Ο πολύκροτος Κομήτης (Μπόστ, 1963)

(Μια ιδιαίτερα ευαίσθητη και επίκαιρη με τον τρόπο της ανάρτηση από το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου)

Κυριακή σήμερα, η τελευταία πριν από τα Χριστούγεννα, και σκέφτηκα να σας παρουσιάσω ένα σκίτσο του Μποστ, εκ πρώτης όψεως εντελώς άσχετο με την επικαιρότητα, που δημοσιεύτηκε πριν από 47 χρόνια, ανήμερα τα Χριστούγεννα, στην Αυγή του 1963.

Στο σκίτσο, η μαμά-Ελλάς παρουσιάζει το βασιλικό αεροσκάφος, που επρόκειτο να αγοραστεί και που ονομαζόταν «Κομήτης». Στον τύπο είχαν διατυπωθεί επιφυλάξεις για το υπέρογκο ύψος της αγοράς· η παραγγελία είχε γίνει από την προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν την ματαίωσε ενώ είχε τη δυνατότητα. Θυμίζουμε ότι μετά τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963, ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε σχηματίσει κυβέρνηση Ένωσης Κέντρου, τερματίζοντας την οχταετία της ΕΡΕ.

Ο Μποστ σχεδιάζει με σαρκαστική λεπτομέρεια (και με ευρηματικότατες ανορθογραφίες στις λεζάντες) τον Κομήτη, ενώ η μαμα-Ελλάς παινεύει το αεροπλάνο και ειρωνικά θεωρεί μικρό το κόστος του. Αφού είναι τόσο φτηνό, λέει ο Πειναλέων, γιατί δεν παραγγέλνουν και άλλο ένα για να επισκέπτεται τους παππούδες του το μωρό της Σοφίας της Ισπανίας; Θυμίζω ότι η Σοφία, αδελφή του Κοκού Γλίξμπουργκ και σημερινή βασίλισσα της Ισπανίας, είχε παντρευτεί το 1962 τον Χουάν Κάρλος. Στις 20 Δεκεμβρίου 1963 γεννήθηκε το πρώτο παιδί τους, η ινφάντα Έλενα.

Στο κείμενο της μπορντούρας ο Μποστ απευθύνεται στο βασιλικό βρέφος και του ζητάει να ενώσει τη φωνή του ώστε να αποφυλακιστούν, χρονιάρες μέρες, οι πολιτικοί κρατούμενοι και να κάνουν Χριστούγεννα στο σπίτι τους. Αν και σατιρικός, εδώ ο Μποστ πιάνει τόνους αυθεντικής συγκίνησης.

Μικρό πεδάκη που γεννήθης στη Μανδρίτη
από μυτέρα Ελληνίδα κι Ισπανό
Πες στον παππού σου για τον δέσμιο πολίτη
που ζη σε φάτνη κε κοιμάται στο σανό


Πάτα φονές κε πες να δόσουνε μια χάρη
για να χαρούν κε οικογένιες φτοχές
Να βγη ο άντρας κε το νέο παλικάρι
που είδε χρόνια, είδε μπόρες κε βροχές


Κε της γιαγιάς σου την καρδγιά να μαλακόσης
μ’ ένα χαμόγελο γληκό εσή μπορείς
αλλά στους άλους της αβλής θάρρος μη δόσης
κε τους κακούς τους αβλικούς να τους ουρής

Πράγματι, το 1963 απέμεναν ακόμα όχι λίγοι πολιτικοί κρατούμενοι του εμφύλιου στις εξορίες και στις φυλακές. Η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε αρνηθεί να τους αποφυλακίσει πριν από τα Χριστούγεννα, επιμένοντας στην ανάγκη νομοθετικής ρύθμισης, με εξαίρεση τους «σοβαρώς νοσούντες», όπως θυμίζει η μαμα-Ελλάς. Ο αντιστράτηγος Βέλιος για τον οποίο γίνεται λόγος ήταν αρχηγός του 1ου σώματος στρατού, που είχε τεθεί σε αποστρατεία και είχε εκδώσει μια εμπρηστική ημερήσια διαταγή στην οποία κατηγορούσε την κυβέρνηση ότι συνεργάζεται με την Αριστερά και θα φέρει συμφορές στη χώρα.

Κατά σύμπτωση, την προηγούμενη μέρα από τη δημοσίευση του σκίτσου, η κυβέρνηση Παπανδρέου έδωσε την παραίτησή της, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει αυτοδυναμία σε νέες εκλογές, κάτι το οποίο η ΕΔΑ θεώρησε «αντίθετο προς το πνεύμα της 3ης Νοεμβρίου», όπως ειρωνεύεται και ο υπότιτλος του Μποστ. Αυτοδυναμία πέτυχε, και μάλιστα τρανή, και τα είδαμε τα καζάντια της το 1965.

Είπα πιο πάνω ότι το σκίτσο του Μποστ είναι εντελώς άσχετο με τη σημερινή επικαιρότητα, εκ πρώτης όψεως. Ομοιότητες όμως θα μπορούσε να βρει κανείς ανάμεσα στο τότε και στο τώρα. Για παράδειγμα, και τότε και τώρα έχουμε κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου. Έπειτα, και τώρα υπάρχουν άνθρωποι που άδικα θα κάνουν Χριστούγεννα στις φυλακές.

Για παράδειγμα, τις προάλλες, ύστερα από ένα χρόνο προφυλάκιση, καταδικάστηκε σε εννιά χρόνια και 3 μήνες φυλακή ο νεαρός Χρυσοβαλάντης Πουζιαρίτης. Ο Πουζιαρίτης δεν έφαγε τέτοια ποινή για κάποια κολοσσιαία κατάχρηση, δεν λήστεψε τράπεζα, δεν σκότωσε άνθρωπο: απλούστατα πήρε μέρος, στις 6 Δεκεμβρίου 2009, σε συγκέντρωση για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου – και πιάστηκε στα επεισόδια που ακολούθησαν. Κι επειδή είχε μοϊκάνα το μαλλί του, κι επειδή ήταν πρώην τοξικοεξαρτημένος, κι επειδή έπρεπε, μέρες που έρχονται, να δοθεί ένα μήνυμα, του φόρτωσαν τον μισόν ποινικό κώδικα, με αποτέλεσμα την εξοντωτική αυτή ποινή. (Ή ποτέ σου δεν τις έφαγες, ή ποτέ σου δεν τις μέτρησες, είπε, σύμφωνα με την παροιμία, ένας κατηγορούμενος στον δικαστή που τον καταδίκασε σε πενήντα βουρδουλιές). Και βέβαια, ο Πουζιαρίτης δεν κάπνιζε πούρα ούτε ήταν ιδιοκτήτης ποδοσφαιρικής ομάδας, ώστε να καταδικαστεί μεν αλλά να μην τολμάει κανείς να τον κλείσει μέσα. Ήδη βρίσκεται στις φυλακές χρονιάρες μέρες.

Οπότε, στα φετινά Χριστούγεννα, τα πιο δύσκολα των τελευταίων δυο-τριών δεκαετιών για τους περισσότερους, ας σκεφτούμε και κάποιον που τα φέρνει ακόμα πιο δύσκολα. Κατά τα άλλα, ζητώ συγνώμη που το άρθρο πήρε όχι ευχάριστη τροπή, και σας παραπέμπω στο ιστολόγιο των φίλων του Πουζιαρίτη για περισσότερες πληροφορίες. Θα παρατηρήσετε ότι δεν έχει δημοσιευτεί άρθρο για την έκβαση της δίκης – προφανώς θα έχουν μείνει άναυδοι οι άνθρωποι από το μέγεθος της αναλγησίας.

.

Πρωθυπουργός και Υπουργοί: Ηθικοί αυτουργοί της κοινωνικής διάλυσης

Ο υπουργός προστασίας του πολίτη Χρήστος Παπουτσής, ο υφυπουργός προστασίας του πολίτη Εμμανουήλ Όθωνας, ο γενικός γραμματέας δημόσιας τάξης Γρηγόρης Τασούλας έχουν την απόλυτη ευθύνη και την ηθική αυτουργία για παρανομίες, για τυχόν βαρύτατους τραυματισμούς ή και θανάτους πολιτών που είναι πολύ πιθανόν να δούμε στο εγγύς μέλλον. Άμεσοι συνυπεύθυνοι είναι οι άνθρωποι που αποτελούν την Φυσική Ηγεσία των λεγομένων σωμάτων ασφαλείας. Συνεργός λόγω της αδικαιολόγητης άγνοιας ή της αδιαφορίας του είναι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.

Όλοι αυτοί είναι ηθικοί αυτουργοί μεθοδευμένης κοινωνικής διάλυσης αφού η πολιτεία εμφανίζεται όλο και πιο απόμακρη όλο και περισσότερο εχθρική και άδικη προς τους πολίτες αντί να τους υπηρετεί και να τους προστατεύει. Κάθε αναίτιος τραυματισμός, κάθε παράνομη και επιθετική ενέργεια προς τους πολίτες και κάθε πιθανή απώλεια ζωής θα τους βαραίνει στο ακέραιο.

Η συμπεριφορά των σωμάτων διατήρησης της τάξης είναι πλέον ανεξέλεγκτη και επικίνδυνη για το κοινωνικό σύνολο. Τα σώματα αυτά δεν αποτελούν δύναμη περιφρούρησης της τάξης αλλά έχουν εκπέσει στο επίπεδο της ανεξέλεγκτης αγέλης που βρίζει χυδαία, που δημιουργεί εκ του μηδενός εστίες έντασης, που επιτίθεται αναίτια στους πολίτες, που τραυματίζει και συλλαμβάνει αδιάκριτα και πολλές φορές παράνομα.

Ο φανατικός υπερτονισμός εθνικών θεμάτων όπως τα ολοκαίνουργια αστέρια της Βεργίνας στις στολές των αστυνομικών που εμείς οι Έλληνες πολίτες πληρώνουμε αλλά και τα περίεργα αυτοκόλλητα με τις κίτρινες ‘σπαρτιάτικες’ περικεφαλαίες που πρόσφατα εμφανίστηκαν στα κράνη μερικών αστυνομικών υπαλλήλων και που πάλι εμείς οι Έλληνες πολίτες πληρώνουμε, δεν προμηνύουν τίποτε καλό αφού παραπέμπουν ευθέως - όπως φαίνεται και από την συμπεριφορά τους - σε ακροδεξιά, χουλιγκάνικα και βαθύτατα αντικοινωνικά στοιχεία που έχουν παρεισφρήσει στις τάξεις της αστυνομίας και δρουν προστατευμένα από την νομιμοποίηση που τους παρέχει η ιδιότητά τους.

Η όλο και περισσότερο δημοφιλής στους κύκλους των στελεχών της αστυνομίας αμερικανόφερτη πρακτική να ανακατεύουν στις διαδηλώσεις δήθεν διαδηλωτές με ρόπαλα και κουκούλες αποτελεί καταστροφική μεθόδευση που συδαυλίζει την βία και εγκυμονεί κινδύνους για τους πολίτες και την κοινωνία συνολικά.

Παρακάτω επισυνάπτω ένα ελάχιστο δείγμα φωτογραφιών από την τελευταία μεγάλη διαδήλωση ως επεξηγηματική των παραπάνω επισημάνσεων. Η συλλογή σχετικών φωτογραφιών και video στα MME και στην μπλογκόσφαιρα δεν έχει τέλος.

Το πράγμα έφτασε στο απροχώρητο, φτάνει πια !

.

.

Και λίγες έφαγε, αλλά ...

Οι περισσότεροι έχουμε ήδη δει ή διαβάσει για την επίθεση που δέχτηκε ο πρώην υπουργός της ΝΔ Κώστας Χατζηδάκης κατά την προχθεσινή διαδήλωση. Είναι προφανές ότι δεν λυπήθηκα ιδιαίτερα αφού αμέσως μου πέρασαν από το μυαλό οι επιζήμιες για την χώρα και τους πολίτες της πρωτοβουλίες του κυρίου Χατζηδάκη όπως πχ η πώληση για ψίχουλα της Ολυμπιακής που εμφανίστηκε ως μέγιστη επιτυχία του κόμματός του ενώ ο ίδιος απέκρυψε το τεράστιο κόστος που επωμίστηκε ο μέσος Έλληνας τόσο από την διαδικασία εξαγοράς όσο και από τα αλλοπρόσαλλα «μέτρα προστασίας» των εργαζομένων της εταιρείας. Για μια στιγμή λες: … και λίγες έφαγε !

Όμως, συζητώντας και με φίλο σήμερα το πρωί, συνειδητοποίησα ότι αν περνούσε στην διαδήλωση δίπλα μου ο Χατζηδάκης και ο κάθε πρώην η νυν υπουργός εγώ αλλά και οι άνθρωποι που εκτιμώ και σέβομαι όπως - νομίζω - και οι άνθρωποι που εμφορούνται από την πραγματική αριστερή ποιότητα, ούτε θα χειροδικούσαν ούτε θα προπηλάκιζαν. Με δύο λόγια, όχι μόνο δεν επικροτώ την ενέργεια αυτή αλλά και θλίβομαι όταν εκδηλώνονται τέτοια φαινόμενα τυφλής και εκδικητικής βίας.

Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η βία είναι μέρος της πολιτικής πάλης. Όμως ο χρόνος και ο τόπος καθώς και οι μορφές αυτής της βίας, μαζί με τον παρεπόμενο συμβολικό και τον πολιτικό της αντίχτυπο, είναι ένα ιδιαίτερα περίπλοκο ζήτημα. Η βία ως πολιτική πράξη είναι ένα λεπτεπίλεπτο και δίκοπο εργαλείο του οποίου η χρήση δεν πρέπει να θίγει η να έρχεται σε αντίθεση με τον χαρακτήρα και την ποιότητα της δράσης και των πολιτικών μας ιδεών.

.

Ποιά κανάλια θα μιλήσουν για αυτούς τους ξυλοδαρμούς;

Η φωτογραφία είναι απο την Πολυκλινική όπου νοσηλεύτηκε αρχικά μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που δέχτηκε αναίτια επίθεση από τα εγληματικά ανθρωποειδή των ΜΑΤ (οι μισθοί των οποίων πληρώνονται από εμάς όλους), ενώ κατόπιν μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ, όπου και νοσηλεύεται.

πηγή: evriteros

.

Εϊμαστε ακόμη ζωντανοί ...

Πως γίνεται να περπατάς χιλιόμετρα ολόκληρα, να παραμένεις όρθιος για ώρες, να ανασαίνεις δακρυγόνα και να μην κουράζεσαι, ούτε να καταλαβαίνεις τίποτα; Κι όμως γίνεται γιατί το πλήθος ήταν τέτοιο σήμερα, η ποικιλία στις συμμετοχές των οργανώσεων, στους ανθρώπους, στις ηλικίες, που εκτός από μια αίσθηση γιορτής σε τροφοδοτούσε με ενθουσιασμό και σε πλημύριζε με σκέψεις αισιόδοξες. Σήμερα φάνηκε πως οι Έλληνες πολίτες παραμένουν ζωντανοί. Ας ελπίσουμε σε καλή συνέχεια γιατί ο δρόμος θα είναι μακρύς και το ταξίδι δύσκολο.

.

Την οικονομία την τσακίσαμε, την κοινωνία την καταργήσαμε. Σειρά έχουν τα Πανεπιστήμια ...

Κυκλοφόρησε το κείμενο «Ερωτήσεις και Απαντήσεις στο κείμενο διαβούλευσης για τις Αλλαγές στην Ανώτατη Εκπαίδευση» το οποίο σε τριάντα δύο (32) σημεία προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να κρύψει αυτά που δεν κρύβονται.

Ήθελα απλώς να σημειώσω δύο πράγματα, ως μικρή δειγματοληψία που ξεσκεπάζει όχι μόνο τον αρνητισμό της πρότασης, αλλά και τον βαθιά κακόβουλο και υποκριτικό χαρακτήρα των ίδιων των προσώπων, με προεξάρχοντες την ‘υπουργό’ και τα νεοφιλελεύθερα τσιράκια της, που επεξεργάστηκαν αυτό το καταστροφικό για την Ελληνική παιδεία, εκτρωματικό «Κείμενο Διαβούλευσης για τις αλλαγές στην Ανωτάτη Εκπαίδευση» :

Στο σημείο δέκα τρία (13) το απροκάλυπτο ψέμα:

«Η δημόσια χρηματοδότηση των ΑΕΙ στην Ελλάδα υπερβαίνει σημαντικά τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ως ποσοστό του ΑΕΠ»

Στο σημείο δέκα επτά (17) και ενώ το ίδιο το Κείμενο Διαβούλευσης καθώς και οι «Ερωτήσεις και Απαντήσεις» κόπτονται για την αυτοτέλεια και την πλήρη Ακαδημαϊκή ελευθερία του Πρύτανη και της Συγκλήτου διαβάζουμε σχετικά με τα Προγράμματα Σπουδών:

«Το Συμβούλιο, με βάση τον διαθέσιμο προϋπολογισμό, θα έχει την ευθύνη να εξετάσει και να αποφασίσει (με τη γνώμη ειδικών επιτροπών και αφού λάβει υπόψη τις πιστοποιήσεις των προτεινόμενων προγραμμάτων) ποια είναι τα προγράμματα που θα τεθούν σε λειτουργία, σε ποια έκταση, για ποιο διάστημα, με πόσους φοιτητές και ποια είναι εκείνα τα οποία δεν είναι πλέον αποδοτικά»

Υπενθυμίζω ότι το Συμβούλιο είναι νεοεισαχθέν «φρούτο» στο κείμενο διαβούλευσης, αποτελεί την κεντρική καινοτομία (sic) αφού στην ουσία υποσκελίζει την Σύγκλητο και οδηγεί στην σίγουρη απογύμνωση των Πανεπιστημίων μας από τον ουσιαστικό, κοινωνικό τους ρόλο.

.

Ματατζίδικη 'τέχνη' στον Άγιο Παντελεήμονα

η φωτό από εδώ

Διότι μόνον με προστασία ΜΑΤ άδει ο αηδής αοιδός ...

.

Περιμένοντας την Νέα Αριστερά ;

(η photo από το tvxs)

Όλοι όσοι έχουν ακόμη τα μάτια τους ανοικτά βλέπουν ότι  οι Ευρωπαίοι πολίτες υπέρ-συντηρητικοποιούνται  όλο και περισσότερο. Όλα τα ακραία νέο-φιλελεύθερα νομοσχέδια που αφορούν εργασιακά, συνταξιοδοτικό και εκπαίδευση έχουν ψηφιστεί σε όποια βουλή προτάθηκαν (βλ. Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Γερμανία, Αγγλία, …). Χθες στο Ηνωμένο Βασίλειο πέρασε ο σκοταδιστικός νόμος για την ανώτατη παιδεία. Παρά τις - πρωτοφανείς για την χώρα αυτή - κινητοποιήσεις, το νομοσχέδιο πέρασε έστω και με σχετικά μικρή πλειοψηφία 21 ψήφων.

Η πανευρωπαϊκή επιδημία αναποτελεσματικότητας σε κάθε λαϊκή κινητοποίηση αποτελεί ιδιαίτερα σοβαρό και περίπλοκο φαινόμενο που οι εναπομείναντες ‘θεωρητικοί’ της Αριστεράς αδυνατούν να εξηγήσουν ή να αναλύσουν. Η συνέχιση των λαϊκών κινητοποιήσεων στο ίδιο μοτίβο, δηλαδή την πλήρη αναποτελεσματικότητα, θα έχει την επόμενη περίοδο τέσσερεις ραγδαία εκδηλούμενες και ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις: (α) μεγαλύτερη συντηρητικοποίηση των κυβερνήσεων (β) ατονία και εξασθένιση των κινητοποιήσεων (γ) κλίμα ηττοπάθειας σε κάθε προοδευτική κοινωνική ομάδα (δ) συρρίκνωση της «κοινωνικής αριστεράς».

Με εκνευρίζει ιδιαίτερα που διάφοροι ανυποψίαστοι αριστερούληδες των σαλονιών και των cult bars πανηγυρίζουν για τις συγκρούσεις με τους μπάτσους και για τα συνθήματα του Alain Badiou στις διαδηλώσεις παραβλέποντας την ουσία. Σήμερα μάλιστα βρίσκονται σε κατάσταση επαναστατικής έκστασης γιατί κάποιοι πέταξαν αυγά στην Rolls Royce της Camilla και κατατρόμαξε το κορίτσι.

Λίγοι αντιλαμβάνονται ότι όλες οι, εν πολλοίς ακηδεμόνευτες, λαϊκές κινητοποιήσεις στην Ευρώπη παραμένουν αναποτελεσματικές (δηλαδή χωρίς έστω μία ‘νίκη’). Ακόμη πιο λίγοι αντιλαμβάνονται την τεράστια αρνητική σημασία που έχει η αναποτελεσματικότητα αυτή στο πολιτικό και στο συμβολικό επίπεδο.

Κι αν σας έκανα την καρδιά περιβόλι συγχωράτε με.

.

Η Naomi Wolf ευχαριστεί την Interpol

(μετάφραση της ανοικτής επιστολής της Naomi Wolf προς την Interpol με αφορμή την σύλληψη του Julian Assange – δημοσιεύτηκε στο Huffington Post)

Αγαπητή Interpol,

Σαν μια παλαίμαχη φεμινίστρια και ακτιβίστρια, βρίσκομαι στην ιδιαίτερα ευχάριστη θέση να παρακολουθώ την υλοποίηση της νέας σου αποστολής που αποσκοπεί στο καθολικό και ανελέητο κυνηγητό, σύλληψη και νομική δίωξη των ανδρών που συμπεριφέρονται ως ναρκισσιστές κόπανοι προς τις γυναίκες που συνοδεύουν.

Μαθαίνω ότι ο Julian Assange κατηγορείται ότι είχε συναινετικό σεξ με δύο γυναίκες και στην μία περίπτωση το προφυλακτικό τρύπησε. Καταλαβαίνω, από τα δημοσιευμένα στα μέσα παράπονα των φερομένων ως θυμάτων, ότι ο Assange κατηγορείται επίσης ότι έγραφε μηνύματα, έστελνε tweets μέσα στο ταξί κατά την διαδρομή προς ένα από τα σπίτια των γυναικών και κατά την διάρκεια του ραντεβού τους και – το πλέον αηδιαστικό – διάβαζε online ιστορίες για τον εαυτό του μέσα στο αυτοκίνητο.

Και οι δύο γυναίκες φαίνονται πολύ δυσαρεστημένες διότι αυτός άρχισε να φλερτάρει μια δεύτερη γυναίκα ενώ βρισκόταν ακόμη σε ραντεβού με την πρώτη. (Φυσικά, σαν φεμινίστρια, είμαι επίσης ευχαριστημένη διότι τα φερόμενα ως θύματα χρησιμοποιούν φεμινιστικού τύπου ρητορική και νομολογία για να ανακουφίσουν κάπως τα πληγωμένα προσωπικά τους αισθήματα. Αυτή ακριβώς την πρακτική υποστήριζαν οι πρόδρομες φεμινίστριες γιαγιάδες μας!)

Σ’ ευχαριστώ και πάλι Interpol. Καταλαβαίνω ότι τώρα θα θέσεις υπό προτεραιότητα το καθολικό ανθρωποκυνηγητό για 1,3 δισεκατομμύριο αρσενικούς για τους οποίους έχω ακούσει παρόμοια παράπονα, μόνο στις ΗΠΑ – υπάρχει μια ολόκληρη αδελφότητα με παρόμοια συμπεριφορά στο Πανεπιστήμιο του Τέξας που πρέπει να συλληφθεί πάραυτα. Έχω επίσης πληροφορίες από πρώτο χέρι ότι ο John Smith στη Providence, Rhode Island πήγε σε ένα ανδρικό πάρτι (stag party) με κοπέλες χωρίς σουτιέν ! – επίσης ότι η κοπέλα του τον ‘ήθελε’ και ότι ο Mark Levinson στο Corvalis, Oregon δεν πρόσεξε ότι η δική του κοπέλα είχε ένα χαριτωμένο νέο χτένισμα, αν και ήταν τρείς ίντσες κοντύτερο.

Τρομοκράτες! Φάτους Interpol !

Ειλικρινά δική σας,

Naomi Wolf

.

Ο βρώμικος πόλεμος κατά του WikiLeaks

Julian Assange

(η photo από το macedoine)

Ολομέτωπο κυβερνοπόλεμο εναντίον όσων εκλαμβάνουν ως εχθρούς του Wikileaks και του φυλακισμένου πια ιδρυτή του, του Julian Assange, έχουν εξαπολύσει οι «Ανώνυμοι», μια ομάδα «χακτιβιστών», στο πλαίσιο της «Επιχείρησης Αντίποινα».  Η σύλληψη και ο εγκλεισμός του Assange στις φυλακές Wandsworth της Αγγλίας, με βάση τις καταγγελίες που έχουν διατυπώσει εις βάρος του δύο Σουηδέζες για «βιασμό, σεξουαλική κακοποίηση και παράνομο εξαναγκασμό», προκάλεσε μια πρωτοφανή αντίδραση από τους απανταχού υποστηρικτές του Wikileaks – που συνεχίζει τη δημοσιοποίηση των διπλωματικών τηλεγραφημάτων. Οι «Ανώνυμοι» χάκερ - ακτιβιστές κατάφεραν χθες να βγάλουν «εκτός» την ιστοσελίδα της MasterCard (η οποία σταμάτησε μαζί με τη Visa την Τρίτη τις πληρωμές στο Wikileaks), συνεχίζοντας παράλληλα τις κυβερνοεπιθέσεις εναντίον της σουηδικής Εισαγγελίας, του συνηγόρου των δύο Σουηδέζων που κατηγορούν τον Ασάνζ, της υπηρεσίας online μεταφοράς χρημάτων PayPal (που διέκοψε πρώτη τις συναλλαγές με το Wikileaks) αλλά και της ελβετικής PostFinance που έκλεισε τον λογαριασμό του 39χρονου Αυστραλού. Παραδόξως, οι «χακτιβιστές» απειλούσαν χθες με επιθέσεις και το twitter, κατηγορώντας το πως «λογοκρίνει τη συζήτηση για το Wikileaks» – κάτι που η υπηρεσία μικρομπλόγκινγκ διέψευσε κατηγορηματικά.

Στο πλευρό του Wikileaks τάχθηκαν με κοινή ανακοίνωσή τους μια ομάδα whistleblowers (όπως αποκαλούν οι Αγγλοσάξονες όσους ξεσκεπάζουν ατασθαλίες και συνωμοσίες), με επικεφαλής τον Daniel Ellsberg, τον άνθρωπο που άφησε να διαρρεύσουν, το 1971, τα επονομαζόμενα Pentagon Papers, τη μυστική έκθεση της CIA για το Βιετνάμ. «Το Wikileaks έβγαλε το τζίνι της διαφάνειας μέσα από ένα πολύ αδιαφανές μπουκάλι και ισχυρές δυνάμεις στην Αμερική, που τρέφονται από τη μυστικότητα, προσπαθούν απεγνωσμένα να ξαναβάλουν το τζίνι μέσα», επισήμαναν.

Η Naomi Wolf

Από την πλευρά της, η γνωστή συγγραφέας και φεμινίστρια Naomi Wolf απέφυγε να πάρει ανοιχτά θέση όσον αφορά τις διαρροές. Στην «ανοιχτή επιστολή προς την Ιντερπόλ» που δημοσίευσε στο Huffington Post, εντούτοις, υπό τον τίτλο «Ο Julian Assange συνελήφθη από την Παγκόσμια Αστυνομία των Ραντεβού», δηλώνει «πανευτυχής που ανακάλυψε τη νέα στράτευση της Ιντερπόλ υπέρ της σύλληψης και της δίωξης ανθρώπων που συμπεριφέρονται σαν ναρκισσιστές κόπανοι στις γυναίκες με τις οποίες βγαίνουν». Το σαρκαστικό της κείμενο προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. «Ο βιασμός χρησιμοποιείται στη δίωξη του Assange όπως χρησιμοποιήθηκε η ελευθερία των γυναικών για την εισβολή στο Αφγανιστάν. Ξυπνήστε!», επέμεινε η Wolf.

∆ικαστική μάχη

Ο βρετανός δικηγόρος Mark Stephens επιμένει πως οι καταγγελίες εις βάρος του Assange δεν στέκουν, πως η όλη στάση της Σουηδίας, που αξιώνει την έκδοση του πελάτη του, είναι «πολιτικά υποκινούμενη». Απεναντίας, ο συνήγορος των δύο γυναικών που κατηγορούν τον Assange, ο Claes Borgström, επιμένει ότι οι πελάτισσές του δεν είναι ανακατεμένες σε καμία πολιτική συνωμοσία, ότι τα στοιχεία που παρουσιάζουν είναι αξιόπιστα. «Δίκαιη και απολιτική μεταχείριση» ζήτησε για τον πατέρα του ο 20χρονος γιος του Assange, Daniel, από τη Μελβούρνη όπου ζει, παρότι, όπως διευκρίνισε, εδώ και χρόνια δεν έχει επαφή μαζί του. Κοντά στον Assange, ο οποίος κρίθηκε προφυλακιστέος ως «ύποπτος φυγής» και θα παρουσιαστεί ξανά στο δικαστήριο στις 14 Δεκεμβρίου, φέρεται να σπεύδει και ένας γνωστός αυστραλός νομικός, ειδικός σε θέματα έκδοσης, ο Geoffrey Robertson. Και η στάση της αυστραλιανής κυβέρνησης, όμως, δείχνει κάπως να αλλάζει, από άκρατα εχθρική που ήταν αρχικά, έπειτα από τη σύλληψη του Assange. Σε χθεσινή συνέντευξή του, ο υπουργός εξωτερικών Kevin Rudd δήλωσε πως η ευθύνη για τη διαρροή των διπλωματικών τηλεγραφημάτων βαρύνει τους Αμερικανούς, όχι τον ιδρυτή του Wikileaks.

«Πέρασα τα ίδια με τον Ασάνζ»

Στο πλαίσιο μιας προσπάθειας να δυσφημηθεί ο ιστότοπος WikiLeaks και ο ιδρυτής το Julian Asange, σχολιαστές επιχείρησαν να υποστηρίξουν πως η δημοσιοποίηση διαβαθμισμένου υλικού από τον τελευταίο είναι πολύ διαφορετική – και συνεπώς πολύ λιγότερο αξιέπαινη – απ’ αυτό που είχε κάνει ο Daniel Ellsberg, που δημοσιοποίησε το 1971 τα λεγόμενα «Pentagon Papers».

Όμως ο ίδιος ο Ellsberg, 79 χρονών σήμερα, απορρίπτει τη θέση αυτή. «Αποτελεί απλώς ένα πρόσχημα για ανθρώπους που δεν θέλουν να παραδεχθούν ότι αντιτίθενται σε όλες τις αποκαλύψεις, ακόμη κι όταν αποκαλύπτεται η πιο εσφαλμένη, μυστική εξωτερική πολιτική», αναφέρει ο Ellsberg σε δήλωση που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα και την οποία συνυπογράφει με πρόσωπα όπως ο βρετανός πολιτικός ακτιβιστής και πρώην πρεσβευτής Craig Murray και η Catherine Gunn που το 2003 αποκάλυψε στον «Observer» τα σχέδια των ΗΠΑ να τοποθετήσουν κοριούς στα γραφεία έξι χωρών στον ΟΗΕ.

Ο Ellsberg τονίζει πως «η αλήθεια είναι ότι κάθε επίθεση που γίνεται τώρα εναντίον του WikiLeaks και του Julian Assange είχε γίνει τότε εναντίον μου και εναντίον της δημοσιοποίησης των Εγγράφων του Πενταγώνου».

πηγή

.

Το παράπονο ενός Βαλκάνιου (πολίτη της ΕΕ ...)

Η Βραζιλία την Παρασκευή προχώρησε στην αναγνώριση της Παλαιστίνης στα σύνορα του 1967. Το ίδιο έπραξε σήμερα η πρόεδρος της Αργεντινής, Κριστίνα Φερνάντες Κίρχνερ, με επιστολή της στον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς.

Σκεφτόμουνα λοιπόν, με απογοήτευση και ζήλια, ότι αυτά τα ταλαιπωρημένα από την θηριωδία των ΗΠΑ κράτη, παρά τα προβλήματα και τις περιπέτειές τους, ορθοπόδησαν. Όχι μόνο η οικονομία τους ανακάμπτει φέρνοντάς τες ως σοβαρούς πλέον παίκτες στο διεθνές προσκήνιο αλλά – το κυριότερο ίσως – οι χώρες αυτές σεβόμενες τους λαούς τους ακολουθούν πλέον μια κατεύθυνση σοσιαλιστική και μια ανεξάρτητη εθνική πολιτική.

Θα μου πείτε, προς τι η απογοήτευση και η ζήλια; Μα γιατί αυτό που για τα ήθη και τις παραδόσεις της χώρας μου θα εθεωρείτο αυτονόητο, μας φαντάζει ως μακρινό και άπιαστο όνειρο που υλοποιείται κάπου μακριά και από κάποιους άλλους.

Τόσες θυσίες και κόποι δεν ήταν αρκετά για να βγάλουν την Ελλάδα από το διαρκές τέλμα της εξάρτησης. Βαδίζουμε ως χώρα με σκυμμένο κεφάλι. Η χώρα μας καταλαμβάνεται και ακινητοποιείται  (*) από το ίδιο το «πολιτικό προσωπικό της» που αντιμετωπίζει πλέον ξεκάθαρα τον Έλληνα πολίτη ως τον υπ’ αριθμό ένα εχθρό του. Δεν μιλώ για τους εξωτερικούς πάτρωνες που μας απομυζούν καταστρέφοντας την χώρα. Αυτοί πάντοτε τα ίδια έκαναν.

Να μην ξεχάσω να σας πω ότι οι εγκληματίες αξιωματούχοι του θλιβερού πλέον και αιμοσταγούς Εβραίϊκου συρφετού έσπευσαν να διαμαρτυρηθούν …

(*) αναφέρομαι στο χθεσινό ασύμμετρο κλείσιμο της Αθήνας από τις δυνάμεις τις τάξης  (sic) καθώς και στα χημικά, τον αναίτιο αναβρασμό και την ωμή βία που απέβαλαν οι ματατζήδες τους στην πρωτεύουσα. Η χώρα βρίσκεται υπό κατοχή. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί. Ούτε ο Παπαδόπουλος (ο Γιώργος όχι ο Αλέκος …) δεν τόλμησε να τα κάνει αυτά.

.

Προς τον Left Liberal Synthesis

Αγαπητέ LLS,

Στην αναδημοσίευση από το πολύ καλό blog ΚΑΤΕΡΙΝΑ, την οποία κατάργησα, έλαβα το παρακάτω εντελώς ακατανόητο σχόλιό σου το οποίο θίγει μεταξύ των άλλων και ζητήματα αρχής. Επειδή δεν μπόρεσα να βρω κάποιο e-mail σου, σου απαντώ από εδώ συμπεριφερόμενος λίγο σαν τον «δημοσιογράφο πρώτης γραμμής» της Ελευθεροτυπίας :

------------------

Ο/Η LEFT LIBERAL SYNTHESIS άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο φασισμός της Ελευθεροτυπίας και ο Πλεύρης σε ρόλ...":

Δεν κατανοώ την αλόγιστη ΄και πληθωρική χρήση του όρου 'Φασισμός" και την απερίσκεπτη αναπαραγωγή ενός τετοιου θέματος από πλευράς σου που είσαι τόσο ψύχραιμος.

Ενας δημοσιογράφος πρώτης γραμμής και ήθους , με αδαμάντινο μητρώο αποκαλύψεων, ΕΠΩΝΥΜΑ και με τεράστιο ρίσκο ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ καταγγέλει ότι "Δικαστικός εν ενεργεία" χρησιμοποιεί την ανωνυμία των logs ια ίδιον όφελος.

Η Δικαστικός εν ενεργεία ΣΙΩΠΑ (μέχρις στιγμής)ενω μπορεί να ΣΥΝΤΡΙΨΕΙ τον δημοσιαγραφο!!!!!!!

Καραμπινάτη και ΥΠΕΘΥΝΗ ΕΠΩΝΥΜΗ Αποκάλυψη

Που υπάρχει ο Φασισμός;
Γιατί τόση βιασύνη και ευκολία ;
Γιατί παίζουμε με τον "φασισμό" τόσο εύκολα και επιπόλαια;
Αυτή η ευκολία και η αποσιώπηση του γεγονότος οτι ο καταγγελων το κάνει ΕΠΩΝΥΜΑ, είναι ο καλύτερος δρόμος για τον φασισμό.

Απογοητευση φίλε μου.Απογοήτευση.
Σκεψου το σε παρακαλώ
----------------------------------

Μου είναι εντελώς αδιανόητο το πως είναι δυνατόν να υποστηρίζεται η πράξη ενός δημοσιογράφου όταν εκτός από αντιδεοντολογική, αφού ανακοινώνει το όνομα κάποιου χωρίς άδεια, είναι και εντελώς επιθετική για το blogging καθ’ αυτό. Ελπίζω όχι και ιδιοτελής.

Είμαι βέβαιος για τις προθέσεις της Κατερίνας, σ’ αυτό συνηγορεί άλλωστε η σταθερά υψηλή ποιότητα των αναρτήσεών της.

Ο λόγος που κατάργησα την αναδημοσίευση είναι ότι μέσα από αυτήν και παρεπόμενα μέσα από το post της Κατερίνας, θα μπορούσε κανείς να οδηγηθεί στο απαράδεκτο δημοσίευμα του δημοσιογράφου και της Ελευθεροτυπίας και άρα στο αναφερθέν blog καθώς και στο όνομα του υποτιθέμενου ιδιοκτήτη του. Τόσο λοιπόν το δικό μου blog όσο και της Κατερίνας θα λειτουργούσαμε, χωρίς να το θέλουμε, ως ανυποψίαστοι συνένοχοι σε ένα από σπόντα παιχνίδι εμετικής διαδικτυακής επίθεσης.

Όχι λοιπόν αγαπητέ LLS, δεν πρόκειται ούτε για «πρώτη γραμμή ήθους» ούτε για «υπεύθυνη και επώνυμη αποκάλυψη». Πρόκειται για μια απαράδεκτη δημοσιογραφική πρακτική και μια συνειδητή προσπάθεια διασυρμού. Ο άνθρωπος θα έπρεπε να ντρέπεται.

Επίσης ήθελα να συμπληρώσω ότι η ιδιότητα του αριστερού ή του αντιρατσιστή δεν επιτρέπει εκπεσμούς στο επίπεδο του αριστερού-αντιρατσιστικού δοσιλογισμού … νομίζω;

.

Ο φασισμός της Ελευθεροτυπίας - και ο Πλεύρης σε ρόλο μαριονέτας

Η αναδημοσίευση αφαιρέθηκε διότι συμμετείχε έμμεσα στην κακή πρακτική της αρχικής δημοσίευσης από την Εφημερίδα.

Πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο.

Διαβάζω αυτήν την περίοδο. Διαβάζω πολύ, όχι μόνο βιβλία αλλά και άρθρα και ειδήσεις και blogs και ότι μου πέσει στην αντίληψή μου. Πέρα όμως από την ιδιαίτερα ευχάριστη ανάπαυλα από τα καθημερινά που σίγουρα μπορεί να προσφέρει ένα βιβλίο, το μυαλό δεν παύει να γυρίζει σ’ αυτά ξανά και ξανά πολλές φορές μέσα στην ημέρα. Το μνημόνιο, η κακή κατάσταση της οικονομίας, η ανεργία, η αδικία προς τους πολίτες από το ίδιο το κράτος τους, η τρομοκρατία γιαλαντζί και η εργαλειακή της χρήση, η εθνική υποχώρηση, η άφατη και υπόκωφη απελπισία του μέσου Έλληνα, ο ανεξέλεγκτος πια αυταρχισμός, τα Πανεπιστήμιά μας.

Σήμερα είναι ημέρα ξεχωριστή. Ημέρα που θα ζυμωθεί από τον καταλύτη της μνήμης του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ημέρα όπου πολύς κόσμος, κυρίως νεολαία, θα ξεχυθεί στους δρόμους με ειλικρίνεια, με μπερδεμένη αγανάκτηση, με ανιδιοτέλεια, αλλά χωρίς γνώση και όραμα. Χωρίς στόχο και κοινωνική σύνδεση. Χωρίς δομή ιδεών ικανή να δημιουργήσει υπόβαθρο δημιουργικής ρήξης. Οι άμορφες μάζες του κόσμου μαζί με το απρόσωπο και χωρίς θεσμική ύπαρξη απομεινάρι του φοιτητικού κινήματος θα κάνουν μια πορεία προς το άπιαστο κοιτώντας το άπειρο. Έπεσε στα χέρια μου μια προκήρυξη – απάντηση στο 28 σελίδων κείμενο που έδωσε στην δημοσιότητα το Υπουργείο ως βάση διαβούλευσης για την Ανώτατη Εκπαίδευση. Μια προκήρυξη ευχολόγιο χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Χωρίς ειρμό και πραγματοποιήσιμους στόχους. Χωρίς πραγματική πρόταση και πάνω από όλα χωρίς συγγραφέα. Μου θύμισε τα ασυνάρτητα, αλλά επί παντός επιστητού, κείμενα των «παρατάξεων» το ’74 και μετά που κατέληξαν να απαξιώσουν τις φοιτητικές διεκδικήσεις στο μυαλό των ίδιων των φοιτητών και τελικά να διαλύσουν το Φοιτητικό Κίνημα και να καταργήσουν την ΕΦΕΕ. Το «Πανελλαδικό Συντονιστικού γενικών συνελεύσεων και καταλήψεων» είναι ο συγγραφέας του κειμένου; Και ποιο είναι αυτό το Πανελλαδικό; Το εξέλεξε κάποιος; Ποιός; Ποια είναι τα πρόσωπα που το απαρτίζουν, ποιους εκπροσωπούν και κυρίως πώς; Υπάρχει κάποιος δομημένος και θεσμικά αναγνωρίσιμος τρόπος με τον οποίο το (όποιο) Ελληνικό Φοιτητικό Κίνημα επικοινωνεί με τους φοιτητές, λαμβάνει αποφάσεις και – κυρίως – συνδέεται και ανταλλάσσει πληροφόρηση, ιδέες και πρακτικές με τα Φοιτητικά Κινήματα της υπόλοιπης Ευρώπης;

Εκτός από την άμορφη αγανάκτηση, την ομιχλώδη αίσθηση της αδικίας, την υποψία περί βιασμού της Ανώτατης Εκπαίδευσης και της απέχθειας προς τον βάρβαρο αυταρχισμό (να και κάτι πραγματικό, κατανοητό και χειροπιαστό), ποια είναι τα ιδεολογικά και θεσμικά εφόδια που θα οδηγήσουν τα βήματα των φοιτητών στην σημερινή πορεία;

Από την άλλη έχουμε τους αμούστακους νεαρούς των ΜΑΤ. Τα παιδιά αυτά φοβισμένα και ανασφαλή έγιναν εύκολη βορά της πλέον στυγνής πλύσης εγκεφάλου. Έπαψαν να είναι παιδιά αντικαθιστώντας κάθε συναίσθημα με το μίσος, κάθε πράξη με την ωμή και χωρίς όρια βία, κάθε σκέψη με την υπακοή. Τα παιδιά αυτά που έπαψαν να είναι παιδιά και έγιναν ματατζήδες, θα έχουν σήμερα απέναντί τους ανθρώπους με μέλλον, ανθρώπους που σκέφτονται και ανθρώπους που θα παίξουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ρόλο στην εργασία, στην γνώση, στην τέχνη. Θα υπάρξουν χτυπήματα, τραυματισμοί, προσαγωγές. Ελπίζω, τίποτα χειρότερο.

Θα είναι μια φιέστα εκτόνωσης. Οι μεν θα εκτονωθούν επί των δε και τούμπαλιν. Οι αντιπαράθεση με τους θλιβερούς ματατζήδες ανάγεται σε πράξη «επαναστατική» και «προοδευτική». Και μέχρι εκεί. Και αφού στέκει μέχρι εκεί δεν είναι παρά ένα χαζό άλλοθι για την πολιτική και κοινωνική μας ανυπαρξία. Είναι μια ανώδυνη και ελεγχόμενη εκτόνωση που λειτουργεί έμμεσα ως σατανικό εργαλείο χειραγώγησης των πολιτών. Κανένα αποτέλεσμα καμία προοπτική, τίποτα το νέο. Δίκαιη διαμαρτυρία. Έ, και; Ποιο αποτέλεσμα φέρνουν οι «Δίκαιες Διαμαρτυρίες» στην Ευρώπη; Μήπως το Φοιτητικό κίνημα της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Βρετανίας απέτρεψε τις εκεί Εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις; Όχι βέβαια. Οι αναποτελεσματικές κινητοποιήσεις, αυτές που δεν καταλήγουν σε κάτι που να πλησιάζει έστω τον στόχο τους, όταν είναι επαναλαμβανόμενες λειτουργούν αμφίπλευρα γυρίζοντας ως μπούμερανγκ για να καταστρέψουν τα κινήματα αποστερώντας τους τον παλμό, τον ενθουσιασμό και, στο τέλος, και το ίδιο το όραμά τους.

Ο Γάλλος, ο Έλληνας, Ο Ιταλός και ο Βρετανός φοιτητής θα πάνε στις πορείες, θα ταλαιπωρηθούν, θα κτυπηθούν, μερικοί ίσως και να συλληφθούν και αμέσως μετά θα επιστρέψουν στα σπίτια τους για να γλύψουν τις πληγές τους και να πληροφορηθούν από τα πανευρωπαϊκά δελτία των οκτώ ότι «το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε σήμερα στην Βουλή» …

Εκτός από την συμμετοχή και την εγκατάλειψη του καναπέ, χρειάζεται και κάτι άλλο. Οι διαμαρτυρίες δεν έχουν λόγο ύπαρξης καθ’ αυτές. Ο εμπεριεχόμενος στόχος είναι η θετική επίδραση στην κοινωνία και για να επιδράσουμε στην κοινωνία δεν αρκεί μόνο μια μαζική περατζάδα με δακρυγόνα και φωτιές. Χρειάζεται ιδεολογικό και πολιτικό υπόβαθρό, χρειάζεται ισχυρή σύνδεση με την κοινωνία (κοινωνική νομιμοποίηση το λένε), χρειάζεται όραμα που να προκύπτει από νέες ιδέες που να διαθέτουν αρχή μέση και τέλος ταυτόχρονα με την ποικιλία και τον πλουραλισμό τους.

Οι άνθρωποι που θα γυρίσουν σήμερα από την πορεία, στο σπίτι στην σχολή στο ταβερνάκι, καθώς θα συζητούν ξαναμμένα και θα ανταλλάσσουν εντυπώσεις θα πρέπει ταυτόχρονα, στο πίσω μέρος του μυαλού τους, να σκέφτονται : πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο.

.

Οι ... διπλοθεσίτες και τα babyguns

[ … ] Πάντως, αν είναι αλήθεια πως κάποια μέλη των Πυρήνων είναι και μέλη της Σέχτας, βλέπουμε πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα της διαφθοράς στη χώρα μας: στην Ελλάδα, ακόμα και οι επαναστάτες είναι διπλοθεσίτες. Θέλει ένα νέο παιδί να πάρει το Καλάσνικοφ και να ξεκινήσει τον ένοπλο αγώνα σε μια επαναστατική οργάνωση και δεν βρίσκει θέση – είναι όλες πιασμένες. Θα πρέπει να απαγορευτεί η διπλοθεσία και να ισχύσει το ΑΣΕΠ και για τις επαναστατικές οργανώσεις – αξιοκρατία παντού. Αν δεν σκοπεύει να το κάνει η κυβέρνηση, να μας το επιβάλει η Κομισιόν και το ΔΝΤ – το Μνημόνιο είναι ευτυχία όχι μόνο για τη χώρα μας αλλά και για την ένοπλη πάλη. [ … ]

(απόσπασμα από το «Όπλα υπάρχουν» στο The Press Project)

.

Και τα μυαλά στα κάγκελα

Πολλές φορές το πόσο απίστευτα ηλίθιος, πόσο κακόβουλος, πόσο απελπιστικά ανίκανος και (φυσικά) πόσο πολιτικά και προσωπικά ιδιοτελής μπορεί να είναι κάποιος φαίνεται από τις πράξεις του όταν αυτές έρχονται σε απόλυτη αντίθεση όχι μόνο με τις πραγματικές ανάγκες του μηχανισμού στον οποίο συμμετέχει ή διοικεί αλλά και με την ίδια την λογική.

Μιλώ για το νέο Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την ίδρυση Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (sic) που υπάγεται στην ΕΛ.ΑΣ. και εποπτεύεται και ελέγχεται από τον … αρχηγό (!)

H υπηρεσία θα στελεχωθεί από «εξειδικευμένο προσωπικό νέων επιστημόνων» που έχει προσληφθεί πρόσφατα στην ΕΛ.ΑΣ. Oι «αξιωματικοί» που θα υπηρετούν στην «υπηρεσία», θα έχουν πρόσβαση στα αρχεία των αστυνομικών υπηρεσιών, άλλων υπηρεσιών, Ελληνικών οργανισμών και φορέων καθώς και φορέων της ΕΕ αλλά και αρχείων άλλων χωρών.

Οι αρμοδιότητες της νέας Αστυνομίας θα είναι: νομιμοποίηση εσόδων, συναλλαγές πιστωτικών και χρηματοδοτικών Ιδρυμάτων, διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων / χρηματοδοτήσεων και ενισχύσεων, μεταφορά κεφαλαίων, διακίνηση χρήματος (;), φορολογικά στοιχεία, λαθρεμπόριο, κατάχρηση δημόσιας περιουσίας, Πρακτορεία, τυχερά παιχνίδια και καζίνο, η μη καταβολή των προβλεπόμενων εισφορών από φυσικά και νομικά πρόσωπα, οι υπερτιμολογήσεις φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού, η μη έκδοση αποδείξεων από ιατρούς, οι παράνομες συνταγογραφήσεις, η έκδοση αναληθών γνωματεύσεων ιατρών.

Επομένως οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπ. Οικονομικών, οι Εφορίες η ΣΔΟΕ κλπ δεν χρειάζονται και θα καταργηθούν; Ή μήπως θα έχουμε και εκείνα και ετούτα;

Εκτός από τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών, την μεθοδευμένη απαξία και την ίδρυση άσχετων και άχρηστων νέων Δημόσιων υπηρεσιών τι άλλο έχει να επιδείξει αυτή η κυβέρνηση; Το λεγόμενο «πολιτικό προσωπικό» (ίσως και ανεξάρτητα από πολιτική καταγωγή και ιδεολογική απόχρωση), καταλήγει να είναι ένα επιθετικό και καταστροφικό καρκίνωμα που κατατρώγει την Ελληνική κοινωνία και πετάει στο καιάδα της ιστορίας δύο γενιές Ελλήνων, την ποιότητα της ζωής τους, το μέλλον και τα όνειρά τους.

.

Ο Γιώργος Φούντας στα δίχτυα μιας αόρατης μοίρας

(από το blog 'ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΑΠΟ ΚΕΡΙ')

Αποχαιρετήσαμε χτες το Γιώργο Φούντα, τον ηθοποιό, τον πρωταγωνιστή του Ελληνικού κινηματογράφου, που το όνομά του συνδέθηκε με σπουδαίες ταινίες της ιστορίας του, όπως η Μαγική Πόλη , ο Πυρετός στην άσφαλτο, με τη Λάμψη στα μάτια… Τον θυμόμαστε περισσότερο από εκείνη την ατάκα που είχε πει στην Μελίνα Μερκούρη, το περίφημο «φύγε Στέλλα, κρατάω μαχαίρι»

Η ταινία, εμπνευσμένη από το μύθο της Κάρμεν με την πρωταγωνίστρια (Μελίνα Μερκούρη) να ακολουθεί τις δικές της αντιλήψεις για τη ζωή, μια και είναι τραγουδίστρια σε νυχτερινό κέντρο, έφερε σε κρίση τον αγαπημένο της που ήθελε να της επιβάλει τους δικούς του όρους στη σχέση και οδήγησε στην κορύφωση εκείνη, με το «Στέλλα, φύγε...φύγε, Στέλλα, θα σε σκοτώσω...» στην σύγκρουση των δύο αντιθέτων. Γιατί αυτό ενσάρκωσε ο Γιώργος Φούντας με έναν απόλυτο τρόπο.

Τον «Άνδρα» με κεφαλαίο, που ερωτευμένος μέχρι τρέλας, υπακούει σε μια δύναμη ανώτερη και από τον έρωτά του, που του επιβάλει να μην ανεχθεί τους όρους της Στέλλας στη σχέση τους. Και εκείνη με παρόμοιο τρόπο, ανώτερη και από τον έρωτά της θεωρεί την ελευθερία της. Η σύγκρουση αναπόφευκτη και το αποτέλεσμα της, ο φόνος επί σκηνής, με την Στέλλα να ξεψυχά στην αγκαλιά του και να του λέει - καθώς τη μαχαιρώνει - το περίφημο "Φίλα με, Μίλτο...φίλα με…"

Αυτό που μας είχε καθηλώσει σε αυτή την ταινία, ήταν το ύψος και η δύναμη των χαρακτήρων, των ρόλων στην ερωτική σχέση που έπρεπε να παίξουν οι πρωταγωνιστές, που σε τελευταία ανάλυση τους οδηγούσαν στη μοιραία σκηνή του μαχαιρώματος, σαν φορείς και εκφραστές μιας αόρατης μοίρας και ταυτόχρονα η παράλληλη επικοινωνία μεταξύ τους , εν τω μέσω της δραματικής σκηνής, που ανέτρεπε αυτή την δραματικότητα μια προσπαθούσαν να πουν ότι παρ’ όλα αυτά αγαπιούνται, παρ’ όλα αυτά προσπαθούν να σώσουν ο ένας τον άλλον. Γιατί τι άλλο είναι το φύγε, "Στέλλα, φύγε...φύγε, Στέλλα, θα σε σκοτώσω...Στέλλα, δε με ακούς;...κρατάω μαχαίρι..."

που της λέει και το "φίλα με, Μίλτο αγάπη μου" που του λέει αυτή.
Αυτός ο διάλογος διαφυγής από τη μοίρα, είναι και ο μόνος διάλογος μεταξύ τους σε αυτή τη δραματική σκηνή.

Δεν υπήρξε κάτι διαφορετικό εκείνη την ώρα, παρά η προσπάθεια συνενόησης των ανθρώπων μεταξύ τους μήπως και ξεφύγουν από το πεπρωμένο…που είναι αβάσταχτο και δεν αντέχεται.

Το ότι δεν αντέχεται, δεν αντέχει δηλαδή η εποχή μας τέτοιες δραματικές συγκρούσεις είναι που έκανε την επιλογή αυτού του διαλόγου τόσο σημαντική .

Ίσως να είναι η ατάκα του ελληνικού κινηματογράφου που θα μείνει στην ιστορία, του ήρωα, που θέλει να ξεφύγει από το ρόλο του την υστάτη ώρα και ειδοποιεί, και που κάνει το κοινό που έχει δει και ξαναδεί την ταινία, κάποιες φορές να γελά νευρικά και αμήχανα, μην μπορώντας να αντέξει αυτή την κορύφωση…

Εικόνα από:
http://homepage.mac.com/anthonysigalas/greekcinema/tainies/1951/stella/stella.html

.