Demonstration

Από τις 8 Μαΐου 2010, που ψηφίστηκε το πρώτο μνημόνιο έγιναν στην Ελλάδα 20.210 διαδηλώσεις μέχρι το 2014.

Αυτό με τους πλέον μέτριους υπολογισμούς αντιστοιχεί σε εξήντα (60) εκατομμύρια ανθρωποώρες. Φανταστείτε τι θα μπορούσαν το προοδευτικό Κίνημα και η Αριστερά να δημιουργήσουν με όλες αυτές τις άστοχα(*) χαμένες ανθρωποώρες. Πόσες γραπτές παρεμβάσεις, πόσες θεσμικές δράσεις, πόσες μελέτες, πόσες δράσεις αλληλεγγύης, πόσες πολιτικές ζυμώσεις, πόσα ενημερωτικά δρώμενα, πόσοι πόροι και χρήματα θα μπορούσαν να παραχθούν για τον κοινό σκοπό, πόσες διαθέσεις και διανομές τροφής χωρίς μεσάζοντες θα μπορούσαν να έχουν υλοποιηθεί…

(*) λέω άστοχα γιατί ο Καπιταλισμός από τις αρχές του ’60 απέδειξε πως «δεν μασάει» με διαδηλώσεις και τρεχαλητά. Υπενθυμίζω πως η τιτάνια -αλλά με παραδοσιακό τρόπο- προσπάθεια των Αιγυπτίων πολιτών, παρά τα εκατοντάδες αθώα θύματα, έπεσε στο κενό. Στο κενό έπεσε και η ηρωική και πλήρης αυτοθυσίας προσπάθεια των Ισπανών ανθρακωρύχων (είχαν να δράσουν μ’ αυτό τον τρόπο από το 1934). Θυμίζω επίσης πως η πρώτη και μέγιστη αντιμνημονιακή διαδήλωση στην Ελλάδα έγινε στο Σύνταγμα ενώ μέσα στη Βουλή ανενόχλητα τα πολιτκά ζώα επικύρωναν την ταφόπλακα που πλάκωσε από τότε την χώρα.

Πάρτο αλλιώς… (περί προδοτών)

Λοιπόν, οι κουβέντες και οι προβληματισμοί για τα πολιτικά δεν λένε να κοπάσουν κι όσο πλησιάζουν οι εκλογές, όχι τόσο οι Δημοτικές-Ευρωπαϊκές όσο οι Βουλευτικές, η ένταση θα ανεβαίνει.

Δύσκολες οι προβλέψεις, περίπλοκο το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.

Όμως, κανείς λογικός και λίγο υποψιασμένος πολίτης δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός πως η Ελληνική οικονομική ελίτ και αυτοί που την εκφράζουν πολιτικά, δηλαδή η Δεξιά με τα δύο κόμματα εναλλαγής της, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και τις ακροδεξιές παραφυάδες τους, είναι από τις πλέον φαταούλικες και προδοτικές κάστες σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Από τους κοτζαμπάσηδες και τους Μαυροκορδάτους, από το κατάπτυστο 1897, τον εθνικό διχασμό και τους μεταξάδες του, την υπερφίαλη υπερσυντηρητική βλακεία που μας οδήγησε στην καταστροφή του ’22, τη αγγλόδουλη δικτατορία με την γερμανικής κοπής φασιστική ιδεολογία (αυτό κι αν ήταν τραγική ιστορική αντίφαση), τους δοσίλογους, τους άδικους διωγμούς, τις δολοφονίες του Πέτρουλα του Λαμπράκη και άλλων, την προδοτική δικτατορία του μισότρελων παπαδοπουλαίων, το δόσιμο της Κύπρου το ‘73, την ανεύθυνη διοίκηση της χώρας από το ’74 και δώθε, μέχρι και το Μνημόνιο, χαράσσεται μια γραμμή προδοσίας, ένα ιστορικό αηδίας πασπαλισμένο με μπλε και πράσινους κόκκους.

Όλα αυτά βαρύνουν τη Δεξιά την τότε και την τώρα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, παρακράτος και ακροδεξιές παραφυάδες) και τους στυλοβάτες της. Αυτοί όλοι δεν είναι παραπάνω από 2.000 οικογένειες και αυτοί όλοι είναι που λυμαίνονται τον πλούτο και καταστρέφουν συστηματικά το μέλλον αυτής της χώρας.

Το ερώτημα: που βρίσκουν την θεσμική και πολιτική δύναμη για να κάνουν αυτά και γιατί ένα σοβαρό κομμάτι των Ελλήνων πολιτών τους ενέχεται, τους υποστηρίζει και τους ψηφίζει παραμένει στην ουσία αναπάντητο.

Η ιστορική εμπειρία δείχνει πως ένα πέμπτο των πολιτών είναι από τη φύση του υπερσυντηρητικό και δεν οδηγείται πολιτικά παρά μόνο από τα στενά του προσωπικά συμφέροντα.

Ένα άλλο πέμπτο των πολιτών έχει απλώς δεξιά ιδεολογική απόκλιση (απόλυτο και αναφαίρετο δικαίωμά τους είναι) αλλά παρόλο που κατά βάση είναι ειλικρινές και άνευ ιδιοτέλειας, πέφτει θύμα, από αφέλεια ή κακή πληροφόρηση, των λαοπλάνων που υφαρπάζουν την υποστήριξη και την ψήφο του.

Απλά πράγματα, κατανοητά σε όποιον έχει μια ιδέα ιστορίας, δεν δεσμεύεται από εξαρτήσεις και διαθέτει κοινή λογική.

Το κεντρικό ζητούμενο εδώ είναι: πως επιτέλους θα σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος;

Μακάρι οι μελλούμενες πολιτικές εξελίξεις να δώσουν πραγματική απάντηση στο ερώτημα αυτό.

Σε αντίθετη περίπτωση, μας περιμένει όλους πολύ δύσκολο και πολύ δυσάρεστο μέλλον.

Σε αντίθετη περίπτωση, μας περιμένει κοινωνικός, πολιτικός και οικονομικός ζόφος.

(αφιερωμένο στον Αλέκο)

Τουρκία

Το καθεστώς του Ερντογάν και οι άνθρωποί του ούτε τη δημοκρατία ενισχύουν ούτε αθώοι είναι. Όπως και να ‘χει όμως, η κυβέρνηση αυτή ακολουθεί εδώ και λίγα χρόνια ανεξάρτητη πολιτική διεκδικώντας τη θέση της ως μεσαία περιφερειακή δύναμη. Η Τουρκία δέχεται πολύπλευρη και ολομέτωπη επίθεση μέσα και έξω από τα σύνορά της, γιατί στέκεται εμπόδιο στα σχέδια των ΗΠΑ για παγκόσμια μονοπολική ηγεμονία. Σχέδια που αποτελούν ίσως τον χειρότερο εφιάλτη της ανθρωπότητας.

Η Τουρκία Αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αγορές παγκοσμίως με πληθυσμό ογδόντα εκατομμυρίων το 60% του οποίου είναι κάτω των 35 ετών. Μία στις τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική σχετίζονται με τουρκικά συμφέροντα, ενώ το 65% των βιομηχανικών εξαγωγών από τις περιοχές αυτές περνάει από την Τουρκία. Επιπλέον, σε παγκόσμια κλίμακα σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η Τουρκία έως το 2017 θα ήταν (είναι;) η ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομία στον κόσμο, μετά την Κίνα και την Ινδία, και έως το 2050 θα ήταν (είναι;) η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης μετά το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο κατασκευαστικός τομέας της χώρας είναι από τους πρώτους στον κόσμο, ενώ παράλληλα είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής τηλεοράσεων και συσκευών dvd στην Ευρώπη. Αποτελεί τον 6^ο μεγαλύτερο παραγωγό ειδών ένδυσης στον κόσμο και το 2^ο μεγαλύτερο προμηθευτή της Ευρώπης. Τέλος, είναι ο 7ος πιο δημοφιλής τουριστικός προορισμός στον κόσμο.

    Τουρκία                            Ελλάδα

Πληθυσμός                     79.749.461                       10.767.827

Μέσος όρος Ηλικίας      28,8 ετών                          42,8 ετών

Βρεφική Θνησιμότητα  23,07 στα 1.000                 4.92 στα 1.000

ΑΕΠ                               960 δις ευρώ                      215 δις ευρώ

Ρυθμός ανάπτυξης         3%                                      (-)4% -συμψηφιστική διαφορά 7%

Κατά κεφαλήν               11.538 ευρώ                       19.308 ευρώ

Ανεργία                          9%                                      24%

Δημόσιο Χρέος              40,04% του ΑΕΠ              161,3%

Εξωτερικό Χρέος           254,9 δις ευρώ                  448,7 δις ευρώ

Ανάπτυξη Βιομηχανίας  9,2%                                  -8,5% -συμψηφιστική διαφορά 17,7%

Εξαγωγές                        118,6 δις ευρώ                  20,52 δις ευρώ

Και σκεφτείτε, με βάση αυτά τα νούμερα και τους ρυθμούς, πως θα ήταν (είναι;) αυτοί και πως εμείς το 2020. Πως θα μεγάλωναν (μεγαλώσουν;) και σε τι χώρα τα δικά τους εγγόνια και σε τι τα δικά μας.

Θανάσης Κοντονάτσιος