλίππων κ.λπ.

Η χούντα τον απομάκρυνε για 7 χρόνια. Οταν επέστρεψε αφιερώθηκε στις ανασκαφές της Αμφίπολης, σημαντικής αποικίας των Αθηναίων, λόγω του χρυσοφόρου Παγγαίου. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στις ανασκαφές του χρησιμοποιούσε σαν πολύτιμο οδηγό τον ιστορικό Θουκυδίδη, εξόριστο τότε στη σκαπτή ύλη Παγγαίου.

Το ενδιαφέρον του για την Αμφίπολη είχε αρχίσει απ’ το 50. Εσκαψε τούμπες με μακεδονικούς τάφους και σημαντικά ευρήματα. Οι πολιτικοί τότε δεν ενδιαφέρονταν για τις ανασκαφές. Με μία εξαίρεση. Το ’54 η Φρειδερίκη κι ο Παύλος Γλίξμπουργκ επισκέφθηκαν το Μουσείο Θάσου. Ο πατέρας μου είχε βρει ένα αγαλματάκι με ένα δελφινάκι, την Αφροδίτη στην πλάτη του και τον Ερωτα να παίζει στην ουρά του. Η Φρειδερίκη το ’θελε για την προσωπική της συλλογή. Ο πατέρας μου, επιστρατεύοντας τη διπλωματικότητά του, της είπε ένα έμμεσο μεν, πλην σαφέστατο «όχι». Το «όχι» αυτό και καταγράφηκε και πληρώθηκε το ακριβό του τίμημα.

Ως φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής απ’ το ’70-’75, τον βοήθησα με αποτυπώσεις στο τείχος της πόλης, μήκους 7 χλμ., της αρχαίας πασσαλόπηχτης γέφυρας στον Στρυμώνα, απ’ όπου και το όνομα Αμφι-πολη, ελληνιστικά σπίτια, τον κατασκευασμένο τύμβο Καστά, όπου η πρώτη του ανασκαφική τομή ήταν πάνω στον εν λόγω τάφο, αλλά δεν είχε λεφτά να συνεχίσει. Βρήκε ωστόσο ένα νεκροταφείο της γεωμετρικής εποχής.

Ανάμεσα στις πολλές βοηθούς του που πέρασαν, ήταν και η μαθήτριά του Καίτη Περιστέρη. Ο πατέρας μου ήταν γενναιόδωρος άνθρωπος και γενικά μοίραζε τομείς στις βοηθούς του, υπό την αδιάκοπη γκρίνια της μάνας μου, στην οποία απαντούσε στερεότυπα ότι δεν του φτάνουν 10 ζωές για να δημοσιεύσει τα ευρήματά του. Ισως διαισθανόταν πως θα πεθάνει νέος. Ισως, εκ των υστέρων η μάνα μου να ’χε δίκιο.

Φέτος το καλοκαίρι, εκτός των άλλων, ζήσαμε την εθνικιστική παράκρουση της Αμφίπολης. Με φρίκη έβλεπα τον πρωθυπουργό, τους κ.κ. Τασούλα και Μενδώνη και τα ΜΜΕ να επιβλέπουν την ανασκαφή. Γιατί τόσος όψιμος ζήλος; Κι από πού κι ώς πού, κι αυτό αποτελεί ύβριν, της οποίας επέρχεται τιμωρία, το επιστημονικό έργο συντελείται σε καθεστώς άγρυπνης παρακολούθησης από άσχετους προς το επάγγελμα; Ο καταβασανισμένος λαός μας χρειάζεται μια μεγαλειώδη αφήγηση, μιας μεγαλειώδους ιστορίας, που εξικνείται ώς τον Σαγγάριο, όπου πνίγηκε μεθυσμένος ο Μεγαλέξανδρος, την Αίγυπτο, τη Σαμαρκάνδη, τη Βακτριανή κ.λπ.;

Εύχομαι ο τάφος να μην είναι συλημένος και να προκύψει κάτι στην αρχαιολογική έρευνα. Εδώ θέλω να θυμίσω έναν άλλο μεγάλο αρχαιολόγο, τον Γιώργο Χουρμουζιάδη, προϊστορικό αρχαιολόγο, ο οποίος δημιούργησε μια σχολή αρχαιολόγων για τους οποίους ένα λιοκούκουτσο του 7000 π.Χ. είναι εξίσου σημαντικό από αρχαιολογική σκοπιά μ’ ένα χρυσό στεφάνι.

Οι λόγοι που με τσίγκλισαν να γράψω τα παραπάνω είναι:

• Φόρος τιμής στη μνήμη του πατέρα μου.

• Οργή και αγανάκτηση για το υπερθέαμα και την αμετροέπεια ανθρώπων, που λόγω βεληνεκούς όφειλαν να ‘ναι πιο συγκρατημένοι.

• Θυμός, γιατί πολιτικοί που απαξιώνουν τον πολιτισμό και ξεπουλούν αρχαιολογικές περιοχές (Ναός Ζωσιμαίου Απόλλωνα στον Αστέρα Βουλιαγμένης, Αμνισός, Ισσός, κ.λπ.), που απολύουν έμπειρους μαρμαροτεχνίτες, σχεδιαστές, συντηρητές, εργάτες ανασκαφών κ.λπ. και αγνοούν τη λεπτή και προσεκτική ανασκαφική διαδικασία, που γίνεται με πενιχρά οικονομικά και αγάπη για τη δουλειά, λησμονιούνται.