Καστοριάδης - Η ιδέα της επανάστασης

Ζούμε (μιλώ για τις πλούσιες δυτικές κοινωνίες) υπό καθεστώτα φιλελεύθερης ολιγαρχίας, που σίγουρα είναι πολύ προτιμότερα, από υποκειμενική και πολιτική άποψη, απ’ ότι υπάρχει αλλού στον πλανήτη. Τα καθεστώτα αυτά δεν γεννηθήκαν αυτόματα και αυθόρμητα, ούτε από την καλή θέληση των προηγούμενων κυριάρχων στρωμάτων, αλλά μέσω κοινωνικό-ιστορικών κινημάτων πολύ πιο ριζοσπαστικών, των οποίων είναι κατάλοιπα ή υποπροϊόντα (η Γαλλική επανάσταση είναι ένα παράδειγμα).

Τα κινήματα αυτά τα ίδια θα ήταν αδύνατα, αν δεν είχαν συνοδευτεί από την ανάδυση (‘αποτέλεσμα’ συγχρόνως και ‘αίτιο’) ενός νέου ανθρωπολογικού τύπου άτομου, ας πούμε, για να πάμε γρήγορα, του δημοκρατικού ατόμου: πράγμα που συνιστά τη διάφορα ανάμεσα σ’ έναν αγρότη του Παλαιού καθεστώτος και σε έναν Γάλλο πολίτη της σήμερον, ανάμεσα σ’ έναν υπήκοο του τσάρου και σε έναν Άγγλο ή Αμερικανό πολίτη.

Δίχως αυτό τον τύπο ατόμου, ακριβέστερα δίχως έναν αστερισμό τέτοιων τύπων… η φιλελεύθερη κοινωνία δε μπορεί να λειτουργήσει. Μου φαίνεται τώρα πρόδηλο ότι η σημερινή κοινωνία δεν είναι πια ικανή να τους αναπαράγει. Παράγει ουσιαστικά πλεονέκτες, φρουρούμενους και κομφορμιστές…

…Ο τύπος του ανθρώπου με την ανεξάρτητη κρίση και το ενδιαφέρον για τα ζητήματα γενικής εμβέλειας… επαναμφισβητειται σήμερα. Δεν λέω ότι έχει εξαφανιστεί πλήρως. Αλλά αντικαθίσταται βαθμιαία και γρήγορα από έναν άλλο τύπο ατόμου, επικεντρωμένο στην κατανάλωση και στην απόλαυση, απαθή μπροστά στις γενικές υποθέσεις, κυνικό στη σχέση του με την πολιτική, τις περισσότερες φόρες ηλιθίως επιδοκιμάζοντα και κομφορμιστή. Δεν βλέπουμε ότι ζούμε σε μια εποχή βαθιού και γενικευμένου κομφορμισμού…

…Πρέπει να διερωτηθούμε (πράγμα που δεν κάνουν οι υμνωδοί του περιρρέοντος ψευδό-ατομικισμού) ποιου τύπου κοινωνίας μπορεί να είναι φορέας ο σύγχρονος άνθρωπος; Σε τι θα επέτρεπε η ψυχολογική του δομή στους δημοκρατικούς θεσμούς να λειτουργήσουν; …ποιο είναι το όραμα του για το μέλλον της κοινωνίας; Όλα αυτά σχηματίζουν μια μάζα δίχως μπούσουλα, που ζει μέρα με τη μέρα, δίχως ορίζοντα ― όχι μια κριτική-ανακλαστική / στοχαστική συλλογικότητα…

…Οι σημερινοί πολιτικοί θεσμοί δεν έχουν μήπως ως υλικότητα να απομακρύνουν τους πολίτες από τις δημοσιές υποθέσεις και να τους πείσουν ότι είναι ανίκανοι να ασχολούνται με αυτές; Καμιά σοβαρή ανάλυση δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι τα καθεστώτα που αυτοανακηρύσσονται δημοκρατικά είναι στην πραγματικότητα αυτό που κάθε κλασικός πολίτικος φιλόσοφος θα ονόμαζε καθεστώτα ολιγαρχίας.

Ένα ισχνότατο στρώμα της κοινωνίας κυριαρχεί και κυβερνά. Διαλέγει τους διαδόχους του. Ασφαλώς είναι φιλελεύθερο (περισσότερο ή λιγότερο…) και επικυρώνεται κάθε πέντε ή επτά χρονιά από την ψήφο του λαού. Αν το κυβερνών κλάσμα αυτής της ολιγαρχίας υπερβάλλει πολύ, θα αντικατασταθεί ― από το άλλο κλάσμα της ολιγαρχίας, που είναι ολοένα και περισσότερο όμοιο με το πρώτο. Εξ ου και η εξαφάνιση κάθε πραγματικού περιεχομένου μέσα στην αντίθεση της ‘αριστεράς’ και της ‘δεξιάς’. Το απίστευτο κενό των σημερινών πολιτικών λόγων αντικατοπτρίζει αυτήν την κατάσταση, όχι γενετικές μεταλλαγές…

…Αύτη η ιδία η κοινωνία στην οποία ζούμε διακηρύσσει αρχές ― ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη ― τις οποίες παραβιάζει ή εκτρέπει και παραμορφώνει κάθε μέρα. Λέω ότι η ανθρωπότητα μπορεί να κάνει καλύτερα πράγματα, ότι είναι ικανή να ζήσει κάτω από μια άλλη κατάσταση, την κατάσταση της αυτοκυβέρνησης. Υπό τις συνθήκες της σύγχρονης εποχής, οι μορφές της αυτοκυβέρνησης μένουν ασφαλώς να βρεθούν, καλύτερα: να δημιουργηθούν…

Καστοριάδης: H ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ - Ο Θρυμματισμένος Κόσμος (Ύψιλον) σελ. 136-139

.

Φάτε το μέλλον

( ένα σύντομο άρθρο του Paul Krugman στους New York Times που μάλλον φωτογραφίζει τα πολιτικά ήθη και έθιμα των όψιμων «ρεπουμπλικάνων» της δικής μας πράσινης κυβέρνησης του πράσσειν αλόγως )

Την περασμένη Παρασκευή, οι Ρεπουμπλικάνοι κατέθεσαν στη Βουλή των Αντιπροσώπων την πρότασή τους για άμεσες περικοπές στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό. Αντίθετα από ό,τι συνηθίζουν δεν συνόδευσαν την πρόταση με ένα «πιασάρικο» σύνθημα. Έτσι θα ήθελα να προτείνω ένα που ταιριάζει στην περίσταση: Φάτε το μέλλον.

Θα εξηγήσω τί εννοώ σε ένα λεπτό. Πρώτα, ας μιλήσουμε λίγο για τον δίλημμα το οποίο αντιμετωπίζουν οι Ρεπουμπλικάνοι.

Τα στελέχη αυτού του κόμματος αρέσκονται να ισχυρίζονται ότι οι ενδιάμεσες εκλογές τους έδωσαν την εντολή για μεγάλες περικοπές στις κυβερνητικές δαπάνες. Κάποιοι από εμάς πιστεύουμε ότι οι εκλογές δεν είχαν τόσο να κάνουν με τις δαπάνες, όσο με την σταθερά υψηλή ανεργία, αλλά όπως και αν έχει το πράγμα, αυτό που έχει σημασία να καταλάβουμε είναι ότι αν και πολλοί ψηφοφόροι λένε ότι θέλουν λιγότερες δαπάνες, φαίνεται ότι αυτό που θέλουν στην πραγματικότητα είναι να μειωθούν οι δαπάνες για τους άλλους.

Αυτό είναι το δίδαγμα από μια νέα δημοσκόπηση του Pew Research Center, στην οποία αμερικανοί ερωτήθηκαν αν τάσσονται υπέρ ή κατά της μείωσης των δαπανών σε διάφορους τομείς. Φαίνεται λοιπόν ότι θέλουν μεγαλύτερες, όχι μικρότερες, δαπάνες για τα περισσότερα πράγματα, όπως για την Παιδεία και την Υγεία. Και είναι διχασμένοι 50-50 όσον αφορά στις δαπάνες για τα επιδόματα προς τους ανέργους και - έκπληξη - για την άμυνα.

Το μόνο πράγμα που είναι σαφές ότι επιθυμούν να μειωθεί είναι η εξωτερική βοήθεια, η οποία οι περισσότεροι αμερικανοί πιστεύουν, λανθασμένα, ότι αποτελεί μεγάλο μέρος του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού.

Ποιά είναι η απάντηση που προτείνουν οι Ρεπουμπλικάνοι; Θυσιάστε το μέλλον για άμεση ικανοποίηση στο παρόν. Επικεντρώστε τις περικοπές σε προγράμματα τα οφέλη των οποίων δεν είναι άμεσα. Το τίμημα που θα πληρώσουμε στο τέλος θα είναι τεράστιο - αλλά προς το παρόν, η εκλογική τους βάση θα είναι ευχαριστημένη.

Σε έναν καλύτερο κόσμο, οι πολιτικοί θα μιλούσαν στους ψηφοφόρους σαν να ήταν ενήλικες. Θα τους εξηγούσαν ότι για να επιλυθεί το μακροπρόθεσμο πρόβλημα του ελλείμματος στον προϋπολογισμό θα χρειαστούν δύο πράγματα: να μειωθεί το κόστος για τις υπηρεσίας υγείας και να αυξηθούν, ρεαλιστικά, οι φόροι για να χρηματοδοτηθούν τα προγράμματα τα οποία επιθυμούν πραγματικά οι αμερικανοί.

Αλλά οι Ρεπουμπλικάνοι δεν μπορούν φυσικά να το πουν αυτό: αρνούνται να παραδεχθούν ότι μπορεί να υπάρξει έστω και μία φορά ανάγκη για αύξηση των φόρων. Και έτσι έπρεπε να βρουν κάτι σαν την πρόταση της Παρασκευής, ένα σχέδιο που θα εξοικονομήσει εξαιρετικά λίγα χρήματα στο παρόν και θα κάνει πολύ μεγάλο κακό στο μέλλον.

πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

.

Και την Ακρόπολη και τις παραλίες και τα βουνά και την ψυχή μας

“Eίδες να μαδάνε την κότα και ο αέρας να συνεπαίρνει τα πούπουλα;

Έτσι πάει το έθνος”».

Διονύσιος Σολωμός

Εάν το Δημόσιο πουλούσε σήμερα το σύνολο των άμεσων συμμετοχών που διατηρεί σε εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών επιχειρήσεις θα εισέπραττε περίπου 6,4 δισ. ευρώ.

ΟΤΕ	592,8
ΟΠΑΠ	1680
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ	595
ΔΕΗ	1470
ΕΛΠΕ	804
ΕΥΔΑΠ	324
ΕΥΑΘ	112
ΟΛΠ	259
ΟΛΘ	101
ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ	331
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ	86,9
ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ	9,7
ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ(*)	62,1
ALPHA BANK	14,4
	6441,9

Βήμα 14/2/2011

Τα υπόλοιπα 43,6 δις που ζητάει ο «πρωθυπουργός» μέσω των ανήθικων τοκογλύφων που κουβάλησε στην χώρα μας φαντάζεστε από πού θα βρεθούν;

Απλώς παραθέτω τον πίνακα για να βοηθήσω τον εαυτό μου αλλά και τους απειροελάχιστους φίλους που με διαβάζουν να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος των απωλειών και την ουσία των πρωτοφανών «μέτρων» των σαλτιμπάγκων του IMF. Στόχος τους είναι η πλήρης εξαφάνιση της χώρας προς όφελος των δανειστών της. Εν τω μεταξύ η επιτόπια οικονομική ελίτ και τα έξωθεν αφεντικά της … ξερογλείφονται.

(*) Προσέξτε επίσης την συνολική συμμετοχή του Δημοσίου στην ΤτΕ. Το Δημόσιο κατέχει σήμερα το 9,5% της Τράπεζας. Τόσο «ελληνική» είναι η Τράπεζα της Ελλάδος. Ψάξτε να βρείτε ποιοι και πως κατέχουν τα υπόλοιπα, εγώ δεν τα κατάφερα να βγάλω άκρη.

.

Πρωθυπουργός made in USA και πολιτική made in Germany

Διαβάσατε τις θέσεις του ημίτρελου συμβουλάτορα Σερβάζ Ντερούζ που αντιμετωπίζονται ως θέσφατα από τον made in USA πρωθυπουργό και τους θλιβερούς ακολούθους του; Πάρτε μία γεύση:

Ένας «κατακλυσμός ιδιωτικοποιήσεων» είναι εκείνο που επίμονα ζητούν μεγάλοι επιχειρηματίες, κορυφαίοι τραπεζίτες, διακεκριμένοι οικονομολόγοι και στελέχη «δεξαμενών σκέψης» της Αθήνας. Οι πιο σημαντικοί άνθρωποι της Ελλάδας που βρίσκονται εκτός πολιτικής μου έχουν πει επανειλημμένως τους τελευταίους έξι μήνες “κάνεις λάθος και χάνεις τον στόχο, το πραγματικό στοίχημα της ελληνικής οικονομίας είναι εκείνο της καθολικής ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας”.

Αυτό που δεν έχει γίνει αντιληπτό από πολλούς είναι ότι οι άνθρωποι εννοούν αυτά που λένε. Δεν έχουν την παραμικρή υποψία πολιτικού κριτήριου ούτε τους ενδιαφέρει στο ελάχιστο η τύχη αυτής της χώρας. Η προτεραιότητά τους είναι η επιτυχής χρησιμοποίηση της Ελλάδας ως πρότυπου εφαρμογής ακραίων νέο-φιλελεύθερων μέτρων ώστε να διευκολυνθεί η εφαρμογή παρόμοιων μέτρων και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Προτεραιότητα επίσης αποτελεί και η προστασία των δανειστών της Ελλάδας ακόμη και με τίμημα την ίδια την ύπαρξη της χώρας.

Όπως όμως θα είδατε από τις δηλώσεις του κου Σερβάζ «οι πιο σημαντικοί άνθρωποι της Ελλάδας» βιάζονται να βάλουν στο χέρι κοψοχρονιά την Δημόσια περιουσία. Η σάπια «αστική τάξη», ο βρώμικος και ξεπουλημένος γκλάμουρ εσμός που προέκυψε ως παραπροϊόν της Αγγλικής πολιτικής μετά το τέλος του εμφυλίου στα 1825, δείχνει για μια ακόμη φορά πόσο αχόρταγος και πόσο βαθιά εχθρικός είναι προς αυτή την χώρα.

Η ντιρεκτίβα της τριάδας για ξεπούλημα Δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δις σημαίνει ότι σε περίοδο που το ΑΕΠ της χώρας βρίσκεται στο ύψος των 250 δις και βαίνει μειούμενο, η χώρα καλείται μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια να δημιουργήσει, από εκποιήσεις Δημόσιας περιουσίας, εξοφλητικούς πόρους της τάξεως του 20% του σημερινού ΑΕΠ. Το μέγεθος της καταστροφής που θα προκύψει από την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου θα είναι απλώς ασύλληπτο.

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που δεν έχει γίνει όσο θα έπρεπε κατανοητό: Στην φάση που βρισκόμαστε, τον πλέον κρίσιμο λόγο τον έχουν οι πολίτες. Από αυτούς θα εξαρτηθεί εάν και σε ποια έκταση θα μπορέσει να διασωθεί κάτι. Η αντίδραση των πολιτών είναι το άμεσα ζητούμενο. Αν επικρατήσει η απογοήτευση, ο φόβος και η καταφυγή στην εύκολη ιδιωτεία τότε είναι βέβαιο ότι όλα θα χαθούν. Από την μακρόχρονη λαίλαπα που πρόκειται να επιβληθεί δεν πρόκειται να επιβιώσει παρά το φάντασμα της σημερινής Ελλάδας.

.

Αυτοί καταστρέφουν την χώρα που έφτιαξαν με το αίμα τους οι παππούδες και οι πατεράδες μας

Ο καταστροφικός εβραιόπληκτος Friedman-δουλος

O ανίκανος ψεύτης
















.

Έμειναν από λάστιχο οι αυθεντίες του νεοφιλελευθερισμού

Αυτά είναι τα περιβόητα μέλη της Τρόικας:

Servaas Deroose

Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής για Οικονομικές Υποθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΕΕ)

European Commission (EC) Deputy Director General for Economic and Financial Affairs

Poul Thomsen

Αναπληρωτής Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ)

International Monetary Fund (IMF) European Department Deputy Director

Klaus Masuch

Στέλεχος της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (ΕΚΤ)

European Central Bank (ECB) Division Chief

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που είχαν τα τεράστια αποθέματα αλαζονείας ώστε να στρογγυλοκαθίσουν στις θέσεις τους υπαγορεύοντας μέτρα στους πολίτες μιας ολόκληρης χώρας. Οι άνθρωποι αυτοί αλωνίζουν και καταστρέφουν την χώρα με την ανοχή θλιβερών σαλτιμπάγκων όπως ό επικίνδυνος κλόουν που νομίζει ότι είναι πρωθυπουργός και ο ιδιοτελής τζουτζές που στις ονειρώξεις του έβαζε τον εαυτό του στην θέση του υπουργού οικονομικών. Μαζί με τα δύο αυτά τσόλια υπολογίστε και καμία διακοσαριά βουλευτές και μη, εκλεγμένους και μη που ως δουλικοί παρατρεχάμενοι σιγοντάρουν τ’ αφεντικά τους. Στην συνταγή να βάλετε και δύο – τρία εκατομμύρια ανυποψίαστους Έλληνες που τους ψήφισαν από ελπίδα, από βλακεία και μερικοί, οι λιγότεροι θέλω να πιστεύω, από συμφέρον.

Ο θίασος λειτουργούσε μια χαρά μέχρι χθες. Χθες όμως κάτι έσπασε, κάποιο ελατήριο χάλασε, ένας απαίσιος στριγκός θόρυβος ακούστηκε … Το πρόγραμμα δεν βγαίνει, το σχέδιο δεν ήταν καλό.

Μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια λοιπόν θα πρέπει να ξεπουληθεί η Δημόσια περιουσία για να δώσουμε λεφτά - δηλαδή επί πλέον 50 δις σε χρήμα και 30 δις σε εγγυήσεις - στους διεθνείς τοκογλύφους. Δημόσιες Επιχειρήσεις, Συμμετοχές, Υπηρεσίες, εκτάσεις, ακίνητα. Όλα τα θέλουν, όλα τα παίρνουν οι αιμοσταγείς Σάυλωκ.


Αν ήταν όμως να ξεπουληθούμε για να δώσουμε ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ και ως το 2015 (!) 50 + 30 = 80 δις τότε τι τους θέλαμε αυτούς τους Οικονομικούς Δολοφόνους εξ' αρχής; Ποιοί και γιατί μας τους κουβάλησαν εδώ; 

Αυτά και άλλα πολλά θα εμπεριέχει το νέο «επικαιροποιημένο» Μνημόνιο ΙΙ.

-         Ως το τέλος Φεβρουαρίου θα έχουν συσταθεί Διυπουργικές Ομάδες Εργασίας για την εκπόνηση των Τομεακών Σχεδίων Δράσης.

-         Το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο θα παρουσιαστεί στο τέλος Μαρτίου για να τεθεί σε διαβούλευση.

-         Το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο μαζί με τα Τομεακά Σχέδια Δράσης θα είναι έτοιμα, έως τέλος Μαρτίου για να τεθούν προς έγκριση από το Υπουργικό Συμβούλιο έως τα μέσα Απριλίου.

-         Μετά την έγκριση τα μέτρα (δηλαδή το Μνημόνιο ΙΙ) θα πρέπει να ψηφιστούν από τη Βουλή έως τα μέσα Μαΐου.

Καταλάβατε;

Οι αχόρταγοι «πολιτικοί ηγέτες» σαν τα κοράκια θα πέσουν απάνω σε ότι απέμεινε από το Κοινωνικό Κράτος και σε ότι προλάβουν να προγράψουν από την Δημόσια Περιουσία για να τα «κάψουν» όλα !

Ειλικρινά δεν είμαι βέβαιος για το εάν το Ελληνικό κοινό πραγματικά θα αντιληφθεί το μέγεθος της επερχόμενης καταστροφής. Εάν ναι, που το ελπίζω και το εύχομαι, τότε θα υπάρξουν τρομερές αντιδράσεις σε όλα τα επίπεδα. Τότε θα είναι αδύνατον να προχωρήσει η εκτέλεση του Μνημονίου Ι και του Μνημονίου ΙΙ χωρίς διεξαγωγή εκλογών και χωρίς εκχώρηση νομιμοποίησης από τους πολίτες σε (όποια) νέα κυβέρνηση.

Εκλογές σημαίνουν στάση της εναπομένουσας σε λειτουργία αγοράς, καθυστέρηση των όποιων θετικών αποφάσεων, αναταραχή, πολιτικές κόντρες, περαιτέρω ένταση της αβεβαιότητας … χάος !

Αυτά είναι τα έργα ενός εμπαθούς και επικίνδυνου ατόμου που νομίζει ότι είναι Πρωθυπουργός …

.

Φορολογία του κεφαλαίου στην ΕΕ από το 1995-2010

Στο ερώτημα του "Πώς δημιουργήθηκαν τα ελλείμματα" στη χώρα μας, πέρα από την επίσημη αντι-προεδρική απάντηση ότι τα δημιουργήσαμε εν ίσοις όροις όλοι μας, υπάρχει και μια άλλη, η οποία τα εντοπίζει στις συγκεκριμένες (κάργα-ταξικές) φορολογικές επιλογές των τελευταίων κυβερνήσεων και όχι μόνο αυτής του αντι-προέδρου.

Τα ελλείμματα δημιουργούνται είτε όταν ξοδεύεις περισσότερο από όσα εισπράττεις, είτε όταν εισπράττεις λιγότερα από όσα ξοδεύεις. Όσον αφορά δε το δεύτερο σκέλος, οι μικρότερες εισπράξεις μπορεί να οφείλονται είτε σε φοροδιαφυγή, είτε σε νόμιμες μειώσεις φόρων.

Η επιλογή των φοροελαφρύνσεων μπορεί να αφορά στα χαμηλότερα ή στα υψηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Οι λόγοι για τα μεν χαμηλά είναι αυτονόητοι, για δε τα υψηλά, δικαιολογούνται βάσει του ευφευρήματος ότι με τον τρόπο αυτό αυξάνονται οι επενδύσεις και επέρχεται η ευημερία, η ειδική των ευνοημένων στρωμάτων, αλλά και η γενική όλου του πληθυσμού, βάσει του έτερου δόγματος, αυτού τής προς τα κάτω διάχυσης του πλούτου.

Αν βλέπαμε τα παρακάτω διαγράμματα τα οποία δείχνουν:

το μεν ΠΡΩΤΟ, τη χρονική εξέλιξη του μέσου όρου του ανώτατου φορολογικού συντελεστή, για τα ΑΤΟΜΙΚΑ ΥΨΗΛΑ εισοδήματα, στην ΕΕ-27 και στην ευρωζώνη,

το δε ΔΕΥΤΕΡΟ, την ίδια χρονική μεταβολή, αλλά για τις ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, θα παρατηρούσαμε ότι αμφότερα βαίνουν μειούμενα.

Και το ερώτημα το οποίο επιθυμώ να θέσω είναι, γιατί η δεκαπεντάχρονη συνεχόμενη μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου δεν ελάττωσε την ανεργία, και γιατί τα δημόσια ελλείμματα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές καλές μεριές της ΕΕ-27, έφτασαν σ' αυτό εδώ το ύψος. Έλα ντε;

Στοιχεία: European Comission - Taxation and Customs Union-Taxation trends in the European Union - Main results - pp 9-10.

.

Αναδημοσίευση (χωρίς άδεια) από CYNICAL

.

Η λούμπεν Δικαιοσύνη

Η 27χρονη Γερμανίδα Φέι Μάγιερ –εναντίον της οποίας έχει ασκηθεί δίωξη για «συμμετοχή σε άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση»- κρίθηκε προφυλακιστέα από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών. Σύμφωνα με τους δικηγόρους της, τα μέλη του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών αξιολόγησαν ως επιβαρυντικό στοιχείο ότι «κατείχε και διάβαζε δημοσιευμένα κείμενα ατόμων που η ίδια χαρακτηρίζει πολιτικούς κρατούμενους».

Έχω διαβάσει –και μάλλον δεν είμαι ο μόνος- όλες τις προκηρύξεις των επαναστατικών οργανώσεων. Δεν είναι δύσκολο, αφού υπάρχουν όλες στο διαδίκτυο – έχουν δημοσιευτεί σε σάιτ εφημερίδων, σε ιστοσελίδες και σε πάρα πολλά μπλογκ. Πάνω στο γραφείο μου υπάρχουν φυλλάδια αναρχικών και αντιεξουσιαστών – τα μοιράζουν, όταν κάνουν πορεία. Πίσω μου, στη βιβλιοθήκη, υπάρχει το βιβλίο με τις προκηρύξεις της 17Ν – το έχω αγοράσει και υπάρχει σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

Θεωρώ τα μέλη των επαναστατικών οργανώσεων πολιτικούς κρατούμενους. Ίσως, κάποιοι να έχουν διαφορετική γνώμη – δικαίωμά τους, αλλά και δικαίωμά μου να σκέφτομαι με το δικό μου μυαλό και όχι με το μυαλό της Όλγας Τρέμη.

Αναρωτιέμαι γιατί προφυλακίστηκε η Φέι Μέγιερ. Αν ο λόγος είναι ότι κατείχε και διάβαζε κείμενα ατόμων που θεωρεί πολιτικούς κρατούμενους, θα έπρεπε να προφυλακίσουν και εμένα – και εκατοντάδες χιλιάδες άλλους πολίτες, για τους οποίους ισχύουν αυτά τα «επιβαρυντικά» στοιχεία. Ο λόγος που προφυλακίστηκε η Φέι Μέγιερ είναι ότι οι δικαστικοί φοβούνται. Ξέρουν πως έχουν κατεβάσει εδώ και δεκαετίες τα βρακιά τους, έχουν υποκύψει σε όλα τα πολιτικά λαμόγια, δεν είναι πια εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης και τρέμουν – κι εγώ στη θέση τους θα έτρεμα.

Οι δικαστικοί νομίζουν πως προφυλακίζοντας και καταδικάζοντας όποιον θεωρούν πως αποτελεί απειλή για αυτούς θα σωθούν. Στην πραγματικότητα, κάνουν τα πράγματα πολύ χειρότερα, μεγαλώνουν το μίσος της κοινωνίας για τους δικαστικούς και τη συνέχεια δεν είναι δύσκολο να την φανταστεί κάποιος. Όταν οι δικαστικοί θα βρεθούν στο εδώλιο, ας προσπαθήσουν να δείξουν λίγη από την αξιοπρέπεια που δείχνουν οι «τρομοκράτες» που προφυλακίζουν και καταδικάζουν. Κι ας μην αρχίσουν να ρίχνουν ο ένας τις ευθύνες στον άλλον. Οι «τρομοκράτες» δεν το έκαναν.

.

Αναδημοσίευση από τον pitsiriko

.

Τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης

Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.

Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν, να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ.

Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.

Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού…

Τι Τρόμος είναι αυτός;!

Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.

Τι οργουελικός εφιάλτης!

Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ’ τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης

να αρπάξουν απ’ το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν

να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν

και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και

αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.

*****

Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά

με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;

Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,

είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.

……………………………..

Τίποτα απ’ όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία,

ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,

διακόπτουν όποιον γουστάρουν

και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες

με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.

Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.

Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ’ τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ’ αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό

το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα

του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.

Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ’ το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,

αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ’ όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.

Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.

Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.

Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,

οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων – είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.

Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας – με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες…

Ντροπή!

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr / Ελευθεροτυπία

.

Να που και η γενιά μας κατάλαβε τι θα πει Γκεστάπο

Οι ανεκδιήγητοι μωροί που από ένα καπρίτσιο της Ιστορίας κατέλαβαν την εξουσία την μαύρη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009, κατέστρεψαν με χαριστική βολή την Ελληνική Οικονομία και τώρα βάλθηκαν να αποσυνθέσουν πλήρως την Ελληνική Κοινωνία. Οι λυσσασμένοι υπάνθρωποι που "τηρούν την τάξη" πληρωμένοι πλουσιοπάροχα από τα δικά μας λεφτά, συμπεριφέρονται ως νέοι γκεσταπίτες καταλύοντας το κράτος δικαίου και σπέρνοντας τον τρόμο.

Εκτός από τους ασυγχώρητους πολιτικούς τους προϊσταμένους και οι φυσικοί προϊστάμενοί τους όπως και αυτοί οι ίδιοι έχουν ακέραιη την ευθύνη για ότι κακό μπορεί να συμβεί αφού συνεχίζουν να εξαπολύουν ανεξέλεγκτη βία και να επιδεικνύουν την πλέον εχθρική προς την τοπική κοινωνία και χυδαία συμπεριφορά.

Αναδημοσιεύω από το Βαθύ Κόκκινο :

Κερατέα: "Θα πέσουν κορμιά"

by giorgis

Στην γενική συνέλευση όλων των κατοίκων, το βράδυ της Τετάρτης στην κεντρική πλατεία της Κερατέας αποφασίστηκε να κηρύξουν την περιοχή τους σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, λόγω των χθεσινών γεγονότων και να συνεχίσουν ταυτόχρονα των αγώνα τους (Δείτε το βίντεο).

Η οργή, η αποφασιστικότητα και η αγανάκτηση του κόσμου συνοψίζονται στην φράση πολίτη ότι «θα πέσουν κορμιά» αν συνεχιστούν οι προκλήσεις των κατασταλτικών μηχανισμών.

Λεπτομέρεια. Η τηλεόραση του Αλαφούζου μιλάει για 2 μπάτσους και 10 πολίτες τραυματίες εν αντιθέσει με τον Γκαϊντε που στο δελτίο ειδήσεων του Mega είχε «ανακαλύψει» 14 μπάτσους και 4 κατοίκους τραυματισμένους. (Εχει την εξήγηση του αυτό γιατί μόλις πριν μερικές μέρες ο Σκάι έγινε «τσακωτός» να μεταφέρει σαν ρεπορτάζ ψευδές πληροφορίες που είχε διοχετεύσει η ασφάλεια)

Θάλασσα είναι η πολυθρόνα στο σαλόνι

Ένα απόσπασμα από το σημαντικό κείμενο «Σπασμένοι κυνόδοντες, σάπιοι φρονιμίτες» γραμμένο με αφορμή την ταινία «Κυνόδοντας», που βρήκα στο ιστολόγιο ΚΙΜΠΙ. Η διαμόρφωση δική μου.

Τι είναι ελευθερία;

Ελευθερία είναι η ασυδοσία των αγορών. Και τι άλλο; Το δικαίωμα της επιχειρηματικής ελίτ να απολύει με ελάχιστο κόστος και να μειώνει τους μισθούς κατά βούληση.

Τι είναι δημόσιο χρέος;

Δημόσιο χρέος είναι αυτά που κλέψαμε από τους ανυποψίαστους φιλάνθρωπους που μας δάνειζαν.

Τι είναι σωτηρία;

Σωτηρία είναι το μνημόνιο της τρόικας. Και τι άλλο; Η υπακοή στις εντολές της.

Τι είναι εθνική κυριαρχία;

Να αποφασίζει η Μέρκελ, ο Σαρκοζί ή ο Μπαρόζο για το πώς θα διανέμεται ο πλούτος κάθε χώρας-παρία της Ε.Ε..

Τι είναι δημοκρατία;

Δημοκρατία είναι να υπογράφει ένας (ούτε καν αιρετός) υπουργός συμφωνίες που δεσμεύουν 11 εκατομμύρια ανθρώπους, ερήμην ακόμη και της Βουλής.

Τι είναι κίνδυνος;

Κίνδυνος είναι η ανυπακοή στους νόμους του κράτους. Και τι είναι νόμοι του κράτους; Τα κείμενα που εισηγούνται τρεις καλοπληρωμένοι χαρτογιακάδες του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της ΕΚΤ και τα οποία ψηφίζει με διαδικασία κατεπείγοντος η κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Τι είναι νομιμότητα;

Νομιμότητα είναι να δέχεσαι αδιαμαρτύρητα τους νόμους του κράτους, ακόμη κι αυτούς που καταστρατηγούν το ανάπηρο σύνταγμα. Και τι είναι ανομία; Ανομία είναι να υπερασπίζεσαι δικαιώματα που νομίζεις ότι διαθέτεις χάρη στο ανάπηρο σύνταγμα.

Τι είναι ανταγωνιστικότητα;

Το οικονομικό μέγεθος της οικονομίας που είναι αντιστρόφως ανάλογο με το ύψος των μισθών και το εύρος των δικαιωμάτων της εργασίας.

Τι είναι εχθρός;

Εχθρός είναι ο απεργός που σου στερεί το δικαίωμα να πας με το λεωφορείο στη δουλειά σου (αν και όταν φτάσεις εκεί υπάρχει ενδεχόμενο να σου τη στερήσει ο εργοδότης σου, χωρίς εισιτήριο επιστροφής), ο μελαψός αλλόθρησκος και αλλόγλωσσος που θέλει «να σου φάει τη θέση εργασίας» ή ο «τζαμπατζής» που αρνείται να πληρώσει διόδια ή εισιτήρια γιατί του έρχονται ακριβά.

Τι είναι πατρίδα;

Πατρίδα είναι το trading book των τραπεζών, οι τιμές των μετοχών τους, το δικαίωμα των ξένων επενδυτών να παίρνουν κοψοχρονιά τον δημόσιο πλούτο της χώρας.

Τι είναι πρόοδος;

Πρόοδος είναι να ρίχνεις το εισόδημα των ήδη φτωχών κατά 30%, να καταργείς τα δικαιώματα της μισθωτής εργασίας και να προασπίζεις το δικαίωμα των πιστωτών να πάρουν μέχρι δεκάρας τους τοκογλυφικούς τους τόκους.

.