Οι διάβολοι

Η πωρωμένη ηγεσία της αιμοδιψούς 'αυτοκρατορίας' παρακολουθεί σύσσωμη την εν ψυχρώ εκτέλεση αόπλων ανθρώπων. Μετά το πέρας της σφαγής, όλοι δήλωσαν «εξαιρετικά χαρούμενοι» …

Πως θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν άραγε οι πολίτες αυτής της χώρας που ανέχονται επί πολλές δεκαετίες ηγεσίες αυτού του επιπέδου; Πως; Ίσως με τον ίδιο τρόπο που χαρακτηρίζονται, ας πούμε, οι Έλληνες πολίτες που παρακολουθούν με απόλυτη απάθεια τα καταστροφικά μέτρα του δωσίλογου βλάκα. Έτσι !

.

Η «ανατροπή» του ΚΚΕ (ήμαρτον!)

Βέβαιο είναι ότι οι υπερσυντηρητικοί λακέδες που συντηρούν, λόγω της εξτρεμιστικής τους και πολύπλευρης ιδιοτέλειας, το συστημικό ΚΚΕ το οποίο υποσκάπτει με όλο και μεγαλύτερη ένταση και λύσσα τα συμφέροντα των πολιτών, εκφράζονται απόλυτα από το άρθρο του μόνιμα σκοταδιστικού Ριζοσπάστη με τίτλο «Κίνημα ανατροπής και όχι ενσωμάτωσης», το οποίο επιτίθεται  στο κίνημα των Ισπανών αλλά και στην Ελληνική αριστερά με τους γνωστούς ηλίθιους χαρακτηρισμούς περί οπορτουνιστών και τα τοιαύτα. Αν αντέχετε διάβάστε το.

Ότι δεν είναι ΚΚΕ είναι αναρχικοί, εξτρεμιστές (ακροαριστεροί) και οπορτουνιστές (sic), αυτό νομίζουν τα ανεγκέφαλα απολιθώματα του «κόμματος». Ότι όμως είναι ΚΚΕ είναι και σεχταριστικό, ιδιοτελές, σκοτεινό και βλαβερό για την πρόοδο των πολιτών και την δράση της Αριστεράς. Αυτό το δεύτερο όμως τους ξέφυγε, αφού ο Ιωσήφ δεν το είχε προβλέψει.

Ουδείς δεν είναι τόσο βλάξ ώστε να περίμενε ή να περιμένει την Δημοκρατία να ξεπροβάλλει ξαφνικά από κάποια πλατεία είτε αυτή είναι της Μαδρίτης είτε του Καϊρου. Από το σημείο αυτό όμως, μέχρι να ακυρώνουμε με έναν κενό και αλαζονικό τρόπο τις προσπάθειες των πολιτών να εκφράσουν – με όποιο τρόπο σήμερα μπορούν – την αντίθεσή τους σε ότι συμβαίνει στην Ευρώπη, η απόσταση είναι μεγάλη. Πολύ μεγάλη.

Τα «παιδιά» του Ριζοσπάστη και ο συγγραφέας του εν λόγω άρθρου που δεν έχει το θάρρος να το υπογράψει παρά μόνο με τα αρχικά Δ.Κ., θα προτιμούσαν ίσως οι Ισπανοί πολίτες να κάνουν μια γρήγορη παρέλαση με κόκκινα πανάκια και ομοιόμορφα (… αχρείαστα να είναι) ροπαλάκια και μετά να πάνε αμέσως στο σπίτι. Στο σπίτι γρήγορα διότι έξω κυκλοφορούν ανήσυχοι και αυθόρμητοι τύποι, έξω κυκλοφορούν το twitter και οι "οπορτουνιστές" … γρήγορα πίσω στο μαντρί κόκκινα (ή μήπως ροζ;) προβατάκια μου. Στο μαντρί !

.

it beats left there

Lyrics ©2001 Rammstein.
Kann man Herzen brechen
können Herzen sprechen
kann man Herzen quälen
kann man Herzen stehlen
Sie wollen mein Herz am rechten Fleck
doch seh ich dann nach unten weg
da schlägt es links
Können Herzen singen
kann ein Herz zerspringen
können Herzen rein sein
kann ein Herz aus Stein sein
Sie wollen mein Herz am rechten Fleck
doch seh ich dann nach unten weg
da schlägt es links
links zwo drei vier
Kann man Herzen fragen
ein Kind darunter tragen
kann man es verschenken
mit dem Herzen denken
Sie wollen mein Herz am rechten Fleck
doch seh ich dann nach unten weg
da schlägt es in der linken Brust
der Neider hat es schlecht gewusst
Links zwo drei vier



Unofficial Translation ©2003 Jeremy Williams.
Can you break hearts
can hearts speak
can you torture hearts
can you steal hearts
They want my heart on the right spot
but then I look below
it beats left there
Can hearts sing
can a heart burst
can hearts be pure
can a heart be made of stone
They want my heart on the right spot
but then I look below
it beats left there
left two three four left *
Can you ask hearts
(can you) carry a child **
can you give it away
(can you) think with your heart
They want my heart on the right spot
but then I look below
it beats there in the left breast
the envious have not known it well
Left two three four left

* "Left two three four" is as in an army chant for marching.
** "Ein Kind unter dem Herzen tragen" literally means "to carry a child under the heart" and is an idiom in German that means "to be pregnant".

Ο Jean-Claude Juncker και η ψυχοπαθολογία του πολιτικού σουρεαλισμού

Ο πρόεδρος του Eurogroup (σσ. είναι η σύνοδος των Υπουργών Οικονομικών των χωρών της ΕΕ που έχουν νόμισμα το ευρώ, δηλαδή ανήκουν στην ευρωζώνη), Jean-Claude Juncker, θεωρεί ότι η Ελλάδα πρέπει να δημιουργήσει μια ανεξάρτητη υπηρεσία κοινής αποδοχής επιφορτισμένη με την εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων της στα πρότυπα του μηχανισμού που διαμορφώθηκε για την οργάνωση και την εκτέλεση των ιδιωτικοποιήσεων της δημόσιας περιουσίας της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Μάλιστα ο Juncker συμπλήρωσε ότι η υπηρεσία αυτή θα πρέπει να στελεχωθεί από διεθνείς εμπειρογνώμονες, προκειμένου να εξασφαλίσει έναν ικανό βαθμό ανεξαρτησίας δεδομένου ότι, όπως επιθυμεί ο ίδιος, το Ελληνικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων θα πρέπει να υλοποιηθεί υπό την απ’ ευθείας εποπτεία και τον έλεγχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σαν να μη έφθαναν αυτά ο Juncker δήλωσε ότι τα έσοδα από το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα θα πρέπει να υπερβούν τον σημερινό στόχο των 50 δις ευρώ όπως επίσης και να εγκαταλειφτεί κάθε σχέδιο ή σκέψη για πιθανή αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους.

Αν πρόκειται απλώς για ένα μπαράζ «δηλώσεων σκοπιμότητας» τότε αποδεικνύεται πόσο αλαζόνες και εξ’ αυτού βαθύτατα ηλίθιοι είναι οι ευρω-ηγέτες τύπου Juncker αφού δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί ότι τέτοιου είδους δηλώσεις όχι μόνο δεν πείθουν κανέναν, αλλά αντίθετα επιτείνουν το κακό κλίμα στο επίπεδο των διαβόητων «αγορών» και υπονομεύουν ακόμη περισσότερο την ήδη κακή ψυχολογία των ευρωπαίων πολιτών (και φυσικά όχι μόνο των Ελλήνων), ενσπείροντας πρόσθετους προβληματισμούς και ανασφάλεια.

Ο κος Juncker δεν αντιλαμβάνεται:

(α) πόσο κακό προηγούμενο θα αποτελούσε μια τέτοια κίνηση για τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ

(β) πόσο εκτεθειμένη θα άφηνε την Ελλάδα ένας τέτοιος μηχανισμός στις ορέξεις του διεθνούς κεφαλαίου στην προσπάθειά του να αποκτήσει πόρους με τιμές «κοψοχρονιά»

(γ) πόσο μεγάλο θα ήταν το τραύμα στην ήδη δοκιμαζόμενη σκληρά Ελληνική εθνική κυριαρχία

(δ) πόσο πιο κοντά θα ερχόταν η πιθανότητα ανεξέλεγκτης και ανεπίστρεπτης κοινωνικής έκρηξης στην Ελλάδα

(ε) πόσο γελοία φαίνεται η θέση του για υπέρβαση του στόχου των 50 δις όταν και τα μικρά παιδιά ακόμη αντιλαμβάνονται ότι ένας τέτοιος στόχος είναι εξωπραγματικός και παντελώς ανέφικτος για πάρα πολλούς λόγους

Στην περίπτωση που ο κύριος Juncker πραγματικά πιστεύει αυτά που λέει, τότε βρισκόμαστε πλέον στην σφαίρα του πολιτικού σουρεαλισμού. Τέτοιες θέσεις αποδεικνύουν ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, και μάλιστα αυτοί που κατέχουν ανώτατες θέσεις, όχι μόνο είναι εκτός τόπου και χρόνου, όχι μόνο κατέληξαν να εκπροσωπούν μια σχεδόν φαιδρή πλέον μορφή πολιτικού εξτρεμισμού, αλλά είναι και απολύτως επικίνδυνοι για την Ευρώπη και τους πολίτες της όντας πια από την φύση και την θέση τους εχθροί της Ευρωπαϊκής ενοποίησης και καταστροφείς κάθε ελπίδας για ομαλή υπερπήδηση των τεράστιων εμποδίων που ορθώνονται μπροστά στην προσπάθεια εξασφάλισης θετικού μέλλοντος για την Ευρωπαϊκή Οικονομία.

Οι δύο αυτές εκδοχές έχουν πολλές ομοιότητες με τον μύθο της Σκύλλας και της Χάρυβδης που αν συνδυαστεί με την έλλειψη μηχανισμού εκπροσώπησης και σύγχρονου ιδεολογικού υπόβαθρού που κατατρύχει τους πολίτες της Ευρώπης, οδηγεί οποιονδήποτε σκέφτεται με την λογική να συνειδητοποιήσει πόσο αδύνατη είναι κάθε πρόβλεψη σχετικά με το μέλλον που αναμένει την Ευρώπη μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια ή ακόμη και μήνες. Πόσο μάλλον όταν πολιτικοί νάνοι τύπου Juncker εξακολουθούν να καταλαμβάνουν κρίσιμες θέσεις μέσα στην ιεραρχία των Βρυξελλών.

.

Φάμπρικες ενοχοποιήσεων με τις πλάτες της «δικαιοσύνης» ;

Παραθέτω το κείμενο της Γεωργίας Δάμα που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία την Δευτέρα 16 Μαΐου, σχετικά με την εντελώς αδικαιολόγητη σύλληψη αλλά και προ-φυλάκιση στον Κορυδαλλό του φοιτητή Φώτη Δήμου.

Τα προβληματικά και εξτρεμιστικά στοιχεία με τα οποία έχουν - συνειδητά; - επανδρωθεί τα σώματα ασφαλείας (sic) πληγώνουν την ήδη επιβαρυμένη κοινωνία, στήνοντας φάμπρικες ενοχοποιήσεων και εξασκώντας παράνομη, αχρείαστη και χυδαία βία.

Την φυλάκιση, παρά τα συντριπτικά αποδεικτικά της αθωότητάς του στοιχεία, πρότεινε η εισαγγελέας, αποδεικνύοντας ότι το Πανεπιστήμιο δεν αρκεί για να μας κάνει ανθρώπους και ένα πτυχίο νομικής δεν αρκεί για να κάνει τους πατεράδες μας υπερήφανους και τους συμπολίτες μας ασφαλέστερους. Παρακάτω το κείμενο:

--

Ο 21χρονος Φώτης Δήμου, που τελείωνε την πτυχιακή του στο ιατρικό εργαστήρι των ΤΕΙ Αθηνών, προφυλακίστηκε μετά την πορεία της περασμένης Τετάρτης.

Οπως περιγράφει, «στις 11 το πρωί, μαζί με τους Βασ. Αθανασόπουλο, Δημ. Αλεξίου και Δημ. Λάμπρη φύγαμε με το αυτοκίνητο από το Γαλάτσι, το αφήσαμε στην Πανόρμου και μπήκαμε στο Μετρό. Οταν βγήκαμε, πέρναγε η πορεία του ΠΑΜΕ. Κατεβήκαμε τη Σταδίου ψάχνοντας για γνωστούς. Γινόταν χαμός, δεν βρίσκαμε κανέναν. Μπήκαμε στο μπλοκ του κινήματος "Δεν πληρώνω". Κι ακολουθήσαμε την πορεία μέχρι το Σύνταγμα».

Ολα συνέβησαν τη στιγμή που ο κόσμος αποχωρούσε: «Κατεβαίνοντας την Πανεπιστημίου για να φύγω, πήρα τη μητέρα μου τηλέφωνο για να μην ανησυχεί. Κοίταξα τις αναπάντητες κλήσεις της στο κινητό. Η ώρα ήταν 1.33. Ακούω εκρήξεις. Ενα τεράστιο μπουλούκι αναρχικών κατέβαινε από το Σύνταγμα προς το μέρος μου. Ολοι έτρεχαν. Και πίσω μας τα ΜΑΤ. Φορούσα μια μπλούζα και το παντελόνι της φόρμας. Και μια ιατρική μάσκα κρεμασμένη προληπτικά στο λαιμό. Μπροστά μου ήταν ο Βασ. Αθανασόπουλος. Του δίνω την ταυτότητα, το δίπλωμα, το πάσο και το κλειδί του αυτοκινήτου να μη μου πέσουν».

Προβλέποντας τι θ' ακολουθούσε: «Ξαφνικά άρχισαν να επιτίθενται τα ΜΑΤ από δεξιά κι αριστερά. Ρίχνοντας πολλά χημικά μέσα στον κόσμο. Πανικοβλήθηκα. Ζαλίστηκα κι έπεσα κάτω. Προσπαθώντας να σηκωθώ έφαγα την πρώτη κλοτσιά από έναν ΜΑΤατζή. Είδα πολλούς επάνω μου, δεν θυμάμαι πόσους. Με χτυπούσαν. Κλοτσιές στο κεφάλι, σ' όλο το σώμα. Με ψέκαζαν στο πρόσωπο με χημικά. Ο ένας με τραβάει στο πεζοδρόμιο. Ουρλιάζοντας "κάτσε κάτω. Σκάσε. Τα χέρια πίσω". Μου φόρεσε χειροπέδες. Ενας άλλος κουβαλάει ένα σακίδιο. "Τι είναι αυτό ρε; Για να δούμε ρε τι έχει μέσα". Απάντησα πως δεν είναι δικό μου. Το άνοιξε. Είχε μολότοφ».

Ο εξευτελισμός: «Με σέρνανε στην Πανεπιστημίου μέχρι τα Χαυτεία. Με πετάγανε πάνω στα κολονάκια. Μία ολόκληρη διμοιρία με χτυπούσε βρίζοντας: "Βρομιάρη, μαλάκα, σκάσε. Θα σε γα....... στη φυλακή σκουπίδι". Επειδή φώναζα ότι δεν είναι δικά μου. Ο ψηλός από δεξιά απαντάει "δεν πειράζει. Ενα δωράκι από μας...". Στα Χαυτεία περίμενα γονατιστός μέχρι να έρθει το περιπολικό. Οταν με χτυπούσαν θυμάμαι που φώναξε ένας "μην τον ακουμπάτε, κάμερες"».

Οι κατηγορίες: «Βρίσκομαι προφυλακισμένος στη ΓΑΔΑ, στον 7ο όροφο. Ανάμεσα σε κατηγορούμενους για ληστείες και ναρκωτικά. Μας έφεραν όλους μαζί, αλλά κράτησαν μόνο εμένα. Δεν πίστευα ότι μπορεί να μου συμβεί. Είπαν ότι αντιστάθηκα στη σύλληψη, ενώ με κλοτσούσαν στο κεφάλι και με ψέκαζαν. Με κατηγορούν για την ιατρική μάσκα. Και για μια τσάντα με μολότοφ που δεν είναι δική μου».

--

Ένα πολύ καλό κείμενο για το ίδιο θέμα με ενδιαφέρουσες παραπομπές, βρίσκεται στο blog του Νίκου Σαραντάκου.

.

χωρίς Ντροπή, χωρίς Θεό …

να μεταφερθούν

οι παράνομοι μετανάστες

σε μισοαφημένα νησιά

Σαν απόκοσμος στίχος στρεβλού πνεύματος, ποιητή της χώρας των τεράτων …

Αυλαία !

.

Τα μαντριά

Υπάρχουν άραγε «καλοί βουλευτές» στα πολιτικά μαντριά της αριστεράς;

Για το μαντρί της Κουμουνδούρου δεν ξέρω, πολλά και διάφορα, θετικά και αρνητικά, διανεμίζονται εκεί. Όμως στο μαντρί του Περισσού δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν καλοί βουλευτές. Η απόλυτα θρησκευτική προσκόλληση σε αναχρονισμούς (πχ. όχι tweet μόνο Ριζοσπάστη), η εξωφρενική πολιτική (μόνο;) ιδιοτέλεια, η απροκάλυπτη τάση για χειραγώγηση των πολιτών (η κοινωνία των πολιτών είναι ο χειρότερος εφιάλτης του Περισσού) και η επιθετική στάση προς το σύνολο της «μη σταλινικής» αριστεράς δεν έχουν τίποτα το «καλό».

Άλλωστε, είναι πολλοί αυτοί που όπως εγώ, πιστεύουν ότι  η λανθασμένη ή στρεβλή πολιτική αντίληψη προβάλλεται και στην όποια ηθική συγκρότηση των ατόμων που την υπηρετούν.

Τα γράφω αυτά τα «τσιτωμένα» λόγω ενός δροσερού post της cynical αλλά και με αφορμή ένα άρθρο του Π. Παπακωνσταντίνου που ίσως φέρνει για συζήτηση θέματα συναίνεσης και συνεργασίας με το εκ του περισσού κόμμα. Άποψή μου είναι ότι όχι μόνο δεν πρέπει να τίθεται ζήτημα συνεργασίας, αλλά η παρωχημένη νοοτροπία και η αρχαία πολιτική φιλοσοφία αυτού του μηχανισμού μαζί με τους όποιους κοινωνικούς αυτοματισμούς αυτή συντηρεί, θα πρέπει να αποδυναμωθούν και εκλείψουν το συντομότερο.

Ο μηχανισμός του Περισσού λειτουργεί σήμερα ως ο πυρήνας και η γενεσιουργός αιτία των φυγόκεντρων δυνάμεων που κρατούν την αριστερά αποδυναμωμένη μέσα σε ένα παραλήρημα πλήρως αποπροσανατολισμένης πολυδιάσπασης δυνάμεων που οδηγεί σε ελαχιστοποίηση του κοινωνικού της πρωτίστως και ύστερα του πολιτικού της βάρους. Η συμμετοχή σ’ αυτόν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως της αξίζει: ως συνενοχή !

Η σύγχρονη αριστερά θα πρέπει επί τέλους να αντιμετωπίσει το ΚΚ ως αυτό ακριβώς που είναι και να αναλάβει την ευθύνη να πληροφορήσει σχετικά τους πολίτες.

Δεν πρόκειται για «επαναστατική δύναμη» ούτε καν για προοδευτικό κόμμα. Κάτω από την κόκκινη μπογιά, τα ομοιόμορφα ροπαλάκια, τις βαθυστόχαστες δήθεν θέσεις που απλώς εκφράζουν το αυτονόητο, τις παρελάσεις και την ιδεολογική αλαζονεία, κρύβεται ένας παρωχημένος και σκληρός, απόλυτα συστημικός μηχανισμός.

.

O Σαμαράς, η συναίνεση και η μετά ΠΑΣΟΚ εποχή

«Αυτό που γίνεται σήμερα έχει ήδη αποτύχει... Υπάρχουν και προβλήματα στην εφαρμογή του. Αλλά ήταν λάθος ως σχεδιασμός... Ήταν λάθος η συνταγή» Αυτά και άλλα παρόμοια δακρύβρεχτα και συγκινητικά δηλώνει όπου βρεθεί και όπου σταθεί ο Α. Σαμαράς.

Όμως παρ’ όλα τα «προβλήματα στην εφαρμογή» και την «αποτυχημένη συνταγή» ο αρχηγός του υπερσυντηρητικού και νεοφιλελεύθερου κόμματος συναινεί στις σωρηδόν ιδιωτικοποιήσεις όπως επίσης συναινεί στην εφαρμογή και επιτυχία του «προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης» (αυτό ακριβώς δεν είναι το μνημόνιο;).

Ελπίζω να είναι σε όλους κατανοητό ότι η περιβόητη συναίνεση έχει ήδη, και μάλιστα προ πολλού, δοθεί. Τα υπόλοιπα είναι ανήθικη υποκρισία και δημαγωγικά τερτίπια. Το απαρχαιωμένο ιδεολογικό προφίλ, η πολύ κακή ιστορία και το ενδοτικό και ιδιοτελές ακροατήριο αυτού του κόμματος προεξοφλούν  την παρούσα «συναίνεση» αλλά και κάθε μελλοντική «συναίνεση» τυχόν ζητηθεί από την έξαλλη δυτική νεοφιλελεύθερη αγέλη.

Ακόμα κι αν το κόμμα αυτό και ο αρχηγός του ήθελαν να κρατήσουν κάποια, στοιχειώδη έστω, γραμμή άμυνας, οι ξένοι φίλοι μας θα έσπευδαν να υπενθυμίσουν προς όλες της κατευθύνσεις μέσα και έξω από την χώρα ότι εκτός από τον Σαμαρά υπάρχει και η Ντόρα (κατά κόσμον Θεοδώρα Μητσοτάκη). Ο Σαμαράς είναι υποχρεωμένος να δώσει, και έχει ήδη δώσει στην εσωτερική οικονομική ελίτ αλλά κυρίως στους εξωτερικούς μας "φίλους" της EU και του IMF, την «συναίνεσή» του όχι για να εξασφαλίσει την προοπτική να γίνει – άμεσα ή όχι – πρωθυπουργός αλλά απλούστατα για να διατηρήσει αυτή καθ’ αυτή την αρχηγία του κόμματός του. Ύστερα βλέπουμε.

Το παιχνίδι που παίζεται την στιγμή αυτή στην πλάτη των Ελλήνων πολιτών είναι το καταστροφικότερο και χυδαιοδέστερο στην ιστορία αυτής της χώρας. Τα αδιάντροπα τσιράκια τύπου Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου-Ραγκούση ούτε λίγο ούτε πολύ έφτασαν να προαναγγείλουν την απόλυση 150.000 υπαλλήλων του δημοσίου μέχρι το 2013. Παραβλέπουν τα ανθρωπόμορφα αυτά κτήνη ότι στην πραγματικότητα μιλούν για την καταστροφή της ζωής άνω των 600.000 ανθρώπων διότι τόσοι είναι οι εξαρτώμενοι (παιδιά, μη εργαζόμενα μέλη κλπ) άνθρωποι από ένα τέτοιο πλήθος εργαζομένων.

Το σενάριο είναι να καταστραφεί κάθε δημοτικότητα και ισχύς στην εκλογική βάση του κυβερνόντος κόμματος αφού όμως υλοποιηθούν πρώτα μια σειρά από ληστρικά και καταστροφικά μέτρα και αφού εξασφαλιστούν οι εξωτερικοί αλλά και οι εσωτερικοί δανειστές.

Η άποψή μου είναι ότι μόνο τότε θα προκηρυχτούν εκλογές.

Θα έλθει λοιπόν το κόμμα του κυρίου Σαμαρά και με ένα ταρατατζούμ σε στυλ «υπάρχουν χρήματα» που είναι μια περισσότερο εξευγενισμένη εκδοχή του «λεφτά υπάρχουν», θα καταλάβει την εξουσία (μην ξεχνάτε και το εξωφρενικό μπόνους σε έδρες για το πρώτο κόμμα) για να κάνει -φυσικά- ακόμα χειρότερα και ακόμη καταστροφικότερα πράγματα.

Άλλωστε σεληνιασμένα άτομα του νεοφιλελεύθερου χώρου ζήτησαν ήδη 400.000 απολύσεις στο δημόσιο …

Η χαρά θα είναι όλη δική μου αν βγω ψεύτης.

.

Γιατί μισούν τον Dominique

Παρακάτω η μετάφραση ενός ενδιαφέροντος άρθρου του Mike Witney στο Counterpunch.org που βρήκα στο Επίκεντρο :

O Dominique Strauss - Kahn έχει πρακτικά τελειώσει ως πολιτική οντότητα ακόμα και αν δεν καταδικαστεί στην Νέα Υόρκη, όπου μία 32χρονη καμαριέρα ισχυρίζεται ότι της επιτέθηκε και την εξανάγκασε σε στοματικό έρωτα. Τελείωσε ως επικεφαλής του ΔΝΤ και τελείωσε και ως πολιτικός αντίπαλος του Σαρκοζί.

Ο διοικητής του ΔΝΤ έχει σίγουρα ισχυρούς εχθρούς που  θα πλέουν σε πελάγη ευτυχίας με τα μπλεξίματά του. Πρόσφατα αποσπάστηκε από την ισχύουσα "κομματική γραμμή" και άλλαζε την πολιτική κατεύθυνση του ΔΝΤ.  Ο πρόσφατος ασπασμός του δρόμου της Δαμασκού υποστηρίχθηκε από τον προοδευτικό οικονομολόγο Joseph Stiglitz σε ένα πρόσφατο άρθρο υπό τον τίτλο "Η καμπή του ΔΝΤ".

Ορίστε ένα ασπόσπασμα:

"Η ετήσια ανοιξιάτικη σύνοδος του ΔΝΤ σφραγίστηκε από τις προσπάθειες του ΔΝΤ να απομακρυνθεί από το επί πολλά χρόνια δόγμα περί ελέγχου του κεφαλαίου και ευελιξία της εργασίας. Ως φαίνεται σταδιακά και προσεκτικά αναδύεται ένα νέο ΔΝΤ υπό την καθοδήγηση του Dominique Strauss - Kahn.

Λίγο περισσότερο από 13 χρόνια πριν, στην σύνοδο του ΔΝΤ στο Hong Kong το 1197, το ΔΝΤ είχε προσπαθήσει να επανακαθορίσει την γραμμή του σε μια προσπάθεια να δώσει περισσότερη ελευθερία κίνησης στην φιλελευθεροποίηση των αγορών του κεφαλαίου. Η χρονική συγκυρία δεν θα μπορούσε να ήταν χειρότερη: η κρίση στην Ανατολική Ασία αναδυόταν, μία κρίση που ήταν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα της φιλελευθεροποίησης των αγορών του κεφαλαίου σε μία περιοχή που δεν την είχε ανάγκη, καθώς χαρακτηρίζονταν από αυξημένη αποταμίευση.

Αυτή η προώθηση ενθαρρύνθηκε από τις δυτικές χρηματοπιστωτικές αγορές και από τους πιστούς σε αυτές Υπουργούς Οικονομικών της Δύσης. Η χρηματοπιστωτική απορρύθμιση των ΗΠΑ ήταν η κύρια αιτία της παγκόσμιας κρίσης που ξέσπασε το 2008 και η φιλελευθεροποίηση των αγορών του κεφαλαίου συνέβαλε στην διάδοσή της σε ολόκληρη την υφήλιο. [...] Η κρίση απέδειξε ότι οι φιλελευθεροποιημένες και χωρίς κανόνες αγορές δεν είναι αποδοτικές και χαρακτηρίζονται από αυξημένη αστάθεια." ("Η καμπή του ΔΝΤ", Joseph Stiglitz, Project Syndicate)

Έτσι ο Strauss - Kahn προσπαθούσε να οδηγήσει τον τραπεζικό τομέα σε μία πιο θετική κατεύθυνση, που δεν θα απαιτούσε από τα κράτη να αφήσουν ανοικτή την πόρτα στην καταστροφή που προκαλεί το ξένο κεφάλαιο που εισέρχεται με γοργά βήματα - για να σπρώξει προς τα πάνω τις τιμές και να δημιουργήσει κερδοσκοπικές φούσκες - και εξέρχεται εξίσου γρήγορα αφήνοντας πίσω του την μάστιγα της αυξημένης ανεργίας, της πτώσης της ζήτησης, τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις και την ύφεση.

Ο Strauss-Kahn είχε σχεδιάσει μία πορεία "πιο μαλακή και ευγενική" που δεν θα εξανάγκαζε του ξένους ηγέτες να ιδιωτικοποιήσουν τις κρατικές επιχειρήσεις ή να κατεδαφίσουν τα συνδικάτα. Προφανώς οι πρωτοβουλίες του δεν αντιμετωπίστηκαν με ευχαρίστηση από τους τραπεζίτες και  τις πολυεθνικές που θέλανε να εξουσιοδοτήσει το ΔΝΤ την λαφυραγωγία του πλανήτη. Πρόκειται για άτομα που θεωρούν ότι οι τρέχουσες πολιτικές είναι σωστές ακριβώς επειδή παράγουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, δηλ. περισσότερα κέρδη για τους ίδιους και περισσότερη φτώχεια για τους άλλους.

Και συνεχίζει ο Stiglitz:

"Ο Strauss - Kahn αποδεικνύεται ότι είναι ένας μυαλωμένος ηγέτης του ΔΝΤ. [...] Έτσι ο Strauss - Kahn έκλεισε την ομιλία του στο Brookings Institution λίγο πριν την πρόσφατη σύνοδο του ΔΝΤ: "Στο κάτω κάτω της γραφής, η εργασία και η ισότητα είναι τα θεμέλια της οικονομικής σταθερότητας και της ευημερίας, της πολιτικής σταθερότητας και της ειρήνης. Αυτό οφείλει να είναι η καρδιά της πολιτικής του ΔΝΤ. Πρέπει να τοποθετηθεί στο κέντρο της πολιτικής ατζέντας."

Ορθόν. Και έτσι το ΔΝΤ μετατρέπεται σε ένα παράγοντα ανακατανομής του πλούτου... (για) 'την ενδυνάμωση της συλλογικής διαπραγμάτευσης, της αναδιάρθρωσης των δανείων, των φόρων και των πολιτικών διέγερσης της οικονομίας μέσω μακροπρόθεσμων επενδύσεων, και των κοινωνικών πολιτικών που διασφαλίζουν ευκαιρίες για όλους'"? (σύμφωνα με τον Stiglitz)

Καλή τύχη με αυτό.

Ρίξτε μια ματιά στην World Campaign και κρίνετε μόνοι σας αν ο Strauss - Kahn αποτελούσε εμπόδιο που έπρεπε να βγει από τη μέση προκειμένου η μπίζνα της αφαίρεσης πλούτου από τους πιο φτωχούς να μπορούσε να συνεχιστεί ανεμπόδιστα:

"Για δεκαετίες το ΔΝΤ είχε συνδεθεί από τους ακτιβιστές ενάντια στην φτώχεια, στην πείνα και την ανάπτυξη με οτιδήποτε είχε να κάνει με τις δημοσιονομικές πολιτικές του κόσμου των πλουσίων απέναντι στον υπόλοιπο πλανήτη, και συγκεκριμένα απέναντι στα φτωχά κράτη, με την άκαμπτη πολιτική του που βασίζονταν στην μείωση των δαπανών, ενώ εντωμεταξύ το κόστος των δανείων και η οικονομική φιλοσοφία των περικοπών στην φορολογία των πλουσίων επέτρεπε στις παραδοσιακές ελίτ να διατηρήσουν το status quo και στην πλειοψηφία να παραμείνει φτωχή και χωρίς δύναμη. Σε ένα όλο και περισσότερο σε αναταραχή κόσμο εξαιτίας αυτών των λόγων, μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και ενώ οι πολιτικές και οι κανονισμοί που είχαν λειτουργήσει μετά την Μεγάλη Ύφεση εγκαταλείφθηκαν σε μεγάλο βαθμό, ο διευθυντής του ΔΝΤ, Dominique Strauss - Kahn, δεν έκανε τίποτε άλλο από το να απαγγείλει παραμυθένιες δηλώσεις για το πως το ΔΝΤ και ο υπόλοιπος κόσμος θα έπρεπε να αλλάξουν πολιτική.

"Σε ένα σημερινό άρθρο της Washington Post, ο Howard Schneider γράφει ότι, μετά τους νέους κανονισμούς των χρηματοοικονομικών εταιριών και την παρέμβαση της κυβέρνησης στην οικονομία που ακολούθησαν την κρίση του 2008, για τον Strauss - Kahn 'η δουλειά έγινε μισή, δεδομένου του ότι προωθούσε μία αναθεώρηση των οικονομικών θεωριών του ΔΝΤ. Στις τελευταίες δηλώσεις του παρείχε μία σύνοψη των συμπερασμάτων του: ο έλεγχος των αγορών από τα κράτη πρέπει να διευρυνθεί, οι πολιτικές οφείλουν να δημιουργήσουν μία μεγαλύτερη ανακατανομή των εισοδημάτων, οι κεντρικές τράπεζες οφείλουν να αποτρέπουν την άνοδο του κόστους των δανείων και των πόρων από το να ξεφεύγουν πολύ γρήγορα. 'Το εκκρεμές θα ταλαντωθεί από την αγορά στο κράτος', είπε ο Strauss - Kahn σε μία παρέμβασή του στο George Washington University την περασμένη εβδομάδα. 'Η παγκοσμιοποίηση μας έχει δώσει πολλά.. έχει όμως και μία σκοτεινή πλευρά, ένα βάραθρο όλο και πιο μεγάλο που χωρίζει τους πλούσιους από τους φτωχούς. Προφανώς έχουμε ανάγκη από μία νέα φόρμα παγκοσμιοποίησης προκειμένου να εμποδίσουμε το 'αόρατο χέρι' των χωρίς κανόνες αγορών από το να γίνει μία 'αόρατη γροθιά'"

Επαναλαμβάνω: "[...] μία θεμελιώδης αναθεώρηση της οικονομικής θεωρία [...] (μία μεγαλύτερη) "ανακατανομή των εισοδημάτων [...] (μεγαλύτερος) έλεγχος των χρηματοοικονομικών εταιριών, [...] οι κεντρικές τράπεζες οφείλουν να εμποδίσουν μία υπερβολική άνοδο του κόστους των δανείων και των πόρων".

Δεν θα υπάρξει καμία επανάσταση του ΔΝΤ. Είναι ανοησίες. Ο οργανισμός ιδρύθηκε με ξεκάθαρη πρόθεση τη λαφυραγωγία των φτωχών κρατών και κάνει πραγματικά καλή δουλειά. Δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή πολιτικής. Για θα έπρεπε άλλωστε; Έχουν  μήπως οι τραπεζίτες και τα τεμπέλικα τρωκτικά των πολυεθνικών αποκτήσει ξαφνικά συνείδηση και αποφάσισαν να τείνουν χείρα βοηθείας στην ανθρωπότητα; Είμαστε σοβαροί;

.

Strauss Khan

Όσο μπορώ προσπαθώ να κρατώ μια απόσταση από την συνωμοσιολογία. Όχι επειδή τα συμπεράσματά της είναι a priori αβάσιμα αλλά, έτσι, για να μην θολώνει - όσο γίνεται - το μυαλό, από τα άπειρα ενδεχόμενα, τις υποθέσεις και τα σενάρια.

Ακόμη και στον φασισμό, τον υπερ-συντηρητισμό και την νέο-φιλελεύθερη ιδεολογία υπάρχουν διαβαθμίσεις. Τίποτα, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν είναι μαύρο ή άσπρο και οι αποχρώσεις του γκρίζου είναι πολλές, πάρα πολλές.

Για παράδειγμα ο Strauss Khan είναι γνωστός ευρωκεντρικός ηγέτης ενώ ο Sarkozy είναι νέο-φιλελεύθερος σαλτιμπάγκος χωρίς πολιτικό βάθος ή οποιουδήποτε είδους όραμα.

Ίσως λοιπόν ο κύριος Khan, ως νέος πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας να δημιουργούσε δυσπεψία σε ορισμένα παλληκάρια εβραιοαμερικάνικης κοπής. Σημειώστε ότι είναι ο δεύτερος  μετά τον Γερμανό Karl-Theodor zu Guttenberg, μεγάλου διαμετρήματος, ευρωκεντριστής ηγέτης του οποίου η πολιτική καριέρα βάλλεται τόσο σκληρά. Ίσως πάλι, το χυδαίο μιλιταριστικό παιχνίδι που έστησαν οι ΗΠΑ μέσω του απελπισμένου Sarko στην βόρεια Αφρική να μην ήταν και τόσο «συμπαθές» για τον κύριο Khan.

Ακόμα, σκέφτομαι ότι είναι πρακτικά δύσκολο να «εξαναγκάσει» κανείς μια 32-χρονη γυναίκα σε «στοματικό έρωτα και άλλες σεξουαλικές πράξεις». Το συμβάν εμπεριέχει κάτι το παράλογο.

Θέλω επίσης να πω πόσο εντυπωσιασμένος είμαι από την πραγματική δημοκρατία που έχουν τα παιδιά στην Αμερική, όπου ολόκληρος μηχανισμός κινητοποιήθηκε κυριολεκτικά σε χρόνο μηδέν ώστε να πάρει κατάθεση από την βιασμένη κοπέλα αλλά και να προλάβει την σύλληψη του Khan, εκατό περίπου δευτερόλεπτα πριν την απογείωση του αεροπλάνου του.

Ο χτυπητός διασυρμός με στημένα πλάνα, χειροπέδες και τα τοιαύτα, δείχνουν απλώς πόσο αμερόληπτη, αδιάβλητη και άσπιλη είναι η δικαιοσύνη και τα σώματα ασφαλείας στις ΗΠΑ ιδιαίτερα μετά την προπόνηση που έκαναν σχετικά με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Quantanamo …

Αλλά, όπως είπα και στην αρχή, μην με ακούτε εμένα. Ένας απλός συνωμοσιολόγος είμαι.

Καληνύχτα σας.

.

Καταδικάζουμε την βία «από όπου κι αν προέρχεται» ...ως ανυποψίαστα μειράκια …

Ένα μικρό αλλά περιεκτικό κείμενο του radical desire,

Στοχασμοί για τη βία (the postmodern Greek intelligentsia way):

Μα γιατί να υπάρχει βία; Η βία είναι κακή, κακή, κακή! Γιατί να μην μπορούμε να ζούμε όπως παλιά, που δεν υπήρχε πάλη των τάξεων και όλα ήταν αρμονικά και ανθηρά! Είμαι τόσο πληγωμένος που υπάρχει βία, στενοχωριέμαι τόσο βαθιά! Αν ήταν στο χέρι μου, όλοι οι άνθρωποι θα αγκαλιαζόντουσαν και θα γράφανε συγκινητικά πράγματα σε μπλογκ. Αλλά επειδή υπάρχει βία, θέλω να ξέρει ότι την καταδικάζω από όπου κι αν προέρχεται, με όποιο τρόπο κι αν εκδηλώνεται, και όποιον κι αν έχει θύμα, γιατί η βία είναι πάντα φασιστική κι εγώ είμαι με τη δημοκρατία. 

Να για να μάθεις, κακιά βία. Δεν σε χτυπάω, γιατί εγώ δεν πιστεύω στη βία, αλλά σου κάνω κάτι μούτρα άλλο πράμα. Και όποιοι κάνουν βίαιες πράξεις, να ξέρουν ότι εγώ δεν τις εγκρίνω καθόλου, και αν αύριο μεθαύριο προκηρύξουν κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή κυκλοφορούν τάγματα θανάτου στους δρόμους, εγώ θα κοιτάω στο διαμέρισμά μου την τηλεόραση πολύ συνοφρυωμένος.

.

Αίγυπτος

Όσοι ασυγχώρητα υπεραισιόδοξοι και βουλιαγμένοι μέσα στην ιδεολογική και πολιτική τους τυφλότητα ή ιδιοτέλεια έσπευδαν να μας εκθειάσουν την δήθεν ηλεκτρο(νιο)κίνητη «επανάσταση» των Αιγυπτίων ας ρίξουν μια δεύτερη ματιά εκεί για να μας πουν τι ακριβώς γίνεται τώρα.

Εμείς με τον εγκέφαλό μας τον λαϊκό και ακατέργαστο, καταλάβαμε γρήγορα ότι πάνω στο αίμα των νέων της Αιγύπτου εγκαθίδρυσε την απόλυτη εξουσία του – χωρίς καμία εγγύηση για δημοκρατία – ο αιγυπτιακός στρατός που είναι υποχείριο των Clinton και των αδίστακτων γερακιών τύπου Bush και Cheney. Αυτοί παρασκηνιακά υποστυλώνουν το θλιβερό ανδρείκελο ονόματι Obama.

Οι πρόσφατες «τυχαίες» και εντελώς «αυθόρμητες» θρησκευτικές ταραχές με τους δεκάδες νεκρούς, απλώς θα προσφέρουν νομιμοποίηση και δίνουν αφορμή στους πουλημένους Αιγύπτιους στρατοκράτες ώστε να πνίξουν κάθε όνειρο για πραγματική δημοκρατία και κάθε ελπίδα αυτής της μεγάλης και σπουδαίας χώρας προς ένα καλύτερο αύριο … Αλί !

.

Ο αλήτης και η προστασία του

στο διαδίχτυ

.

Nakba - 1948-2011, 63 χρόνια εθνοκάθαρσης και ένοχης σιωπής των "πολιτισμένων" της δύσης ...

Nakba : 63 χρόνια καταστροφή, ξερίζωμα, εθνοκάθαρση, Ολοκαύτωμα του Παλαιστινιακού λαού,  που Αντιστέκεται Απροσκύνητος

από sibilla και στοχασμός-πολιτική
.

Η χρυσή φιδίσια αυγή και οι μεταλλαγμένοι υπάνθρωποι του 21ου αιώνα

Αυτό το υποπροϊόν των μεταλλαγμένων της χρυσής αυγής ψάχνει εναγώνια για θύμα κρατώντας κόφτη. Ποιος άραγε θα μαζέψει από τους δρόμους τα αντικοινωνικά ζόμπι;

Πού είναι οι εισαγγελείς και φαρισαίοι;

Πού είναι οι παπουτσήδες με τους ωραίους κενούς και υποκριτικούς λόγους προς τα σώματα … ασφαλείας (sic);

Που είναι ο αποτυχημένος πατέρας αυτού το αποκρουστικού εκτρώματος να το μαζέψει από τους δρόμους;

.

Ελευθερώστε την Γάζα από το εγκληματικό ισραηλινό ψευτοκράτος

Μπράβο δωσίλογε γιώργο !

Για τον πολίτη ρε γαμώτο

Ο κύριος Καμίνης έπιασε από ότι φαίνεται το υπονοούμενο του κυρίου Παπουτσή. Μας υποσχέθηκε, ο κύριος Δήμαρχος, ότι από τον Ιούνιο και μετά η Δημοτική Αστυνομία θα κάνει αισθητή την παρουσία της. Η τόσο ανακουφιστική δήλωση προέκυψε μετά από φιλική γκρίνια του κυρίου Υπουργού Προστασίας στο στυλ: μα πως σκοτώθηκε το παλικάρι στην 3^ης Σεπτεμβρίου; μα τι έκανε ο Δήμος για την ασφάλεια της πόλης; και τα λοιπά του κώλου τα ενιάμερα.

Έτσι λοιπόν συμπεραίνουμε ότι άνω των πενήντα χιλιάδων μπάτσοι (ναι άνω των 50.000), όσοι τουλάχιστον δεν είναι απασχολημένοι με το να δολοφονούν ή να δέρνουν τους πολίτες, δεν επαρκούν για την ασφάλεια αυτής της χώρας και αυτής της πόλης.

Για τον λόγο αυτό, επειδή δηλαδή τα παιδιά δεν επαρκούν λέμε, θα επιστρατευτεί και θα ισχυροποιηθεί η Δημοτική Αστυνομία παρακαλώ. Όμως, μέρες που είναι, δεν είμαστε και για προσλήψεις οπόταν αν δείτε να ξεφυτρώνει καμιά στρατηγικού (φυσικά) επιπέδου συνεργασία του Δήμου με κάποια εταιρεία σεκιουριτάδων να μην πέσετε και από την καρέκλα σας από έκπληξη. Κανείς δεν θα χαρεί περισσότερο από ‘μένα αν έχω άδικο αλλά …

Άλλωστε μια τέτοια κίνηση βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία με το γενικότερο πνεύμα του διαβόητου Καλλικράτη. Και εκτός από την ασφάλεια έχουμε και άλλα επίπεδα «στρατηγικής» συνεργασίας στο Δήμο. Έχουμε την καθαριότητα, τις μεταφορές, την εκπαίδευση, την ύδρευση και τόσα άλλα. Και αν σωθούν αυτά μη στεναχωρηθείτε διότι έχουμε και άλλες πόλεις. Πολλές. Για την ανάπτυξη, για τον ηρωικό, πτωχό πλην τίμια άπληστο ιδιωτικό τομέα, για τον πολίτη ρε γαμώτο …

ΥΓ1. Παρακάτω ένα ενδιαφέρον διάγραμμα, τα στοιχεία από εδώ.

ΥΓ2. Το απαίσιο, οδυνηρά αντιαισθητικό «έμβλημα» που δήθεν εκπροσωπεί την πόλη της Αθήνας θα σκεφτεί άραγε να το αλλάξει ο κύριος Δήμαρχος;

.

Τριάντα δις ευρώ χαρίζω λέμε !

Οι ρυθμίσεις για την χορήγηση πρόσθετων εγγυήσεων προς τις τράπεζες ύψους 30 δισεκατομμυρίων ευρώ ψηφίστηκαν χθες από την Βουλή των 300 ξεπουλημένων ανδρεικέλων.

Επίσης ψηφίστηκε και νομοθέτημα που αφορά την αναβάθμιση του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους έναντι του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (!), σε ό,τι αφορά την διαχείριση των Κρατικών Διαθεσίμων (;).

Αυτό το δεύτερο δεν το κατάλαβα και πολύ καλά αλλά δεν μου ακούγεται ούτε καθαρό ούτε θετικό. Τι μπορεί να είναι αρμοδιότερο για την διαχείριση των Κρατικών διαθεσίμων από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους;

Αυτός ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), είναι απλώς ένας μηχανισμός ο οποίος διοχετεύει Δημόσια λεφτά στους τοκογλύφους δανειστές μας κατά απόλυτη προτεραιότητα και ανεξάρτητα από τις εσωτερικές ανάγκες της χώρας. Αυτό δεν κάνει; (*)

Όμως το σημείωμα αυτό δεν το γράφω για τον ΟΔΔΗΧ. Το γράφω απλώς και μόνο για να συνειδητοποιήσω καλύτερα εγώ και όσοι τυχόν το διαβάσουν ότι η κυβέρνηση του δοσίλογου και των προδοτών που μας κυβερνούν τυφλωμένοι από την αδιαφορία για την χώρα και την αχόρταγη ιδιοτέλειά τους, αποφάσισαν να δώσουν ακόμη τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ (30.000.000.000 €) από τα λεφτά των Ελλήνων πολιτών στις παρασιτικές και αντιπαραγωγικές Τράπεζες την ώρα που τα νοσοκομεία υποβαθμίζονται, οι εθνικοί πόροι ξεπουλιούνται και τα Πανεπιστήμιά μας κλείνουν.

Τα κοσμητικά επίθετα και το αγανακτισμένο ύφος οφείλονται στο ότι τώρα μόλις γύρισα από μια σχετικά μικρή, ασύνδετη και υποτονική πορεία στο κέντρο της Αθήνας. Φαίνεται ότι «ο λαός αντέχει ακόμα» … ας προσέχαμε !

.

(*) Ο νέος νόμος, μεταξύ άλλων, επιτρέπει στον Οργανισμό να προχωρά σε αγοραπωλησίες κρατικών ομολόγων στη δευτερογενή αγορά, να συνάπτει συμβάσεις repos επί κρατικών τίτλων με ελληνικές και ξένες τράπεζες που μετέχουν στην κλειστή ομάδα των εξουσιοδοτημένων διαπραγματευτών ελληνικού χρέους στην πρωτογενή αγορά (primary dealers), αλλά ακόμη και τη δυνατότητα να αξιοποιεί τα πιο προηγμένα (και επικίνδυνα…) εργαλεία της αγοράς παραγώγων στη διαχείριση του δημοσίου χρέους. Όλη αυτή η απίστευτη εξουσία διαχείρισης χαρτοφυλακίων και κρατικών διαθεσίμων παραχωρείται στα χέρια του Πέτρου Χριστοδούλου προέδρου του ΟΔΔΗΧ και πρώην υπαλλήλου της Goldman Sachs …

.