Τρίτη 3 Αυγούστου 2010

Ηλίας Πετρόπουλος: "Στη φυλακή βρήκα την ελευθερία μου"


από τον GREEK RIDER

"Είμαι λοιπόν ένας λαογράφος που χρόνια τώρα παρακολουθώ τις ζωές όλων αυτών των ανθρώπων που οι άλλοι αποκαλούν περιθώριο...Αγαπώ τα τσογλάνια και τους χασίκλες, τους κλέφτες, τις πουτάνες, τους ρεμπέτες και τους πούστηδες, γιατί μάχονται κάθε μορφή εξουσίας, και τους αγαπώ πιο πολύ γιατί καταφέρνουν και επιζούν κόντρα στην αστυνομία, κόντρα στον ποινικό νόμο, κόντρα στην απαίσια ηθική των μικροαστών, κόντρα στον φλογερό εαυτό τους."

Να ένα ωραίο ντοκιμαντέρ που θα το απολαύσετε (το είδα στο πολύ καλό μπλογκ
ΜΠΛΟΓΚΑΡΙΣΜΕΝΟΣ που πρέπει να παρακολουθούμε πιο συχνά):

Popout
ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΥΠΟΓΕΙΟΣ / ΗΛΙΑΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ from physiodifis TV on Vimeo.

Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί που φυλάκιζαν τον Πετρόπουλο ως πορνογράφο, είναι οι ίδιοι, με την στολή των φιλελευθέρων σήμερα, που στοιβάζουν ανθρώπους μέχρι θανάτου σε μικρά κελιά που δεν θα έβαζαν ούτε ζώα. Και ενώ σήμερα οι φιλόζωοι κάνουμε φιλελεύθερες διαμαρτυρίες για τα δικαιώματα των ζώων, αφήνουμε συνανθρώπους μας να σαπίζουν σε συνθήκες κολαστηρίου.

Θα ήταν δίκαιο ακόμη και να μειωθούν οι μισθοί για να αποκτήσουν οι φυλακισμένοι αξιοπρεπείς και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης.

Και η προκατάληψη...τι να πω για την προκατάληψη...
.

Αποβολή του Ισραήλ από τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 2012



Η συλλογή υπογραφών γίνεται εδώ:



(με έναυσμα ένα e-mail, μετέφρασα το κείμενο της επιστολής στα Ελληνικά πολύ γρήγορα, ελπίζω στην επιείκειά σας για τυχόν λάθη):

Προς: Διεθνή Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων

Αγαπητή Διεθνής Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (IOC),

Εμείς, οι υπογράφοντες πολίτες του κόσμου, κάνουμε έκκληση προς την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή να καταγγείλει τη συμμετοχή του Ισραήλ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012.

Η επίθεση του Ισραήλ στην ανθρωπιστική βοήθεια, τη Δευτέρα 31 Μαΐου 2010, και η δολοφονία εννέα ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διεθνή ύδατα, καθώς και ο τραυματισμός πολλών άλλων, αποδεικνύει ότι το Ισραήλ απορρίπτει τις ανθρωπιστικές αξίες και το διεθνές δίκαιο περιφρονώντας το αίσθημα των πολιτών σε όλο τον κόσμο.

Το Ισραήλ ιδρύθηκε πάνω στα ερείπια μιας άλλης χώρας, της Παλαιστίνης. Το 1948 περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού της Παλαιστίνης ξεριζώθηκε από τις πόλεις και τα χωριά τους, 400 εκ των οποίων καταστράφηκαν ολοσχερώς. Το κράτος του Ισραήλ δεν έδωσε ποτέ τη δυνατότητα στους Παλαιστίνιους πρόσφυγες να επιστρέψουν και σήμερα ο αριθμός τους έφθασε σε 7 εκατ. ανθρώπους, πολλοί από τους οποίους εξακολουθούν να είναι εξόριστοι που ζουν σε στρατόπεδα προσφύγων στην Παλαιστίνη και άλλες Αραβικές χώρες

Από την ίδρυσή του το κράτος του Ισραήλ έχει παραβιάσει συστηματικά το διεθνές δίκαιο. Μέχρι σήμερα, έχει αψηφήσει 246 ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ. Ως άμεση συνέπεια, επτά εκατομμύρια Παλαιστίνιοι αποκλείονται από το δικαίωμα να ζουν σε δικές τους διεθνώς αναγνωρισμένες εκτάσεις. Όλο και περισσότερο οι Παλαιστίνιοι αποκλείονται από το δικαίωμά τους να έχει κάποιο μέλλον ως έθνος. Τα 4 εκατομμυρίων Παλαιστινίων στα κατεχόμενα εδάφη έχουν υπομείνει πάνω από 60 χρόνια βάναυσης κατοχής το Ισραήλ τους αρνήθηκε ακόμα και τα πιο στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Τα 1,4 εκατομμύρια που παραμένουν εντός του Ισραήλ, είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Η καθημερινή βαρβαρότητα του ισραηλινού στρατού στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη συνεχίζεται. Τα Παλαιστινιακά εδάφη εξακολουθούν να είναι κλεμμένα, σπίτια κατεδαφίστηκαν και καλλιέργειες καταστράφηκαν. Για χρόνια τώρα το κράτος του Ισραήλ διεξάγει μια αργή γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας, διατηρώντας ένα αυστηρό αποκλεισμό των κατοίκων της και εκτελώντας συνεχείς βομβαρδισμούς και επιδρομές οι οποίες είναι αντίθετες με τη διεθνή νομοθεσία που απαγορεύει τη συλλογική τιμωρία.

Η χρήση από τον Ισραηλινό στρατό λευκού φωσφόρου κατά τον πόλεμο του 2008-2009 στη Γάζα παρέμεινε ατιμώρητη. Το IDF αναγνώρισε την παράνομη χρήση αλλά μετά από το τέλος του πολέμου.

Διάφορες εκθέσεις από ομάδες υποστήριξης ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια του πολέμου ανέφεραν χρήση από το Ισραήλ όπλων λευκού φωσφόρου κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου. Η οργάνωση Human Rights Watch, δήλωσε ότι τέτοια όπλα χρησιμοποιήθηκαν πάνω από κατοικημένες περιοχές αμάχων, συμπεριλαμβανομένου ενός γεμάτου στρατοπέδου προσφύγων και μιας εγκατάστασης των Ηνωμένων Εθνών με αποθηκευμένα τρόφιμα για αμάχους οι οποίοι ζητούσαν καταφύγιο.

Η οργάνωση Human Rights Watch, δήλωσε ότι εμπειρογνώμονές της στην περιοχή πιστοποίησαν τη χρήση λευκού φωσφόρου. Ο Kenneth Roth, εκτελεστικός διευθυντής της οργάνωσης, πρόσθεσε: "Αυτή είναι μια χημική ένωση που καίει τις υποδομές και τους ανθρώπους. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε κατοικημένες περιοχές."

Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι μια διερευνητική ομάδα βρήκε «αναμφισβήτητα αποδεικτικά στοιχεία για την εκτεταμένη χρήση λευκού φωσφόρου» σε πολυσύχναστες αστικές περιοχές της Λωρίδας της Γάζας και σε άλλα σημεία όπου διαμένουν Παλαιστίνιοι. Η Donatella Rovera, επικεφαλής της διερευνητικής αποστολής της Διεθνούς Αμνηστίας για το νότιο Ισραήλ και την Γάζα, δήλωσε: «Ισραηλινές δυνάμεις χρησιμοποίησαν λευκό φώσφορο και άλλα όπλα που παρέχονται από τις ΗΠΑ διαπράττοντας σοβαρότατες παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου καθώς και εγκλήματα πολέμου».

«Η πολιτική του Ισραήλ σχετικά με την αυθαίρετη κατασκευή οικισμών δεν είναι μόνο παράνομη, έχει επίσης σοβαρό αντίκτυπο σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη συμπεριλαμβανομένης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, των οποίων οι ζωές και τα μέσα διαβίωσης έχουν καταστραφεί από τις κατασκευές που λαμβάνουν χώρα σε κατεχόμενο Παλαιστινιακό έδαφος» δήλωσε ο Malcolm Smart, σκηνοθέτης και μέλος της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ανατολική και Βόρεια Αφρική.

Ο αρχιεπίσκοπος Desmond Tutu και άλλοι εξέχοντες Νοτιοαφρικανοί έχουν παρομοιάσει την κατάσταση των Παλαιστινίων με το Απαρτχάιντ για τον οποίο η Νότια Αφρική είχε τιμωρηθεί με αποκλεισμό από διεθνείς αθλητικές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένων και των Ολυμπιακών Αγώνων.

Το απαρτχάιντ πολεμήθηκε με τη μη βίαιη διεθνή εκστρατεία και το μποϋκοτάζ, καθώς και τις διεθνείς κυρώσεις.

Σήμερα Παλαιστίνιοι καλλιτέχνες, συνδικαλιστές, καθηγητές, συγγραφείς, σκηνοθέτες και μη κυβερνητικές οργανώσεις ζητούν ανάλογο μποϊκοτάζ του Ισραήλ, ως μέσο πίεσης για μια δίκαιη ειρήνη, καταγγέλλοντας:

«Σε μια εποχή που το διεθνές κίνημα για την απομόνωση του Ισραήλ κερδίζει έδαφος ως απάντηση στην κλιμάκωση της βίαιης αποικιακής και ρατσιστικής πολιτικής του, καλούμε οργανώσεις, αθλητές, ακαδημαϊκούς, καλλιτέχνες και διανοούμενους από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που επισκέπτονται τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη (OPT), να βοηθήσουν στον αποκλεισμό του Ισραήλ από την συμμετοχή σε οποιαδήποτε εκδήλωση ή συνάντηση που δεν είναι ρητά αφιερωμένη στον τερματισμό της παράνομης κατοχής του Ισραήλ και άλλων μορφών καταπίεσης. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις των οργανωτών, οι συμμετοχή του Ισραήλ σε τέτοιες διεθνείς εκδηλώσεις συμβάλει στην παράταση της αδικίας και ακούσια υποστηρίζει τις προσπάθειες του Ισραήλ να εμφανιστεί ως μια "κανονική" συμμετέχουσα χώρα στο "πολιτισμένο" κόσμο του αθλητισμού, της επιστήμης και των τεχνών, ενώ η χώρα αυτή ασκεί μια ολέθρια μορφή απαρτχάιντ κατά των Παλαιστινίων».

Αυτή η δήλωση υιοθετείται από λίγους γενναίους Ισραηλινούς αντιφρονούντες καθώς και από πολλές διακεκριμένες διεθνείς προσωπικότητες.

Το μποϊκοτάζ είναι μια τακτική η οποία επιτρέπει στους ανθρώπους να ασκούν πιέσεις σε κυβερνήσεις και κράτη που ενεργούν με άδικο τρόπο. Το μποϊκοτάζ στρέφεται όχι κατά του πληθυσμού του Ισραήλ, αλλά εναντίον των καταπιεστικών και άδικων πολιτικών και καθεστώτων ώστε να επιφέρει θετικές αλλαγές. Θα θέλαμε επίσης να υπενθυμίσουμε ότι η Αρχή 2 του Ολυμπιακού Χάρτη διακηρύσσει τις αρχές του Ολυμπισμού με την «θέση του αθλητισμού στην υπηρεσία της αρμονικής ανάπτυξης του ανθρώπου, με στόχο την προώθηση μιας ειρηνικής κοινωνίας που συμβάλει στην διατήρηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας». Επίσης, η Αρχή 5 ορίζει ότι: «Κάθε μορφή διάκρισης σε σχέση με μια χώρα ή ένα πρόσωπο για λόγους φυλής, θρησκείας, πολιτικών πεποιθήσεων, ή φύλου είναι ασυμβίβαστη με το Ολυμπιακό Κίνημα». Είναι σαφές ότι οι πράξεις γενοκτονίας κατά των Παλαιστινίων καθώς και η παράνομη επέκταση των οικισμών στα κατεχόμενα αποτελεί παραβίαση της αρχής αυτής. Η Αρχή 6 αναφέρει: «Η συμμετοχή στο Ολυμπιακό Κίνημα απαιτεί συμμόρφωση με τον Ολυμπιακό Χάρτη και σχετική αναγνώριση από τη ΔΟΕ». Η συμπεριφορά του Ισραήλ δεν είναι συμβατή με τις αρχές αυτές. Πολλοί Ισραηλινοί ζουν σε αμφισβητούμενες εκτάσεις και επομένως οι αθλητές του Ισραήλ δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι προέρχονται από νόμιμη εδαφική έκταση της χώρας τους.

Ο Ολυμπιακός Χάρτης αναφέρει "Δεν επιτρέπεται ή εξάσκηση πολιτικής, θρησκευτικής ή φυλετικής προπαγάνδας σε καμία περιοχή των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων». Επιτρέποντας στο Ισραήλ να συμμετάσχει στους αγώνες είναι ως η Ολυμπιακή Επιτροπή να μην λαμβάνει θέση εναντίον των ρατσιστικών πολιτικών του και να υποστηρίζει εμμέσως τα εγκλήματα πολέμου, την εθνοκάθαρση, την παράνομη απαλλοτρίωση εδαφών και την συνέχιση της καταπίεσης του Παλαιστινιακού λαού.

Επιδιώκουμε να τερματιστεί η σιωπή της Διεθνούς Κοινότητας και να επιτευχθεί μια δίκαιη ειρήνη. Η Ισραηλινή πολιτικοί και οι πολίτες βλέπουν κάθε επίσκεψη στο και από το Ισραήλ ως πράξη στήριξης για τις πολιτικές τους. Κάθε ακύρωση είναι μια υπενθύμιση σε αυτούς ότι όλα δεν είναι καλά και ότι θα υπάρξει κόστος για τη συνεχιζόμενη καταπίεση και την αδιαφορία για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων.

Εάν χρειάζεστε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση στο Ισραήλ και τα Κατεχόμενα Εδάφη, οργανώσεις όπως η Διεθνής Αμνηστία, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και η Ισραηλινή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων B'Tselem organization έχουν δημοσιεύσει λεπτομερείς εκθέσεις.

Είμαστε βέβαιοι ότι, υπό το φως των διαθέσιμων πληροφοριών, δεν θα θέλατε να υποστηρίξετε τις πολιτικές του Ισραήλ, επιτρέποντας να παραστεί και να συμμετάσχει σε μια τέτοια εκδήλωση υψηλού προφίλ που φιλοδοξεί να είναι «μια δύναμη για το καλό».

Η συλλογή υπογραφών γίνεται εδώ:

.
.

Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010

Η Κίνα δεν είναι παρά ελάχιστα εξαρτημένη από τις εξαγωγές της (ή ... Το πάπλωμα και ο καυγάς)



Αξίζει να προσέξετε την ελάχιστη εξάρτηση της κινέζικης οικονομίας (α) από τις εξαγωγές της και (β) από την εσωτερική κατανάλωση. Σημασία επίσης έχει και η μεγάλη βαρύτητα στις εσωτερικές επενδύσεις (υποδομές, βιομηχανία, εκπαίδευση κλπ).
Η σταθερή τοποθέτηση της εσωτερικής κατανάλωσης σε δεύτερη μοίρα από τις Κινεζικές κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών αποτελεί και την ειδοποιό διαφορά της Κινεζικής Οικονομίας σε σχέση με το σύνολο των Δυτικών Οικονομιών.

Οι περισσότεροι οικονομικοί αναλυτές συμφωνούν ότι η Κίνα θα ξεπεράσει το Αμερικανικό ΑΕΠ κατά το 2017 ενώ κατά το 2030 το Κινεζικό ΑΕΠ θα είναι υπερδιπλάσιο αυτού των ΕΠΑ (!)

Μήπως τελικά γι αυτό γίνεται όλος ο καυγάς; (θα επανέλθω ...)

πηγή

Αιτία παγκόσμιας κατάρρευσης σε 3 λεπτά

RAMNOUSIA:


Αν υπήρχε κατηγορία τραγελαφικό, εκεί θα κατατάσσονταν το παρακάτω βίντεο. Κάτι λιγότερο από 3 λεπτά αρκούν, για να διαπιστώσει κανείς τα τεράστια κενά του οικονομικού συστήματος των ελευθέρων αγορών. Το μεγάλο ρητορικό ερώτημα που γεννάται αφορά κατά πόσο τα κενά προέκυψαν ή σχεδιάστηκαν από τους σοφούς της οικονομίας.



Ευχαριστούμε το χρήστη vasoula2908 για τη μεταγλώτιση και το βίντεο.
.

Κυριακή 1 Αυγούστου 2010

Σκοπιανά και Κοσσοβίτικα


(η χαώδης στρατιωτική βάση των ΕΠΑ στο Κόσσοβο)

Η κουλτούρα και η πολιτιστική παραγωγή αιώνων δεν χάνεται από την μια στιγμή στην άλλη. Οι Ευρωπαίοι πολίτες εξακολουθούν να λειτουργούν ως φορείς θετικής προοπτικής αλλά και να είναι άξιοι εμπιστοσύνης. Ένας αξιοσημείωτος Ευρωπαίος πολίτης (και παρά τις άοκνες προσπάθειες της Ορθοδοξίας για την επικράτηση στον Ελληνικό χώρο του Βυζαντινο - Οθωμανικού σκότους της μη-Ανατολής και της μη-Δύσης) είναι και ο Έλληνας.
Ο πολίτης αυτός είναι εμφανώς πληγωμένος από την πολιτική των συμμάχων του (ΕΠΑ και ΕΕ) στα βόρια Βαλκάνια. Όσο και αν πολλές φορές οι Ελληνικές αντιδράσεις εκπίπτουν στο επίπεδο ενός αφελούς και χωρίς προοπτική εθνικισμού, η ιστορική ασυνέχεια και η υποστήριξη στρεβλών θέσεων από τους «φίλους» μας παραμένει γεγονός.
Η λυσσαλέα προσπάθεια των Αμερικανών να επιβάλουν στο Βαλκανικό βορά ένα κρατίδιο το οποίο να φθείρει και να συσκοτίζει σοβαρό κομμάτι της Ευρωπαϊκής παράδοσης αλλά και της Ελληνικής ιστορίας δεν είναι ρηχή ούτε εξαντλείται βέβαια, όπως βλακωδώς νομίζουν ορισμένοι, στα «εθνικά» ζητήματα και πάνω από όλα, δεν εξηγεί την υστερική επιμονή των Υπερατλαντικών φίλων αλλά και πολλών από τις υπερσυντηρητικές κυβερνήσεις της Ευρώπης για την νομιμοποίηση της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου
Η Αμερικανική αυτή επιμονή στοχεύει πολύ μα πάρα πολύ μακρύτερα αλλοιώνοντας και περιορίζοντας δραματικά τον βόρειο και ανατολικό πολιτικό και πολιτιστικό ορίζοντα της Ευρώπης, χαρίζοντας ένα συντριπτικό στρατηγικό προβάδισμα στους λεγόμενους νέο-Οθωμανούς.
Οι Αμερικανοί απλώς εξασκούν την πολιτική των παγκοσμίως επικυρίαρχων όπως εντελώς εσφαλμένα νομίζουν ότι είναι από το 2001. Όμως, το πλέον αποκαρδιωτικό και συνάμα τρομακτικό είναι ότι στην προσπάθειά τους αυτή εμφανίζεται, δουλικά συνεπικουρώντας τους, η Γερμανία.
Γεγονός εξαιρετικά δυσεξήγητο την στιγμή μάλιστα που, εντελώς αντιφατικά, οι ίδιες Γερμανικές ελίτ που εμφανίζονται πειθήνιοι σύμμαχοι των ΗΠΑ, φαίνεται να μεταχειρίζονται την δύναμη της χώρας τους ωσάν αυτή να ήταν – εν δυνάμει τουλάχιστον – αυθύπαρκτο Οικονομικό Κέντρο.
.

Σάββατο 31 Ιουλίου 2010

GAZA





Δεν χρειάζονται σχόλια ... δεν υπάρχουν λόγια !
.

Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010

Έτσι βοηθά η Δύση το Αφγανιστάν



Στο διάγραμμα φαίνεται με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο η «ανάπτυξη» που πέτυχαν οι Κατοχικές δυνάμεις των ΕΠΑ στην παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν. Σας αφήνω να φανταστείτε ποιοί και πως συμμετέχουν στην μοιρασιά των εκατομμυρίων διότι παρά τις τεράστιες αξίες που παράγονται εκεί από την καλλιέργεια της παπαρούνας οι Αφγανοί πολίτες εξακολουθούν εκτός από την χυδαία κατοχή των Δυτικών να αντιμετωπίζουν βαριά φτώχια που φτάνει σε επίπεδα εξαθλίωσης. Η εκτόξευση της παραγωγής συμπίπτει με την μεγάλη Αμερικανική εισβολή στην χώρα μετά την προβοκάτσια των δίδυμων πύργων το 2001.


Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσφέρουν δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για τους τρομοκράτες στο Αφγανιστάν και τη χρηματοδότηση της υπηρεσίας πληροφοριών του Πακιστάν που συνεργάζεται με τους Ταλιμπάν, φυσικά, με χρήματα από τα ναρκωτικά.
Από την συνολική παγκόσμια παραγωγή, το 44% των παράνομων ναρκωτικών αγοράζονται από τη Βόρεια Αμερική και το 33% από την Ευρώπη. Το παγκόσμιο εμπόριο ναρκωτικών αντιπροσώπευε το 2003 περίπου 250 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η παπαρούνα είναι ίσως το μοναδικό μέσο βιοπορισμού των Αφγανών αγροτών. Λίγο μετά την εισβολή της Δύσης είχαν μοιραστεί υποσχέσεις για γενναίες εξωτερικές επιδοτήσεις με στόχο την μεταστροφή σε άλλες μορφές καλλιεργειών. Οι υποσχέσεις αυτές κατέληξαν … όπως βλέπετε στο διάγραμμα.

Πηγές:

- Congressional Research Service (CRS)
- United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC)
- Ministry of Counter-Narcotics (MCN)


Διαφθορά στις μεθόδους «εξωτερικής πολιτικής» των ΕΠΑ (… μπά!)


Συγκαλυμμένη εξαγορά των ΜΜΕ της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ αποκαλύπτει ευρωπαϊκή έκθεση.

Έγγραφα που είδαν το φως της δημοσιότητας αποκαλύπτουν ότι το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ διοχετεύει υπογείως κάθε χρόνο εκατομμύρια δολάρια σε δημοσιογράφους της Λατινικής Αμερικής. Η αποκάλυψη έγινε μέσω έκθεσης από μια κεντροδεξιά ευρωπαϊκή οργάνωση (FRIDE), με την οποία διαπιστωνόταν ότι από το 2002, οι ΗΠΑ δαπανούσαν περίπου 3 με 6 εκατομμύρια δολάρια ετησίως σε «μικρά σχέδια με τα πολιτικά κόμματα και τις ΜΚΟ» στη Βενεζουέλα.

Τα έγγραφα αυτά αποδεικνύουν ότι το χρονικό διάστημα 2007-2009, το ελάχιστα γνωστό γραφείο Δημοκρατίας, Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Εργασίας του ΥΠΕΞ διοχέτευσε τουλάχιστον 4 εκατομμύρια δολάρια σε δημοσιογράφους στη Βολιβία, Νικαράγουα και Βενεζουέλα, μέσω της Pan American Development Foundation (PADF) που έχει έδρα την Ουάσινγκτον αλλά δραστηριοποιείται στη Λατινική Αμερική από 1962.

Μέχρι στιγμής μόνο τα έγγραφα που αφορούν τους δημοσιογράφους της Βενεζουέλας έχουν κυκλοφορήσει και αποδεικνύουν ότι η PADF, συνεργαζόμενη με τις ΜΚΟ της Βενεζουέλας που συνδέονται με την αντιπολίτευση, έχει χρηματιστεί με 700.000 δολάρια για να χορηγήσει επιδόματα σε δημοσιογράφους και να χρηματοδοτήσει δημοσιογραφικά εκπαιδευτικά προγράμματα.

Μέχρι σήμερα, το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έχει αποκρύψει το ρόλο του στη χρηματοδότηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης της Βενεζουέλας που αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα από τα πιο ισχυρά όπλα της αντιπολίτευσης κατά του προέδρου Ούγκο Τσάβες και της μπολιβαριανής, όπως την αποκαλεί, κίνησής του. Παρά το γεγονός ότι το ποσό των 700.000 δολαρίων, που απαιτεί εγγράφως το αμερικανικό υπουργείο να διατεθεί στην PADF, δε φαίνεται να είναι αστρονομικό, τα μεγάλα κεφάλαια έχουν χρησιμοποιηθεί με στρατηγικό τρόπο στην εξαγορά των καλύτερων μέσων ενημέρωσης της Βενεζουέλας και στην επάνδρωσή τους με νέους δημοσιογράφους.

Αυτό επιτεύχθηκε μέσω της συνεργασίας με τις ΜΚΟ της αντιπολίτευσης, μερικές από τις οποίες επικεντρώνονται πολύ στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ωστόσο καμία οργάνωση δεν καθιστά σαφή τη σύνδεσή της με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αφού στις επίσημες ιστοσελίδες τους αυτοαποκαλούνται μη κερδοσκοπικές, μη κυβερνητικές πολιτικές οργανώσεις, που είναι ανεξάρτητες και αυτόνομες από τα πολιτικά κόμματα, τα θρησκευτικά ιδρύματα, τους διεθνείς οργανισμούς ή οποιαδήποτε κυβέρνηση.

Η αποκάλυψη της χρηματοδότησης των ΜΜΕ της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ έρχεται να επιβεβαιώσει έκθεση, που κυκλοφόρησε τον Μάιο από μια κεντροδεξιά ευρωπαϊκή οργάνωση (FRIDE), με την οποία διαπιστωνόταν ότι από το 2002, οι ΗΠΑ δαπανούσαν περίπου 3 με 6 εκατομμύρια δολάρια ετησίως σε «μικρά σχέδια με τα πολιτικά κόμματα και τις ΜΚΟ» στη Βενεζουέλα. Συνεπώς, το δημοσιογραφικό πρόγραμμα της PADF φαίνεται να αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου για την ενδυνάμωση της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα.
.
(το διάβασα εδώ και … δεν μου άρεσε)
.


Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010

Η ΠΟΣΔΕΠ «θα ζητήσει» και … «εξετάζει» (;!)


Απόφαση της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΠΟΣΔΕΠ  για το θέμα της αδειοδότησης από την «υπουργό» Παιδείας των τριάντα (30) «κολεγίων», δηλαδή των κερδοσκοπικών παραμάγαζων που συστηματικά παραπλανούν το κοινό, των από τούδε λεγομένων «Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης - ΚΕΜΕ» (sic). Το πλήρες κείμενο εδώ.


[ … Για όλα τα παραπάνω, η ΠΟΣΔΕΠ αφενός άμεσα  θα ζητήσει (sic) να λάβει γνώση όλου του υλικού, που οδήγησε την Πολιτεία να δώσει τις 30 άδειες στις εν λόγω κερδοσκοπικές επιχειρήσεις  και αφετέρου εξετάζει (sic):

Α) να προσφύγει εναντίον των μητρικών Πανεπιστημίων των επιχειρήσεων που λειτουργούν με σχέση δικαιόχρησης (franchising) με ξένα Πανεπιστήμια, ενώπιον των αρμόδιων εποπτευόντων διοικητικών φορέων τους, καθώς και ενώπιον των δικαστηρίων των χωρών όπου αυτά εδρεύουν.

Β) τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να επανεξετάσει το όλο ζήτημα, γνωρίζοντας ότι οι μέχρι σήμερα αποφάσεις του εκδόθηκαν  με αποδεδειγμένα ελλιπέστατη νομική υπεράσπιση των συμφερόντων του Ελληνικού Δημοσίου και των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.

Γ) τους τρόπους ενεργοποίησης των αιτήσεων ακύρωσης που έχουν ήδη κατατεθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μαζί με άλλους φορείς των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του ενδεχόμενου κατάθεσης αίτησης ασφαλιστικών μέτρων περί απαγόρευσης εγγραφών στα Κολέγια, ώστε να αποφευχθούν πιθανά τετελεσμένα.

Δ) την διοργάνωση Συνεδρίου μαζί με την ΟΣΕΠ-ΤΕΙ το φθινόπωρο στην Αθήνα με θέμα «Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση – Μεταλυκειακή Εκπαίδευση και Κατάρτιση – Επαγγελματικά Δικαιώματα - Πιστοποίηση Προσόντων». Στο συνέδριο αυτό θα κληθούν να συμμετάσχουν ενεργά όλες οι Επαγγελματικές Ενώσεις, τα Επιμελητήρια, οι Επιστημονικές Ομοσπονδίες, η Πολιτεία με τους φορείς της  και άλλοι εμπλεκόμενοι καθώς και συνάδελφοι από το εξωτερικό με εγνωσμένη γνώση και εμπειρία στα θέματα αυτά. … ]

Καλά κρασιά !
.

Το τοτέμ της «απελευθέρωσης»


(
Αυγή 28/07/10)


Μα πού ζούμε; Είναι δυνατόν εν έτει 2010 μια κοινωνική κατηγορία να βραχυκυκλώνει όλες τις υπόλοιπες "στεγνώνοντας" την αγορά; Να ζημιώνεται η οικονομία σε δύσκολες ώρες, να μην κινούνται τα Ι.Χ.; Τι, τέλος πάντων, είναι αυτοί οι φορτηγατζήδες; "Επιχειρηματίες" δεν τους λες, "εργαζόμενους" δεν τους κάνεις. Μήπως έφθασε η ώρα να βγουν από τη μέση;
Αν δεν είναι πρωτοφανής, είναι σπάνια η ομοθυμία με την οποία πολιτική εξουσία, κοινή γνώμη και εκφραστές της καταδικάζουν μια κοινωνική ομάδα και συνηγορούν υπέρ των στόχων της πρώτης. Η καταδίκη φαίνεται να έχει ρατσιστικά χαρακτηριστικά: Υποβάθμιση του "άλλου" για να ανυψωθεί το "εγώ".
Πέραν, όμως, των ρατσιστικών χαρακτηριστικών, που προφανώς δεν είναι χωρίς σημασία, το "δίκιο" είναι όλο με την άλλη πλευρά; Με την κυβέρνηση και τον κ. Μίχαλο;
Σε κάθε περίπτωση "απελευθέρωσης", είτε πρόκειται για "αγορά" είτε για "επάγγελμα", το επιχείρημα είναι το ίδιο και εξαντλείται στο αξίωμα: Με την απελευθέρωση θα τονωθεί ο ανταγωνισμός και θα πέσουν οι τιμές. Τελεία, παύλα.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων, το επιχείρημα είναι αστείο. Συνήθως διότι της απελευθέρωσης έπονται διάφορα τραστ και καρτέλ. Εν προκειμένω, είναι ορατό ότι θα δημιουργηθούν ορισμένες εταιρείες που θα ελέγξουν και τις τιμές. Ήδη το επάγγελμα δεν είναι τόσο κλειστό όσο θέλουν κάποιοι να υποστηρίζουν. Προχθές, για παράδειγμα, ο υπουργός Υποδομών υποστήριξε (Mega) ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξεμείνουν τα πρατήρια από καύσιμα, αφού οι εταιρείες έχουν δικά τους βυτία τροφοδοσίας, τα οποία δεν εξαρτώνται από την απεργία, ή, όπως είπε ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, οι εταιρείες πηγαίνουν και παίρνουν μεταφορείς από τη Βουλγαρία και σε μικρότερες τιμές. Άρα, ούτως ή άλλως, κάποιου είδους "απελευθέρωση" υπάρχει, την επιβάλλει η αγορά και η παγκοσμιοποίηση. Προς τι, λοιπόν, πρέπει να υποστηριχθεί η πλήρης και βίαια "απελευθέρωση" με έξωθεν (κρατική) παρέμβαση; Εν τέλει, αν πρέπει να επιβληθεί η ελεύθερη αγορά, γιατί αυτό να μη γίνει με τους κανόνες της;
Αν στην ελεύθερη αγορά "όλα έχουν την τιμή τους", θα μπορούσε απλώς να αποτιμηθεί η αξία της άδειας των μεταφορέων και να καταβληθεί η σχετική αποζημίωση.
Υπάρχουν και προκλητικότερες "απελευθερώσεις". Ποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι αν τα πρατήρια απέχουν μεταξύ τους λιγότερο από 200 μέτρα, θα πέσουν οι τιμές των καυσίμων;
.

Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010

Η Τρίτη Ευρωπαϊκή Καταστροφή



Έχω πάψει πλέον να είμαι «εθνικά υπερήφανος» … τι είναι αυτό;

Δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα τι κάνουν και τι λένε τα διάφορα pretenteries.
Είναι αδύνατον να αισθανθώ έκπληξη από οποιαδήποτε προδοσία ή έκφραση ανικανότητας και ιδιοτέλειας της εντολοδόχου «κυβέρνησης» και του «πρωθυπουργού».

Αναμένω και προετοιμάζομαι για την στιγμή όπου το Ελληνικό, μαζί με το Ευρωπαϊκό ελπίζω, κοινό θα αντιδράσει και επιτέλους θα «μιλήσει». Υποστηρίζω και είμαι υπερήφανος για τους απλούς πολίτες αυτής της χώρας.

Οι πολίτες οφείλουν πλέον να εκφραστούν και να δράσουν απελευθερωμένοι από τα παραδοσιακά κομματικά σχήματα και να συστήσουν αν όχι μία πολιτική οντότητα τότε ένα κίνημα με ισχυρό κοινωνικό έρεισμα και με αποκλειστικούς σκοπούς την ανατροπή της διαδικασίας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ, την προστασία της χώρας και την διάσωση του κοινωνικού κράτους. Η άμυνα απέναντι στις ασύδοτες δυνάμεις του χρήματος αποτελεί πλέον προϋπόθεση ύπαρξης όχι μόνο για την χώρα μας αλλά για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι βιαστές της Ευρωπαϊκής ιδέας πρέπει επιτέλους να πάψουν και να συρθούν πίσω στις σπηλιές τους.

Τα πλεονάσματα της Γερμανίας είναι τα ελλείμματα της Ευρώπης.
Οι Ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να αντιληφθούν πλήρως αυτό το απλό γεγονός και να συνεκτιμήσουν την οικονομική, πολιτική αλλά και ηθική του σημασία.

Σκεφτείτε: κανείς δεν βγήκε τόσα χρόνια για να εξηγήσει στους Ευρωπαίους πολίτες γιατί πρέπει τα ελλείμματα να είναι κάτω του 3% και γιατί πρέπει το Δημόσιο Χρέος να είναι κάτω του 60% του ΑΕΠ. Απολύτως κανείς !

Η Γερμανία θα πρέπει να αντλήσει δυνάμεις από την λαμπρή πνευματική της ιστορία και το εξαιρετικό επιστημονικό και πολιτικό της δυναμικό ώστε να αποποιηθεί τον ρόλο του δήμιου της Ευρωπαϊκής ιδέας. Η ΕΕ κατακρεουργείται σήμερα στον βωμό των κοντόφθαλμων  συμφερόντων μιας αμετανόητης βαθιά νεοφιλελεύθερης Γερμανικής ελίτ.

Αυτή η αμετανόητη Γερμανική ελίτ απεργάζεται ανενόχλητη την Τρίτη Ευρωπαϊκή Καταστροφή λειτουργώντας την χώρα ως εν δυνάμει αυτόνομο οικονομικό κέντρο.

( με αφορμή την ανάρτηση «Δροσιά σήμερα στο …» της taspa )
 .

Ιερώνυμος - Δαμανάκη: Μπαβαρουάζ με φράουλες, κατά της φτώχιας

28/07/2010 από Po

Με ορμητήριο το Χίλτον εξόρμηση κατά της αδικίας
Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
Κύριε Ροΐδη,
Αντιγράφω από το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» για την επίσκεψη του αρχιεπισκόπου στην έδρα της Ε.Ε. και στον κ.Μπαρόζο με σκοπό την καταπολέμηση της φτώχιας:
«ΤΟ ΒΡΑΔΥ της Κυριακής ο Μακαριώτατος παρέθεσε δείπνο στο εστιατόριο του ξενοδοχείου «Χίλτον». Στο τραπέζι ο Μητροπολίτης Βελγίου, ο Μητροπολίτης Γαλλίας, ο Επίσκοπος Νεαπόλεως, η επίτροπος της Ελλάδας στην Κομισιόν Μαρία Δαμανάκη και οι πρεσβευτές ….. Το μενού είχε καπνιστό σολομό, μοσχάρι νουά με γεμιστά ραβιόλια, σαρλότ μπαβαρουάζ με φράουλες και λευκό κρασί.»
«Σημαντική προσωπικότητα»
Η ΜΑΡΙΑ είπε ότι με την επίσκεψη αυτή ανοίγει νέο κεφάλαιο στη συνεργασία της Εκκλησίας με την Ε.Ε. Και ανέπτυξε τη σημασία της στρατηγικής της Ευρώπης για τη μείωση των φτωχών και αποκλεισμένων κατά είκοσι εκατομμύρια μέχρι το 2020. Η Δαμανάκη χαρακτήρισε επίσης τον Ιερώνυμο ως μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες που έχει σήμερα η Ελλάδα. Ο Μακαριώτατος, από την πλευρά του, είπε πως «είναι αμαρτία στη σημερινή εποχή να αφήνουμε ανενεργή τη δύναμη της Εκκλησίας που πρέπει να βγαίνει έξω από τα τείχη και να αγκαλιάζει αυτούς που έχουν ιδιαίτερη ανάγκη».
Επίκαιρη αποδείχθηκε η φαντασία του Δ. Ψαθά όταν περιέγραφε στη «Μαντάμ Σουσού» εκδηλώσεις κυριών του Κολωνακίου κατά τη θερινή σαιζόν της φιλανθρωπίας. Κλασσική αποδείχτηκε η Μαρία Αντουανέττα όταν έλεγε ειρωνικά: «Ψωμί θέλει ο λαός δεν του κάνει το παντεσπάνι;».
Η κυρία Δαμανάκη ως εκφωνήτρια του Πολυτεχνείου είχε βάλει 3 στόχους: «Ψωμί, Παιδεία Ελευθερία». Κύλισε πολύ νερό κάτω ζαπό τα γεφύρια του Κηφισού, και η γενναία φοιτητριούλα αναβαθμίστηκε κοινωνικά, το ίδιο και ο τότε άσημος καθηγητής Λυκείου που λούφαζε στη Δικτατορία. Στη σημερινή Ελλάδα χιλιάδες άνθρωποι αντιμετωπίζουν το φάσμα των μισθών πείνας και της ανεργίας. Η Παιδεία γίνεται ολοένα και πιο ταξική, αρκεί να ρίξει κάποιος μια ματιά στα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών όπου η σπουδάζουσα νεολαία είναι πολύ συντηρητικότερη από την υπόλοιπη κοινωνία. Όσο για ελευθερία η χώρα κατάντησε και με την ψήφο της κας Δαμανάκη προτεκτοράτο του ΔΝΤ. Η φτώχια καλπάζει ακάθεκτη και η Εκκλησία παραμένει προκλητικά πλούσια, κρατικά επιδοτούμενη, ανεξέλεγκτη, σκανδαλοποιός και αφορολόγητη. Η κα Δαμανάκη μπορεί να μην πέτυχε τους στόχους της νιότης της για την ελληνική κοινωνία, τους πέτυχε όμως με το παραπάνω για ελόγου της και για τα παιδιά της, εξασφαλίζοντας δύναμη, προκλητικά προνόμια και μισθό την ώρα που περικόπτεται η σύνταξη του φτωχού και το φάρμακο του άρρωστου. Εξορμά λοιπόν στην Ευρώπη με τον αρχηγό της ζάπλουτης αρπακτικής φοροκλέφτρας Εκκλησίας για να σώσει τους πεινασμένους. Υπάρχει κανείς που να τους παίρνει στα σοβαρά; Ασφαλώς όχι. Πως όμως μπορεί να προκαλούν χωρίς να γίνεται περίγελως των θεατρικών επιθεωρήσεων, της μαχόμενης Δημοσιογραφίας και της Αριστεράς; Η κοινωνία έχει βυθιστεί σε νοσηρή απάθεια.
Επειδή μόνο με το γέλιο μπορούμε να σωθούμε σας παραπέμπω και στο σατιρικό μπλογκ του «Χριστιανού Ορθόδοξου», που από ότι αντιλήφθηκα ήταν και η μόνη σοβαρή αντίδραση στο φιλανθρωπικό γκαλά των Ιερώνυμου-Δαμανάκη:
http://orthodoxos.wordpress.com/2010/07/23/bourdes/

Πολεμά το κακό ...

από το blog " ο Χριστιανός Ορθόδοξος "

Απουσιάζω διότι πολεμώ το κακό (τη ΦΤώΧΕΙΑ!!!)

Jeronymo (ελληνιστί ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ) πνευματικός ηγέτης των Απάτσι
Μας κάλεσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο (δεν ημπορούσα να αρνηθώ!) για να βρούμε αποτελεσματικούς τρόπους καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
Δυστυχώς συμμετείχαν και πολλοί Αμαρτωλοί αιρετικοί όπως και από άλλες επαίσχυντες θρησκείες του διαβόλου.
Εξετάσαμε τη στρατηγική της ΕΕ «Ευρώπη 2020», με ιδιαίτερη έμφαση να δίνεται στην ανάγκη προώθησης της απασχόλησης και της χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης, αλλά και της κοινωνικής συνοχής (δεν ημπορώ την ανοχή!!!).
Υπέγραψα, τι να κάμνω!!!
Λεπτομέρειες των κατορθωμάτων μου Αιδώ!

Τρίτη 27 Ιουλίου 2010

Η στατηγική της κρίσης στην Ελλάδα

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου (*)


Το πιο κρίσιμο για τις εξελίξεις στην χώρα μας αυτήν την περίοδο, είναι η αντίληψη της μορφής της κρίσης, η οποία ταλανίζει την χώρα. Αν δεν καταλάβεις την λειτουργική σημασία της κρίσης για την μετεξέλιξη του καθεστώτος ηγεμονίας στον τόπο μας, είναι αδύνατον να τοποθετηθείς, ως ομάδα ή ατομικά, απέναντι στις κοινωνικές συνέπειες που αυτή προκαλεί. Το ζήτημα, λοιπόν, είναι να εσωτερικεύσει κανείς την στρατηγική της κρίσης στην σημερινή Ελλάδα.
Για μια μεγάλη μερίδα πολιτών η σημερινή κοινωνική κρίση είναι το αποτέλεσμα της δημοσιονομικής κρίσης, που οδήγησε σε κρίση δανεισμού για να καταλήξουμε στην παράδοση της χώρας στην τρόικα με όρους πολιτικής οικονομίας. Για μια άλλη μερίδα Ελλήνων, η κρίση στον τόπο μας είναι απότοκος της κρίσης του καπιταλισμού στην συγκεκριμένη φάση ανάπτυξής του. Μεταξύ αυτών των δύο αφαιρετικών αποκρυσταλλώσεων, διαπιστώνονται και μερικές άλλες, που επιχειρούν να συνδυάσουν τις προηγούμενες. Προσεγγίζοντας, όμως, μέσω αυτής της διαλεκτικής της κρίσης τις συνέπειες για την ελληνική κοινωνία, αλλά και την χώρα στο επίπεδο της διεθνούς πολιτικής, είναι βέβαιο ότι εγκλωβίζεσαι σε στατικές θεωρητικές αναπαραστάσεις των γεγονότων, που διαδραματίζονται στην συγκυρία στον τόπο μας, χάνοντας την δυνατότητα να παρέμβεις δημιουργικά (δυναμικά, άρα και πολιτικά) στην συγκυρία.
Αν, όμως, μεταβάλεις τρόπο προσέγγισης και αντί να αναλύεις τις κοινωνικές σχέσεις, που μεταβάλλονται γοργά αυτήν την περίοδο στον τόπο μας, ως σχέσεις αιτίας – αποτελέσματος, αλλά επιχειρήσεις να τις δεις κάτω από το πρίσμα μίας διαδικασίας που εσωτερικεύει την κρίση ως μηχανισμό διαμόρφωσης ενός άλλου τρόπου αντίληψης της κοινωνίας και της οικονομίας, που τείνει να αποκρυσταλλώσει ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο εφηρμοσμένης πολιτικής, τότε ίσως αντιληφθείς την κρίση ως στρατηγική του καθεστώτος για την διαιώνιση της ηγεμονίας του.
Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, οι πολιτικοί της σύμμαχοι και τα ξένα και ντόπια συμφέροντα που την στηρίζουν, παράγουν αυτήν την περίοδο συνειδητά κρίση. Έτσι εξηγείται ο απίθανος τραγέλαφος σε κοινοβουλευτικό και διοικητικό επίπεδο και οι πρωτόγνωρες πολιτικές και επικοινωνιακές αντιφάσεις που διαπιστώνονται από όλους μας. Το καθεστώς δεν τρελάθηκε αναστατώνοντας όλες σχεδόν τις κοινωνικές ομάδες, προσβάλλοντας δικαιώματα, δυναμιτίζοντας την κοινωνική συνοχή, προκαλώντας τεράστια ανασφάλεια και πλήττοντας κρίσιμους για την οικονομία τομείς αυτήν την περίοδο, αγνοώντας τον συγκυριακό ρόλο τους στην ανάπτυξη.
Δεν είναι η τρόικα και το Μνημόνιο που προκαλούν το συγκυριακό χάος σε κρίσιμους τομείς για την οικονομία και την κοινωνία σήμερα. Είναι η στρατηγική αυτών που επέβαλλαν και την τρόικα και το Μνημόνιο ως παράγοντες νομιμοποίησης της αυταρχικής και ολοκληρωτικής τους βούλησης, η οποία αποσκοπεί στο να καταστήσει την ελληνική κοινωνία εργαστήριο του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού. Είναι, επίσης, οργανικό στοιχείο της ίδιας στρατηγικής, η οποία προβλέπει την απόλυτη εξασθένιση της χώρας στην περιοχή, με γεωπολιτικούς και γεωοικονομικούς όρους.
Συνεπώς, αν αναρωτιέστε πώς πρέπει να αντιδράσουμε ως προς την κρίση, δείτε την ως μηχανισμό του καθεστώτος για την αναπαραγωγή της ηγεμονίας του, σε μια διαφορετική βάση και σε ένα χαμηλότερο επίπεδο διάρθρωσης των κοινωνικών σχέσεων από αυτό που είχε εμπεδωθεί κατά την μεταπολίτευση. Με αυτήν την έννοια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διακήρυξε το τέλος αυτής της περιόδου.
Μέσω των κρίσεων και όχι της κρίσης – για να είμαι ακριβής – που προκαλεί η πολιτική της κυβέρνησης σε καθημερινή βάση, επιδιώκεται ταχύτατα να αποσαρθρωθεί το υφιστάμενο κοινωνικό μοντέλο και να διαρραγούν οι κοινωνικές σχέσεις, που συγκροτούσαν το πραγματικό περιεχόμενο της κοινωνικο-οικονομικής δομής στην Ελλάδα. Όταν, λοιπόν, το οικοδόμημα θα έχει γκρεμιστεί – δεν θα χρειαστούν περισσότερο από δύο χρόνια – τότε ένα ανανεωμένο πολιτικό σύστημα, ίσως και αναπαλαιωμένο, θα μπορούσε θεωρητικά να διαχειριστεί τα αποτελέσματα της κρίσης, συμβάλλοντας στην διαμόρφωση νέων κοινωνικο-οικονομικών σχέσεων, που θα τοποθετούσαν πρακτικά την Ελλάδα από το κέντρο της ΕΕ, ξανά στην ευρωπαϊκή περιφέρεια. Παράλληλα η χώρα θα υπαγόταν στην τουρκική περιφερειακή ηγεμονία, στον βαθμό που αποφευχθεί ο διαμελισμός της, ο οποίος αποτελεί τον διακαή πόθο άλλων βαλκανικών κρατών και κάποιων εταίρων μας στην ΕΕ.
Άρα, αν μπορέσεις και δεις την κρίση ως μηχανισμό της στρατηγικής αυτών που επιβουλεύονται την τύχη του ελληνικού λαού, τότε, αντί να αντιδράς στα επιμέρους αποτελέσματα αυτής της κρίσης, θα έπρεπε μάλλον να εξετάσεις με ποια οργανωμένη μορφή θα μπορούσες να διακόψεις, καταρχήν, αυτήν την διαδικασία. Σημείωσε ότι από ένα σημείο κι έπειτα η διαδικασία της κρίσης θα καταστεί αυτόματη και ουδείς θα μπορεί να παρέμβει για να την ανατρέψει. Εάν δεν είναι ήδη αργά, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι ευρύτερα κοινωνικά στρώματα θα πρέπει να συντονιστούν για να «επιβάλουν» άμεσα την ανατροπή του πολιτικού συστήματος, που τροφοδοτεί την διαδικασία της κρίσης, μέρος του οποίου είναι και φορείς που αγωνίζονται εναντίον επιμέρους μέτρων που επιβάλει η κυβέρνηση. Η κοινωνία των πολιτών, στον βαθμό που συνειδητοποιήσει τα παραπάνω, οφείλει να κινηθεί έξω από το κομματικό φάσμα και να συστήσει μία πολιτική οντότητα με αποκλειστικό σκοπό την ανατροπή της διαδικασίας της κρίσης. 

Δεν έχει σημασία εάν κάποιος αυτο-τοποθετείται στον χώρο της αριστεράς ή της δεξιάς. 
Σημασία έχει να αναδειχθεί μία νέα ηγεσία, η οποία θα «επιβάλει» άμεσα την διεξαγωγή εκλογών, με στόχο τον απεγκλωβισμό της χώρας από την υποχρέωση εξυπηρέτησης του ανήθικου, ακόμα κι από την πλευρά κάποιων σοβαρών δανειστών μας, δημόσιου χρέους, την τρόικα και τα επιχειρηματικά συμφέροντα που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη στην πατρίδα μας. Η χώρα χρειάζεται μία νέα ηγεσία, που δεν θα δεσμεύεται από διεθνή ή τοπικά συμφέροντα. Δίχως αυτήν, η διαδικασία της κρίσης θα πετύχει την αναδιαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, έτσι ώστε να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα που γιγαντώθηκαν κατά την μεταπολίτευση.
Αυτή είναι η αλήθεια, έξω από τα δόντια, κι ο καθένας πλέον ας αναλάβει τις ευθύνες του. 

*Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία. Άσκησε δημοσιογραφία στην Ελλάδα από το 1985 έως το 2003.

Αντι-εβραϊσμός


Το παρακάτω κείμενο προέκυψε από την επεξεργασία ενός μικρού αριθμού σχολίων που έκανα στην ανάρτηση «Ο Σαρτρ και το Εβραικο Ζητημα …» στον Νοσφεράτο (πρόκειται για αναδημοσίευση από εδώ)

Κάπου στο κείμενο αυτό διατυπώνεται η πολύ ορθή διαπίστωση ότι το κύμα του αντι-εβραϊσμού, και δεν χρησιμοποιώ τον όρο αντισημιτισμός διότι αυτός έχει εντελώς διαφορετική σημασία και βαρύτητα από αυτή που συνήθως του αποδίδεται, στην Ευρώπη και Αμερική εντείνεται και εξαπλώνεται.


Αποτελεί τραγική και ιδιαίτερα επικίνδυνη, κυρίως για τους Εβραίους, πλάνη να θεωρούμε ότι ο αντι-εβραϊσμός οφείλεται και πηγάζει από «υπερσυντηρητικά» πολιτικά και ιδεολογικά στρώματα οπότε «αυτό είναι όλο». Η βαθύτερη μελέτη των αιτίων που οδηγούν σε αυτόν τον απτό και ταχύτατα εντεινόμενο αντι-εβραϊσμό σήμερα αφορά πρώτιστα και κύρια στους ίδιους τους Εβραίους. Αυτή η επιτηδευμένα «αθώα» και ύποπτα απλοϊκή άποψη ότι οι «κακοί» του κόσμου τα βάζουν με τους καημένους και πονεμένους Εβραίους αποκτά όλο και μεγαλύτερη απόσταση από την ιστορική αλήθεια.

Οι πλέον ανοικτοί και ειλικρινείς άνθρωποι, Εβραίοι ή όχι, θα είναι αυτοί που θα τολμήσουν επί τέλους να ερευνήσουν και να φέρουν στο φως τις αιτίες του σύγχρονου αντι-εβραϊσμού. Αν οι όπου γης Εβραίοι επιδείξουν το σθένος που απαιτείται ώστε να σταθούν με αντικειμενικότητα απέναντι στον ιστορικό καθρέφτη που τους χαρακτηρίζει εντονότατα και πολύπλευρα τις τελευταίες δεκαετίες, τότε πιστεύω (και ελπίζω) ότι θα υπάρξει μια προοπτική εκτόνωσης των φαινομένων αντι-εβραϊσμού.

Αν όχι, τότε φοβάμαι, όπως και πάρα πολλοί άλλοι, ότι η προβολή του αντι-εβραϊσμού στο μέλλον θα γίνεται όλο και πιο απτή, όλο και πιο εφιαλτική.

Οι θέσεις σε ζητήματα που έχουν μια γενικότητα όπως αυτά που θίγω με αυτήν την ανάρτηση δυστυχώς δεν αποδεικνύονται. Μόνο υποστηρίζονται. Υποστηρίζονται είτε με επιχειρήματα είτε ακόμη και με την ίδια την ζωή.
Το ερώτημα λοιπόν που μπαίνει εδώ, που ο κάθε ένας το απαντά με βάση το δικό του αξιακό και ιδεολογικό υπόβαθρο και την δική του οπτική είναι : γιατί ο αντι-εβραϊσμός σήμερα. Εκτός εάν θεωρεί κανείς ότι όλοι είναι κακοί ή τρελοί και τα βάζουν, χωρίς κανένα φανερό λόγο, με τους συγκεκριμένους ανθρώπους. Κάτι τέτοιο μου φαντάζει εξτρεμιστικά απλοϊκό. Το θεμελιώδες αυτό ερώτημα αφορά τους Εβραίους όσο και τους μη Εβραίους. Αφορά όσους έχουν δύο πόδια και δύο χέρια και περπατάνε όρθιοι.

Το ευρύτατα χρησιμοποιούμενο κλισέ του αντισημιτισμού είναι στείρο και αφόρητα κουραστικό, λειτουργεί επίσης με τρομερή αυτοκαταστροφική ισχύ ως προς τους ίδιους τους Εβραίους διότι, για παράδειγμα, στο θέμα «Τελική Λύση» που απασχόλησε την ανθρωπότητα πριν από 70 χρόνια κάποιος θα μπορούσε να απαντήσει εγείροντας το Παλαιστινιακό και την ντροπή της Γάζας που συμβαίνουν τώρα ! Όπως και στα έξι εκατομμύρια απωλειών Εβραίων θα μπορούσε να απαντήσει με τα, επίσης κυρίως αμάχους, είκοσι εκατομμύρια απωλειών Ρώσων, που ουδείς τους αναφέρει λες και δεν ήταν άνθρωποι αυτοί.
Επιχειρήματα υπάρχουν για οτιδήποτε, μας το έμαθαν οι μακρινοί παππούδες μας, το ζητούμενο είναι οι γενικές επιλογές. Ο διογκούμενος αντι-εβραϊσμός έχει αιτίες που πρέπει να διερευνηθούν.

Ειδικά για το ζήτημα των Εβραϊκών απωλειών και την συστηματική γενοκτονία κυρίως αμάχων κατά τον Β’ Πόλεμο ήθελα να σημειώσω ότι αποτελεί ίσως ένα από τα πλέον προκλητικά ιστορικά παράδοξα:

Η απύθμενη βαρβαρότητα του Ολοκαυτώματος, που λειτούργησε στο φιλοσοφικό και κοινωνιολογικό επίπεδο ακόμη και ως έναυσμα αμφιβολιών για την ουσία και τον βαθύτερο χαρακτήρα του είδους μας, επισκιάζεται πλέον από την χωρίς όρια υπερεκμετάλλευση του φαινομένου.

Ανεγκέφαλοι φανατικοί ή βαθιά ιδιοτελείς εξ-αργυρώνουν σε όλα τα επίπεδα, με κάθε ευκαιρία και επί δεκαετίες το αίμα και των πόνο των ανθρώπων τους στήνοντας μία ανίερη και ευθέως αυτοκαταστροφική βιομηχανία.

Το φαινόμενο αυτό εγώ θα το ονόμαζα «το σύνδρομο του μπούμερανγκ» γιατί λειτουργεί πλέον ως μια από τις κύριες πηγές διαχωρισμού και αποστασιοποίησης ανάμεσα στους ανθρώπους δημιουργώντας βαθείς διαχωρισμούς και ατέρμονες αντιπαλότητες.
.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails