Από 19ο αιώνα - Προς Ευρωπαίους ηγέτες, Ενταύθα

από την σχεδία στ’ ανοιχτά της Αίγινας

Από 19ο αιώνα - Προς Ευρωπαίους ηγέτες, Ενταύθα

Η ιστορία… στις «πρωτόγονες» φυλετικές κοινωνίες, τα μέλη της φυλής εξέλεγαν τον αρχηγό τους με μοναδικό κριτήριο την επιβίωση. Ο αρχηγός έπρεπε να είναι ο πιο δυνατός και ο πιο ικανός να εξασφαλίσει στη φάρα του τροφή και ασφαλές κατάλυμα για το χειμώνα, πλούσιο κυνήγι, γυναίκες και πολλούς απογόνους, νίκη στο πόλεμο με τις αντίπαλες φυλές και να προβλέπει το μέλλον. Η ιστορία προχώρησε και οι φυλές ενώθηκαν (άλλες εξαφανίστηκαν) και έγιναν βασίλεια. Η παράδοση όμως διατηρήθηκε. Ο αρχηγός-βασιλιάς έπρεπε να οδηγεί πρώτος τη μάχη, να εξασφαλίζει προμήθειες για το χειμώνα, να προστατεύει τις καλλιέργειες και τις πόλεις του, να έχει υγιείς αρσενικούς απογόνους και να προβλέπει το μέλλον.

Η ιστορία έφτασε στον 20ο αιώνα και εμφανίστηκε (κουτσά-στραβά) η αστική δημοκρατία. Με την υπόσχεση ότι όλοι μαζί μπορούμε να βάλουμε στη θέση της επιβίωσης τη ζωή. Δε θα έπρεπε να μας φοβίζει ο χειμώνας, να έχουμε εχθρούς, να νοιαζόμαστε για υγιείς αρσενικούς απογόνους, για την ασφάλεια στις πόλεις μας και στις καλλιέργειές μας. Μόνο να δημιουργούμε το μέλλον μας. Η υπόσχεση που έγινε και συμβόλαιο έλεγε ότι δεν θα έχει σημασία αν είσαι αδύναμος, άρρωστος, φτωχός, γυμνός, άτεκνος, πολεμιστής ή αγρότης. Να είσαι σίγουρος ότι τουλάχιστον δε θα κρυώνεις, δε θα πεινάς, δε θα βρέχεσαι, θα μορφώνεσαι, θα πας στο νοσοκομείο, θα μιλάς ελεύθερα, δε θα κινδυνεύεις και δεν θα θεωρείσαι ανώτερος ή κατώτερος.

Η υπόσχεση έλεγε ακόμη ότι δε θα υπάρχουν πια αρχηγοί και ηγέτες αλλά πολιτικοί. Χωρίς να νοιαζόμαστε αν θα είναι κουτσοί , στραβοί ή άσχημοι. Αρκεί να ασκούνε τη τέχνη της διαμεσολάβησης με γνώμονα το κοινό καλό.

Η ιστορία τον 21ο αιώνα μας χαιρέτησε και μας γύρισε τη πλάτη.

Σε ελεύθερη πτώση γυρνάει προς τα πίσω.

Οι λέξεις ξαναέγιναν κραυγές και ψίθυροι.

Ο χειμώνας έγινε στεγαστικό δάνειο και τιμή του πετρελαίου.

Η μόρφωση, ανταγωνιστικό πτυχίο και δίδακτρα.

Το φαί, αύξηση του ΦΠΑ κατά μια μονάδα και στα 3 το ένα δώρο.

Η κοινότητα, πατριωτισμός και εθνικός στόχος.

Οι πόλεις, αστυνομικά μπλόκα και εγκληματικότητα.

Η ελευθερία, διαφήμιση και τρομονόμος.

Το μέλλον, κλείσιμο του χρηματιστηρίου και σπρεντς.

Οι επίγονοι, απόγονοι και δικά μας παιδιά.

Ο θάνατός σου η ζωή μου, επιχειρηματικότητα.

Και οι πολίτες, φοβισμένοι υπήκοοι και μέλη φυλών.

Η ζωή, επιβίωση.

Οι πολιτικοί ηγέτες των αστικών δημοκρατιών το ξέρουν. Για να έχουν την εμπιστοσύνη του λαού πρέπει να ξαναγίνουν φύλαρχοι- βασιλιάδες. Να δείχνουν πλούσιοι, υγιείς, νέοι, όμορφοι, σεξουαλικά ενεργοί και δυνατοί. Για να επανεκλεγούν…

Ο Μπλερ έδειξε το 5ο παιδί του και η γυναίκα του είπε με γελάκια οτι κάθε βράδυ είναι ασυγκράτητος.

Ο Πούτιν καβάλησε ημίγυμνος ένα άλογο και έκανε τοξοβολία και μετά έσπασε με μια καρατιά 8 τούβλα στη σειρά.

Ο Μπερλουσκόνι συνεχίζει να πλουτίζει, να ομορφαίνει και να καβαλάει τις πιο όμορφες Ιταλίδες.

Ο Σαρκοζύ μπόρεσε και δάμασε την πιο ατίθαση και όμορφη Γαλλίδα.

Η Μέρκελ δείχνει πιο δυνατή και από άντρα (σιδηρά).

Ο Παπανδρέου παραλίγο να τερματίσει πρώτος στο μαραθώνιο.

Η κοινωνία βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση από τον 21ο αιώνα στο 19ο αιώνα.

100 ορόφους πιο κάτω.

Η αστική δημοκρατία επαναλαμβάνει «Ως εδώ καλά, ως εδώ καλά…»

Οι πολιτικοί λένε στον εαυτό τους «είμαι δυνατός, είμαι δυνατός…»

Οι αναρχικοί του 19ου αιώνα από πίσω με αχρηστεμένα και άχρηστα μασούρια δυναμίτη.

Σημασία όμως δεν έχει η πτώση…

Αλλά η πρόσκρουση

This morning I woke up in a curfew.

Σήμερα το πρωί ξύπνησα και υπήρχε απαγόρευση κυκλοφορίας

O god, I was a prisoner, too

Θεέ μου, ήμουν και εγώ κρατούμενος

Could not recognize the faces standing over me.

Δεν μπορούσα να αναγνωρίσω τα πρόσωπα που στεκόταν από πάνω μου

They were all dressed in uniforms of brutality.

Είχαν ντυθεί με τις στολές της βαναυσότητας

How many rivers do we have to cross

Πόσα ποτάμια πρέπει να διασχίσουμε

Before we can talk to the boss?

Για να καταφέρουμε να μιλήσουμε στο αφεντικό;

All that we got, it seems we have lost

Ό,τι είχαμε, φαίνεται ότι το χάσαμε

We must have really paid the cost.

Πρέπει αληθινά να πληρώσουμε το λογαριασμό

Burning and looting tonight

Καίγοντας και λεηλατώντας απόψε

Bob Marley

.

Ποιος θα πληρώσει το δάνειο του γείτονα;

Του Paul Krugman, από το ΒΗΜΑ

«Πόσοι από εσάς θέλετε να αποπληρώσετε το δάνειο του σπιτιού του γείτονά σας που έχει δύο μπάνια αλλά δεν μπορεί να πληρώσει τους λογαριασμούς του;». Αυτή είναι η περίφημη ερώτηση του οικονομικού αναλυτή του CΝΒC Rick Santelli το 2009, από την οποία «γεννήθηκε» το Κόμμα του Τσαγιού.

Είναι ένα συναίσθημα με παγκόσμιο αντίκτυπο. Ο τόνος διαφέρει από μέρος σε μέρος, αλλά το μήνυμα είναι το ίδιο: το χρέος είναι κακό, οι χρεωμένοι πρέπει να πληρώσουν για τις αμαρτίες τους, και από εδώ και πέρα όλοι πρέπει να ζούμε με αυτά που έχουμε. Αυτό το είδος της ηθικολογίας είναι ο λόγος που μας διατηρεί στο τέλμα της ύφεσης.

Η περίοδος ως την κρίση του 2008 χαρακτηρίστηκε από αχαλίνωτο δανεισμό, που ξέφυγε από τα δάνεια υψηλού ρίσκου, για τα οποία ο κόσμος εξακολουθεί, εσφαλμένα, να πιστεύει ότι ήταν το επίκεντρο του προβλήματος. Η κερδοσκοπία στα ακίνητα έσπασε κάθε ρεκόρ στη Φλόριδα και στη Νεβάδα, αλλά και στην Ισπανία, στην Ιρλανδία και στη Λετονία. Και όλα αυτά πληρώθηκαν με δανεικά. Ο δανεισμός αυτός δεν έκανε τον κόσμο πλουσιότερο, ούτε φτωχότερο: το χρέος του ενός είναι το πλεόνασμα του άλλου. Τον έκανε όμως ευάλωτο. Οταν οι δανειστές αποφάσισαν ξαφνικά ότι αρκετά είχαν δώσει, ότι το συνολικό χρέος ήταν υπερβολικό, οι οφειλέτες αναγκάστηκαν να μειώσουν τις δαπάνες τους. Αυτό οδήγησε τον κόσμο στη χειρότερη ύφεση από τη δεκαετία του ΄30. Και η όποια ανάκαμψη ήταν αργή και αβέβαιη- κάτι αναμενόμενο, με δεδομένη τη «δαμόκλειο σπάθη» του χρέους.

Αυτό που κυρίως πρέπει να έχουμε κατά νουν είναι ότι κατανάλωση ίσον εισοδήματα. Αν μια ομάδα ανθρώπων- εκείνοι με τα τεράστια χρέη- αναγκαστεί να περιορίσει την κατανάλωση για να πληρώσει τα χρέη της, τότε θα συμβεί ένα από τα δύο: είτε κάποιος άλλος πρέπει να δαπανήσει περισσότερα είτε το παγκόσμια εισόδημα θα μειωθεί. Ωστόσο εκείνοι οι κλάδοι του ιδιωτικού τομέα που δεν βαρύνονται με μεγάλα χρέη δεν βρίσκουν λόγους να αυξήσουν τις δαπάνες τους. Οι επιχειρήσεις ξεχειλίζουν από μετρητά- αλλά γιατί να κάνουν ανοίγματα, όταν τίποτε δεν κινείται στην αγορά; Οι καταναλωτές που δεν δανείστηκαν πολύ μπορούν να πάρουν δάνεια με χαμηλά επιτόκια - αλλά το κίνητρο αυτό για κατανάλωση εξουδετερώνεται από τις ανησυχίες για την αποδυνάμωση της αγοράς εργασίας. Κανένας στον ιδιωτικό τομέα δεν θέλει να καλύψει το κενό που δημιούργησε η απειλή του χρέους.

Τι θα έπρεπε λοιπόν να κάνουμε; Κατ΄ αρχάς, οι κυβερνήσεις πρέπει να δαπανούν, ενώ ο ιδιωτικός τομέας όχι, έτσι ώστε οι οφειλέτες να πληρώσουν τα χρέη τους χωρίς να διαιωνίζουν την παγκόσμια ύφεση. Δεύτερον, οι κυβερνήσεις πρέπει να προωθήσουν μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους: η μείωση των υποχρεώσεων σε επίπεδα που οι οφειλέτες μπορούν να αντιμετωπίσουν είναι ο πιο σύντομος δρόμος για την εξάλειψη του κινδύνου από το χρέος. Οι ηθικολόγοι δεν ικανοποιούνται όμως με τέτοια. Καταγγέλλουν τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από τα ελλείμματα στον προϋπολογισμό και δηλώνουν ότι δεν μπορείς να λύσεις το πρόβλημα του χρέους συσσωρεύοντας περισσότερο χρέος. Καταγγέλλουν τα μέτρα για την ανακούφιση από το χρέος και τα χαρακτηρίζουν επιβράβευση των «μπαταχτσήδων».

Αν τονίσεις ότι τα επιχειρήματά τους δεν έχουν νόημα, οργίζονται. Αν προσπαθήσεις να τους εξηγήσεις ότι όταν οι οφειλέτες δαπανούν λιγότερα η οικονομία θα πέσει σε ύφεση, εκτός κι αν κάποιος ξοδέψει περισσότερα, τότε θα σε πουν σοσιαλιστή. Αν τους εξηγήσεις για ποιον λόγο η ανακούφιση από τα στεγαστικά δάνεια είναι καλύτερη για την Αμερική από την κατάσχεση σπιτιών, που θα πρέπει να πουληθούν με μεγάλη ζημιά, τότε φωνάζουν όπως ο οικονομικός αναλυτής του CΝΒC. Δεν υπάρχει αμφιβολία: οι ηθικολόγοι διαθέτουν πάθος. Ενώ εκείνοι που θα έπρεπε να γνωρίζουν καλύτερα στερούνται πεποίθησης. Ο πρόεδρος Ομπάμα έχει επανειλημμένως τονίσει ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πρέπει να «σφίξει το ζωνάρι», αν και γνωρίζει ότι λόγω μείωσης των δαπανών στον ιδιωτικό τομέα, οι δημόσιες δαπάνες πρέπει να αυξηθούν, όχι να μειωθούν. Του λείπει άραγε το θάρρος να τα βάλει με δημοφιλείς πλην λανθασμένες αντιλήψεις, ή μήπως είναι δείγμα πνευματικής οκνηρίας από μέρους του; Σε κάθε περίπτωση, αν ο πρόεδρος δεν υπερασπίζεται την ορθότητα της πολιτικής του, ποιος θα το κάνει;

Εν τω μεταξύ, το πρόγραμμα της αμερικανικής κυβέρνησης για την ενίσχυση όσων έχουν ενυπόθηκα δάνεια κατοικίας δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα. Εν μέρει την ευθύνη έχει το γεγονός ότι οι αξιωματούχοι ανησυχούσαν τόσο πολύ μήπως τους κατηγορήσουν ότι βοηθούν εκείνους που δεν πρέπει, ώστε στο τέλος δεν βοήθησαν κανέναν. Ετσι, οι ηθικολόγοι κερδίζουν τη μάχη. Ολο και περισσότεροι ψηφοφόροι, τόσο εδώ όσο και στην Ευρώπη, είναι πεπεισμένοι ότι αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι περισσότερα κίνητρα αλλά βαρύτερη τιμωρία. Οι κυβερνήσεις πρέπει να σφίξουν το ζωνάρι τους και οι οφειλέτες να πληρώσουν όσα χρωστούν.

Η ειρωνεία είναι ότι οι ψηφοφόροι τιμωρούν τελικά τον εαυτό τους: απορρίπτοντας τα δημοσιονομικά κίνητρα και την ανακούφιση του χρέους, διαιωνίζουν την υψηλή ανεργία. Στην ουσία κόβουν τις δικές τους δουλειές για να πικάρουν τους γείτονές τους. Δεν το γνωρίζουν όμως. Και επειδή δεν το γνωρίζουν, η ύφεση θα συνεχιστεί.

.

Δίκτυο ανταλλαγής αρχείων...ενσωματωμένο σε τοίχους της Νέας Υόρκης

Ένα διαφορετικό δίκτυο ανταλλαγής αρχείων έχει δημιουργήσει ο καλλιτέχνης Aram Bartholl στη Νέα Υόρκη. Έχει ενσωματώσει σε τοίχους, σε διάφορους δρόμους της πόλης, συσκευές αποθήκευσης USB, όπου ο κάθε περαστικός μπορεί να συνδέσει τον φορητό του υπολογιστή και να μοιραστεί αρχεία.

Η παρέμβαση αυτή ονομάζεται «Dead Drops» και μέχρις στιγμής υπάρχουν πέντε τέτοιες συσκευές αποθήκευσης USB εγκατεστημένε σε τοίχους. «Πρόκειται για ένα ανώνυμο, δίκτυο ανταλλαγής αρχείων μη συνδεδεμένο στο ίντερνετ, σε δημόσιο χώρο», σχολιάζει ο Bartholl.

Πηγή: tvxs, newslite

Τα πακέτα

Την προηγούμενη Παρασκευή δύο Αμερικανικά πολεμικά αεροπλάνα «συνόδευσαν» ένα πολιτικό αεροπλάνο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (πτήση 201) στο αεροδρόμιο JFK επειδή μετέφερε, μάλλον ανύπαρκτα,  «ύποπτα πακέτα». Από τότε διάφορα άλλα ύποπτα πακέτα ταξιδεύουν ανά τον κόσμο σπέρνοντας την ανησυχία και προκαλώντας εντυπωσιακά μέτρα ασφαλείας. Μιά ψύχραιμη ματιά θα κατέτασσε όλη αυτή την θλιβερή φιέστα στο είδος του στοχευμένου ψεύδους που συντηρεί στρεβλούς μύθους και αδικαιολόγητο φόβο στους πολίτες της Δύσης.

Μερικά από αυτά τα πακέτα φαίνεται ότι λοξοδρόμησαν και έφτασαν και στην χώρα μας. Αυτή η ενορχηστρωμένη Πανδυτική βροχή «ύποπτων πακέτων» πέρα από απροκάλυπτα προβοκατόρικη οδηγεί μαζί με πολλά άλλα γεγονότα των τελευταίων ετών στο πολύ δυσάρεστο συμπέρασμα: Η λεγόμενη τρομοκρατία δεν είναι πλέον τίποτε άλλο από ένα πολιτικό εργαλείο, ένα εργαλείο χειραγώγησης των πολιτών, στα χέρια την νέο-συντηρητικών Δυτικών κυβερνήσεων και κυρίως των ΗΠΑ, χώρας πρωταθλήτριας στο επικίνδυνο και απάνθρωπο αυτό σπορ.

Διαβάστε και:

US claims on Flight 201, pro-Israel bias

Πλήθος ερωτηματικά από πλήθος «παγιδευμένων» δεμάτων

.

Απομυθοποίηση αξιολογήσεων και βαθμολογητών

(αναδημοσίευση από την Αυγή, του Νίκου Γεωργακάκη)

Δόθηκε προχτές στη δημοσιότητα η ετήσια έκθεσή της Οργάνωσης «Διεθνής Διαφάνεια» για τη διαφθορά σε 178 χώρες. Την έκθεση αυτή οι ελληνικές εφημερίδες και τα άλλα μέσα την υποδέχτηκαν ως εξής: “Η Ελλάδα κατέκτησε την ντροπιαστική πρωτιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση…”

Τι φαίνεται από τον σχετικό πίνακα κατάταξης:

Κατατασσόμαστε σε παραπλήσια θέση με Ταϋλάνδη και Κολομβία. Σε χειρότερη θέση από Barbados, Hong Kong, Trinidad, Ιορδανία, Σιγκαπούρη, Παναμά και Νέα Ζηλανδία όπου δραστηριοποιούνται και εταιρείες off-shore.

Είναι άραγε αντικειμενική αυτή η κατάταξη; Είναι τυχαίο που χώρες όπως η Ελβετία, η υπ’ αριθμό ένα χώρα όσον αφορά την αδιαφάνεια στην κίνηση κεφαλαίων, είναι στις πρώτες θέσεις (9η) στη διαφάνεια και η Σιγκαπούρη τρίτη; Είναι τυχαίο που χώρες σαν την Κύπρο όπου επίσης δραστηριοποιούνται off shore εταιρείες, είναι σε καλύτερη θέση από μας; Μελετώντας τον πίνακα κατάταξης, πολύ εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κάποιος ότι οι διάφορες χώρες κατατάσσονται όχι για το επίπεδο διαφάνειας, αλλά για το αν το «περιβάλλον» είναι κατάλληλο για προσέλκυση «επενδυτών», αν είναι ελκυστικές σε κερδοσκόπους. Το ενδιαφέρον των τελευταίων δεν είναι η διαφάνεια αλλά αντίθετα η αδιαφάνεια και φυσικά τα κίνητρα.

Η τελική αξιολόγηση των 178 χωρών γίνεται από δέκα ιδρύματα, όπως είναι η «Παγκόσμια Τράπεζα», η «Μονάδα Οικονομικών Πληροφοριών» και το «Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ» που εμφανίζονται σαν ανεξάρτητα αλλά μόνο ανεξάρτητα δεν είναι. Τέτοιου είδους αξιολογήσεις και αξιολογητές πρέπει να απομυθοποιηθούν γιατί δεν προσφέρουν κάποια υπηρεσία στην ανθρωπότητα, αλλά αντίθετα στους κυρίαρχους διεθνείς οικονομικούς κύκλους για προώθηση των στόχων τους. Για παράδειγμα η Ελλάδα που έχει μπει στο στόχαστρο του διεθνούς κεφαλαίου πρέπει με κάθε τρόπο να εμφανίζεται ότι χειροτερεύει σαν οικονομικό περιβάλλον και άρα πρέπει να προχωρήσει σε διαρθρωτικές αλλαγές και «μεταρρυθμίσεις» (διάβαζε κατεδαφίσεις).

Δεν είναι τυχαίο, ούτε μυστήριο!, το ότι η Ελλάδα που πριν 10 χρόνια (περίοδος σκανδάλου Χρηματιστηρίου) εμφανιζόταν στην 35η θέση στη διαφάνεια, σήμερα κατατάσσεται στην 78η θέση

Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι οι αξιολογήσεις της Διεθνούς Διαφάνειας σχεδόν ταυτίζονται με αυτές του ΔΝΤ, ούτε τυχαίο που ο πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Διαφάνειας αναφέρει ότι βλέπει θετικά νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης όπως το «Fast Track» και ότι «για να βγει η Ελλάδα από την κρίση, πρέπει, οι καλές προθέσεις της κυβέρνησης για εδραίωση της διαφάνειας να γίνουν πράξη το συντομότερο δυνατόν». Ας σταθούμε όμως λίγο ακόμη στην εν λόγω έρευνα. Για τη διεξαγωγή της συμβάλλει η «Διεθνής Διαφάνεια» (παράρτημα Ελλάδος. Πως προέκυψε αυτό το Παράρτημα; Με ποιες δηλαδή δημοκρατικές διαδικασίες;. Πώς προέκυψε ο Πρόεδρος και το Δ.Σ. του; Τι αντιπροσωπεύουν; Πως αξιολογείται το έργο και η διοίκησή του; Άγνωστο.

Εμείς εντοπίζουμε αδιαφάνεια στο ίδιο το Ελληνικό Παράρτημα της Οργάνωσης αυτής. Στο site του, δεν υπάρχει καν τηλέφωνο ή τρόπος επικοινωνίας. Έχουμε κάθε λόγο να αμφισβητούμε την εγκυρότητα αυτής της έρευνας και δεν είμαστε οι μόνοι.

Ο Δημ. Α. Σωτηρόπουλος έγκριτος επιστήμονας και ερευνητής, ειδικευμένος σε θέματα κράτους, γραφειοκρατίας , διαφθοράς, στο βιβλίο του «Κράτος και μεταρρύθμιση στη σύγχρονη Νότια Ευρώπη» εκδ, Ποταμός Αθήνα 2007, υποστηρίζει ότι τα πορίσματα της Διεθνούς Διαφάνειας δεν αποδίδουν την πραγματική εικόνα. Με βάση τα στοιχεία για την Ελλάδας, η προσέγγιση περιορίζεται (π.χ. στα φακελάκια στους γιατρούς, πολεοδομίες κ.λπ.) και όχι σε μία καθολικότερη προσέγγιση του φαινομένου. Ένα βασικό ερωτηματικό που δημιουργείται είναι η σύγκριση μεταξύ των διαφόρων χωρών που δεν είναι καθόλου εύκολο να γίνει. Διεθνείς οργανισμοί όπως ο ΟΟΣΑ, που πραγματοποιούν παρόμοιες έρευνες, αποφεύγουν να προχωρήσουν σε κατάταξη.

Η βιομηχανία εκθέσεων αξιολόγησης

Με αφορμή αυτή την έκθεση, μπορούμε να επισημάνουμε ότι κάθε λίγο και λιγάκι έρχονται στο φως εκθέσεις, πότε για τη διαφάνεια, πότε για την ανταγωνιστικότητα, πότε για τη γραφειοκρατία για να παρουσιάσουν τάχα μια αντικειμενική κατάταξη των χωρών ως προς το συγκεκριμένη παράμετρο. Αυτές οι εκθέσεις δεν είναι αθώες, ούτε αντικειμενικές.

Δεν είναι αθώες γιατί συνήθως εξυπηρετούν σκοπιμότητες πίεσης στις διάφορες χώρες να επιταχύνουν νεοφιλελεύθερες πολιτικές και δεν είναι αντικειμενικές διότι δεν είναι αμερόληπτοι οι φορείς διεξαγωγής των ερευνών αυτών και κυρίως σύγκρισης των χωρών. Πέραν της διαφθοράς, έχω ήδη αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο μου στην κατάταξη των χωρών ως προς την ανταγωνιστικότητα που γίνεται από ένα μη θεσμοθετημένο διεθνή φορέα (τον IMD) ο οποίος συνεργάζεται με το ερευνητικό Ινστιτούτο των βιομηχάνων (IOBE) και όχι με τον επίσημο φορέα ερευνών, την ΕΣΥΕ (σήμερα ΕΛΣΤΑΤ).. Η κατάταξη αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη όταν μάλιστα αποκλίνει σε μεγάλο βαθμό από την κατάταξη του ΟΗΕ.

Επίσης έχουμε την εμπειρία των τελευταίων χρόνων με τους οίκους αξιολόγησης των οικονομιών (Fitch, Standard and Ρoor΄s, Μoody΄s), με τέτοια ασυδοσία δράσης, που οδήγησαν ακόμη και τον πρόεδρο των ΗΠΑ να ζητήσει παρέμβαση. Όπως έχει γραφεί, ουσιαστικά οι οίκοι αυτοί, αποτελούν όργανα των διεθνών τοκογλύφων, λειτουργώντας υπό καθεστώς πλήρους αδιαφάνειας. Έχουμε, λοιπόν, όπως ανέφερα, βιομηχανία αξιολογήσεων που αν γινόταν αντικειμενικά, θα ήταν χρήσιμες για προοδευτικές κυβερνήσεις, όμως σήμερα είναι εργαλεία στα χέρια των πιο ισχυρών οικονομικών κύκλων, επομένως για να υπηρετούν τη χειραγώγηση των πολιτών.

Η αριστερά αγωνίζεται για την αλήθεια

Δεν πρόκειται να υπερασπιστούμε σωβινιστικά τη χώρα μας και να προβάλλουμε θετικά χαρακτηριστικά που δεν έχει. Ωστόσο οι πολίτες αυτής της χώρας πρέπει να κατανοήσουν τα παιχνίδια που παίζονται, πότε με την στρεβλή χρήση της στατιστικής επιστήμης, πότε με την επίκληση τάχα ανεξάρτητων οίκων αξιολόγησης. Δεν είναι άσχετες οι βαθμολογήσεις των διαφόρων χωρών με την πίεση που θέλουν να ασκήσουν για την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Η αριστερά, όχι μόνο η ελληνική αλλά και η ευρωπαϊκή και ευρύτερα πρέπει να παρέμβει για τη δημιουργία Ανεξάρτητων φορέων και τον ουσιαστικότερο δημοκρατικό και κοινωνικό έλεγχο τους με στόχο την προστασία των πολιτών από κατευθυνόμενη προπαγάνδα.

Σημ. grsail: πολύ ενδιαφέρον έχει και το σχετικό άρθρο του Βασίλη Βιλιάρδου «ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑ Α.Ε.  Οι ιδιαιτερότητες της γερμανικής οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια»

Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης (ΠΤΔΕ) στο ΑΠΘ

Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης  του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης (ΠΤΔΕ) στο ΑΠΘ 

Η Γενική Συνέλευση, αφού συζήτησε διεξοδικά το κείμενο διαβούλευσης «Εθνική Στρατηγική για την Ανώτατη Εκπαίδευση» το οποίο κατέθεσε η Υπουργός Παιδείας στη Σύνοδο των Πρυτάνεων της 23^ης Οκτωβρίου 2010, αποφάσισε ότι το απορρίπτει διότι

1)     Επιχειρεί να καταργήσει την αυτοδιοίκηση του Πανεπιστημίου που κατοχυρώνεται από το άρθρο 16 του Συντάγματος, το οποίο οφείλουν να σέβονται και να υπερασπίζονται ανεξαιρέτως όλοι οι πολίτες της χώρας. Οι προτάσεις της Υπουργού Παιδείας περί α) εν μέρει διορισμένου Συμβουλίου Διοίκησης, β) μετατροπής της Συγκλήτου σε διακοσμητικό όργανο χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες και γ) δυνατότητας επιλογής Πρύτανη από το εξωτερικό, έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τη συνταγματική επιταγή για αυτοδιοίκηση των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Αποτελούν προϊόν μιας άποψης που πρεσβεύει ότι όταν υπάρχουν προβλήματα στη δημοκρατική λειτουργία ενός θεσμού η λύση είναι η κατάργηση της ίδιας της δημοκρατικής λειτουργίας.

2)     Επιχειρεί να καταργήσει το δικαίωμα του Πανεπιστημίου να ενισχύεται οικονομικά από το κράτος, δικαίωμα που, επίσης, προβλέπεται από το άρθρο 16 του Συντάγματος. Η σύνδεση της χρηματοδότησης με μια αγοραίου τύπου αξιολόγηση και η κατάργηση του ενιαίου μισθολογίου συνεπάγονται την ακύρωση των πανεπιστημιακών δασκάλων ως δημόσιων λειτουργών. Σε συνδυασμό με τη μετατροπή των λεκτόρων σε συμβασιούχους βοηθούς διδασκαλίας και την κατάργηση της μονιμότητας των επίκουρων καθηγητών, είναι φανερό ότι οι κυβερνητικές προτάσεις προωθούν τη μετατροπή των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων σε αυταρχικά εκπαιδευτήρια τα οποία θα λειτουργούν σύμφωνα με τους κανόνες των ανώνυμων εταιρειών. Πανεπιστημιακές Σχολές που θα αναζητούν στην αγορά ποικίλες χρηματοδοτήσεις και φοιτητές–πελάτες, συρρίκνωση των κοινωνικών επιστημών και των ανθρωπιστικών σπουδών οι οποίες θα είναι αδύνατο να αναπτυχθούν με αγοραία κριτήρια χρηματοδότησης και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι χωρίς δικαιώματα, συνθέτουν μια ζοφερή εικόνα για το μέλλον της παιδείας και της χώρας. Σε αυτό το πλαίσιο, πλήττονται τα Πανεπιστήμια ως εξ’ ορισμού χώροι ελευθερίας, μόρφωσης και κριτικής. Μαζί τους πλήττεται η ίδια η δημοκρατία, αφού ακριβώς αυτή η ελευθερία, η μόρφωση και η κριτική αποτελούν οξυγόνο για τη λειτουργία της.

3)    Επιχειρεί να ρευστοποιήσει τη σύνδεση ανάμεσα στις επιστήμες, τα πτυχία που πιστοποιούν τη γνώση των επιστημών και τα συναφή επαγγελματικά δικαιώματα. Με αυτόν τον τρόπο, καθώς και με τις προτάσεις για μονοετή ή διετή πτυχία και φοιτητικά δάνεια, εξαλείφονται όσα δικαιώματα στην εργασία και στη μόρφωση έχουν απομείνει στους νέους. Επιπλέον, επιρρίπτονται οι ευθύνες για την ανεργία στην εκπαίδευση και αποκρύπτεται ο καθοριστικός ρόλος τον οποίο διαδραματίζουν στη διόγκωσή της η κοινωνικοοικονομική δομή και η πολιτική ηγεσία της χώρας. 

Τέλος, θεωρούμε απαράδεκτη και προσβλητική την πλαισίωση του κειμένου διαβούλευσης με δηλώσεις του πρωθυπουργού και στελεχών της κυβέρνησης, οι οποίες συνάδουν με ομόλογα δημοσιεύματα των μέσων μαζικής ενημέρωσης, για να παρουσιάσουν τα πανεπιστήμια ως χώρους διαφθοράς, αδιαφάνειας και αναξιοκρατίας. Όχι μόνο γιατί διογκώνουν και παρουσιάζουν επιμέρους φαινόμενα ως εάν να είχαν καθολική ισχύ, αλλά και γιατί η πολιτική ηγεσία της χώρας θα έπρεπε να επιδείξει μεγαλύτερη σεμνότητα και διάθεση αυτοκριτικής. Διότι είναι εκείνη που επέβαλε μακρόχρονη ασφυξία στη χρηματοδότηση των πανεπιστημίων με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τεράστιες ελλείψεις σε διδάσκοντες, διοικητικό προσωπικό και υποδομές, ίδρυσε ανώτατες και ανώτερες σχολές σχεδόν σε κάθε εκλογική περιφέρεια για να εξυπηρετήσει πελατειακές σχέσεις και οδήγησε τη χώρα στα πρόθυρα της οικονομικής καταστροφής, την οποία χωρίς αιδώ επικαλείται σήμερα, για να υποβαθμίσει και να αλλοιώσει τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης.
. 

Ψηφίστε Φ.Ο.Λ.Α.

από τον greek_rider

σημ. grsail: φοβάμαι ότι οποιαδήποτε ομοιότητα με  πραγματικές καταστάσεις ΔΕΝ είναι τυχαία ...

.

Οι χρυσαυγανακτισμένοι πολίτες του Αγίου Παντελέημονα

- ακριβής αναδημοσίευση από το Jungle-report


Η είδηση της επιθέσεως στον Άγιο Παντελέημονα με αυγά και γιαούρτια, προ ολίγων ημερών, στον Αλαβάνο και στην Πορτάλιου του Σύριζα είναι λίγο πολύ γνωστή. Παίχτηκε σε κανάλια, παράθυρα κ.ο.κ., οπότε δεν την επαναλαμβάνουμε. Για όσους δεν γνωρίζουν, πχ: κλικ (επίσης με μια αναζήτηση στο google θα βρείτε πολύ υλικό).

Ως επί τω πλείστον αυτό το γεγονός παρουσιάστηκε ως επίθεση "αγανακτισμένων πολιτών" του Αγίου Παντελέημονα, χωρίς να διευκρινιστεί βέβαια αυτό που εδώ και καιρό φωνάζουμε από αυτό το ιστολόγιο. Ότι δηλαδή η συγκεκριμένοι "αγανακτισμένοι πολίτες" δεν είναι παρά -κατά 99%- μέλη της νεοναζιστικής συμμορίας Χρυσή Αυγή.
Πράγμα που φυσικά, ωρυόμενα, δεν αποδέχεται ένα κομμάτι της μπλογκόσφαιρας, δηλαδή αυτό με τις πολύ ειδικές ανάγκες, που υπάγεται στον χώρο της ακροδεξιάς.
Αλλά ακόμα και στα σχόλια του παρόντος ιστολογίου, διάβασα προχθές κάτι ανάλογο, εν είδει ..αθώας απορίας: Γιατί οι γιαουρτωτές του Ψωμιάδη θεωρήθηκαν "αγανακτισμένοι πολίτες" ενώ οι γιαουρτωτές του Αλαβάνου "φασίστες";
Η απάντηση πολύ απλά είναι: Διότι οι γιαουρτωτές του Αλαβάνου είναι φασιστόμουτρα με τη βούλα. Το γιατί, θα το δούμε στη συνέχεια.

Πλάκα έχουν και τα δελτία των ειδήσεων, που ως συνήθως έχουν κατάμαυρα μεσάνυχτα. Στο δελτίο του Χατζηνικολάου οι δημοσιογραφάρες μιλούσαν για "ηλικιωμένους αγανακτισμένους κατοίκους". Τα ίδια ακούστηκαν και από τον Στραβελάκη στο MEGA, που μάλιστα παρακολούθησε και με τα ίδια του τα μάτια το μοντάζ του ρεπορτάζ:

Για να δούμε όμως τώρα μερικούς από τους ηλικιωμένους αγανακτισμένους πολίτες μέσα από μια σειρά φωτογραφιών που ανέβασε σήμερα το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών.

(κλικ για μεγέθυνση)

(κλικ για μεγέθυνση)

Βλέπουμε λοιπόν παντός είδους "ηλικιωμένων συνταξιούχων" χρυσαυγίτικων υπανθρωποειδών (που πράγματι θα άξιζαν μια σύνταξη, λόγω πνευματικής αναπηρίας).
Από καραφλούς μπουλούκους και βουλιμικούς κοκαλιάρηδες, μέχρι και αρίους στην έκδοση της αρβυλοφόρας μύγας. Όλοι φυσικά εγγεγραμμένοι στο κλαμπάκι της "προικισμένης αρίας φυλής".

(κλικ για μεγέθυνση)


(κλικ για μεγέθυνση)


(κλικ για μεγέθυνση)

Ο "ηλικιωμένος" άξιος συντάξεως χονδρός "άριος" με την φαλάκρα που χαζογελάει, λες και του καθαρίζουν χρυσά αυγά, δεν είναι άλλος από τον Ηλία Παναγιώταρο. Μέλος του πολιτικού συμβουλίου της Χρυσής Αυγής (ω ναι, έχουν και τέτοιο οι αναλφάβητοι), ο οποίος για ένα φεγγάρι υπήρξε και υποψήφιος με το Λά.Ο.Σ..
Δια την εν λόγω μπουχέσα ανεφέρθημεν παλαιότερα και εδώ: http://jungle-report.blogspot.com/2010/02/blog-post_26.html

(κλικ για μεγέθυνση)

Η ξανθιά και άξια διπλής συντάξεως κυρία, με την περίσσια θηλυκότητα, που πετάει μια ντομάτα, είναι η Θέμις Σκορδέλη. Μια γραφική άκρως υστερική παρουσία της περιοχής, που ο ρατσισμός και ο μισανθρωπισμός της θα έκανε ακόμα και τον Λιάκο τον Παναγίωταρο να φαντάζει σαν Χιονάτη δίπλα της.
Την βλέπουμε στον ελεύθερο χρόνο της να λαμβάνει μέρος σε σοβαρές εκπομπές με σοβαρούς παρουσιαστές και να τριγυρνάει στις πλατείες προσπαθώντας να τρομάξει και να διώξει ανθρώπους που οπτικώς αποτελούν αδέλφια του αγαπημένου της αρχηγού της Χρυσής Αυγής, Νίκου Μιχαλολιάκου.

Ας δούμε όμως και τι φυλλάδια έπεφταν παράλληλα με τα γιαούρτια από τους "ηλικιωμένους συνταξιούχους":

(κλικ για μεγέθυνση)

Μα φυσικά τα προεκλογικά φυλλάδια της Χρυσής Αυγής, με υποψήφιο δήμαρχο τον έγχρωμο άριο Νίκο Μιχαλολιάκο. Που λίγο περισσότερο να του έκοβε, θα ήταν υπέρ της παραχώρησης της ελληνικής ιθαγένειας και των εκλογικών δικαιωμάτων τουλάχιστον στους Πακιστανούς.
Διότι όπως και να το κάνουμε, ψηφαλάκια είναι κι αυτά..

 
(κλικ για μεγέθυνση)

Μια άλλη εξέχουσα, ευυπόληπτη και αξιοσέβαστη "ηλικιωμένη και συνταξιούχα" παρουσία στον Άγιο Παντελέημονα είναι και η παρακάτω.

(κλικ για μεγέθυνση)

Ο Δημήτριος Πιπίκιος. Ένας undercover χρυσαυγίτης, που είναι, λέει, πρόεδρος κάποιου συνδέσμου εφέδρων αξιωματικών και τρέχα γύρευε. Το αστείο με τον συγκεκριμένο τύπο είναι, πως περιφέρεται σαν την άδικη κατάρα σε κανάλια και στριμώχνεται μπροστά από όποια κάμερα βρει για να παραστήσει τον αγανακτισμένο κάτοικο του Αγίου Παντελέημονα, εξυμνώντας φυσικά παράλληλα τη Χρυσή Αυγή. Κάποιες κακιές γλώσσες λένε πως κατοικεί κάπου κοντά στην Ομόνοια, αλλά έχει τις ικανότητες να μεταμορφώνεται πάντα σε αγανακτισμένο κάτοικο όποιας περιοχής τον χρειαστούν.
Αν χρειαστείτε λοιπόν, για οποιαδήποτε περίσταση έναν αγανακτισμένο κάτοικο, ξέρετε σε ποιόν θα απευθυνθείτε.



Ααναδημοσιεύουμε ένα σχετικό βίντεο με κάποιες δικές μας σημείωσες για κάποιες λεπτομέρειες που παρατηρήσαμε.

Αφ' ενός, για να να δούμε καλύτερα τις κινήσεις των οργανωμένων χρυσαυγιτών, τους μεν με ντουντούκες και φυλλάδια και τους δε να πετάνε διάφορα στην ομάδα του Αλαβάνου.

Και αφ' ετέρου μπας και γλυτώσουμε στη συνέχεια από ταινίες επιστημονικής σαν αυτές:

 , 

Τις οποίες θα συναντήσουμε και εδώ: http://www.phorum.gr/viewtopic.php?p=3032796#p3032796

ΥΓ: Ευχαριστούμε τον Γιάννη που τράβηξε αυτό το βίντεο.

ΥΓ2: Και εδώ το επιδόρπιο για τον "συριζαίο" (δεξιά) που "πέταγε τα φυλλάδια της Χρυσής Αυγής για να δημιουργήσει εντυπώσεις".
Αριστερά και πάλι ο wannabe κάτοικος του Αγίου Παντελέημονα, Πιπίκιος..

(κλίκ στην εικόνα)

.