Θα χάσει η Γερμανική Δεξιά;

Διαβάζω στο άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ «Θα χάσει η Γερμανική Δεξιά;» που γράφτηκε με αφορμή την πρόσφατη παραίτηση / καθαίρεση του Υπουργού Άμυνας της Γερμανίας :

[ … ] o Karl-Theodor zu Guttenberg ήταν γόνος βαθύτατα συντηρητικής αριστοκρατικής οικογένειας με ιστορία 900 ετών, συμπληρούμενη από εκείνη της όμορφης συζύγου του, της κόμισσας Stephanie Gräfin von Bismarck-Schönhausen, τρισεγγονής του ιδρυτή του Γερμανικού Ράιχ Otto von Bismarck, που καθιστούσε τον Karl-Theodor zu Guttenberg μια προσωπικότητα που συνήρπαζε τις γερμανικές μάζες.  Η μητέρα του Christiane of Eltz (σσ. μέλος της παλιάς Ευρωπαϊκής οικογένειας Eltz), είχε παρατήσει τον πατέρα του με δύο μικρά παιδιά και είχε φύγει με τον Adolf von Ribbentrop, τον γιο του υπουργού Εξωτερικών του Χίτλερ, Joachim von Ribbentrop ! (*)

Πραγματικά, όπως επισημαίνει και ο Γ. Δελαστίκ: Όλη η ιστορία της Γερμανίας συγκεντρωμένη σε ένα ζευγάρι !

Παρακάτω στο ίδιο άρθρο εξάγεται το παρακάτω συμπέρασμα :

[ … ] Η καθαίρεσή του σημαίνει επί της ουσίας ότι ένα τμήμα του γερμανικού κατεστημένου θεωρεί μακροπρόθεσμα επιζήμια για τα γερμανικά συμφέροντα την πολιτική πιεστικής επιβολής της ηγεμονίας του Βερολίνου στην ΕΕ σε σύγκρουση με σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Αυτό το τμήμα της γερμανικής ελίτ ενεργοποιείται για να αποτρέψει τη συνέχιση αυτής της πολιτικής και στο πλαίσιο αυτό στοχεύει και εξουδετερώνει τον δημοφιλέστατο επίδοξο διάδοχο και συνεχιστή αυτής της πολιτικής και μάλιστα σε επιθετικότερη μορφή, τον Guttenberg, πριν να είναι πολύ αργά. [ … ]

Επειδή όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται σήμερα ότι ο Δεύτερος Πόλεμος ήταν μεταξύ Ευρώπης και Αμερικανο-Βρετανικού συνασπισμού και ότι ο ηττημένος ήταν η Ευρώπη και επειδή μπορεί πολλές φορές στην Ιστορία τα πράγματα να μην είναι όπως αρχικά φαίνονται, μου γεννήθηκε η ανάγκη να διατυπώσω τις παρακάτω αμφιβολίες :

Η παραίτηση / καθαίρεση του κυρίου Guttenberg με την γελοία (για την περίπτωση) αφορμή περί πλαγιαρισμού στο διδακτορικό του, σημαίνει άραγε χάσιμο της Γερμανικής δεξιάς; Μήπως σημαίνει αντίθετα χάσιμο των γνήσιων Ευρωπαϊκών (και όχι απλά Γερμανικών) δυνάμεων που στους δύσκολους καιρούς που έρχονται είναι οι μόνες που θα μπορούσαν να επιτύχουν την πολιτική, οικονομική και πολιτιστική επιβίωση της Ευρώπης (και όχι απλά της Γερμανίας); Μήπως παραβλέπουμε από ιδεολογική δυσκινησία και συναισθηματική θεώρηση των πραγμάτων (είναι αυτό που ονομάζω «πολιτικός λυρισμός»), ότι η ανάληψη από την Γερμανία ηγετικού ρόλου στην προσπάθεια μακροπρόθεσμης διάσωσης και γεωπολιτικής επιβίωσης της Ευρώπης σηματοδοτεί και την ολοκλήρωση της αποδέσμευσής της (της Ευρώπης) από το Αμερικανικό άρμα;

Μήπως το υπόδουλο στο χρηματιστικό παιχνίδι και την καταστροφική αίγλη των αγορών Γερμανικό τμήμα του «κατεστημένου» δεν μπορούσε να ανεχθεί ως πρωταγωνιστή στο πολιτικό σκηνικό έναν άνθρωπο σαν τον Karl-Theodor zu Guttenberg ;

Μήπως τελικά δεν έχασε η Γερμανική δεξιά αλλά αντίθετα, χάσαμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι;

.

(*) έβαλα τα λατινικά ονόματα και πρόσθεσα σχετικά links

.

Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου για το Δημόσιο Χρέος

υπογράφουμε εδώ:  www.elegr.gr

Αθήνα, 2 Μαρτίου 2011

ΘΕΜΑ: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΤΙΣ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ

Την Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, 1^ος όροφος) στις 12.00 το μεσημέρι θα παρουσιαστεί στους εκπροσώπους του Τύπου η Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους. 

Κατά τη συνέντευξη Τύπου θα δοθούν στη δημοσιότητα οι δεκάδες υπογραφές προσωπικοτήτωνπου έχουν μέχρι στιγμής συγκεντρωθεί από την Ελλάδα και το εξωτερικό και ζητούν να ανοίξουν επιτέλους τα βιβλία του δημόσιου χρέους και να μάθει ο ελληνικός λαός τι οφείλει και σε ποιόν και υπό ποιούς όρους δανείστηκε. 

Επίσης, θα γίνουν γνωστές οι επόμενες κινήσεις της Πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου κι ειδικότερα ανοιχτή δημόσια εκδήλωση και διεθνές συνέδριο με θέμα το δημόσιο χρέος που ήδη προετοιμάζονται.

Στο πάνελ θα συμμετέχουν: Νάντια Βαλαβάνη (συγγραφέας), Κατρούγκαλος Γιώργος (καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου), Κώστας Λαπαβίτσας (καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας), Παναγιώτης Λαφαζάνης (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ), Παπασπύρος Σπύρος (πρόεδρος ΑΔΕΔΥ), Σοφία Σακοράφα (ανεξάρτητη βουλευτής) και Διονύσης Τσακνής (μουσικοσυνθέτης). Θα συντονίζει ο Λεωνίδας Βατικιώτης.
.
υπογράφουμε εδώ:  www.elegr.gr

.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι - Νίκος Κουλουμπαρίτσης

.

Θύματα και τυμβωρύχων οι νεκροί νέοι της ΔΙΑΣ

Παρακολουθώ τις ειδήσεις στο megalo κανάλι κάνοντας ταυτόχρονα και άλλες δουλειές απλώς και μόνον για να έχω εικόνα του επιπέδου της εμετικής προπαγάνδας που χρησιμοποιούν τα μέσα παραπλάνησης του κοινού ως όπλο που εκτοξεύει μέσα στα σπίτια των Ελλήνων πολιτών ψέμα και υποκριτικό καθωσπρεπισμό. Πρόκειται μάλλον για μαζοχιστικό χόμπι.

Σήμερα νομίζω ότι ξεπεράστηκαν όλα τα όρια.

Σήμερα οι άνθρωποι αυτοί, αδιάντροπα και αδίστακτα στήσανε χορό πάνω στα πτώματα δύο νέων ανθρώπων ως χυδαίοι τυμβωρύχοι.

Πέρα από την υποκρισία, πέρα από την βρώμικη παρουσία των δύο γελοίων καραγκιόζηδων που «εκπροσωπούν» ειδικούς και μη ειδικούς φρουρούς και έστησαν χυδαίο καυγά πάνω στους τάφους των συναδέλφων τους, πέρα από το γεγονός ότι η «πληροφόρηση» για το θέμα αυτό από το συγκεκριμένο δελτίο είχε διάρκεια άνω των τριάντα πέντε λεπτών (!) λες και δεν συμβαίνει άλλο τίποτα σημαντικό στον κόσμο, διερωτώμαι πόσο φθαρμένα είναι πλέον τα άτομα που καθορίζουν το περιεχόμενο και το επίπεδο πληροφόρησης των πολιτών.

Δεν τους νοιάζει βέβαια ούτε το αίμα ούτε η απώλεια της ζωής. Τους ενδιαφέρει μόνον να περάσουν σιγά σιγά στην κοινή συνείδηση την δήθεν αδήριτη ανάγκη για περισσότερους πόρους και περισσότερη «δικαιοδοσία» (ασυδοσία ;) στα σώματα ασφαλείας που τους προστατεύουν.

Αναρωτιέμαι γιατί όλοι οι «πολιτικοί αρχηγοί» σκοτώθηκαν να τοποθετηθούν επί του θέματος με κεντρικό μοτίβο την «ανάγκη ενίσχυσης» της αστυνομίας;

Καμία εκπαίδευση για καταδίωξη τέτοιου τύπου δεν είχε δοθεί στους νεαρούς. Οι φυσικοί και πολιτικοί προϊστάμενοι που έστειλαν στο θάνατο τους ανθρώπους αυτούς δεν θα έπρεπε να κατηγορηθούν άμεσα ως ηθικοί αυτουργοί;

Αντ’ αυτού ζητάνε περισσότερα λεφτά, περισσότερη βενζίνη, περισσότερα αυτοκίνητα και περισσότερα άτομα (*). Ζητάνε να τους «λύσουν τα χέρια», τι να σημαίνει αυτό άραγε;

Τέλος αναρωτιέμαι γιατί όταν εκτελούνται εν ψυχρώ δύο ανυποψίαστα και εντελώς ανεκπαίδευτα νεαρά παιδιά σηκώνουμε Ελληνικές σημαίες; Γιορτάζουμε κάτι; Ούτε μέσα στο πένθος δεν ευδοκιμεί η αξιοπρέπεια;

.
(*) Σαν να μην φτάνει το τράστιο κόστος διατήρησης εξήντα χιλιάδων (60.000 !) αστυνομικών σ' ολόκληρη την χώρα. Η μεγαλύτερη αναλογία στην Ευρώπη και από τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
.

Και σ’ τά ‘λεγα: μην πας Μέγαρο, μείνε με τον παίδαρο !

Επειδή το γνωστό μέγαρο μουσικής της αποστειρωμένης τέχνης και της illustration κουλτούρας «παράγει έργο για όλο τον λαό», και επειδή χρωστάει άγνωστο για ποιους λόγους στην Εθνική Τράπεζα τα μαλλιοκέφαλά του, εσείς και εγώ θα κληθούμε να πληρώσουμε ενενήντα πέντε εκατομμύρια ευρώ (ναι, 95.000.000) κερατιάτικα. Έτσι αποφάσισε ο γιωργάκης ο παπακωνσταντίνου διότι lefta iparxoun λέμε. Με τις υγείες μας.

.

Η μεγάλη απάτη με τα στρατιωτικά νοσοκομεία

Οι απατεώνες που διαχειρίζονται το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Υπουργείο Υγείας έκαναν με τυμπανοκρουσίες βαρύγδουπη ανακοίνωση σχετικά με την παρεχόμενη πλέον πρόσβαση σε ‘απλούς’ πολίτες στα λεγόμενα στρατιωτικά νοσοκομεία

Παραθέτω λοιπόν τον πίνακα με τις διαθέσιμες κλίνες προς το δεύτερης κατηγορίας (δηλ. μη στρατιωτικό) κοινό:

Νοσοκομείο	Κλίνες διαθέσιμες προς το κοινό
401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο	10
Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών	10
251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας	15
417 Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΙΤΣ)	10 έως 15
424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Εκπαίδευσης	15

Ο αριθμός των πολιτών που θα μπορούν να εισάγονται σε κάθε Στρατιωτικό Νοσοκομείο θα εξαρτάται από:

1-     την πληρότητα των κλινών

2-     την ανάγκη ύπαρξης ικανού αριθμού κενών κλινών για την εξυπηρέτηση εκτάκτων αναγκών του στρατιωτικού προσωπικού και των λοιπών δικαιούχων περίθαλψης (!)

Δεν είμαι απολύτως βέβαιος για τον ακριβή αριθμό, αλλά το σύνολο των διαθεσίμων κλινών σύμφωνα με το ΦΕΚ 257/τΒ/16.2.2011 θα αποτελεί περίπου το τέσσερα τοις εκατό (4%) της συνολικής δυναμικότητας των παραπάνω νοσοκομείων. Στο περιβόητο ΦΕΚ δεν υπάρχει η παραμικρή μνεία για την συνολική δυναμικότητα των εν λόγω νοσοκομείων ούτε και σε κανένα απολύτως κριτήριο με το οποίο να έγινε ο υπολογισμός της διαθεσιμότητας κλινών προς τους πολίτες. Για την αυτονόητη ανάγκη πλήρους ένταξης των στρατιωτικών νοσοκομείων στο ΕΣΥ, φυσικά, ούτε λόγος.

Πρόκειται για την απόλυτη μορφή ερασιτεχνισμού σε συνδυασμό με την κουτοπονηριά των διεφθαρμένων τεχνικών της εξουσίας. Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος το ’67 δεν μας κορόιδευε με ΦΕΚ «μαϊμού»., αυτός … έκοβε κορδέλες. Δυστυχώς όμως οι διαφορές είναι μόνο ποσοτικές, η ποιότητα της διακυβέρνησης παραμένει ίδια κι απαράλλακτη.

Γέμισαν οι γελοίοι πολιτευτές τις εφημερίδες με τίτλους «Τα στρατιωτικά νοσοκομεία στην διάθεση του λαού» και άλλες τέτοιες αηδίες ενώ πρόκειται απλώς για καμιά εξηνταριά (ναι 60) κλίνες που διατίθενται και αυτές με όρους. Οι αναλογίες γίνονται κατανοητές αν σκεφτεί κανείς ότι μια μόνο από τις κλινικές ενός μεγάλου στρατιωτικού νοσοκομείου έχει περίπου τριάντα πέντε (35) κλίνες ή ότι το νοσοκομείο της Τρίπολης έχει περισσότερες από τριακόσιες (300) κλίνες.

Τα γράφω αυτά αφ ενός γιατί βαρέθηκα να με κοροϊδεύουν κατάφατσα και αφ ετέρου διότι σκέφτομαι ότι πέραν του ξεπουλήματος της χώρας, των μειώσεων συντάξεων και μισθών και της δραματικής θεσμικής οπισθοδρόμησης, τα άχρηστα κορμιά που κυβερνούν τον τόπο δεν έχουν πάρει στην πραγματικότητα κανένα απολύτως μέτρο που να βελτιώνει τις αποδόσεις του Δημοσίου ή να αναβαθμίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών. Κανένα απολύτως !

.

Η Φέι Μαρί Μέγιερ και η δυστυχία του να ζεις σήμερα στην Ελλάδα

Το πόσο αλλοπρόσαλλα, ευθυνόφοβα αλλά και εχθρικά προς την κοινωνία και τους πολίτες είναι τα άτομα που λειτουργούν στις ημέρες μας την Ελληνική Δικαιοσύνη φαίνεται από την παρακάτω είδηση που την βρήκα εδώ.

[ Την αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης με περιοριστικούς όρους εισηγείται ο εισαγγελέας Πρωτοδικών που εξέτασε την αίτηση αποφυλάκισης της Φέι Μαρί Μέγιερ, με τον περιοριστικό όρο της υποχρέωσης εμφάνισης ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε αστυνομικό τμήμα.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του εισαγγελέα, όχι μόνο δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την κράτησή της, αλλά δεν έχουν προκύψει και στοιχεία που να τη συνδέουν με βασιμότητα με πράξεις τρομοκρατίας.

Μετά την θετική εισαγγελική πρόταση, θεωρείται πλέον πολύ πιθανό η 27χρονη να αποφυλακιστεί, καθώς από την αρχή η ανακρίτρια είχε την άποψη ότι η Μέγιερ δεν πρέπει να οδηγηθεί στην φυλακή. Υπέρ της προφυλάκισης της κατηγορουμένης είχε ταχθεί η αρμόδια εισαγγελέας. Μετά τη διαφωνία εισαγγελέως και ανακρίτριας το ζήτημα παραπέμφθηκε στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, που υιοθέτησε την πρόταση της πρώτης και διέταξε την προφυλάκιση της 27χρονης.

Η απόφαση της δικαστικής λειτουργού αναμένεται μέσα τις επόμενες ημέρες. ]

Το αρχικό σκεπτικό για την προφυλάκιση της κυρίας Μέγιερ ήταν του ιδίου φυράματος με αυτό που οδήγησε στην πυρά τον Jordano Bruno. Οι «λειτουργοί» της δικαιοσύνης, ως τμήμα της κρατικής ελίτ, μάλλον επιβεβαιώνουν με την συμπεριφορά και την νοοτροπία τους την ρήση του Νίτσε: «το πλέον παγερό από όλα τα παγερά τέρατα είναι το Κράτος» (στο ‘Αυτά είπε ο Ζαρατούστρα’).

Κατά τα άλλα τα αμέτρητα σκάνδαλα των τελευταίων ετών μένουν χωρίς ‘κηδεμόνα’ και οι πρωτεργάτες κυκλοφορούν ελεύθεροι και δικαιωμένοι στην πράξη. Αυτό δεν φαίνεται να ενοχλεί καθόλου τους «δικαστές». Αρκεί να μην βρουν κανένα κείμενο ή καμιά φωτογραφία του Χρήστου Τσουτσουβή στο σπίτι σου … τότε την έβαψες !

.

'Αξιοποίηση' και Ελληνικό (ή όπως λέμε "Canary Wharf")

Δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το άρθρο του Γιώργου Κύρτσου στην FreeSunday (19 Φεβρ.) σχετικά με την θρυλούμενη δήθεν ‘αξιοποίηση’ της περιουσίας του Δημοσίου αποτέλεσαν το έναυσμα για την επαναφορά -μετά την ανάρτηση στις 26 Σεπτ.- του θέματος περί αξιοποίησης του Ελληνικού:

[ … ] Το μοντέλο της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου δοκιμάζεται από το 1999 με ιδιαίτερα αρνητικά αποτελέσματα για το δημόσιο ταμείο, και συνοψίζεται ως εξής. Το ελληνικό Δημόσιο παραχωρεί σε ιδιώτες τη χρήση εκτάσεων και ακινήτων που του ανήκουν και έχουν χαρακτηριστικά «φιλέτου». Οι επιχειρηματίες που εξασφαλίζουν την αξιοποίηση αυτών των «φιλέτων» αναλαμβάνουν την υποχρέωση να καταβάλλουν ένα ετήσιο μίσθωμα και να πραγματοποιήσουν σημαντικές αναπτυξιακές επενδύσεις δεσμεύοντας συγκεκριμένα κεφάλαια. Στη συνέχεια διαπιστώνονται διάφορα προβλήματα στις συμβάσεις, που συνήθως έχουν σχέση με τις χρήσεις γης και με διάφορες εκκρεμότητες στα ακίνητα, με αποτέλεσμα οι παραχωρησιούχοι να διεκδικούν σε πρώτη φάση μείωση του μισθώματος και στη συνέχεια μείωση του ύψους των επενδύσεων που έχουν αναλάβει να πραγματοποιήσουν, ή και σημαντικές αποζημιώσεις. [ … ]

[ … ] Η αξιοποίηση του συγκροτήματος του Λαγονησίου –η πορεία του οποίου συνδέεται με την ανάπτυξη αλλά και τις κρίσεις του ελληνικού τουρισμού– γίνεται από το επενδυτικό σχήμα «Αττικός Ήλιος» χωρίς να πραγματοποιείται οποιοδήποτε έσοδο για το δημόσιο ταμείο. Το 1999-2000 παραχωρήθηκε η εκμετάλλευση του συγκροτήματος για 30 χρόνια. Στην αρχή ορίστηκε ετήσιο μίσθωμα 1,2 εκατ. ευρώ, το οποίο μόλις διαπιστώθηκαν παρανομίες στη χρήση του αιγιαλού και άλλες εκκρεμότητες περιορίστηκε στο 1/3. Στη συνέχεια, όμως, η εταιρεία Αττικός Ήλιος στράφηκε κατά του Δημοσίου, επικαλούμενη σοβαρά τεχνικά πολεοδομικά προβλήματα στην περιουσία που της παραχωρήθηκε προς αξιοποίηση, και εξασφάλισε αποζημίωση 50 εκατ. ευρώ. Με αυτό τον τρόπο μηδενίζεται το έσοδο του Δημοσίου για όλη τη διάρκεια της 30ετούς παραχώρησης του συγκροτήματος, ενώ είναι εξαιρετικά πιθανό να καταβληθούν και αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Όσο για την υπολειμματική αξία της επένδυσης των 88 εκατομμυρίων ευρώ που έχει αναλάβει να πραγματοποιήσει η συγκεκριμένη εταιρεία στο συγκρότημα του Λαγονησίου, εκτιμάται ότι θα είναι μηδενική στο τέλος της 30ετίας. [ … ]

Το παραπάνω χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτυχίας μάλλον προδιαγράφει την τύχη ανάλογων προσπαθειών που ευαγγελίζεται η τρέχουσα εφιαλτική κυβέρνηση καταστροφέων αφού στην πραγματικότητα τίποτα δεν έχει αλλάξει στους μηχανισμούς, στις νοοτροπίες και στα πρόσωπα. Τα ίδια και απαράλλακτα ‘σόγια’ της οικονομικής και της πολιτικής ελίτ κυβερνούν την χώρα.

Ειδικά για το ζήτημα του Ελληνικού πρέπει κάποιος να λάβει υπ’ όψιν του τα παρακάτω:

1- Μελέτες, με προεξάρχουσα εκείνη του Πολυτεχνείου Αθηνών, έχουν κατατεθεί και έχουν -δυστυχώς- όλες αγνοηθεί.

2- Ο ξένος αρχιτέκτονας που προσκλήθηκε (Josep Acebillo) ήρθε κυριολεκτικά από το παράθυρο χωρίς πραγματική διαδικασία επιλογής. Οποιαδήποτε πρότασή του θα στερείται νομιμοποίησης και ανοχής από την Ελληνική κοινωνία.

3- Οι βαρύγδουπες πρωτοβουλίες των διάφορων «μπαμπούκηδων» με το Κατάρ γίνονται στην ουσία εν κρυπτώ, χωρίς δηλαδή την παραμικρή διαφάνεια, οπότε είναι εντελώς απίθανο να τύχουν οποιασδήποτε υποστήριξης: «η κυβερνητική ηγεσία ακολουθεί μια σκανδαλωδώς κλειστή διαδικασία, ενώ έχουν κατατεθεί προτάσεις για την αξιοποίηση του Ελληνικού από αξιόπιστα επενδυτικά σχήματα ήδη από το 2005»

4- Ήδη δεκάδες αν όχι εκατοντάδες Δήμοι, σύλλογοι, ενώσεις κλπ συνενώνονται σε μια προσπάθεια αντίστασης προς τα εξυφαινόμενα σχέδια τσιμεντοποίησης και ξεπουλήματος του Ελληνικού. Φανταστήτε τον ατέρμονα πολιτικό και νομικό πόλεμο που θα επακολουθήσει.

Έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μια συνταγή σίγουρης αποτυχίας. Στο πραγματικά κατατοπιστικό άρθρο του ο Γιώργος Κύρτσος επισημαίνει και τα παρακάτω ενδιαφέροντα:

[ … ] Με το αραβικό τόξο αποσταθεροποίησης των καταπιεστικών, κλεπτοκρατικών καθεστώτων να έχει φτάσει ήδη στο Μπαχρέιν, που γειτνιάζει με το Κατάρ, υπάρχει ένα στοιχείο πολιτικού ρίσκου στην αδιαφανή επένδυση, που είναι υποχρεωμένες να λάβουν σοβαρά υπόψη οι ελληνικές αρχές. [ … ]

[ … ] ο πολυσυζητημένος Καταλανός αρχιτέκτονας Αθεμπίγιο εμφάνισε ένα σχέδιο απόλυτης τσιμεντοποίησης της ευρύτερης περιοχής του Ελληνικού με βάση το πρότυπο του Canary Wharf του Λονδίνου. Πρόκειται για μια προσπάθεια υπερεντατικής εκμετάλλευσης, κομμένης και ραμμένης στα μέτρα των επενδυτών του Κατάρ, που δεν πρόκειται να γίνει δεκτή από τους τοπικούς δήμους αλλά και την πλειονότητα των κατοίκων της Αττικής. Στην πραγματικότητα, ο πολυσυζητημένος Καταλανός αρχιτέκτονας δουλεύει για τους επενδυτές από το Κατάρ, εμφανιζόμενος σαν σύμβουλος της κυβέρνησης Παπανδρέου. [ … ]

.

Τα κακόψυχα ανθρώπινα κτήνη

Αυτά τα απαλλαγμένα από κάθε τι ανθρώπινο ‘ένστολα’ όντα είναι που κλαίνε όπως οι κροκό-δειλοι και οι θρασύ-δειλοι για τις κακουχίες που περνούν, και απαιτούν με διάφορες δηλώσεις των κίβδηλων ενώσεών τους όπως και με ρεπορτάζ των απροκάλυπτα προπαγανδιστικών σταθμών τύπου ‘ΣΚΑΪ’, κλπ για επί πλέον πόρους (!) και υποστήριξη από την Ελληνική κοινωνία. Οι εξήντα και πλέον χιλιάδες κηφήνες με τα εκατοντάδες θηριώδη τζίπ τύπου Cherokee και τις χιλιάδες αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες έχασαν κάθε μέτρο.

Ντροπή στις μάνες και τους πατεράδες που τους ανάθρεψαν αλλά ντροπή και στα δημοσιογραφάρια που ως μέσο βιοπορισμού έχουν την υπόσκαψη της Κοινωνίας των Πολιτών.

.

Ποιός θυμάται την Al Qaeda ;

Αναφέρονται σε άρθρο του Der Dpiegel  τα παρακάτω :

[ Οι αλλαγές που σαρώνουν τη Μέση Ανατολή, έχουν κάνει πολλούς να χαρούν, αλλά και κάποιους άλλους να δυσανασχετούν. Για παράδειγμα η Al Qaeda, που όσο να και να το ήθελε, στη πραγματικότητα δεν έπαιξε κανένα ρόλο στις διαδηλώσεις και στις εξεγέρσεις των αραβικών λαών.

Τα γεγονότα απέδειξαν, πως σε αντίθεση με τη προπαγάνδα που υπήρχε εδώ και δεκαετίες, η διείσδυση των φονταμενταλιστών ισλαμιστών στους λαούς της περιοχής, είναι σχεδόν ανύπαρκτη ]

Πόσο, αλήθεια, επιβεβαιώνεται από τα πράγματα ότι η περιβόητη «οργάνωση» δεν είναι παρά ένα κατασκευασμένο πολιτικό σκιάχτρο εμπνευσμένο και χρηματοδοτούμενο από την Δύση. Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν ψευτο-μηχανισμό παραγωγής ακραίων δηλώσεων και φόβου που απλώς εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πλέον συντηρητικών κύκλων της Δύσης αφού βοηθά στην δαιμονοποίηση του Ισλάμ αλλά και των Αράβων συνολικά.

Η οργάνωση Al Qaeda είναι τόσο «άπιαστη» όσο και ο φερόμενος ως αρχηγός της Osama Bin Laden τον οποίο όλες οι, μυστικές και μη, υπηρεσίες της Δύσης ψάχνουν για μια δεκαετία τώρα … χωρίς όμως επιτυχία (!)

Τα περιθώρια πολιτικών ελιγμών έχουν στενέψει πάρα πολύ στα σκοτεινά σαλόνια των νέο-φιλελεύθερων γερακιών ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού. Διαφορετικά, είναι βέβαιο, ότι δεν θα δίσταζαν να ενορχηστρώσουν άλλη μια φρικτή προβοκάτσια όπως αυτή των διδύμων πύργων για να τρομοκρατήσουν τον κόσμο και να ψαρέψουν ανενόχλητοι στα θολά νερά.

Φαίνεται ότι η εξέγερση των Αράβων πολιτών στο σύνολο του βόρειου Αραβικού τόξου θα βοηθήσει να ξεκαθαριστούν πολλές αλήθειες και να πέσουν πολλές μάσκες.

.

Την Ιστορία στα χέρια τους έχουν πλέον οι πολίτες

Η αίσθηση που αποκόμισα από την προχθεσινή πορεία είναι ότι η ‘θεσμική’ παραδοσιακή και ανανεωτική αριστερά, η εντός αλλά ίσως και η εκτός κοινοβουλίου, στην ουσία εγκατέλειψε τους πολίτες έρμαιο στις βάρβαρες συμπεριφορές των ταγματαλητών του «υπουργού» Δημόσιας Τάξης. Δεν μιλώ για το ιδιαιτέρως ύποπτο ΚΚ όπου αυτό το πράττει εκ συστήματος εισπράττοντας συγχαρητήρια από τους ανθρωποφύλακες για «άψογη συμπεριφορά». Μιλώ για ολόκληρη την υποτιθέμενη αριστερά. Μια ιστορική ευκαιρία για κατάληψη της Πλατείας Συντάγματος χάθηκε, ελπίζω όχι ανεπιστρεπτί. Μόνο μια τέτοια μορφή αντίδρασης και αντίστασης των πολιτών μπορεί πραγματικά να κάνει αντιληπτό το μέγεθος του «μνημονιακού» προβλήματος και το βαρύ κόστος της αδιέξοδης, στυγνής επιβολής του.

ΥΓ. Αυτές οι περίεργες ομάδες πιτσιρικάδων, με έντονη την εικόνα ποδοσφαιρικού ήθους, με σακούλες γεμάτες μολότωφ που μύριζαν βενζίνη από τα 100 μέτρα και που προχωρούσαν σχεδόν παράλληλα με τα ΜΑΤ τι να ήταν άραγε;

.

Την αλήθεια για το θάνατο του Λ. Φούντα ζητούν από τις αρχές συγγενείς του

Στον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. Λευτέρη Οικονόμου απευθύνονται πλέον ο πατέρας και ο θείος του Λάμπρου Φούντα, που έπεσε νεκρός στο αιματηρό περιστατικό της Δάφνης πριν από περίπου 1 χρόνο, επιθυμώντας να μάθουν όλη την αλήθεια «του άγνωστου εξαώρου που προηγήθηκε της δολοφονίας του και των δυο τετράωρων που ακολούθησαν το θάνατό του».

Όπως σημειώνει η εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", 8 μήνες μετά την υποβολή μήνυσης κατά παντός υπευθύνου για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε βάρος του Λάμπρου Φούντα κι ενώ μόλις πριν από δύο μήνες κινήθηκε η διαδικασία της προκαταρκτικής εξέτασης, χωρίς όμως ακόμη να έχουν καταφέρει να λάβουν γνώση των όποιων σχετικών έγγραφων στοιχείων, ο πατέρας και ο θείος του θανόντος απευθύνονται τώρα στον αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, Λευτέρη Οικονόμου. Με έγγραφο, το οποίο υπογράφει ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Σωτήρης Καλαμίτσης, ζητούν να τους χορηγηθούν επικυρωμένα αντίγραφα εγγράφων και στοιχείων καθώς, όπως επισημαίνεται, «επί μήνες ο κάθε αρμόδιος διαβιβάζει το θέμα στον λιγότερο αρμόδιο».

Σχολιάζοντας στην κωλυσιεργία των αρχών να κινήσουν τις σχετικές διαδικασίες, ο δικηγόρος επισημαίνει: «Πώς θα ενεργούσε η πολιτεία εάν δεν είχε υποβληθεί η μήνυση; Θα ενημέρωνε ποτέ η ΕΛ.ΑΣ. τον πατέρα του Λάμπρου για τις συνθήκες θανάτου του; Δίνω μόνος μου αρνητική, φευ, απάντηση».

Ενδεικτικό είναι το γεγονός, όπως επισημαίνει, ότι ακόμη κι όταν «εκλήθησαν να καταθέσουν στα πλαίσια της προκαταρκτικής αντίκρισαν ένα λυμφατικό φάκελο δικογραφίας με μοναδικό περιεχόμενο την έγκλησή τους και τη γραπτή διαμαρτυρία τους προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου».

Ο πατέρας του Λ. Φούντα, αναφερόμενος στον τρόπο που αντιμετωπίστηκε ο γιος του από τις διωκτικές αρχές, αναφέρει σε σημείο του υπομνήματός του ενώπιον της Δικαιοσύνης. Κάνει λόγο για «ευπρέπεια που επιδεικνύεται στους συλλαμβανόμενους εμπόρους ναρκωτικών ή στους επίορκους λειτουργούς, των οποίων τηρούνται απόρρητα ακόμη και τα ονοματεπώνυμα», για να αντιπαραβάλει το ερώτημα: «Με ποια κριτήρια διοχετεύονταν στον Τύπο φωτογραφίες από τις κατασχεθείσες στο σπίτι του; Ερώτημα που γίνεται πιο βασανιστικό αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο αδερφός του υπέβαλε αίτημα για να μας παραδοθούν οι φωτογραφίες ή έστω αντίγραφά τους, αλλά... ο ένας μας έστελνε στον άλλον ως... αναρμόδιοι»

.

πηγή

.

σκέψεις τζιαί καπνός

Τα δάκρυα,

πατημένα φκιόρα.

Αμυγδαλιά σε αποσύνθεση.

Μαρμαρωμένον πηχτά ως γαίμαν, όπου άλλοτε,

έτρεσχιεν ως ρετσίνι Ζωής. /

Πατημένα φκιόρα αμυγδαλιάς η Ελπίδα των μωρών.

Που μπότες στρατόκαβλων,

που μπότες πολιτικών,

που μπότες ανθρώπων

που βρωμίζουν την λέξη Άνθρωπος,

τζιαί τη ψυχή μου.

Πατημένα.

Mε ασέβεια. /

Εμείς, που εζήσαμεν μές τα τσαντίρκα.

Εμείς, που ακούσαμεν τες πόμπες να ππέφτουν πουπάνω μας.

Εμείς που υπήρξαμεν ως εαυτόν Πρόσφυγες, ως εαυτόν Μετανάστες.

Εμείς, που μας έκοψεν που την μέση η Ασέβεια.

Που μπότες στρατόκαβλων,

που μπότες πολιτικών,

που μπότες ανθρώπων

που βρωμίζουν την Λέξη.

Εμείς,

πότε εσταματήσαμεν να είμαστεν Άνθρωποι; /

Από μια ανάρτηση στο ιστολόγιο του Γιώργου Πήττα που αξίζει να διαβαστεί.

.

Made in Egypt

Γιατί η αισιοδοξία (όπως πχ να αναζητούμε την επανάσταση στο Γουισκόνσιν) και το χιούμορ, μαζί όμως με την αυταπάρνηση και το θάρρος, καμιά φορά καθορίζουν την Ιστορία.

Αιγυπτιακά κράνη για διαδηλώσεις κυρίες και κύριοι !

(τα βρήκα εδώ)

και χωρίς άλλα λόγια ... δεν χρειάζονται !

.

Υποβάθμιση του Ανθρώπου και καπιταλισμός

[ … ] Ακολουθούμε εδώ πιστά το νήμα της ανάλυσης του Καστοριάδη. Αν ο καπιταλισμός μπόρεσε να λειτουργήσει και να αναπτυχθεί στο παρελθόν, αυτό έγινε επειδή κληρονόμησε μια σειρά ανθρωπολογικών τύπων τους οποίους δεν δημιούργησε και δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει ο ίδιος: αδιάφθορους δικαστές, ακέραιους δημόσιους υπαλλήλους ικανούς να υπηρετούν το κοινό καλό, εκπαιδευτικούς αφοσιωμένους στο καθήκον τους, εργάτες για τους οποίους η δουλειά ήταν -παρά τις σκληρές συνθήκες- πηγή αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας κ.λπ.

Αυτοί οι ανθρωπολογικοί τύποι δεν αναδύθηκαν από μόνοι τους, αλλά δημιουργήθηκαν σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους με αναφορές σε αξίες που ήσαν τότε καθιερωμένες: την εντιμότητα, την ανιδιοτελή προσφορά προς το κοινωνικό σύνολο, τη μετάδοση της γνώσης, την εργασία που παράγει ωφέλιμο έργο κ.λπ.

Στις σύγχρονες κοινωνίες αυτές οι αξίες δεν έχουν πέραση, αφού το μόνο που μετράει πλέον είναι το χρήμα. Οι ανθρωπολογικοί τύποι που ενσαρκώνουν την εντιμότητα, την ηθική ακεραιότητα, την ανιδιοτέλεια γίνονται σχεδόν αδιανόητοι στη σύγχρονη εποχή. Δεν υπάρχουν επομένως καθιερωμένες αξίες ικανές να λειτουργήσουν ως φραγμός στη διάδοση της διαφθοράς.

Ακόμη και ο ανθρωπολογικός τύπος που αποτέλεσε ιστορικό δημιούργημα του ίδιου του καπιταλισμού, ο τύπος του επιχειρηματία -που συνδύαζε την τεχνική επινοητικότητα, την ικανότητα να συγκεντρώνει κεφάλαια, να οργανώνει μια επιχείρηση, να δημιουργεί αγορές- είναι και αυτός υπό εξαφάνιση. Αντικαθίσταται από διευθυντικές γραφειοκρατίες και από κερδοσκόπους, που εγκαταλείπουν τις παραγωγικές δραστηριότητες για να στραφούν προς το χρηματιστηριακό κέρδος. Το ίδιο το σύστημα καταστρέφει βαθμιαία όλους τους ανθρωπολογικούς τύπους που είναι αναγκαίοι για την ύπαρξη και τη λειτουργία του [ … ]

.

Από ένα σχόλιο του Θ. Γιαλκέτση στην Ελευθεροτυπία

(Κορνήλιος Καστοριάδης: Η φωνή ενός ελεύθερου στοχαστή)

.

Εθνική Στρατηγική για την Ανώτατη Εκπαίδευση: Το Δημόσιο Πανεπιστήμιο, Το Δημόσιο Τεχνολογικό Ίδρυμα

Είναι τόση η διαφθορά, τόση η εχθρότητα που εκφράζουν οι κρατούντες προς την Κοινωνία αλλά και τόσο βαθιά η υποκρισία τους, ώστε τα λόγια εξανεμίζονται, τα επιχειρήματα χάνουν το νόημά τους και η υπομονή σιγά σιγά εξαντλείται … με ότι αυτό συνεπάγεται.

Γελοίες και ιδιοτελείς προσωπικότητες που πρακτορεύουν εχθρικά προς την Κοινωνία συμφέροντα καταλαμβάνουν στρατηγικές κυβερνητικές θέσεις σε νευραλγικούς τομείς αλλά εμείς, οι Έλληνες πολίτες, χάσκουμε και δεν αντιδρούμε. Τι άραγε περιμένουμε; Τον Γκοντό;

Η αφορμή των γραφομένων είναι η έρευνα της ιδιωτικής εταιρείας MRB που έγινε για το πολύπαθο Υπουργείο Παιδείας (δεν αναπαράγω τον γελοίο τίτλο που σκαρφίσθηκαν οι εξ ίσου γελοίοι και ξεπουλημένοι γραφειοκράτες που το νέμονται).

Τo Υπουργείο παιδείας λοιπόν, ανέθεσε στην παραπάνω εταιρεία MRB έρευνα στα πλαίσια του καθορισμού της «Εθνικής Στρατηγικής για την Ανώτατη Εκπαίδευση». Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε και από το ΕΣΠΑ παρακαλώ. Η έρευνα άπτεται του αντικειμένου των Ανώτατων και Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της χώρας τα οποία υπερκαλύπτουν την τεχνογνωσία αλλά και τις απαραίτητες υποδομές ώστε – όπως θα ήταν λογικό – να διεξάγουν αυτά μέσω πχ της δημιουργίας ενός δια-πανεπιστημιακού μηχανισμού, και όχι ο οποιοσδήποτε τυχάρπαστος φαταούλας, την σχετική έρευνα.

Με αυτόν τον τρόπο η έρευνα θα ήταν πληρέστερη και απολύτως αδιάβλητη αλλά και τα ξοδεμένα κονδύλια από το Υπ. Παιδείας θα έμεναν στα Ελληνικά Πανεπιστήμια και δεν θα πήγαιναν (και μάλιστα με συμμετοχή του ΕΣΠΑ) στην τσέπη κάποιου CEO για να αγοράσει καινούργια Porsche. Με αυτόν τον τρόπο το Υπουργείο θα μπορούσε να ανοίξει – έμμεσα – έναν παραγωγικό και ειλικρινή δίαυλο επικοινωνίας και συνεργασίας με την Πανεπιστημιακή Κοινότητα. Όμως τα γελοία ανθρωπάρια που καταστρέφουν την Παιδεία και το Υπουργείο που διοικούν, λειτουργούν όπως οι Καρβουνιαραίοι του Αριστοφάνη: Ντίπ !

Δεν φτάνει αυτό αλλά αν ρίξετε μια βιαστική έστω ματιά στην έρευνα (μπορείτε να την βρείτε όλη εδώ) θα δείτε ότι στην ουσία πρόκειται για ερωτήσεις που καθοδηγούν και κριτήρια που στην ουσία μεθοδεύουν προπαγανδιστική πρακτική.

Συμπληρωματική του θέματος είναι και η προηγούμενη ανάρτηση [ Η εκπαίδευση και το «δικαίωμα» του καταναλωτή ] όπως και η [ Αντίδραση της Συσπείρωσης Πανεπιστημιακών στη νέα έρευνα για την Ανώτατη Εκπαίδευση ].

Άραγε οι καταστροφείς και οι μανδαρίνοι, οι ανάλγητοι Τεχνικοί της Εξουσίας θα κάτσουν ποτέ στο σκαμνί για την ζημιά που κάνουν σε αυτή αλλά και στις γενιές που έρχονται ;

.

Η εκπαίδευση και το «δικαίωμα» του καταναλωτή

Η φιλοσοφία των εκπαιδευτικών αλλαγών, του Κώστα Θεριανού (aristerovima)

Εισαγάγαμε την ανοικτή εγγραφή, η οποία επέτρεψε στα δημοφιλή σχολεία να αναπτυχθούν. Η ανοικτή εγγραφή διεύρυνε τις επιλογές των γονιών και εμπόδισε τις τοπικές αρχές να θέτουν όρια στην ανάπτυξη των καλών σχολείων προκειμένου να κρατήσουν αποτυχημένα σχολεία ανοικτά. Ουσιώδες στοιχείο της μεταρρύθμισης μας ήταν η χρηματοδότηση του σχολείου ανά μαθητή, δηλαδή τα χρήματα που διέθετε το κράτος σε κάθε μαθητή τον ακολουθούσαν όποιο σχολείο και αν επέλεγε να παρακολουθήσει. Με αυτό τον τρόπο, οι γονείς ψήφιζαν ανάλογα με το σχολείο που επέλεγαν για το ποιο σχολείο είναι καλό. Το καλό σχολείο κέρδιζε μαθητές. Το κακό σχολείο θα έπρεπε ή να βελτιωθεί ή να κλείσει. Έτσι, προχωρήσαμε σε μια δημόσια μορφή εκπαιδευτικού κουπονιού.

M. Thatcher, The Downing Street Years, London: Harper Collins, p. 591.

Τόσο τα κουπόνια όσο και τα αναλυτικά προγράμματα των επιλογών στηρίζονται στην αντίληψη του μαθητή και του γονιού ως καταναλωτή.

Η κατανάλωση δεν είναι «δικαίωμα», όπως προσπαθεί να μας πείσει ο κυρίαρχος λόγος. Δικαίωμα είναι η τροφή, η στέγαση, η εργασία, η πρόσβαση σε δημόσια αγαθά (σχολεία, νοσοκομεία) κ.λπ. Η κατανάλωση είναι δραστηριότητα. Για αυτό και ανάμεσα στο δικαίωμα του υπάλληλου να καθίσει την Κυριακή και στην δυνατότητα του καταναλωτή να ψωνίσει, η αριστερά επέλεγε και επιλέγει πάντα το πρώτο! Διότι το δικαίωμα υπερισχύει της δραστηριότητας.

Η ίδια αντίληψη περί δικαιώματος στην κατανάλωση διαχέεται και στις νέες εξαγγελίες για τα κουπόνια (vouchers) στην δια βίου μάθηση και στα αναλυτικά προγράμματα με πολλές επιλογές στο σχολείο.

Μέσω αυτών περνάει η ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης. Ο όρος ιδιωτικοποίηση (privatization) χρησιμοποιείται προκειμένου να περιγράψει την απόδοση στον ιδιωτικό τομέα διαφόρων επιχειρήσεων όπως οι σιδηρόδρομοι, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή και διανομή ηλεκτρικής ενέργειας, νερού, φωταερίου, οι υπηρεσίες αποχέτευσης.

Στην περίπτωση του εκπαιδευτικού συστήματος δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Δεν έχουμε το φαινόμενο της παραχώρησης σχολικών μονάδων σε ιδιώτες. Αλλάζει ο τρόπος χρηματοδότησης της εκπαίδευσης. Ο καταναλωτής (δηλαδή ο μαθητής) λαμβάνει κουπόνια τα οποία εξαργυρώνει στο σχολείο της αρεσκείας του. Έτσι, η κοινωνία των πολιτών μετατρέπεται σε κοινωνία των καταναλωτών. Δεν χρειάζεται να διεκδικήσεις ένα καλύτερο σχολείο. Πήγαινε με το κουπόνι σου στο δίπλα που σου αρέσει καλύτερα. Σαν το σλόγκαν γνωστού τηλεπαιχνιδιού: «ό,τι δεν σας αρέσει, αλλάξτε το!».

Όμως, η πραγματικότητα έπαιξε ένα περίεργο παιχνίδι στους γονείς που είχαν μαγευτεί από τις σειρήνες της αγοράς. Η θεωρία είναι γκρίζα, το δέντρο της ζωής είναι αειθαλές γράφει ο Γκαίτε. Τα σχολεία αποδείχθηκαν ότι δεν ήταν … κορόιδα. Απέφευγαν να γράψουν παιδιά μεταναστών, παιδιά γονιών με χαμηλό μορφωτικό κεφάλαιο, οτιδήποτε θα χαλούσε την εικόνα τους. Και βρέθηκαν έτσι πολλοί καταναλωτές της εκπαίδευσης με τα κουπόνια στα χέρια και με το δικαίωμα να επιλέξουν οποιοδήποτε σχολείο τους αρέσει… χωρίς κανένα σχολείο!

Τα προγράμματα των επιλογών εξυπηρετούν δύο στόχους: την διάλυση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών και την διάλυση… του μυαλού των μαθητών. Χωρίς ιστορία, χωρίς φιλοσοφία, έξω από κάθε πλαίσιο αναφοράς και οποιαδήποτε «απεχθής» για το μεταμοντερνισμό μεγάλη αφήγηση, θρυμματίζονται οι όροι αντίληψης της παραγωγής της γνώσης και της σχέσης της γνώσης με την πραγματικότητα. Αλλά σε αυτό θα επανέρθουμε μόλις ανακοινώσει το υπουργείο τα νέα αναλυτικά προγράμματα.

.

Το ΚΚΕ πολιτικά ανήθικο και συνειδητά αντιλαϊκό

Θα είδατε φαντάζομαι τις τελευταίες σφυγμομετρήσεις που αφορούν την τρέχουσα διάταξη του λεγόμενου «εκλογικού σώματος». Πέρα από το 45% περίπου των ανθρώπων που δεν συμμετέχουν στην δήθεν δημοκρατική φιέστα των εκλογών της Κοινοβουλευτικής μας Ολιγαρχίας, που είναι ένα καθ’ αυτό σοβαρό εύρημα, υπάρχει και μια άλλη αποτύπωση που είναι διαχρονική και που καλό είναι να την θυμόμαστε καμιά φορά. Μιλώ για την κατανομή των ποσοστών της αριστεράς ή αυτού που θεωρούμε ως αριστερά σήμερα, δηλαδή το Κομμουνιστικό κόμμα, τον ΣΥΝ/ΣΥΡ, τους Οικολόγους Πράσινους και την Δημοκρατική Αριστερά. Το συνολικό ποσοστό αυτών των δυνάμεων είναι περίπου 25% των εχόντων την πρόθεση να ψηφίσουν. Ποσοστό που προσομοιάζει προκλητικά και ίσως αναπόφευκτα με το πραγματικό ποσοστό που αντιπροσωπεύει η αριστερά στην κοινωνίας μας και που μόνον ο μεγάλου διαμετρήματος και μετριοπαθής αριστερός ηγέτης Ηλίας Ηλιού κατάφερε να προσεγγίσει, αντιπροσωπεύοντας γνήσια την Ελληνική κοινωνία.

Δεν θα αναφερθώ σε επί μέρους ποσοστά (αυτό του Κομμουνιστικού κόμματος νομίζω είναι της τάξης του 12%), υπογραμμίζω απλώς την πολυδιάσπαση, που φαντάζει ακόμη ποιο δραματική αν αναλογιστούμε και τις δύσκολο να εκτιμηθούν με ακρίβεια, δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Για την πολυδιάσπαση αυτή που εμφανίζεται σε μια περίοδο που οι Έλληνες πολίτες χρειάζονται όσο ποτέ την καταλυτική κοινωνική επίδραση της αριστεράς, ευθύνονται βέβαια πολλοί και πολλά. Ευθύνονται πρόσωπα, πράγματα, καταστάσεις, ιστορικές συγκυρίες και κόμματα. Περισσότερο όμως από όλους και όλα ευθύνη φέρει η ακαμψία και η χωρίς όρια πολιτική και κοινωνική αλαζονεία του σκληρού πυρήνα της παραδοσιακής αριστεράς. Του πυρήνα, λέγε με ΚΚΕ, που είναι αφ’ ενός προσκολλημένος σε ιδεολογικά και οργανωτικά ζόμπι της ιστορίας και αφ’ ετέρου αντιμετωπίζει αφ’ υψηλού και εχθρικά κάθε άλλη φωνή, κάθε διαφορετική προσέγγιση, κάθε σύγχρονη δύναμη προόδου. Αυτό είναι πολιτικά ανήθικο.

Ο σκοταδιστικός και φοβικός αυτός χαρακτήρας της παραδοσιακής αριστεράς, λέγε με ΚΚΕ, βρίσκει το μέγιστό του όταν αντιμετωπίζει συμπεριφορές και δράσεις πολιτών που έχουν πρωταρχικά κοινωνικό και δευτερευόντως πολιτικό υπόβαθρο (έτσι εννοώ, προς το παρόν, αυτό που λέμε Κοινωνία των Πολιτών). Έτσι έγινε με την προσπάθεια των κατοίκων της Κερατέας όπου η Ζαχαριάδηδες έλαμψαν δια της απουσίας τους, έτσι έγινε - αρχικά - και με το κίνημα των πολιτών που στράφηκε κατά των διοδίων σε όλη την χώρα. Αυτό είναι συνειδητά αντιλαϊκό.

Όμως ειδικά για το κίνημα των διοδίων πρέπει να σημειωθεί η απροκάλυπτη ιδιοτέλεια, ο καταχθόνιος σφετερισμός που επιχειρείται από τα αραχνιασμένα μυαλά του Περισσού. Την απόπειρα αυτή, για να θυμηθώ τα φοιτητικά μου χρόνια, θα την ονόμαζα με μια λέξη: καπέλωμα. Τα απομεινάρια του πλέον σκοτεινού σταλινισμού μαθημένα στην ίντριγκα αφού για χρόνια δεν ήξεραν ποιος διοικεί το κόμμα τους, αυτοί οι ίδιοι ή η Ασφάλεια, έβαλαν στο μάτι την μαζικοποίηση του κινήματος των διοδίων αποσκοπώντας σε ψηφαλάκια, δηλαδή σε στενά κομματικά οφέλη στην πλέον χυδαία εκδοχή τους. Οι «αριστεροί» αυτοί γνωρίζουν καλά ότι μια τέτοια κίνηση, μια πιθανή επιτυχία δηλαδή του καπελώματος, θα είχε καταστροφικές επιπτώσεις στο ίδιο το κίνημα των διοδίων χρωματίζοντάς το άγαρμπα και μονόπαντα. Παρόμοια απόπειρα έκανε και το «κόμμα» του πρώην διαφημιστή, από εκεί θα την αντέγραψαν φαίνεται.

Η ενέργεια αυτή χαρακτηρίζει το ψευδεπίγραφο κόμμα που εφηύρε την πολιτικά ιδιοτελή συνεργασία με την δεξιά. Η ενέργεια αυτή εμπεριέχει συνάμα και τις δύο ιδιότητες που προανέφερα: είναι συνειδητά αντιλαϊκή και πολιτικά ανήθικη.

Ψυχή Βαθιά !

.