Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

Πρωθυπουργός made in USA και πολιτική made in Germany


Διαβάσατε τις θέσεις του ημίτρελου συμβουλάτορα Σερβάζ Ντερούζ που αντιμετωπίζονται ως θέσφατα από τον made in USA πρωθυπουργό και τους θλιβερούς ακολούθους του; Πάρτε μία γεύση:

Ένας «κατακλυσμός ιδιωτικοποιήσεων» είναι εκείνο που επίμονα ζητούν μεγάλοι επιχειρηματίες, κορυφαίοι τραπεζίτες, διακεκριμένοι οικονομολόγοι και στελέχη «δεξαμενών σκέψης» της Αθήνας. Οι πιο σημαντικοί άνθρωποι της Ελλάδας που βρίσκονται εκτός πολιτικής μου έχουν πει επανειλημμένως τους τελευταίους έξι μήνες “κάνεις λάθος και χάνεις τον στόχο, το πραγματικό στοίχημα της ελληνικής οικονομίας είναι εκείνο της καθολικής ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας”.

Αυτό που δεν έχει γίνει αντιληπτό από πολλούς είναι ότι οι άνθρωποι εννοούν αυτά που λένε. Δεν έχουν την παραμικρή υποψία πολιτικού κριτήριου ούτε τους ενδιαφέρει στο ελάχιστο η τύχη αυτής της χώρας. Η προτεραιότητά τους είναι η επιτυχής χρησιμοποίηση της Ελλάδας ως πρότυπου εφαρμογής ακραίων νέο-φιλελεύθερων μέτρων ώστε να διευκολυνθεί η εφαρμογή παρόμοιων μέτρων και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Προτεραιότητα επίσης αποτελεί και η προστασία των δανειστών της Ελλάδας ακόμη και με τίμημα την ίδια την ύπαρξη της χώρας.

Όπως όμως θα είδατε από τις δηλώσεις του κου Σερβάζ «οι πιο σημαντικοί άνθρωποι της Ελλάδας» βιάζονται να βάλουν στο χέρι κοψοχρονιά την Δημόσια περιουσία. Η σάπια «αστική τάξη», ο βρώμικος και ξεπουλημένος γκλάμουρ εσμός που προέκυψε ως παραπροϊόν της Αγγλικής πολιτικής μετά το τέλος του εμφυλίου στα 1825, δείχνει για μια ακόμη φορά πόσο αχόρταγος και πόσο βαθιά εχθρικός είναι προς αυτή την χώρα.

Η ντιρεκτίβα της τριάδας για ξεπούλημα Δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δις σημαίνει ότι σε περίοδο που το ΑΕΠ της χώρας βρίσκεται στο ύψος των 250 δις και βαίνει μειούμενο, η χώρα καλείται μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια να δημιουργήσει, από εκποιήσεις Δημόσιας περιουσίας, εξοφλητικούς πόρους της τάξεως του 20% του σημερινού ΑΕΠ. Το μέγεθος της καταστροφής που θα προκύψει από την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου θα είναι απλώς ασύλληπτο.

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που δεν έχει γίνει όσο θα έπρεπε κατανοητό: Στην φάση που βρισκόμαστε, τον πλέον κρίσιμο λόγο τον έχουν οι πολίτες. Από αυτούς θα εξαρτηθεί εάν και σε ποια έκταση θα μπορέσει να διασωθεί κάτι. Η αντίδραση των πολιτών είναι το άμεσα ζητούμενο. Αν επικρατήσει η απογοήτευση, ο φόβος και η καταφυγή στην εύκολη ιδιωτεία τότε είναι βέβαιο ότι όλα θα χαθούν. Από την μακρόχρονη λαίλαπα που πρόκειται να επιβληθεί δεν πρόκειται να επιβιώσει παρά το φάντασμα της σημερινής Ελλάδας.
.

Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011

Αυτοί καταστρέφουν την χώρα που έφτιαξαν με το αίμα τους οι παππούδες και οι πατεράδες μας

Ο καταστροφικός εβραιόπληκτος Friedman-δουλος
O ανίκανος ψεύτης
















.

Έμειναν από λάστιχο οι αυθεντίες του νεοφιλελευθερισμού


Αυτά είναι τα περιβόητα μέλη της Τρόικας:

Servaas Deroose
Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής για Οικονομικές Υποθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΕΕ)
European Commission (EC) Deputy Director General for Economic and Financial Affairs

Poul Thomsen
Αναπληρωτής Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ)
International Monetary Fund (IMF) European Department Deputy Director

Klaus Masuch
Στέλεχος της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (ΕΚΤ)
European Central Bank (ECB) Division Chief













Αυτοί είναι οι άνθρωποι που είχαν τα τεράστια αποθέματα αλαζονείας ώστε να στρογγυλοκαθίσουν στις θέσεις τους υπαγορεύοντας μέτρα στους πολίτες μιας ολόκληρης χώρας. Οι άνθρωποι αυτοί αλωνίζουν και καταστρέφουν την χώρα με την ανοχή θλιβερών σαλτιμπάγκων όπως ό επικίνδυνος κλόουν που νομίζει ότι είναι πρωθυπουργός και ο ιδιοτελής τζουτζές που στις ονειρώξεις του έβαζε τον εαυτό του στην θέση του υπουργού οικονομικών. Μαζί με τα δύο αυτά τσόλια υπολογίστε και καμία διακοσαριά βουλευτές και μη, εκλεγμένους και μη που ως δουλικοί παρατρεχάμενοι σιγοντάρουν τ’ αφεντικά τους. Στην συνταγή να βάλετε και δύο – τρία εκατομμύρια ανυποψίαστους Έλληνες που τους ψήφισαν από ελπίδα, από βλακεία και μερικοί, οι λιγότεροι θέλω να πιστεύω, από συμφέρον.

Ο θίασος λειτουργούσε μια χαρά μέχρι χθες. Χθες όμως κάτι έσπασε, κάποιο ελατήριο χάλασε, ένας απαίσιος στριγκός θόρυβος ακούστηκε … Το πρόγραμμα δεν βγαίνει, το σχέδιο δεν ήταν καλό.

Μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια λοιπόν θα πρέπει να ξεπουληθεί η Δημόσια περιουσία για να δώσουμε λεφτά - δηλαδή επί πλέον 50 δις σε χρήμα και 30 δις σε εγγυήσεις - στους διεθνείς τοκογλύφους. Δημόσιες Επιχειρήσεις, Συμμετοχές, Υπηρεσίες, εκτάσεις, ακίνητα. Όλα τα θέλουν, όλα τα παίρνουν οι αιμοσταγείς Σάυλωκ.


Αν ήταν όμως να ξεπουληθούμε για να δώσουμε ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ και ως το 2015 (!) 50 + 30 = 80 δις τότε τι τους θέλαμε αυτούς τους Οικονομικούς Δολοφόνους εξ' αρχής; Ποιοί και γιατί μας τους κουβάλησαν εδώ; 

Αυτά και άλλα πολλά θα εμπεριέχει το νέο «επικαιροποιημένο» Μνημόνιο ΙΙ.
-         Ως το τέλος Φεβρουαρίου θα έχουν συσταθεί Διυπουργικές Ομάδες Εργασίας για την εκπόνηση των Τομεακών Σχεδίων Δράσης.
-         Το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο θα παρουσιαστεί στο τέλος Μαρτίου για να τεθεί σε διαβούλευση.
-         Το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο μαζί με τα Τομεακά Σχέδια Δράσης θα είναι έτοιμα, έως τέλος Μαρτίου για να τεθούν προς έγκριση από το Υπουργικό Συμβούλιο έως τα μέσα Απριλίου.
-         Μετά την έγκριση τα μέτρα (δηλαδή το Μνημόνιο ΙΙ) θα πρέπει να ψηφιστούν από τη Βουλή έως τα μέσα Μαΐου.

Καταλάβατε;

Οι αχόρταγοι «πολιτικοί ηγέτες» σαν τα κοράκια θα πέσουν απάνω σε ότι απέμεινε από το Κοινωνικό Κράτος και σε ότι προλάβουν να προγράψουν από την Δημόσια Περιουσία για να τα «κάψουν» όλα !

Ειλικρινά δεν είμαι βέβαιος για το εάν το Ελληνικό κοινό πραγματικά θα αντιληφθεί το μέγεθος της επερχόμενης καταστροφής. Εάν ναι, που το ελπίζω και το εύχομαι, τότε θα υπάρξουν τρομερές αντιδράσεις σε όλα τα επίπεδα. Τότε θα είναι αδύνατον να προχωρήσει η εκτέλεση του Μνημονίου Ι και του Μνημονίου ΙΙ χωρίς διεξαγωγή εκλογών και χωρίς εκχώρηση νομιμοποίησης από τους πολίτες σε (όποια) νέα κυβέρνηση.

Εκλογές σημαίνουν στάση της εναπομένουσας σε λειτουργία αγοράς, καθυστέρηση των όποιων θετικών αποφάσεων, αναταραχή, πολιτικές κόντρες, περαιτέρω ένταση της αβεβαιότητας … χάος !

Αυτά είναι τα έργα ενός εμπαθούς και επικίνδυνου ατόμου που νομίζει ότι είναι Πρωθυπουργός …
.

Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011

Φορολογία του κεφαλαίου στην ΕΕ από το 1995-2010

Στο ερώτημα του "Πώς δημιουργήθηκαν τα ελλείμματα" στη χώρα μας, πέρα από την επίσημη αντι-προεδρική απάντηση ότι τα δημιουργήσαμε εν ίσοις όροις όλοι μας, υπάρχει και μια άλλη, η οποία τα εντοπίζει στις συγκεκριμένες (κάργα-ταξικές) φορολογικές επιλογές των τελευταίων κυβερνήσεων και όχι μόνο αυτής του αντι-προέδρου.

Τα ελλείμματα δημιουργούνται είτε όταν ξοδεύεις περισσότερο από όσα εισπράττεις, είτε όταν εισπράττεις λιγότερα από όσα ξοδεύεις. Όσον αφορά δε το δεύτερο σκέλος, οι μικρότερες εισπράξεις μπορεί να οφείλονται είτε σε φοροδιαφυγή, είτε σε νόμιμες μειώσεις φόρων.

Η επιλογή των φοροελαφρύνσεων μπορεί να αφορά στα χαμηλότερα ή στα υψηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Οι λόγοι για τα μεν χαμηλά είναι αυτονόητοι, για δε τα υψηλά, δικαιολογούνται βάσει του ευφευρήματος ότι με τον τρόπο αυτό αυξάνονται οι επενδύσεις και επέρχεται η ευημερία, η ειδική των ευνοημένων στρωμάτων, αλλά και η γενική όλου του πληθυσμού, βάσει του έτερου δόγματος, αυτού τής προς τα κάτω διάχυσης του πλούτου.

Αν βλέπαμε τα παρακάτω διαγράμματα τα οποία δείχνουν:

το μεν ΠΡΩΤΟ, τη χρονική εξέλιξη του μέσου όρου του ανώτατου φορολογικού συντελεστή, για τα ΑΤΟΜΙΚΑ ΥΨΗΛΑ εισοδήματα, στην ΕΕ-27 και στην ευρωζώνη,


το δε ΔΕΥΤΕΡΟ, την ίδια χρονική μεταβολή, αλλά για τις ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, θα παρατηρούσαμε ότι αμφότερα βαίνουν μειούμενα.


Και το ερώτημα το οποίο επιθυμώ να θέσω είναι, γιατί η δεκαπεντάχρονη συνεχόμενη μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου δεν ελάττωσε την ανεργία, και γιατί τα δημόσια ελλείμματα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές καλές μεριές της ΕΕ-27, έφτασαν σ' αυτό εδώ το ύψος. Έλα ντε;

Στοιχεία: European Comission - Taxation and Customs Union-Taxation trends in the European Union - Main results - pp 9-10.
.
Αναδημοσίευση (χωρίς άδεια) από CYNICAL
.

Η λούμπεν Δικαιοσύνη


Η 27χρονη Γερμανίδα Φέι Μάγιερ –εναντίον της οποίας έχει ασκηθεί δίωξη για «συμμετοχή σε άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση»- κρίθηκε προφυλακιστέα από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών. Σύμφωνα με τους δικηγόρους της, τα μέλη του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών αξιολόγησαν ως επιβαρυντικό στοιχείο ότι «κατείχε και διάβαζε δημοσιευμένα κείμενα ατόμων που η ίδια χαρακτηρίζει πολιτικούς κρατούμενους».

Έχω διαβάσει –και μάλλον δεν είμαι ο μόνος- όλες τις προκηρύξεις των επαναστατικών οργανώσεων. Δεν είναι δύσκολο, αφού υπάρχουν όλες στο διαδίκτυο – έχουν δημοσιευτεί σε σάιτ εφημερίδων, σε ιστοσελίδες και σε πάρα πολλά μπλογκ. Πάνω στο γραφείο μου υπάρχουν φυλλάδια αναρχικών και αντιεξουσιαστών – τα μοιράζουν, όταν κάνουν πορεία. Πίσω μου, στη βιβλιοθήκη, υπάρχει το βιβλίο με τις προκηρύξεις της 17Ν – το έχω αγοράσει και υπάρχει σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

Θεωρώ τα μέλη των επαναστατικών οργανώσεων πολιτικούς κρατούμενους. Ίσως, κάποιοι να έχουν διαφορετική γνώμη – δικαίωμά τους, αλλά και δικαίωμά μου να σκέφτομαι με το δικό μου μυαλό και όχι με το μυαλό της Όλγας Τρέμη.

Αναρωτιέμαι γιατί προφυλακίστηκε η Φέι Μέγιερ. Αν ο λόγος είναι ότι κατείχε και διάβαζε κείμενα ατόμων που θεωρεί πολιτικούς κρατούμενους, θα έπρεπε να προφυλακίσουν και εμένα – και εκατοντάδες χιλιάδες άλλους πολίτες, για τους οποίους ισχύουν αυτά τα «επιβαρυντικά» στοιχεία. Ο λόγος που προφυλακίστηκε η Φέι Μέγιερ είναι ότι οι δικαστικοί φοβούνται. Ξέρουν πως έχουν κατεβάσει εδώ και δεκαετίες τα βρακιά τους, έχουν υποκύψει σε όλα τα πολιτικά λαμόγια, δεν είναι πια εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης και τρέμουν – κι εγώ στη θέση τους θα έτρεμα.

Οι δικαστικοί νομίζουν πως προφυλακίζοντας και καταδικάζοντας όποιον θεωρούν πως αποτελεί απειλή για αυτούς θα σωθούν. Στην πραγματικότητα, κάνουν τα πράγματα πολύ χειρότερα, μεγαλώνουν το μίσος της κοινωνίας για τους δικαστικούς και τη συνέχεια δεν είναι δύσκολο να την φανταστεί κάποιος. Όταν οι δικαστικοί θα βρεθούν στο εδώλιο, ας προσπαθήσουν να δείξουν λίγη από την αξιοπρέπεια που δείχνουν οι «τρομοκράτες» που προφυλακίζουν και καταδικάζουν. Κι ας μην αρχίσουν να ρίχνουν ο ένας τις ευθύνες στον άλλον. Οι «τρομοκράτες» δεν το έκαναν.
.
Αναδημοσίευση από τον pitsiriko
.

Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011

Τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης


Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.
Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν, να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ.
Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.
Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού…
Τι Τρόμος είναι αυτός;!
Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.
Τι οργουελικός εφιάλτης!
Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ’ τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ’ το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν

να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν
και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και
αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.
*****
Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.
……………………………..

Τίποτα απ’ όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία,
ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,
διακόπτουν όποιον γουστάρουν
και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες
με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.
Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ’ τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ’ αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό
το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα
του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.
Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ’ το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,
αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ’ όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.
Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.
Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.
Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,
οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων – είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.
Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας – με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες…
Ντροπή!
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr / Ελευθεροτυπία
.

Να που και η γενιά μας κατάλαβε τι θα πει Γκεστάπο




Οι ανεκδιήγητοι μωροί που από ένα καπρίτσιο της Ιστορίας κατέλαβαν την εξουσία την μαύρη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009, κατέστρεψαν με χαριστική βολή την Ελληνική Οικονομία και τώρα βάλθηκαν να αποσυνθέσουν πλήρως την Ελληνική Κοινωνία. Οι λυσσασμένοι υπάνθρωποι που "τηρούν την τάξη" πληρωμένοι πλουσιοπάροχα από τα δικά μας λεφτά, συμπεριφέρονται ως νέοι γκεσταπίτες καταλύοντας το κράτος δικαίου και σπέρνοντας τον τρόμο.


Εκτός από τους ασυγχώρητους πολιτικούς τους προϊσταμένους και οι φυσικοί προϊστάμενοί τους όπως και αυτοί οι ίδιοι έχουν ακέραιη την ευθύνη για ότι κακό μπορεί να συμβεί αφού συνεχίζουν να εξαπολύουν ανεξέλεγκτη βία και να επιδεικνύουν την πλέον εχθρική προς την τοπική κοινωνία και χυδαία συμπεριφορά.

Αναδημοσιεύω από το Βαθύ Κόκκινο :

Κερατέα: "Θα πέσουν κορμιά"

Στην γενική συνέλευση όλων των κατοίκων, το βράδυ της Τετάρτης στην κεντρική πλατεία της Κερατέας αποφασίστηκε να κηρύξουν την περιοχή τους σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, λόγω των χθεσινών γεγονότων και να συνεχίσουν ταυτόχρονα των αγώνα τους (Δείτε το βίντεο).

Η οργή, η αποφασιστικότητα και η αγανάκτηση του κόσμου συνοψίζονται στην φράση πολίτη ότι «θα πέσουν κορμιά» αν συνεχιστούν οι προκλήσεις των κατασταλτικών μηχανισμών.

Λεπτομέρεια. Η τηλεόραση του Αλαφούζου μιλάει για 2 μπάτσους και 10 πολίτες τραυματίες εν αντιθέσει με τον Γκαϊντε που στο δελτίο ειδήσεων του Mega είχε «ανακαλύψει» 14 μπάτσους και 4 κατοίκους τραυματισμένους. (Εχει την εξήγηση του αυτό γιατί μόλις πριν μερικές μέρες ο Σκάι έγινε «τσακωτός» να μεταφέρει σαν ρεπορτάζ ψευδές πληροφορίες που είχε διοχετεύσει η ασφάλεια)

Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

Θάλασσα είναι η πολυθρόνα στο σαλόνι


Ένα απόσπασμα από το σημαντικό κείμενο «Σπασμένοι κυνόδοντες, σάπιοι φρονιμίτες» γραμμένο με αφορμή την ταινία «Κυνόδοντας», που βρήκα στο ιστολόγιο ΚΙΜΠΙ. Η διαμόρφωση δική μου.

Τι είναι ελευθερία;
Ελευθερία είναι η ασυδοσία των αγορών. Και τι άλλο; Το δικαίωμα της επιχειρηματικής ελίτ να απολύει με ελάχιστο κόστος και να μειώνει τους μισθούς κατά βούληση.

Τι είναι δημόσιο χρέος;
Δημόσιο χρέος είναι αυτά που κλέψαμε από τους ανυποψίαστους φιλάνθρωπους που μας δάνειζαν.

Τι είναι σωτηρία;
Σωτηρία είναι το μνημόνιο της τρόικας. Και τι άλλο; Η υπακοή στις εντολές της.

Τι είναι εθνική κυριαρχία;
Να αποφασίζει η Μέρκελ, ο Σαρκοζί ή ο Μπαρόζο για το πώς θα διανέμεται ο πλούτος κάθε χώρας-παρία της Ε.Ε..

Τι είναι δημοκρατία;
Δημοκρατία είναι να υπογράφει ένας (ούτε καν αιρετός) υπουργός συμφωνίες που δεσμεύουν 11 εκατομμύρια ανθρώπους, ερήμην ακόμη και της Βουλής.

Τι είναι κίνδυνος;
Κίνδυνος είναι η ανυπακοή στους νόμους του κράτους. Και τι είναι νόμοι του κράτους; Τα κείμενα που εισηγούνται τρεις καλοπληρωμένοι χαρτογιακάδες του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της ΕΚΤ και τα οποία ψηφίζει με διαδικασία κατεπείγοντος η κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Τι είναι νομιμότητα;
Νομιμότητα είναι να δέχεσαι αδιαμαρτύρητα τους νόμους του κράτους, ακόμη κι αυτούς που καταστρατηγούν το ανάπηρο σύνταγμα. Και τι είναι ανομία; Ανομία είναι να υπερασπίζεσαι δικαιώματα που νομίζεις ότι διαθέτεις χάρη στο ανάπηρο σύνταγμα.

Τι είναι ανταγωνιστικότητα;
Το οικονομικό μέγεθος της οικονομίας που είναι αντιστρόφως ανάλογο με το ύψος των μισθών και το εύρος των δικαιωμάτων της εργασίας.

Τι είναι εχθρός;
Εχθρός είναι ο απεργός που σου στερεί το δικαίωμα να πας με το λεωφορείο στη δουλειά σου (αν και όταν φτάσεις εκεί υπάρχει ενδεχόμενο να σου τη στερήσει ο εργοδότης σου, χωρίς εισιτήριο επιστροφής), ο μελαψός αλλόθρησκος και αλλόγλωσσος που θέλει «να σου φάει τη θέση εργασίας» ή ο «τζαμπατζής» που αρνείται να πληρώσει διόδια ή εισιτήρια γιατί του έρχονται ακριβά.

Τι είναι πατρίδα;
Πατρίδα είναι το trading book των τραπεζών, οι τιμές των μετοχών τους, το δικαίωμα των ξένων επενδυτών να παίρνουν κοψοχρονιά τον δημόσιο πλούτο της χώρας.

Τι είναι πρόοδος;
Πρόοδος είναι να ρίχνεις το εισόδημα των ήδη φτωχών κατά 30%, να καταργείς τα δικαιώματα της μισθωτής εργασίας και να προασπίζεις το δικαίωμα των πιστωτών να πάρουν μέχρι δεκάρας τους τοκογλυφικούς τους τόκους.
.

Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011

Τον υπερφίαλο φαταούλα εκπροσωπεί η ... Χίλαρυ


Κουτσομπολιό είναι βέβαια και τέτοιες ώρες τέτοια λόγια, αλλά επειδή έχει, όπως διάβασα και αλλού, πολύ μεγάλη δόση αλήθειας το αναπαράγω όπως το διάβασα στο tvxs :

[ … ] … Ένα από τα θέματα που περιλαμβάνει η ατζέντα της Χίλαρυ Κλίντον, ενόψει της επίσημης επίσκεψής της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ στην Αθήνα, είναι αυτό του «Κόλπου Άντονι Κουίν», δηλαδή της αγοράς παραθαλάσσιας έκτασης στη Ρόδο από το μεγάλο Μεξικανο-Αμερικανό ηθοποιό, η οποία ακυρώθηκε από το ελληνικό κράτος, για γραφειοκρατικούς κυρίως λόγους. [ …] η χήρα του κινηματογραφικού Αλέξη Ζορμπά, «που έχει φίλους σε σημαντικές θέσεις», διεκδικεί εκ νέου την έκταση, ενώ ο αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα έχει ήδη επισκεφτεί δύο φορές το υπουργείο Οικονομικών, σχετικά με το ζήτημα αυτό … [ … ]

Μέσα στον γενικό χαμό, την δυσβάστακτη υποτέλεια προς τις ΗΠΑ στην οποία υποβάλλει με την βία την χώρα μας ο εβραιο - αμερικάνος «πρωθυπουργός» της, την ολοκληρωτική καταστροφή της οικονομίας και των θεσμών, την κατάργηση της Παιδείας και της Υγείας και τον ανηλεή πόλεμο που κηρύχτηκε στην Κοινωνία των Πολιτών, έχουμε να ασχολούμαστε και με το πάλαι ποτέ πλιάτσικο που ονειρεύτηκε (ελέω των τότε λακέδων των αρρωστημένων βλαχο-ελίτ) ο υπερφίαλος, εγωπαθής και μάλλον δευτεροκλασάτος ηθοποιός, κος Αντωνάκης Κουίν (Antony Quinn) …

Άλα της, ο Αντωνάκης  ! Ας τα πάρει όμως από αυτούς που του τα έταξαν !

Μήπως βλέπουμε κάποιο κακό όνειρο βρε παιδιά; Μήπως είναι πια ώρα να «ξυπνήσουμε» ;
.

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

Το ξύπνημα της Μούμιας


Δύο αποσπάσματα από το άρθρο «Γιατί φοβούνται το αραβικό επαναστατικό πνεύμα;» του Slavoj Zizek στην Guardian, το βρήκα μεταφρασμένο ολόκληρο στο REDNotebook.


[ … ] Το συμπέρασμα που αναπόφευκτα προκύπτει είναι ότι η ανάδυση του ριζοσπαστικού ισλαμισμού ήταν πάντα η άλλη όψη της εξαφάνισης της κοσμικής αριστεράς στις μουσουλμανικές χώρες. Όταν το Αφγανιστάν σκιαγραφείται ως η πιο ακραία, ισλαμική φονταμενταλιστική χώρα, ποιος θυμάται ακόμα ότι, 40 χρόνια πριν, ήταν μια χώρα με ισχυρή κοσμική παράδοση, συμπεριλαμβανομένου σε αυτήν ενός ισχυρού κομμουνιστικού κόμματος, που πήρε την εξουσία ανεξάρτητα από τη Σοβιετική Ένωση; Πού πήγε αυτή η κοσμική παράδοση; [ … ]

[ … ] Η υποκρισία των φιλελεύθερων δυτικών είναι εκκωφαντική: υποστήριξαν δημόσια τη δημοκρατία, και τώρα που οι άνθρωποι εξεγείρονται στο όνομα κοσμικών αξιών, όπως η ελευθερία και η δικαιοσύνη, όχι δηλαδή στο όνομα της θρησκείας, έπεσαν όλοι σε βαθιά περίσκεψη. Προς τι η ανησυχία και γιατί να μη χαιρόμαστε που δίνεται μια ευκαιρία στην ελευθερία; Σήμερα περισσότερο από ποτέ, το παλιό σύνθημα του Μάο Τσεντόγκ είναι επίκαιρο: «Μεγάλη αναταραχή - θαυμάσια κατάσταση». [ … ]
.

Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

Μια άλλη ματιά


Αντιγράφω σχόλιο ανώνυμου στο διαδίκτυο:

[ Και παλαιότερα οι λαοί της βόρειας Αφρικής και πεινούσαν και ετυραννούντο και εβασανίζοντο και βγαίναν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι. Όμως τότε κανένας δεν ενδιεφέρετο, κανένας δεν προέβαλε τα προβλήματά τους. Γιατί τώρα ξαφνικά τους θυμήθηκαν ;;
Άραγε με τις …10 ή 15 χιλιάδες των διαδηλωτών στην Τυνησία ανετράπη το καθεστώς του Μπεν Άλη ;;;
Γιατί επίσης τόση πρεμούρα από όλα τα κανάλια να προαναγγέλλουν και να προεξοφλούν τη “μεγάλη συγκέντρωση του … ενός εκατομμυρίου” στο Κάϊρο ;;; Ναί να φύγει ο δικτάτορας αλλά χθες και προχθές γιατί κανένας δεν ασχολείτο μαζί του ;; Τότε δεν ήταν ;;;
Κατά τη γνώμη μου κανένας δεν νοιάζεται για την πείνα και τα βάσανα των Αράβων. Για τα συμφέροντά τους νοιάζονται. Επομένως νομίζω ότι ο “αγώνας” γίνεται για την ανακατανομή σφαιρών επιρροής των μεγάλων.
Και το πρόβλημα πλέον είναι η Γερμανία που σήκωσε κεφάλι και θέλει πρόσβαση σε ενεργειακούς χώρους. ]


Απλή και κατανοητή αυτή η θέση, δύσκολο να ξεπεραστεί έτσι, απαρατήρητη.
Πρόκειται άραγε για γνήσιες κινήσεις των πολιτών ή για ένα ακόμη ενορχηστρωμένο παιχνίδι της Δύσης;
Αυτό το μπαράζ αμφισβήτησης των ομοειδών καθεστώτων που ξεκίνησε από Τυνησία πέρασε από Λίβανο, Υεμένη, Ιορδανία και κατέληξε, λίγο καρμποναριστό είναι αλήθεια, στην Αίγυπτο είναι τελικά γνήσιο ή μαϊμού ;

Κι αυτές οι αντιδράσεις των ηγετών λίγο 'εύκολες' και 'παρόμοιες' δεν φαίνονται; Ανασχηματισμοί κυβερνήσεων, αποκήρυξη της κληρονομικότητας της εξουσίας, μη συμμετοχή σε επερχόμενες εκλογές: καρμπόν !

Φαίνεται σαν κάποιος να τράβηξε ξαφνικά το χαλί κάτω από τα πόδια του Μπεν Άλη, του Αλί Αμπντουλά και του Χόσνι Μουμπάρακ αποσύρρωντας την όποια νομιμοποίησή τους.
Μήπως η Δύση δεν αρκείται πλέον στην χρησιμοποίηση ηγετών που ναι μεν είναι απολύτως υπάκουοι, εις βάρος των πραγματικών συμφερόντων των χωρών τους, αλλά στερούνται οποιασδήποτε ιδεολογικής η πολιτιστικής συνάφειας με τους πάτρωνές τους; Μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε μια γιγαντιαία πολιτική αναδιευθέτηση, έναν πολιτικό εξωραϊσμό, ένα rearrangement μεταξύ κατεργάρηδων που διατηρεί βέβαια τις ίδιες ισορροπίες αλλά με ένα νέο περισσότερο «νεωτερικό» περιτύλιγμα;

Ας περιμένουμε - ελπίζοντας μαζί με τους πολίτες αυτών των χωρών για το καλύτερο και το γνησιότερο - και θα δούμε.
.

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011

Η Αίγυπτος και τα διλήμματα της Δύσης


του Πέτρου Παπακωνσταντίνου (από την Καθημερινή)

Οταν, τον Ιούνιο του 2009, η ιρανική αντιπολίτευση κατέβηκε στους δρόμους καταγγέλλοντας εκλογική νοθεία από το καθεστώς Αχμεντινετζάντ, οι δυτικές δυνάμεις ζήτησαν την «παραίτηση του δικτάτορα» και αναφώνησαν «Είμαστε όλοι Ιρανοί»! Οταν όμως το καθεστώς του Χόσνι Μουμπάρακ προχώρησε σε ακόμη θρασύτερη νοθεία, στα τέλη Νοεμβρίου - αρχές Δεκεμβρίου του 2010, για να καταλάβει το απίστευτο 98% των εδρών, η αντίδραση της Δύσης ακολούθησε το γνωστό... απορία ψάλτου βηξ!

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι αντιδράσεις των μεγάλων δυνάμεων στις εξεγέρσεις της Μέσης Ανατολής δεν καθορίζονται από την προσήλωσή τους στην αρχή της Δημοκρατίας, αλλά από τα στρατηγικά τους συμφέροντα και την ασφάλεια του κράτους του Ισραήλ. Ο Μπαράκ Ομπάμα διάλεξε τον Μουμπάρακ και το Κάιρο, τον Ιούνιο του 2009, για να απευθύνει μήνυμα φιλίας στον αραβομουσουλμανικό κόσμο. Ο Αιγύπτιος δικτάτορας είναι μέχρι σήμερα συμπρόεδρος, με τον Νικολά Σαρκοζί, στη γαλλικής κατασκευής «Ενωση για τη Μεσόγειο». Το κόμμα του είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, όπως και το κόμμα του Τυνήσιου δικτάτορα Μπεν Αλι, στον οποίο η γαλλική κυβέρνηση προθυμοποιήθηκε, αρχικά, να στείλει ειδικές δυνάμεις για να αντιμετωπίσει τους «ταραξίες». Ακόμη και μετά την έναρξη της αιγυπτιακής εξέγερσης, και ενώ άνω των 100 διαδηλωτών είχαν χάσει τη ζωή τους, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν έσπευδε να δηλώσει: «Ο Μουμπάρακ υπήρξε σύμμαχός μας σε σειρά ζητημάτων... Δεν θα τον χαρακτήριζα δικτάτορα»!

Με τη «νέα Μέση Ανατολή» να παίρνει πολύ διαφορετική μορφή από εκείνη που οραματίστηκε η Ουάσιγκτον, ο Μπαράκ Ομπάμα βρίσκεται ενώπιον ενός οδυνηρού διλήμματος, αναλόγου εκείνου που αντιμετώπισε ο Τζίμι Κάρτερ όταν ξέσπασε η ιρανική επανάσταση: Να «πουλήσει» έναν σταθερό σύμμαχο της Αμερικής για χάρη μιας ανεξέλεγκτης και απρόβλεπτης, καθότι γνήσια λαϊκής, επανάστασης, ή να βρεθεί στη λάθος πλευρά της Ιστορίας, υπερασπίζοντας μέχρι τέλους ένα λαομίσητο, απολυταρχικό καθεστώς; Είναι γνωστό ότι η Αμερική του Κάρτερ επέλεξε το δεύτερο, για να φουντώσει τον πιο άγριο αντιαμερικανισμό και τις πιο ακραίες φονταμενταλιστικές δυνάμεις της ιρανικής κοινωνίας. Δεν θα αργήσουμε να διαπιστώσουμε αν ο διάδοχός του, ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος με αραβικό, ενδιάμεσο όνομα, έχει καλύτερη τύχη.
.

Όχι πέντε αλλά οκτώ είναι η ώρα που βραδιάζει ...

Τα Σκουπίδια του ΣΚΑΙ

μια παλιά (9/6/10) ανάρτηση της cynical :

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Αυτή τη στιγμή, πρώτο θέμα στις ειδήσεις του ΣΚΑΙ:

Η κ. Κ. Ακριβοπούλου, τής, σύμφωνα με την ¨Ε¨, ανεπαίσθητης αριστερής χροιάς, όψιμη αναλύτρια του δελτίου των 8, και στο πόδι του Mέγα Αναλυτή Πάσχου, αναρωτιόταν πριν από λίγο γιατί άραγε τα ΜΑΤ δεν την πέφτουν στους τραμπούκους του ΠΑΜΕ και της ΠΝΟ, που αποκλείουν τα λιμάνια, επιφυλλάσοντάς τους με τον τρόπο αυτό ιδιαίτερη και προνομιακή μεταχείριση, ενώ το κάνουν για ψύλλου πήδημα όταν για παράδειγμα κάποιοι άλλοι κλείνουν μια χωματερή.
... ... ...

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Θεώρησα σκόπιμο να κάνω την παραπάνω μερική αναδημοσίσευση (της Τετάρτης, 9ης Ιουνίου 2010) του σοβαρότατου blog cynical. Η μη μαχητή παρόρμηση μου δημιουργήθηκε αμέσως μετά τις απίστευτα εχθρικές προς την κοινωνία θέσεις που εξέφρασε η παραπάνω εικονιζόμενη "δημοσιογράφος" πριν από λίγα λεπτά, με αφορμή τον αγώνα των εργαζομένων στις συγκοινωνίες.
Από που να αρχίσει και που να τελειώσει πιά κανείς; Από τις συκοφαντίες και την αλαζονική απαξίωση των αγώνων των εργαζομένων; Από την σχιζοφρενική εμμονή των "δικαστικών αρχών" να κηρύσσουν παράνομες και καταχρηστικές (sic) όλες σχεδόν ανεξαίρετα τις απεργίες εντός της Ελληνικής επικράτειας; Από την ληστρική νοοτροπία των "αρμοδίων" που επιτίθενται με κάθε τρόπο στα εισοδήματα του Έλληνα πολίτη; Από την καταστροφή και απαξίωση της δημόσιας περιουσίας για την οποία πολέμησαν, μάτωσαν και εργάστηκαν σκληρά οι πατέρες μας; (βλ. ΟΣΕ, ΔΕΗ, ΕΘΕΛ, ΟΤΕ κλπ κλπ); Τα καταστρέφουν όλα, τα θρασύμια που οι Έλληνες πολίτες όπλισαν, στο όνομα ασυγχώρητης αφέλειας και φρούδων ελπίδων, με την ψήφο τους.

Που ζούμε πιά;

Που οφείλεται ο ξεπεσμός και η φασιστικοποίηση της κοινωνίας μας;

Χάθηκα ... μπερδεύτηκα ... απογοητεύτηκα !

Σκέφτομαι ότι η καταστοφή, η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, εκτός από σημείο των καιρών είναι και ιστορικά δίκαιη εξέλιξη: οι άνθρωποι αυτοί φοβισμένοι και ιδιοτελείς στέκουν σιωπηλοί και άβουλοι σνομπάροντας τις κοινωνικές διαμαρτυρίες και ευελπιστώντας - αλίμονο μάταια - στην συνέχιση των ψευτο-προνομίων τους. Χάνονται απλά γιατί δεν μπορούν να διεκδικήσουν το αυτονόητο: το δικαίωμα στην ύπαρξη.

Έρεβος ! χάος, σιωπή και βάθος της νύχτας ...
.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails