Occupy Wall Street by Slavoj Zizek

Παρακάτω είναι η μετάφραση σχεδόν όλης της ομιλίας που έκανε ο Slavoy Zizek χθές, 9 Οκτωβρίου, στο Liberty Plaza στα πλαίσια της επίσκεψης και της συμμετοχής του στις συγκεντρώσεις της κίνησης Occupy Wall Street. Η ομιλία έγινε με φωνητική επανάληψη των συμμετεχόντων διότι δεν επιτρέπονται οι μικροφωνικές. Το αγγλικό κείμενο είναι εδώ. Ακολουθούν στο τέλος της μετάφρασης και τα δύο video της ομιλίας.

Πρώτο μέρος

Κατά την κρίση του 2008 καταστράφηκε η ιδιωτική περιουσία που είχε αποκτηθεί με σκληρή προσπάθεια με ρυθμό σαν όλοι εμείς να την καταστρέφαμε νύχτα μέρα για εβδομάδες. Σας λένε ότι είμαστε ονειροπαρμένοι. Οι πραγματικά ονειροπαρμένοι είναι αυτοί που νομίζουν ότι τα πράγματα μπορούν να συνεχίζουν επ’ άπειρον με τον σημερινό τρόπο. Δεν ονειρευόμαστε. Απλά ξυπνάμε από ένα όνειρο που μεταστράφηκε σε εφιάλτη. Δεν καταστρέφουμε τίποτα. Απλά είμαστε μέρτυρες του πως το ίδιο το σύστημα καταστρέφει τον εαυτό του. Όλοι θυμόμαστε τις κλασικές σκηνές των καρτούν όπου ο ήρωας φτάνει στον γκρεμό αλλά συνεχίζει να περπατά αγνοώντας το γεγονός ότι δεν υπάρχει τίποτα να τον στηρίζει. Πέφτει μόνο όταν κοιτάξει κάτω και αντιληφθεί το κενό. Ακριβώς αυτό είναι που κάνουμε εδώ. Λέμε στους τύπους της Wall Street να κοιτάξουν κάτω ! 

(χειροκροτήματα)

Τον Απρίλιο του 2011 η Κινεζική κυβέρνηση απαγόρευσε στην τηλεόραση, στο σινεμά και στα γραπτά κείμενα οποιαδήποτε αναφορά σε εναλλακτική πραγματικότητα ή ταξίδια στο χρόνο. Αυτό είναι ένα καλό σημάδι για την Κίνα. Σημαίνει ότι ο κόσμος εξακολουθεί να ονειρεύεται εναλλακτικές λύσεις οπότε πρέπει να απαγορευτεί το όνειρο. Εδώ δεν σκεφτόμαστε περί απαγόρευσης διότι το Σύστημα έχει αδρανοποιήσει την ικανότητά μας να ονειρευόμαστε. Κοιτάξτε τις ταινίες που βλέπουμε όλη την ώρα στο σινεμά. Είναι εύκολο να φανταστείς το τέλος του κόσμου. Έναν αστεροειδή να καταστρέφει την ζωή και τέτοια. Όμως δεν μπορείς να φανταστείς το τέλος του καπιταλισμού. Οπότε τι ακριβώς κάνουμε εδώ; Αφήστε με να σας πω ένα εξαιρετικό αστείο από την εποχή του κομμουνισμού.

Κάποιος στάλθηκε από την Ανατολική Γερμανία να δουλέψει στην Σιβηρία. Αυτός ήξερε ότι η αλληλογραφία του θα διαβαζόταν από τους λογοκριτές. Έτσι είπε στους φίλους του: Ας συμφωνήσουμε σε έναν κώδικα. Αν το γράμμα μου είναι γραμμένο με μπλε μελάνι τότε ότι γράφει θα είναι αλήθεια ενώ με κόκκινη μελάνι θα είναι ψέματα. Μετά ένα μήνα οι φίλοι του πήραν το πρώτο γράμμα. Ήταν γραμμένο με μπλε. Το γράμμα έγραφε: όλα είναι καταπληκτικά εδώ. Τα καταστήματα είναι γεμάτα με εξαιρετικά τρόφιμα. Τα σινεμά παίζουν καλές δυτικές ταινίες. Τα διαμερίσματα είναι μεγάλα και πολυτελή. Το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να βρει κανείς είναι κόκκινη μελάνη.

Έτσι ακριβώς ζούμε. Όλοι έχουμε την ελευθερία που επιθυμούμε. Το μόνο που μας λείπει είναι η κόκκινη μελάνη. Η κατάλληλη γλώσσα που να μπορεί να περιγράψει την ανελευθερία. Ο τρόπος που διδαχτήκαμε να μιλάμε για την ελευθερία, τον πόλεμο και την τρομοκρατία πλαστογραφεί την ελευθερία. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνετε εσείς εδώ σήμερα: Δίνετε σε όλους εμάς κόκκινη μελάνη.

Υπάρχει ένας κίνδυνος. Μην ερωτεύεστε τους εαυτούς σας. Περνάμε καλά εδώ. Αλλά να θυμάστε: τα καρναβάλια κάποτε τελειώνουν. Αυτό που πραγματικά μετράει είναι η επόμενη μέρα. Όταν θα πρέπει να επιστρέψουμε στην κανονική ζωή. Θα υπάρχουν άραγε αλλαγές τότε; Δεν θέλω να θυμάστε αυτές τις ημέρες σαν, ξέρετε: Ά! Ήμασταν νέοι και ήταν ωραία. Να θυμάστε ότι το βασικό μας μήνυμα είναι:  Μπορούμε να σκεφτόμαστε για εναλλακτικούς δρόμους. Ο κανόνας έσπασε. Δεν ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο και υπάρχει πολύς δρόμος μπροστά. Υπάρχουν πραγματικά δύσκολες ερωτήσεις που μας προκαλούν. Γνωρίζουμε τι ακριβώς δεν θέλουμε. Αλλά τι είναι αυτό που θέλουμε; Τι είδους κοινωνική οργάνωση μπορεί να αντικαταστήσει τον καπιταλισμό; Ποιος είναι ο τύπος των νέων ηγετών που επιθυμούμε;

Ας θυμόμαστε: το πρόβλημα δεν είναι η διαφθορά και η απληστία. Το πρόβλημα είναι το Σύστημα που σε πιέζει να παραδοθείς. Ας προσέχουμε όχι μόνο τους εχθρούς αλλά και τους ψεύτικους φίλους οι οποίοι εργάζονται ήδη για να αλλοιώσουν την σημερινή σας προσπάθεια. Το κάνουν με τον ίδιο τρόπο που πίνετε καφέ χωρίς καφεΐνη, μπίρα χωρίς αλκοόλ, παγωτό χωρίς λιπαρά. Θα προσπαθήσουν να μετατρέψουν το κίνημα σε μια ανώδυνη ηθική διαμαρτυρία.  [ εδώ λείπουν μια ή δύο προτάσεις ].

Δεύτερο μέρος

… καπουτσίνο των ‘Starbucks’. Όπου το 1% διατίθεται για να σώσει παιδιά. Είναι αρκετό για να μας κάνει να αισθανόμαστε καλά. Αφού ήδη έχουμε αναθέσει σε άλλους την εργασία και τα βάσανα. Αφού ήδη υα γραφεία συνοικεσίων καθημερινά αναθέτουν σε άλλους ακόμα και την ερωτική μας ζωή.

Αντιλαμβανόμαστε τώρα ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα επιτρέψαμε να ανατεθεί σε άλλους η πολιτική μας συμμετοχή. Δεν είμαστε κομμουνιστές. Αν ο κομμουνισμός είναι το σύστημα που κατέρρευσε το 1990, μην ξεχνάτε ότι εκείνοι οι κομμουνιστές είναι σήμερα οι πλέον αποτελεσματικοί και αδίστακτοι καπιταλίστες. Στην Κίνα σήμερα υπάρχει καπιταλισμός περισσότερο δυναμικός από τον Αμερικάνικο ο οποίος δεν χρειάζεται την δημοκρατία. Που σημαίνει, όταν κριτικάρετε τον καπιταλισμό, να μην επιτρέπετε να σας εκβιάζουν με το επιχείρημα ότι είστε εναντίον της δημοκρατίας. Έχει τελειώσει  πια το πάντρεμα καπιταλισμού και δημοκρατίας.

Η αλλαγή είναι εφικτή. Οπότε, τι θεωρούμε σήμερα δυνατό να γίνει; Απλώς παρατηρήστε τα μέσα ενημέρωσης. Από την μία μεριά στην τεχνολογία και την σεξουαλικότητα όλα είναι δυνατά. Μπορείτε να ταξιδέψετε στο Φεγγάρι. Μπορείτε να γίνεται αθάνατοι με την βιογενετική. Μπορείτε νε έχετε σεξ με ζώα ή δεν ξέρω τι. Για ρίξτε όμως μια ματιά στην κοινωνία και στην οικονομία. Εκεί σχεδόν οτιδήποτε θεωρείται αδύνατον. Θέλετε ας πούμε, να αυξήσετε λίγο τους φόρους για τους πλούσιους αλλά σου λένε είναι αδύνατον αφού έτσι θα χαθεί η ανταγωνιστικότητα. Θέλεις περισσότερα χρήματα για την δημόσια υγεία: σου λένε ότι είναι αδύνατον διότι αυτό θα σημαίνει ένα ολοκληρωτικό κράτος. Υπάρχει κάτι λάθος στον κόσμο όπου σου υπόσχονται την αθανασία αλλά δεν μπορείς να ξοδέψεις λίγα περισσότερα για την υγεία. Ίσως αυτό να θέτει τις προτεραιότητές μας εδώ. Επιζητούμε υψηλότερο βιοτικό επίπεδο. Η μόνη έννοια με την οποία είμαστε κομμουνιστές είναι ότι ενδιαφερόμαστε για τα κοινά. Η φύση είναι κάτι κοινό. Η ιδιωτικοποιούμενη γνώση είναι κοινή. Τα επιτεύγματα της βιογενετικής είναι κοινά. Γι αυτά και μόνο γι αυτά θα πρέπει να παλέψουμε.

Ο κομμουνισμός απέτυχε απόλυτα. Αλλά τα κοινά προβλήματα είναι εδώ. Αυτοί σας λένε ότι δεν είστε Αμερικάνοι εσείς εδώ. Αλλά οι φανατικοί συντηρητικοί που θεωρούν τους εαυτούς τους πραγματικούς Αμερικάνους θα πρέπει να θυμούνται κάτι. Τι είναι ο Χριστιανισμός; Είναι το Άγιο Πνεύμα. Τι είναι το Άγιο Πνεύμα; Είναι μια κοινότητα ισονομίας αποτελούμενη από πιστούς που συνδέονται μεταξύ τους με την αγάπη. Αυτοί έχουν την ελευθερία και την υπευθυνότητα να ζουν έτσι. Με αυτήν την έννοια το Άγιο Πνεύμα είναι εδώ τώρα. Και εκεί κάτω στην Wall Street είναι οι παγανιστές που λατρεύουν βλάσφημα είδωλα. Λοιπόν, ότι χρειαζόμαστε τώρα είναι υπομονή. Το μόνο πράγμα που φοβάμαι είναι ότι κάποια στιγμή θα πάμε σπίτι και μετά θα συναντιόμαστε μια φορά το χρόνο για να πιούμε μπίρα και να θυμηθούμε νοσταλγικά πόσο ωραία ήταν εδώ. Ας υποσχεθούμε στους εαυτούς μας ότι αυτό δεν θα συμβεί.

Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι καμιά φορά ποθούν κάτι χωρίς όμως να το επιθυμούν πραγματικά. Μη φοβάστε να θέλετε αυτό που πραγματικά ποθείτε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

video_1

video_2
.

ΚΚΕ, η Μαντάμ Σουσού της πολιτικής

Στις εποχές που όλοι περνάμε και στις όλο και πιο αλλοπρόσαλλες εμπειρίες που κάθε μέρα ζούμε, ο καθ’ ένας αντιδρά διαφορετικά, ανάλογα με τον χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία του. Εγώ για παράδειγμα, αισθάνομαι μια ακατάσχετη τάση να ξεσπάσω κάπου, οπότε πολλές φορές αντιδρώ γράφοντας ένα κείμενο για το blog που να είναι όσο γίνεται καυστικό και να εμπεριέχει κατηγορηματικά αρνητικές έως επιθετικά απαξιωτικές ή ακόμη και υβριστικές θέσεις κι εκφράσεις για αυτόν ή τέλος πάντων γι ότι με πείραξε.

Άλλες φορές την πληρώνουν τα φιλικά μου blogs διότι γράφω σχόλια που είναι εκτός θέματος, επιθετικά ή ασυνάρτητα  (με την ευκαιρία ζητώ συγγνώμη από όλους τους φίλους που πότε – πότε ταλαιπωρώ μ’ αυτόν τον τρόπο)  και σε καμία περίπτωση δεν αντανακλούν αυτό που πραγματικά εννοώ.

Αντιλαμβάνομαι ότι κανένας από τους δύο τρόπους αντίδρασης δεν είναι ιδιαίτερα εποικοδομητικός ούτε και προωθεί τις όποιες ιδέες ή απόψεις εκφράζονται αλλά έτσι μου βγαίνει, τι να κάνουμε;

Σε μια τέτοια φάση αγανάκτησης βρέθηκα σήμερα όταν διάβασα στις Ανιχνεύσεις την είδηση περί αποκατάστασης του Άρη Βελουχιώτη από το ΚΚΕ. Αγανάκτηση διότι το κομματίδιο αυτό δεν κουράζεται να δοκιμάζει όχι απλώς τον πολιτικό ορθολογισμό, αλλά την ίδια την λογική και την ίδια την αισθητική κάθε φορά που επιδεικνύει τον εξτρεμιστικό του υπερσυντηρητισμό και την απάνθρωπη ακαμψία του. Οι άνθρωποι αυτοί στερούμενοι στοιχειώδους πολιτικής αυτογνωσίας και παραβλέποντας αυτάρεσκα το αναποτελεσματικό, στάσιμο και εν τέλει επικίνδυνο για την αριστερά και την κοινωνία, τρεμάμενο 7, άντε … 8% τους, λειτουργούν ως η Μαντάμ Σουσού της πολιτικής και μεγαλοπιάνονται με χαζές και ανούσιες «αποκαταστάσεις» σε λάθος χρόνο και καμιά φορά, για λάθος πρόσωπα ωσάν να είναι … το ίδιο το Κ.Κ.Σ.Ε. στα ντουζένια του !

Όμως ακόμη κι αυτές τις θλιβερά ρετρό φιέστες δεν μπορούν να τις φέρουν σε πέρας διότι δεν τους λείπει μόνο το πολιτικό ανάστημα. Έχουν πρόβλημα και με το ηθικό. Τους δόθηκε τις προηγούμενες μέρες η δυνατότητα να αποκαταστήσουν και να αγκαλιάσουν, έστω και αργά, έναν ανιδιοτελή και άδολο άνθρωπο που δραστηριοποιήθηκε πρωταγωνιστικά στις γραμμές τους και τελικά έδωσε την ζωή του για τις ιδέες του. Όμως όχι, η μικροψυχία για μια ακόμη φορά νίκησε τις ιδέες. Στην τελετή που έγινε στην Λαμία οι αρχιερείς του ξύλινου λόγου και της αποστεωμένης σκέψης αποφάσισαν ότι ο Άρης «… ήρθε σε ρήξη με τις αρχές του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού … » οπότε και η αποκατάστασή του θα φτάσει μόνο στο … 50%. Το υπόλοιπο μισό μένει για τις επερχόμενες γενιές που θα κληθούν να ξεπλύνουν την σημερινή ντροπή των κουκουέδων. Ντροπή !

.

Έτσι "σώνουν" την Ελλάδα ο γαπας και οι λακέδες του ...

Occupy Wall Street ή όπως λέμε: Tea Party για … Δημοκρατικούς

Occupy Wall Street βέβαια, αλλά και να μην μπερδεύουμε τα ανώδυνα πανηγυράκια με την προοδευτική δράση. Είναι από τα πλέον μελανά σημεία των καιρών η απάθεια και το βόλεμα των πολιτών των ΗΠΑ πάνω στην δυστυχία και τον κλεμμένο πλούτο δισεκατομμυρίων ανθρώπων αυτού του κόσμου. Οι διάφορες ξεκάθαρα α-πολιτικές συγκεντρωσούλες των 1.000 και 3.000 ατόμων ‘χρηματοοικονομικού’ αποκλειστικά περιεχομένου σε μια χώρα των 330.000.000 κατοίκων προκαλούν στην αρχή την θυμηδία και κατόπιν την λύπη.

.

Καλορίζικο το ελαιοτριβείο κύριε Rösler

Αυτός ο ουρανοκατέβατος vice chancellor κος Philipp Rösler, εκτός από αφόρητα φασίστας είναι και επικίνδυνα σαλτιμπάγκος. Ήρθε στην Ελλάδα με τυμπανοκρουσίες και γλειψίματα από τους επιτόπιους λακέδες, για να κάνει μια υποτονική και χωρίς κανένα περιεχόμενο επίσκεψη που στόχο έχει την εσωτερική (Γερμανική) κατανάλωση τόσο στο επίπεδο της προσωπικής του προβολής όσο και ως βήμα προετοιμασίας, διότι σε λιγότερο από ένα χρόνο έρχονται εκλογές στην χώρα του όπου οι νεόφερτοι Πειρατές, οι Πράσινοι αλλά και οι σοσιαλιστές του SPD με τον νέο τους ηγέτη, κυριολεκτικά σαρώνουν.

Από τις «συμφωνίες»  που επιτεύχθηκαν στην Αθήνα ξεχωρίζουν:

- συμφωνία για την δημιουργία ενός ομιχλώδους χρηματοδοτικού εργαλείου με το όνομα … Ελλάδα (sic)

- συμφωνία για τιτλοποίηση (sic) κάποιου αίολου σχεδίου Ήλιος περί φωτοβολταϊκών

- συμφωνία μεταξύ κάποιου(;) Ελληνικού και κάποιου(;) Γερμανικού αρχιτεκτονικού γραφείου για την ανάπτυξη ... γηπέδων γκολφ

- και τέλος, η συμφωνία του αιώνα, που αφορά επένδυση ελαιοτριβείου βιολογικού λαδιού στην Καλαμάτα ύψους 2,5 εκατ. ευρώ παρακαλώ (ως ευχαριστίες πήρε και ένα μαντήλι Καλαματιανό για να μας θυμάται)

Είναι βέβαιο ότι πίσω από το αντιπαθές μειράκιο κρύβονται οι αχόρταγοι Γερμανοί «επενδυτές» που καλοβλέπουν νευραλγικά τμήματα της δημόσιας περιουσίας όπως πχ ΕΥΔΑΠ. Όμως  να μας δουλεύουν ακόμα και οι νέο-φιλελε τυχάρπαστοι νεαρούληδες τύπου Rösler νομίζω ότι … πάει πολύ.

.

Η βίαιη φτωχοποίηση ως μοντέλο διακυβέρνησης

Το νέο Ευρωπαϊκό παράδειγμα διακυβέρνησης

[ … ] Οι φτωχοδιάβολοι Έλληνες και οι λοιποί  «παρίες» του νότου γίνονται πανδέκτες της πανευρωπαϊκής και πάνδημης διαμαρτυρίας για τις πολιτικές ασύμμετρης λιτότητας που επιβάλλει η Ένωση. Είναι ο εύκολος στόχος των ανεξέλεγκτων δυνάμεων της αγοράς, των πολιτικών πυγμαίων που «ηγούνται» της Ευρώπης και ενός νέο-συντηρητικού ευρωπαϊκού κοινού που δεν διεκδικεί για τον εαυτό του αλλά ικανοποιείται από την ανεξέλεγκτη πορεία εξαθλίωσης των λαών του νότου.

Στην περίπτωση της Γερμανίας το πολιτικό σύστημα και οι εκπρόσωποι του κατάφεραν να αποπροσανατολίσουν τη γερμανική κοινή γνώμη. Ως αποτέλεσμα, αντί οι γερμανοί πολίτες να απαιτήσουν περισσότερα για τους ίδιους απαιτούν όχι απλά λιγότερα για τους άλλους, αλλά την εξαθλίωση των λαών του νότου στα πλαίσια μίας κανιβαλιστικής και εξόχως α-πολιτικής λογικής που θέλει τη δυστυχία του γείτονα να αποτελεί τη Λυδία Λίθο της δικής τους εικονικής ή αυθαίρετα προσδιοριζόμενης ευτυχίας. [ … ]

( από άρθρο του Γιώργου Βοσκόπουλου, Επίκουρου Καθηγητή - Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Πανεπιστημίου Μακεδονίας, ολόκληρο το άρθρο εδώ )

.